บทที่ 29 การเปิดตัวครั้งใหญ่ของหุ่นยนต์สุนัข, เหล่าผู้ใหญ่เรียกประชุมด่วน: สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว!

บทที่ 29 การเปิดตัวครั้งใหญ่ของหุ่นยนต์สุนัข, เหล่าผู้ใหญ่เรียกประชุมด่วน: สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว!

เซ่าเทียนเฉวี่ยนแบกปืนไรเฟิล?

ศาสตราจารย์ถาน: "ฮ่าๆ ความคิดนี้ไม่เลว... เพียงแต่ว่า หุ่นยนต์สุนัขไบโอนิค ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ ตัวนี้รองรับฟังก์ชันนี้ด้วยหรือ?"

จางหยางยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ศาสตราจารย์ครับ นี่แหละคือจุดที่ ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ สุดยอด ภายในติดตั้งซอฟต์แวร์สำหรับนักพัฒนามาให้หลายตัว และภายนอกก็มีช่องเสียบโมดูลสำรองไว้หลายช่อง!"

"ให้เราพัฒนาและติดตั้งอะไรก็ได้ตามใจชอบเลยครับ!"

"ตามที่คู่มือการใช้งานบอกไว้ มันสามารถติดตั้งแขนกล, ปีก หรือแม้กระทั่งปืนไรเฟิล, ปืนครก, ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง..."

"หา?" ศาสตราจารย์ถานได้ยินดังนั้น ความคิดของเขาก็ถูกสั่นคลอนอีกครั้ง "โอ้สวรรค์ คนที่พัฒนา ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ นี่ช่างคิดได้ครอบคลุมทุกด้านจริงๆ!"

"จริงสิ นี่เป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทไหน"

"ฮ่าวอวี่ครับ บริษัทขนาดเล็กในประเทศ!"

ฮ่าวอวี่?

ชื่อนี้ทำไมฟังดูคุ้นๆ จังนะ?

ศาสตราจารย์ถานนึกไม่ออกในทันที เพราะตอนที่หลี่ซ่านฉางรายงานเรื่องคาร์บอนไฟเบอร์ เขาเพียงแค่เอ่ยถึงผ่านๆ

"หมายความว่า หุ่นยนต์สุนัขที่เก่งกาจขนาดนี้เป็นของที่ผลิตในประเทศงั้นเหรอ?"

ไม่ใช่ไป่ตู้, อาลี หรือมหาวิทยาลัยชั้นนำอย่างชิงหวา, ปักกิ่ง?

"ใช่ครับ ศาสตราจารย์..."

ตูม...

สมองของศาสตราจารย์ถานพลันขาวโพลน เขาคิดว่าหุ่นยนต์สุนัขไบโอนิคที่ใช้เทคโนโลยีชั้นสูงขนาดนี้ ควรจะเป็นผลงานของมหาวิทยาลัยสักแห่ง หรืออย่างน้อยก็ต้องเป็นบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูง

กลับกลายเป็นบริษัทขนาดเล็กงั้นหรือ?

บริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่งกลับทำในสิ่งที่โครงการวิจัยซึ่งนำโดยตัวเขา และรวบรวมหัวกะทิด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจากทั่วประเทศยังทำไม่สำเร็จได้งั้นหรือ?

พูดออกไปก็คงไม่มีใครเชื่อ

มันน่าตกใจเกินไปแล้ว

ศาสตราจารย์ถานยังคงไม่ค่อยเชื่อ "เสี่ยวจาง นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม!"

"ศาสตราจารย์ครับ เป็นเรื่องจริง... คุณ... คุณไม่เชื่อ... ผมมีอะไรให้ดูครับ"

พูดจบ จางหยางก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดไปที่ร้านค้าทางการของบริษัทเทคโนโลยีฮ่าวอวี่บนเถาเป่า

จากนั้น วิดีโอจากงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ก็ปรากฏขึ้น

ในวิดีโอเผยให้เห็น ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ กำลังเต้นรำอย่างพริ้วไหวใต้แสงไฟสปอตไลต์, รับพัสดุ, แบกของหนัก, ขึ้นลงบันได และความสามารถอื่นๆ อีกมากมาย

ทำเอาศาสตราจารย์ถานตกตะลึงจนอ้าปากค้าง "โอ้พระเจ้า!"

"ฮ่าวอวี่?"

ศาสตราจารย์ถานรีบเปิดลิงก์ทางการและข้อมูลบริษัท "ตัวแทนตามกฎหมายคือซูเฉิน?"

"นี่... นี่มันบริษัทที่ผลิตคาร์บอนไฟเบอร์นั่นไม่ใช่เหรอ?" ศาสตราจารย์ถานนึกขึ้นมาได้ทันที

"หรือว่าจะเป็นซูเฉินอีกแล้ว?"

"เสี่ยวจาง เร็วเข้า รีบไปเตรียมการ... แจ้งให้ท่านผู้ใหญ่ทุกท่านทราบ เรียกประชุมด่วน บอกว่า... บอกว่าเรามีความก้าวหน้าครั้งสำคัญในเรื่องหุ่นยนต์ไบโอนิคสี่ขา..."

"ได้เลยครับ!"

ในไม่ช้า

ณ ศูนย์วิจัยอาวุธอัจฉริยะ

ห้องประชุมทดสอบผลิตภัณฑ์แบบบูรณาการ

ตัวแทนจากกองทัพ หยางจื้อหัว, นักวิชาการจากสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนในสาขาต่างๆ, ตัวแทนศาสตราจารย์และผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันการศึกษาต่างๆ

พวกเขาค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องประชุมทีละคน โดยมีผู้ช่วยคอยประคอง

ทันทีที่คนเหล่านี้ได้ยินว่าหุ่นยนต์สี่ขามีความก้าวหน้าครั้งสำคัญ ก็พากันมาเพื่อชมให้เห็นกับตา

ในจำนวนนั้น รวมถึงผู้อำนวยการเหอฉางชิง รองผู้อำนวยการสถาบันวิทยาศาสตร์การทหาร ซึ่งทำงานและวิจัยเกี่ยวกับอาวุธอัจฉริยะมาโดยตลอด

และในวันนี้ เขาก็นำผลงานวิจัยใหม่ล่าสุดมาแบ่งปันด้วยเช่นกัน

แพลตฟอร์มการรบแบบไบโอนิคแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งคือหุ่นยนต์ไบโอนิค และอีกส่วนคืออาวุธอัจฉริยะ

ส่วนผู้อาวุโสอีกท่านคือผู้อำนวยการหวังฮว่าจวิน รองผู้อำนวยการสถาบันชีววิทยาไบโอนิคแห่งสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน

และยังมีตัวแทนผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันการศึกษาอื่นๆ อีก

ทั้งห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้คน พวกเขาต่างจับกลุ่มสนทนากัน

สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง สีหน้าตื่นเต้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นว่าพญาอินทรีได้เปิดตัวหุ่นยนต์สุนัขไบโอนิครุ่นใหม่แล้ว พวกเขายิ่งร้อนใจอยากจะเห็น

หุ่นยนต์สุนัขไบโอนิคสี่ขาที่ประเทศมังกรวิจัยและพัฒนาขึ้นมานั้นเป็นอย่างไรกันแน่?

จะสามารถต่อกรกับหุ่นยนต์สุนัขของพญาอินทรีได้หรือไม่?

อย่างไรก็ตาม ในบรรดาผู้คนทั้งหมด คนที่คาดหวังมากที่สุดก็คือรัฐมนตรีหยางจื้อหัว

เพิ่งจะประชุมกันไปเมื่อเช้านี้เอง ผ่านไปไม่นานเท่าไหร่

หุ่นยนต์ไบโอนิคสี่ขาก็มีความก้าวหน้าครั้งสำคัญแล้วงั้นเหรอ?

คาดหวัง... อยากรู้...

ไม่กี่นาทีต่อมา

ศาสตราจารย์ถาน ผู้รับผิดชอบโครงการหุ่นยนต์ไบโอนิคสี่ขา และจางหยาง ก็ค่อยๆ เดินเข้ามา

"ขออภัยที่ทำให้ทุกท่านต้องรอนานครับ..." ศาสตราจารย์ถานกล่าวพลางให้จางหยางแจกจ่ายรายงานผลการทดสอบ 'เซ่าเทียนเฉวี่ยน' ให้กับทุกคน!

"ที่เรียกทุกท่านมาอย่างเร่งด่วน ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากจะให้ผู้เชี่ยวชาญทุกท่านช่วยพิจารณา..."

ทุกคนไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก

ทว่า เมื่อได้เห็น "รายงานผลการทดสอบหุ่นยนต์ไบโอนิคสี่ขา" มือของพวกเขาก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

ขณะที่พลิกหน้าไปเรื่อยๆ สีหน้าของคนหลายคนก็ค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น

อย่างไรก็ตาม หยางจื้อหัวไม่ได้ดูรายงาน เพราะท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงรัฐมนตรีของกรมยุทโธปกรณ์

สำหรับความรู้เฉพาะทางเหล่านี้ เขาไม่ได้เข้าใจมากนัก

ดังนั้น หยางจื้อหัวจึงหันไปให้ความสนใจกับสีหน้าของบรรดาผู้ใหญ่เหล่านี้แทน

จากสีหน้าของทุกคนก็เพียงพอที่จะบอกได้ว่า รายงานผลการทดสอบของศาสตราจารย์ถานดูเหมือนจะมีผลการวิจัยที่ดีไม่น้อย

"นี่... นี่... นี่..."

"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?"

"ค่าสัมประสิทธิ์ความเสถียรอยู่ที่ 0.7 งั้นเหรอ?"

"โอ้พระเจ้า หุ่นยนต์บิ๊ก ด็อก ของพญาอินทรีอยู่ที่ 0.4 เท่านั้นเอง!"

"หุ่นยนต์ ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ นี่เก่งกว่าหุ่นยนต์บิ๊ก ด็อก อีกเหรอ?"

"เหลือเชื่อเกินไปแล้ว"

หวังฮว่าจวิน ผู้อำนวยการสถาบันชีววิทยาไบโอนิค: "เฒ่าถาน คุณแน่ใจนะว่ารายงานฉบับนี้ไม่มีปัญหา?"

"คุณรู้ไหมว่าค่าสัมประสิทธิ์ความเสถียร 0.7 มันหมายความว่าอะไร?"

"หมายความว่าหุ่นยนต์ไบโอนิคของเรามีความเสถียรเทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตจริงได้เลยนะ!"

"นี่... เป็นไปได้อย่างไร?"

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยา หวังฮว่าจวินรู้ดีถึงความยากลำบากในเรื่องนี้

ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ก็พากันเห็นด้วย: "เฒ่าถาน ตัวอย่างทดสอบของคุณมันน้อยเกินไป ข้อมูลอาจคลาดเคลื่อนก็ได้!"

"ใช่แล้ว เฒ่าถาน อย่าเอากรณีเฉพาะมาเป็นค่าเฉลี่ยสิ"

ผู้ที่อยู่ในที่นี้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านหุ่นยนต์ไบโอนิคระดับแนวหน้าของประเทศ ต่างก็รู้จักกันดี

มีการแบ่งปันทรัพยากรและเทคโนโลยีกัน

ต่างก็ทราบถึงความคืบหน้าของกันและกันเป็นอย่างดี

ไม่เคยได้ยินชื่อ "เซ่าเทียนเฉวี่ยน" มาก่อนเลย

หรือว่าผลการวิจัยนี้จะสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน... อยู่ๆ ก็โผล่ออกมางั้นเหรอ?

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เชื่อ แต่มีเหตุผลอยู่สองประการ หนึ่งคือ ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ มีตัวอย่างทดสอบเพียงตัวเดียว และสองคือผลการวิจัยนี้ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ทำให้ทุกคนต่างสงสัยเป็นอย่างมาก

หยางจื้อหัวที่นั่งอยู่ตรงกลางเห็นเหตุการณ์นี้ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาก็อยากรู้เช่นกัน

ว่าศาสตราจารย์ถานได้รายงานฉบับนี้มาจากไหน?

หรือว่าความกดดันที่ผมให้มันมากเกินไป จนศาสตราจารย์ถานต้องมาหลอกพวกเรา?

"เฒ่าถาน คุณซื้อ 'เซ่าเทียนเฉวี่ยน' ตัวนี้มาจากช่องทางไหน?"

"การลอกเลียนแบบไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่การที่คุณจะบอกว่านี่เป็นผลงานวิจัยของคุณเอง มันไม่เหมือนนิสัยของคุณเลยนะ เฒ่าถาน!"

เมื่อเผชิญกับข้อสงสัยของทุกคน ศาสตราจารย์ถานก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แล้วยกมือขึ้น "ทุกท่านครับ พวกท่านคิดว่าประสิทธิภาพของหุ่นยนต์ไบโอนิคตัวนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ?"

หวังฮว่าจวิน: "ว่ากันตามตรง จากข้อมูลในรายงาน หุ่นยนต์สุนัขไบโอนิคตัวนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมาก"

"ถูกต้อง!" ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยปักกิ่งอีกคนกล่าว "ต้องยอมรับเลยว่า คนที่ออกแบบหุ่นยนต์สุนัขตัวนี้ออกมาได้เป็นอัจฉริยะจริงๆ เขาสามารถรักษาสมดุลของปัจจัยต่างๆ ได้อย่างน่าทึ่ง"

"การหาจุดสมดุลที่สมบูรณ์แบบในเรื่องนี้ พวกเราขอยอมแพ้เลยจริงๆ!"

รองผู้อำนวยการสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีนอีกคนกล่าวว่า "ใช่แล้ว ถ้าดูจากข้อมูล ในบรรดาหุ่นยนต์สุนัขไบโอนิคสี่ขาทั้งหมดที่เปิดตัวทั่วโลก 'เซ่าเทียนเฉวี่ยน' นำหน้าไปไกลลิบเลย"

"น่าเสียดาย... ที่สุดท้ายแล้วนี่ก็ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ที่เราวิจัยและพัฒนาขึ้นมาเอง ได้แต่ชื่นชมเท่านั้น!"

"เฒ่าถาน ไม่ใช่ว่าผมจะว่าคุณนะ... เอาผลงานวิจัยของต่างชาติมาให้พวกเราวิเคราะห์ นี่มันจงใจแกล้งกันชัดๆ เลยไม่ใช่หรือ?"

ตัวเองก็วิจัยออกมาไม่ได้อยู่แล้ว

พอเห็นของต่างชาติดีขนาดนี้ ในใจก็ยิ่งรู้สึกแย่

เมื่อเห็นสีหน้าที่หดหู่ของทุกคน ศาสตราจารย์ถานจึงเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง "ถ้าผมบอกว่า... หุ่นยนต์สุนัข ‘เซ่าเทียนเฉวี่ยน’ ตัวนี้เป็นของที่ผลิตในประเทศร้อยเปอร์เซ็นต์ล่ะครับ?"

ทันทีที่สิ้นเสียงของเขา ทั้งห้องประชุมก็เงียบกริบ!

ทุกคนต่างมองไปที่ศาสตราจารย์ถานด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่อ

คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม!

"หุ่นยนต์สุนัขที่เก่งกาจขนาดนี้เป็นของที่ผลิตในประเทศงั้นเหรอ?"

ศาสตราจารย์ถาน: "ถูกต้องครับ และที่สำคัญ คนคนนี้เราทุกคนก็รู้จัก... มันคือบริษัทเทคโนโลยีฮ่าวอวี่จากมณฑลเสฉวน!"

หยางจื้อหัวมีสีหน้าตกตะลึงอย่างยิ่ง "อะไรนะ? เป็นซูเฉินคนนี้อีกแล้วเหรอ?"

ทำไมที่ไหนๆ ก็มีแต่เขา?