บทที่ 30 ภารกิจสำรวจ

บทที่ 30 ภารกิจสำรวจ

“ข้ารู้สึกโชคดีที่ได้รู้จักเจ้า! นักรบของข้า”

หวังฝานส่งข้อความชื่นชมจากใจจริงไปให้

จริงๆ นะ ผมไม่เคยนับถือใครขนาดนี้มาก่อน แม้ว่าในนามแล้วเจ้านี่จะเป็นลูกน้องของผมก็ตาม

เจ้านี่มันร้ายกาจจริงๆ

คำพูดคำจาของมันขาดก็แต่เพียงจะบอกกับหวังฝานตรงๆ ว่า การที่เราไปปล้นสะดมดินแดนใกล้เคียงเองนั้นไม่ใช่การเสียแรงเสียเวลาเปล่าหรือ? สู้ใช้เวลานี้พัฒนาดินแดนของเราให้ดีก่อน รอให้ถ้ำเซวียนหยวนปล้นดินแดนใกล้เคียงเสร็จ เราก็ไปปล้นถ้ำเซวียนหยวนโดยตรง ไม่เพียงแต่จะได้ทรัพยากรมากขึ้น ยังสามารถกำจัดภัยให้ประชาชนและล้างแค้นให้ลอร์ดคนอื่นๆ ได้อีกด้วย

อะไรคือการได้ทั้งชื่อเสียงและผลประโยชน์กันเล่า!

“ฮ่าๆ!”

ฟาลี่อู๋เปียนหัวเราะเสียงดังแล้วกล่าวว่า “ท่านลอร์ดกล่าวเกินไปแล้ว การได้ช่วยเหลือท่านแก้ไขปัญหาและแสวงหาผลประโยชน์ให้ท่านถือเป็นเกียรติของผม แน่นอนว่า ถ้าท่านจะให้รางวัลเล็กๆ น้อยๆ ผมก็จะดีใจมากเช่นกัน”

“ให้! ต้องให้สิ!”

หวังฝานกล่าวว่า “ไม่ทราบว่าเจ้าสนใจอาชีพ”นักเวทสายฟ้า“หรือไม่”

ตอนนี้หวังฝานตัดสินใจแล้วว่าจะให้ความสำคัญกับการฝึกฝนฟาลี่อู๋เปียน ด้วยความสามารถของเขาถ้าได้รับการฝึกฝนอย่างดี ในอนาคตย่อมต้องเป็นแขนซ้ายแขนขวาของผมอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ฟาลี่อู๋เปียนยังเป็นอัศวินคนแรกที่กล่าวคำสัตย์ปฏิญาณภักดีต่อผม

เมื่อมีของดี ก็ต้องให้เป็นธรรมดา

พอดีเลย หวังฝานมีหัวใจอสุนีบาตอยู่ในมือ และฟาลี่อู๋เปียนก็ใกล้จะเลเวลสิบแล้ว สามารถเลื่อนขั้นเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว

“นักเวทสายฟ้า?”

ฟาลี่อู๋เปียนดีใจขึ้นมา “อาชีพที่ซ่อนอยู่?”

“ถูกต้อง!” หวังฝานกล่าว “ข้าบังเอิญได้หัวใจอสุนีบาตมา ไม่รู้ว่าเจ้าสนใจหรือไม่”

“ท่านลอร์ด การได้รับใช้ท่านถือเป็นโชคของผมแล้ว” คำพูดของฟาลี่อู๋เปียนเผยให้เห็นความตื่นเต้นที่ไม่อาจปิดบังได้

อาชีพที่ซ่อนอยู่เชียวนะ!!

ไม่คิดเลยว่าแค่เสนอความคิดเห็นให้ลอร์ด ก็ได้ไอเทมเปลี่ยนอาชีพที่ซ่อนอยู่มาแล้ว อารมณ์ของฟาลี่อู๋เปียนในตอนนี้ไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้

“นักรบ!”

“ลอร์ด!”

“พี่น้อง!”

“ตลอดไป!”

สองคนชั่วร้ายต่างชื่นชมซึ่งกันและกันอย่างอดไม่ได้

“แต่เจ้าก็รู้ว่า ข้าในฐานะลอร์ดมีข้อจำกัดของตัวเอง การจะให้รางวัลแก่เจ้าโดยตรงนั้นไม่ได้รับอนุญาต...” หวังฝานกล่าวต่อ

“ผมเข้าใจ!”

ฟาลี่อู๋เปียนพยักหน้า

NPC น่ะเหรอ ล้วนมีการตั้งค่าพิเศษ ไม่สามารถให้ของกับผู้เล่นได้ฟรีๆ บางครั้ง NPC บางตัวยังถูกใส่โปรแกรม “เห็นเงินตาโต” เข้าไป การจะรับภารกิจยังต้องวางมัดจำ ในเกมหายใจยังต้องเสียเงินเลย

ในฐานะผู้เล่นระดับเก๋า เกมออนไลน์พัฒนามาหลายปี เกมขยะแบบไหนที่ไม่เคยเห็นบ้างล่ะ

“เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว วางใจเถอะ ภารกิจนี้สำเร็จ ข้าจะให้รางวัลพิเศษแก่เจ้าอีก”

พูดจบ หวังฝานก็หยิบ “ม้วนคัมภีร์ภารกิจสำรวจ” ออกมาจากอกเสื้อ แล้วคลิกเปิด

[ภารกิจสำรวจ]

ประเภท: ภารกิจพิเศษ

ระดับภารกิจ: A

เนื้อหาภารกิจ: สำรวจรังก็อบลิน ค้นหาชาวบ้านที่ถูกก็อบลินลักพาตัวไป

รางวัลภารกิจ: เหรียญทอง*1, ค่าประสบการณ์ทหาร*10000, แบบแปลนอุปกรณ์ทองแดง*1

ความเป็นมาของภารกิจ: หลังจากที่หมู่บ้านสู่กวงถูกมอนสเตอร์ในป่าปล้นสะดม ชาวบ้านก็ถูกก็อบลินลักพาตัวไปเป็นเสบียงสำรอง หากลอร์ดสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ก็จะได้รับประชากรเพิ่ม

“ชาวบ้าน”

หวังฝานลูบคางครุ่นคิด

ในเนื้อเรื่องเบื้องหลังของ “ดินแดนไร้เจ้าของ” นี่คือโลกที่ถูกมอนสเตอร์รุกราน

ผู้เล่นต้องรับบทเป็นลอร์ดที่ได้รับมอบหมายในยามคับขัน ผ่านวงเวทมนตร์อัญเชิญกองกำลังของตนเอง สร้างหมู่บ้านและดินแดนที่ถูกมอนสเตอร์ทำลายขึ้นมาใหม่ และช่วยเหลือชาวบ้านในโลกนี้

และภารกิจสำรวจนี้ ก็เป็นภารกิจแรกที่หวังฝานจะได้สัมผัสกับชาวบ้านในโลกนี้

[ส่งภารกิจ!]

หวังฝานส่งภารกิจให้ฟาลี่อู๋เปียนโดยตรง แล้วกำชับว่า “ภารกิจนี้เดิมทีเป็นภารกิจกลุ่ม ข้าส่งให้เจ้าเป็นภารกิจลับ ความยากค่อนข้างสูง เจ้าสามารถหาคนมาช่วยได้สองสามคน”

“ขอบคุณท่านลอร์ดที่ไว้วางใจ ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!”

ฟาลี่อู๋เปียนเข้าใจในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความขอบคุณ

การสื่อสารกับคนฉลาด ไม่จำเป็นต้องอธิบายมากความ

ภารกิจนี้เดิมทีควรจะเป็นภารกิจกลุ่มที่หวังฝานเลือกทหารส่งไปทำ แต่ตอนนี้กลับถูกมอบหมายให้ฟาลี่อู๋เปียนคนเดียว นั่นหมายความว่ารางวัลจากภารกิจนี้จะแบ่งให้ใคร ก็ขึ้นอยู่กับฟาลี่อู๋เปียนเป็นคนตัดสิน

ในตอนนี้ฟาลี่อู๋เปียนย่อมรู้สึกได้ถึงความลำเอียงจากหวังฝาน

ทั้งให้อาชีพที่ซ่อนอยู่ ทั้งมอบหมายภารกิจพิเศษ เจ้านายดีๆ แบบนี้จะไปหาที่ไหนได้อีก ต่อให้ในสายตาของฟาลี่อู๋เปียนหวังฝานเป็นแค่ NPC เขาก็ยินดีที่จะเป็นเพื่อนกับเขา

...

หลังจากได้รับภารกิจ ฟาลี่อู๋เปียนก็รวบรวมเพื่อนร่วมทีมได้อย่างรวดเร็ว

นอกจากนักรบหยางกวนซานเตี๋ย นักธนูเล็งจิ๋มไม่พลาด และนักบวชหน้าตาพูดยากอย่างซี่หวังแล้ว ในทีมยังมีหน้าใหม่เพิ่มเข้ามาอีกสองคน

คนหนึ่งคือลุงวัยกลางคนลามก “ชุนกวงช่านล่าน” อีกคนหนึ่งคือนักฆ่าหญิงที่ชื่อตู๋กูเสี่ยวหลิง

“พี่ใหญ่... เก่งจริงๆ ดึงแม่นางเสี่ยวหลิงมาได้ด้วย”

เมื่อเห็นตู๋กูเสี่ยวหลิงอยู่ตรงหน้า หยางกวนซานเตี๋ยและเล็งจิ๋มไม่พลาดก็ดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

เกมห่วยๆ นี้มีผู้เล่นหญิงน้อยเกินไป ตู๋กูเสี่ยวหลิงเป็นผู้หญิงคนเดียวในดินแดนหมู่บ้านสู่กวง

ไม่เพียงแต่หน้าตาสวย ยังรวยมากอีกด้วย

การได้ฟอร์มทีมกับผู้เล่นหญิงแบบนี้ ทุกคนย่อมดีใจมาก

“ผมชื่อซี่หวัง!”

แม้แต่ซี่หวังก็ยื่นมือออกไป

ตู๋กูเสี่ยวหลิงเองก็ยื่นมือออกไปจะจับ แต่พอเงยหน้าขึ้นเห็นหน้าของซี่หวังก็ตกใจจนต้องกระโดดถอยหลังไป แล้วชักกริชออกมาขวางไว้ที่หน้าอกพลางร้องว่า “เชี่ย มอนสเตอร์เข้าหมู่บ้าน!”

“เอ่อ...”

ทุกคนเมื่อได้ยินก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยายามกลั้นหัวเราะจนหน้าแดงก่ำ

หน้าของซี่หวังดำคล้ำไปเลย

“เขาเป็นผู้เล่น! UP ชื่อดังของ Bilibili!” ฟาลี่อู๋เปียนกลั้นหัวเราะแล้วแนะนำ

“อ๋อๆๆ... ฉันเคยดูวิดีโอของคุณ” ตู๋กูเสี่ยวหลิงเมื่อได้ยินก็พลันเข้าใจ แล้วรีบขอโทษ “ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ... ฉันไม่เคยเห็นคนที่หน้าตาเป็นนามธรรมขนาดนี้”

“เฮ้ๆๆ นี่เหมือนคำขอโทษเหรอ?” ฟาลี่อู๋เปียนพูดไม่ออก

“เอ่อ... ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ คุณเป็นมนุษย์จริงๆ เหรอคะ?” ตู๋กูเสี่ยวหลิงขยับเข้าไปใกล้ จ้องมองซี่หวังแล้วถาม

“เธอเงียบไปเลย!”

ซี่หวังเบ้ปาก แล้วหยิบผ้าปิดปากออกมาสวมอย่างเงียบๆ

“เอ่อ... ฉันพูดอะไรผิดไปอีกแล้วเหรอ” ตู๋กูเสี่ยวหลิงเกาหลังศีรษะ

“ไม่ๆๆ! พวกเราก็ไม่นับเขาเป็นคนเหมือนกัน” หยางกวนซานเตี๋ยและเล็งจิ๋มไม่พลาดขยับเข้ามาพูด

“ให้ตายสิ ไอ้สองตัวนี้!” ซี่หวังกัดฟันกรอด

“เฮ้ พวกคุณลืมอะไรไปหรือเปล่า?”

เมื่อเห็นคนอื่นๆ ไม่สนใจตัวเอง ชุนกวงช่านล่านก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาข้างๆ

“เอ๊ะ? ลุงเป็นใคร?”

ตอนนั้นเอง หยางกวนซานเตี๋ยและพวกอีกไม่กี่คนถึงได้สังเกตเห็นนักเวทในชุดคลุมสีดำที่อยู่ข้างหลัง

“นี่เพื่อนฉัน!” ฟาลี่อู๋เปียนชี้ไปที่ชุนกวงช่านล่านแล้วแนะนำ “เขาชื่อชุนกวงช่านล่าน”

“ชุนกวงช่านล่าน? ชุนกวงช่านล่านคนไหน? คุณคงไม่ใช่...” เมื่อได้ยินชื่อชุนกวงช่านล่าน ทั้งสองคนก็ดูจะตะลึงไปครู่หนึ่ง

“ใช่แล้ว! เขาคือนักเวทวิญญาณชุนกวงช่านล่านที่สามารถต่อกรกับคนนับหมื่นได้จากทีมรบหงเฉินของเรา” ฟาลี่อู๋เปียนกล่าว “และในเกมนี้ เขาก็ได้เปลี่ยนอาชีพเป็นนักเวททมิฬ อาชีพที่ซ่อนอยู่ด้วย”

[จบตอน]