บทที่ 16 แค่วาดเล่นๆ ก็เป็นความลับของชาติแล้วเหรอ?

บทที่ 16 แค่วาดเล่นๆ ก็เป็นความลับของชาติแล้วเหรอ?

ลู่เหยียนสงบสติอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจ ก่อนจะยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณซู สวัสดีครับ ผมลู่เหยียน หัวหน้าทีมวัสดุของโครงการ 718 จากสถาบันออกแบบอากาศยานเฉิงเฟย”

“วันนี้ที่มาพบ ก็เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงบางอย่างกับท่านครับ”

“เชิญพูดเลยครับ...”

ลู่เหยียนยื่นโทรศัพท์มือถือให้ พร้อมกับเปิดวิดีโอหนึ่งขึ้นมา “คุณซูครับ ขอถามหน่อย คนในวิดีโอใช่คุณหรือเปล่าครับ?”

“ใช่แล้วครับ!”

“ถ้าอย่างนั้นโมเดลเครื่องบินในวิดีโอก็เป็นฝีมือของคุณด้วยใช่ไหมครับ?”

“ใช่ครับ...” พูดจบ ซูเฉินก็หยิบแบบแปลนที่ใช้วาดโมเดลก่อนหน้านี้ออกมาจากโต๊ะทำงานข้างๆ “พวกคุณดูสิ นี่คือแบบที่ผมวาดเอง!”

“อะไรนะครับ? คุณวาดเองเหรอ?”

ลู่เหยียนเบิกตากว้าง มองดูแบบแปลนด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

แต่ละเส้นแต่ละขีดนี้ มันละเอียดกว่าแบบแปลนของโครงการ 718 เสียอีก!

เต็มไปด้วยรายละเอียด...

เต็มไปด้วยเทคนิค...

ไหนจะหลักอากาศพลศาสตร์... ไหนจะแพนหางดิ่งคู่แบบเคลื่อนที่ได้ทั้งหมดที่เอียงออกด้านนอก

การออกแบบตามหลักอากาศพลศาสตร์และรูปลักษณ์ภายนอกของมันสอดคล้องกับแนวคิดการออกแบบเครื่องบินรบขั้นสูงอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งในด้านการล่องหนและความคล่องตัวสูง

ในฐานะหัวหน้าทีมวัสดุ

แม้เขาจะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องการออกแบบมากนัก แต่ลู่เหยียนก็เคยเห็นแบบแปลนของโครงการ 718 มานับครั้งไม่ถ้วน

แบบแปลนเหล่านั้นฝังอยู่ในหัวของเขามานานแล้ว วัตถุประสงค์และหน้าที่ในการออกแบบของมัน เขาก็ซึมซับมาจนคุ้นเคย

โมเดลเครื่องบินที่ซูเฉินออกแบบนั้นใช้แพนหางดิ่งคู่แบบเคลื่อนที่ได้ทั้งหมด ซึ่งแพนหางทั้งหมดทำหน้าที่เป็นพื้นผิวบังคับการบินที่มีประสิทธิภาพ เมื่อเทียบกับแพนหางดิ่งคู่แบบปกติที่เอียงออก มันสามารถเพิ่มความสามารถในการควบคุมการหันเหของเครื่องบินได้อย่างมาก และยังมีฟังก์ชันควบคุมการเชิดหน้า-กดหัวได้ในระดับหนึ่งอีกด้วย

ในขณะเดียวกัน พื้นที่ของแพนหางดิ่งก็ลดลงอย่างมาก ซึ่งเป็นผลดีต่อการเพิ่มความสามารถในการล่องหน และยังช่วยลดการรบกวนทางอากาศพลศาสตร์และแรงต้านได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แม้จะเป็นเพียงโมเดล แต่รายละเอียดในแบบแปลนก็ทำให้ลู่เหยียนรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ยิ่งไปกว่านั้น แบบแปลนยังแสดงให้เห็นถึงการออกแบบโครงสร้างอากาศพลศาสตร์ที่ไม่เป็นไปตามแบบแผน โดยการผสานรวมลำตัวเครื่องบินแบบสร้างแรงยกที่ใช้เทคโนโลยีควบคุมกระแสวน, ปีกเล็กส่วนหน้า (คานาร์ด), แฟริ่งส่วนสัน (สเตรก), ปีกหลัก, สเตรกท้ายลำตัว, ครีบท้องคู่เอียงออก และแพนหางดิ่งคู่แบบเคลื่อนที่ได้ทั้งหมดที่เอียงออกด้านนอกเข้าไว้ด้วยกัน

กระแสวนหลากหลายรูปแบบที่ทำงานร่วมกัน สามารถสร้างผลตอบแทนด้านแรงยกมหาศาลและลดแรงต้านได้อย่างมีประสิทธิภาพ

จัดเป็นรูปแบบปีกคานาร์ดระยะกลางถึงหลัง โดยปีกคานาร์ดมีพื้นที่ขนาดใหญ่ อยู่ห่างจากปีกหลัก และมีแฟริ่งส่วนสันเชื่อมต่ออยู่ตรงกลาง

มันไม่เพียงแต่สามารถใช้ประโยชน์จากการรบกวนของระบบกระแสวนหลายกระแสเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติด้านแรงยกต่อแรงต้านของเครื่องบิน แต่ยังสามารถเพิ่มระยะห่างระหว่างปีกคานาร์ดและจุดศูนย์ถ่วงของเครื่องบิน เพิ่มโมเมนต์การควบคุม ทำให้ประสิทธิภาพการควบคุมในมุมปะทะปกติสูงขึ้น

เพื่อเพิ่มเสถียรภาพตามแนวยาว ซูเฉินยังออกแบบให้มีปีกสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่ที่ขอบบนของช่องรับอากาศ เพื่อทำงานร่วมกับ "แรงยกจากกระแสวน"

ซึ่งสามารถลดผลกระทบจากความรุนแรงของกระแสวนที่เพิ่มขึ้นต่อแพนหางดิ่ง และเพิ่มเสถียรภาพตามแนวยาวของเครื่องบินได้

ครีบท้องยังสามารถเพิ่มเสถียรภาพตามแนวยาวของเครื่องบินในสถานการณ์ที่มีมุมปะทะสูงได้อีกด้วย

แต่สิ่งที่แยบยลที่สุดคือการออกแบบช่องรับอากาศประสิทธิภาพสูง โดยใช้ช่องรับอากาศความเร็วเหนือเสียงแบบไร้แผ่นกั้นชั้นขอบ (DSI) ซึ่งติดตั้งอยู่ด้านข้างเยื้องลงมา

มันใช้ส่วนนูนที่มีรูปทรงซับซ้อนในการหักเหกระแสอากาศที่ไหลเข้ามาหลายครั้ง และจัดการกับชั้นขอบที่สะสมตัว จัดเป็นช่องรับอากาศความเร็วเหนือเสียงแบบหลายคลื่นกระแทก

มีค่าสัมประสิทธิ์การฟื้นคืนแรงดันรวมสูง สามารถดึงประสิทธิภาพของเครื่องยนต์ออกมาได้อย่างเต็มที่ และให้ขอบเขตการทำงานที่เสถียรกว้างขึ้น

การออกแบบที่แยบยลและลึกซึ้งยิ่งกว่านี้ คนนอกวงการอย่างลู่เหยียนมองไม่ออกหรอกว่ามันมีความหมายอย่างไร

ส่วนหัวเครื่องบินและลำตัวที่เป็นรูปทรงเพชร แพนหางดิ่งที่เอียงออกด้านนอก และประตูห้องเก็บล้อที่มีขอบเป็นแบบฟันเลื่อย

การออกแบบเหล่านี้ช่วยในการกระจายคลื่นเรดาร์ ลดพื้นที่หน้าตัดเรดาร์ของเครื่องบิน และเพิ่มประสิทธิภาพในการล่องหน

รูปร่างโดยรวมดูเพรียวลม เส้นสายเรียบง่าย ปีกคานาร์ดแบบยกขึ้นพร้อมแฟริ่งส่วนสันทรงโค้งแหลม ลำตัวมีอัตราส่วนความยาวต่อความกว้างค่อนข้างมาก และมีพื้นที่หน้าตัดเล็ก

ไม่เพียงสอดคล้องกับหลักอากาศพลศาสตร์ ช่วยลดแรงต้านในการบิน แต่ยังช่วยในเรื่องการล่องหนได้ในระดับหนึ่งอีกด้วย

สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว

ลู่เหยียนตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า แบบแปลนและรายละเอียดที่ทีมงานโครงการ 718 ของเฉิงเฟยต้องใช้เวลาทำงานกันทั้งวันทั้งคืนมากมายขนาดไหนกว่าจะสรุปออกมาได้

กลับถูกชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้วาดออกมาได้งั้นหรือ?

แถมในด้านรายละเอียดและการออกแบบที่แยบยลยังทำได้โดดเด่นกว่าอีก

คนคนเดียวเทียบเท่ากับทีมวิจัยทั้งทีมเลยงั้นหรือ?

ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว

ตั้งแต่แบบแปลนไปจนถึงการลงมือทำ... ซูเฉินคนเดียวทำผลงานทั้งหมดของทีมลู่เหยียนและคนอื่นๆ ได้สำเร็จ

ยิ่งคิดก็ยิ่งน่ากลัว

มันน่ากลัวเกินไปจริงๆ

“ไม่รู้ว่าถ้าเฒ่าหยางได้เห็นแบบแปลนพวกนี้แล้วจะมีปฏิกิริยายังไงนะ” ลู่เหยียนพึมพำในใจ

ลู่เหยียนมองไปยัง "ที่เกิดเหตุ"

บนโต๊ะมีชิ้นส่วนต่างๆ กระจัดกระจายอยู่ รวมถึงเศษคาร์บอนไฟเบอร์และเครื่องมือต่างๆ

โดยพื้นฐานแล้วจึงเชื่อได้ว่า

โมเดลเจียน-20 นี้ซูเฉินเป็นคนทำขึ้นมาเองทั้งหมด

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการรั่วไหลของความลับหรือเทคโนโลยี

“คุณซูครับ ไม่ทราบว่าผมจะขอเอาแบบแปลนนี้ไปด้วยได้ไหมครับ?”

“ทำไมล่ะครับ?” ซูเฉินยังคงไม่อยากเปิดเผยตัวตน และไม่ต้องการให้ชีวิตของเขาถูกรบกวนมากเกินไป

“แบบแปลนนี้อาจเกี่ยวข้องกับความลับของชาติบางอย่าง ดังนั้น...”

“เดี๋ยวนะ คุณล้อเล่นอะไรอยู่? ผมก็แค่วาดเล่นๆ กลายเป็นความลับของชาติไปแล้วเหรอ?”

แม้ปากของซูเฉินจะพูดอย่างนั้น แต่เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของทุกคน ประกอบกับเจ้าหน้าที่จากกรมความมั่นคงแห่งชาติที่กำลังบันทึกวิดีโอขั้นตอนการปฏิบัติงานทั้งหมดอยู่ข้างๆ

ซูเฉินจึงต้องยอมจำนน

“ก็ได้ๆ... ของพวกนี้คุณเอาไปเถอะ!”

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณคุณซูมากครับ!” ลู่เหยียนสั่งให้หลิวอวี่เฟยเก็บรวบรวมแบบแปลนทั้งหมดบนโต๊ะใส่หีบห่อ

ซูเฉินเห็นดังนั้นจึงลองหยั่งเชิงถาม “คุณตำรวจครับ ผมก็แค่วาดเล่นๆ ไม่ได้ทำผิดกฎหมายใช่ไหมครับ!”

“ไม่ ไม่ผิดกฎหมายหรอกครับ...” ลู่เหยียนยิ้มกว้างแล้วพูดว่า “ไม่นึกเลยว่าคุณซูจะมีพรสวรรค์ด้านการออกแบบโมเดลเครื่องบินขนาดนี้”

“ไม่ทราบว่าคุณจบจากมหาวิทยาลัยอะไรเหรอครับ?”

“ผม... ก็แค่เด็กมัธยมปลายธรรมดาๆ คนหนึ่ง...” ซูเฉินโกหกออกไปส่งๆ

ในฐานะผู้หวนคืน ซูเฉินรู้ดีว่าลู่เหยียนต้องการอะไร แต่เขาเคยสัญญากับหลินรั่วเวยไว้แล้วว่าจะอยู่ดูแลภรรยาและลูกให้ดี

“ถ้าอย่างนั้นคุณซูก็มีพรสวรรค์ด้านการออกแบบเครื่องบินอย่างแท้จริง เป็นการใช้คนผิดที่ผิดทางจริงๆ”

“ไม่ทราบว่าจะสามารถเชิญคุณเข้าร่วมงานกับเฉิงเฟยได้หรือไม่ครับ?”

“ขอโทษครับ ตอนนี้ฮ่าวอวี่ต้องการผมมาก ผมทิ้งไปไม่ได้...” ซูเฉินปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

นี่เป็นสิ่งที่ทั้งลู่เหยียน หลิวอวี่เฟย หรือแม้แต่หลินฉางอันก็คาดไม่ถึง

ปฏิเสธไปดื้อๆ อย่างนี้เลยเหรอ?

นี่มันผู้มีความสามารถชั้นยอดเลยนะ!

น่าเสียดายเกินไปแล้ว

ซูเฉินไม่เพียงแต่พัฒนาวัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์ T700 ได้สำเร็จ! แต่ยังสามารถวาดแบบแปลนของเจียน-20 ออกมาได้อีกด้วย

ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าถ้าเขาเข้าร่วมงานวิจัยกับเฉิงเฟย จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพให้กับทั้งทีมได้มากมายขนาดไหน

ต้องทราบด้วยว่า การได้เข้าทำงานที่เฉิงเฟยเป็นงานในฝันของใครหลายคน เงื่อนไขสำคัญนั้นเข้มงวดมากและยากที่จะผ่านเข้าไปได้

เฉิงเฟยในฐานะฐานการวิจัยและผลิตยุทโธปกรณ์ทางอากาศที่สำคัญของประเทศ มีข้อกำหนดที่สูงมากในด้านคุณสมบัติทางวิชาชีพและความสามารถรอบด้านของบุคลากร

แต่... เขา... กลับปฏิเสธงั้นเหรอ?

ลู่เหยียน “คุณจะไม่ลองพิจารณาดูหน่อยจริงๆ เหรอครับ? เราอาจจะต้องการความช่วยเหลือจากคุณ!”

“เรื่องการช่วยเหลือไม่มีปัญหาครับ ถ้าเหมาะสมเราสามารถสร้างความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันได้ ส่วนคาร์บอนไฟเบอร์ T700 คุณต้องการเท่าไหร่ก็ติดต่อเราโดยตรงได้เลย!”

“ส่วนเรื่องปัญหาทางเทคนิคที่คุณพูดถึง ผมก็ไม่เข้าใจหรอก แต่ถ้ามีความจำเป็น ผมก็จะบอกทุกอย่างที่ผมรู้จนหมดเปลือก...”

สิ่งที่ซูเฉินทำได้ก็มีเพียงเท่านี้

เพราะท้ายที่สุดแล้ว อีกไม่กี่ปีก็จะถึงเหตุการณ์เผชิญหน้าที่ทะเลจีนใต้แล้ว

ในฐานะคนของชาติ ซูเฉินไม่อาจนิ่งดูดายได้

นี่คือการเผชิญหน้าที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของประเทศ

ถ้าชนะ ประเทศมังกรจะผงาดขึ้นมา และชนชาติจีนก็จะกลับสู่จุดสูงสุดของโลกอีกครั้ง แต่ถ้าแพ้ ทรัพย์สินที่สั่งสมมาตลอดสามสิบปีของการปฏิรูปและเปิดประเทศจะถูกพญาอินทรีเก็บเกี่ยวไปจนหมดสิ้น และนับจากนั้นก็จะกลายเป็นเพียงต้นหอมของพญาอินทรี พอโตก็ถูกตัด

ไม่มีอำนาจอธิปไตย ไม่มีสิทธิ์มีเสียง

จุดจบก็จะเหมือนกับพวกญี่ปุ่นตัวน้อยข้างบ้าน

ดังนั้น ประเทศมังกรจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อลู่เหยียนเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของซูเฉิน ก็ได้แต่กล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ขอให้ความร่วมมือของเราราบรื่นนะครับ!”

“ขอให้ความร่วมมือราบรื่นครับ!”

หลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายก็ได้หารือเบื้องต้นเกี่ยวกับวัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T700

ตามราคาตลาด การสั่งซื้อล็อตแรกอยู่ที่ 40 ตัน

คิดเป็นเงิน 120 ล้าน

อย่างไรก็ตาม วัสดุจะต้องถูกนำกลับไปตรวจสอบเพิ่มเติม

ส่วนรายละเอียดต่างๆ จะกำหนดอีกครั้งในภายหลังเมื่อมีการลงนามในสัญญา

ในเวลาเดียวกัน

เกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินขึ้นที่ชายแดน

เครื่องบินรบสเตลธ์ F-22 ของพญาอินทรีสองลำล่วงล้ำน่านฟ้าของประเทศเราอีกครั้ง