บทที่ 4 สะเทือนถึงเบื้องบน “ของเล่น” ที่แพงที่สุดในโลก ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว!

บทที่ 4 สะเทือนถึงเบื้องบน “ของเล่น” ที่แพงที่สุดในโลก ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว!

วัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์?

นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ประเทศมังกรเริ่มทำการวิจัยวัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์มาตั้งแต่ยุค 60 พอถึงยุค 70 ก็ผลักดันกันทั้งประเทศ

ต่อมาในยุค 80 คณะกรรมการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้ส่งเสริมการนำเข้าเทคโนโลยีขั้นสูงจากต่างประเทศ

ในปี 2002 ประเทศมังกรได้มอบหมายให้บริษัท RK ดำเนินการผลิตและแปรรูปสายการผลิตทดลองสำหรับการออกซิไดซ์ล่วงหน้าและคาร์บอไนเซชันระดับ 10 ตัน (12K) โครงการนี้ใช้เวลาถึง 7 ปีกว่าจะผ่านการตรวจสอบอย่างทุลักทุเล และประสิทธิภาพการทำงานก็ไม่สูงนัก

หลังจากนั้น การพัฒนาคาร์บอนไฟเบอร์ก็อยู่ในภาวะหยุดชะงักมาโดยตลอด

หลังปี 2002 สถาบันเทคโนโลยีหลายแห่ง เช่น จี๋หลินเคมิคอล และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเคมีปักกิ่ง ได้ทุ่มเทกำลังเข้าสู่วงการนี้

บริษัทต่างๆ เช่น กวงเวยคอมโพสิต และจงฟู่เสินอิง ก็ได้เข้ามามีส่วนร่วม การประยุกต์ใช้คาร์บอนไฟเบอร์จึงค่อยๆ ขยายจากภาคกลาโหมไปสู่ภาคพลเรือน

ยิ่งไปกว่านั้น ที่สามารถผลิตในท้องตลาดได้ส่วนใหญ่เป็นระดับ T300

คาร์บอนไฟเบอร์ที่มีความแข็งแรงต่ำกว่าระดับ T300 ส่วนใหญ่จะใช้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอและอุปกรณ์กีฬา เช่น คันเบ็ด โครงจักรยาน และผลิตภัณฑ์ระดับล่างอื่นๆ

มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับ "วัสดุเสริมแรงด้วยไฟเบอร์" ทั่วไปเท่านั้น ยังไม่นับว่าเป็นคาร์บอนไฟเบอร์ประสิทธิภาพสูง

ส่วนระดับที่สูงกว่า T300 จัดเป็น "คาร์บอนไฟเบอร์ประสิทธิภาพสูง" โดยทั่วไปมีความต้านทานแรงดึงเกิน 4.8 GPa

ตัวอย่างเช่น T700 อยู่ที่ 4.8 GPa, T800 อยู่ที่ 5.49 GPa และมีค่าโมดูลัสความยืดหยุ่นสูงขึ้นไปอีก

คาร์บอนไฟเบอร์ระดับนี้ส่วนใหญ่ใช้ในอุตสาหกรรมการบินและอวกาศ

ตัวอย่างเช่น ลำตัวเครื่องบิน J-20 ที่กำลังพัฒนาอยู่ในขณะนี้ และปีกของเครื่องบินโบอิ้ง 787 รวมถึงในสาขาอุตสาหกรรมทางการทหารระดับสูงอื่นๆ

แต่อุปสรรคทางเทคโนโลยีและต้นทุนนั้นสูงกว่า T300 มาก

ความยากอยู่ในระดับสูงมาก

ลู่เหยียน ผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุขมวดคิ้วแน่น “จากการตรวจสอบของเรา ไม่เพียงแต่ ‘โครงการ 718’ เท่านั้นที่ต้องการใช้วัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์”

“สถาบันวิจัยอีกหลายสิบแห่ง ทั้งโครงการเรือรบ จรวด ดาวเทียม ไปจนถึงเรือดำน้ำ ล้วนต้องการวัสดุนี้เป็นพื้นฐานสำคัญ!”

“ตามการออกแบบ เครื่องบินขับไล่หนึ่งลำต้องการสัดส่วนของวัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T700 ถึง 20%”

ลู่เหยียนพูดพลางชี้ไปที่ภาพโมเดลบนหน้าจอ “ส่วนต่างๆ เช่น ลำตัวเครื่อง ปีกหลัก ปีกหางดิ่ง ล้วนใช้วัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์เป็นจำนวนมาก”

“สัดส่วนโดยรวมสูงถึง 27% แล้ว”

เนื่องจากคาร์บอนไฟเบอร์มีการใช้งานที่สำคัญในอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ เช่น การบินและอวกาศ ประเทศตะวันตกจึงถือว่ามันเป็นยุทธปัจจัย

“พวกเขาอาศัยสิ่งที่เรียกว่า ‘สนธิสัญญาประสานงานแห่งปารีส’ เพื่อปิดกั้นทางเทคโนโลยีต่อเราอย่างเข้มงวด ไม่มีการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตใดๆ ทั้งสิ้น”

“กระทรวงโลหะการของเราเคยสนับสนุนโรงงานคาร์บอนเซี่ยงไฮ้ให้พยายามนำเข้าอุปกรณ์คาร์บอไนเซชัน Hitco ของไอ้พญาอินทรี แต่ก็ถูกกระทรวงกลาโหมของมันปฏิเสธ”

ประเทศตะวันตกไม่เพียงแต่จำกัดการถ่ายทอดเทคโนโลยี แต่ยังควบคุมการส่งออกอุปกรณ์การผลิตที่เกี่ยวข้องอย่างเข้มงวดอีกด้วย

บริษัทจี๋หลินเคมิคอลเคยพยายามจะซื้ออุปกรณ์จากบริษัทคาร์บอนไฟเบอร์ที่มีชื่อเสียงทั่วโลก แต่ก็ถูกขัดขวางเนื่องจากข้อจำกัดของ “สนธิสัญญาประสานงานแห่งปารีส”

ในที่สุดก็ทำได้เพียงซื้อชุดอุปกรณ์คาร์บอไนเซชันพร้อมเครื่องมือทดสอบที่เกี่ยวข้องจากบริษัท RK ของอังกฤษ ซึ่งมีกำลังการผลิต 100 ตัน (12K) ต่อปี

นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังได้ทำการปิดกั้นทางเทคโนโลยีและคว่ำบาตรผลิตภัณฑ์คาร์บอนไฟเบอร์ชนิดเส้นใยเล็กประสิทธิภาพสูงต่อประเทศมังกรอย่างเข้มงวด

คาร์บอนไฟเบอร์ทั้งหมดที่จะส่งออกมายังประเทศมังกร กำหนดให้บริษัทผู้นำเข้าต้องทำหนังสือรับรองผู้ใช้งานก่อน โดยรับรองว่าจะใช้เพื่อการพลเรือนเท่านั้น

และต้องได้รับการประทับตราและรับรองจากกระทรวงพาณิชย์ของประเทศมังกรและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

จากนั้นบริษัทญี่ปุ่นจึงจะนำเอกสารนี้ไปยื่นขอใบอนุญาต

ที่สำคัญที่สุดคือ ส่วนใหญ่ที่พวกเขาส่งออกเป็นเพียงเกรดพลเรือนระดับต่ำเท่านั้น

คาร์บอนไฟเบอร์ที่ใช้เป็นวัสดุโครงสร้างในอุตสาหกรรมป้องกันประเทศนั้นไม่มีเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ลู่เหยียนถอนหายใจอย่างหนักอกหนักใจ “ตอนนี้ ประเทศตะวันตกใช้สารพัดวิธีเพื่อจำกัดช่องทางการเข้าถึงผลิตภัณฑ์และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับคาร์บอนไฟเบอร์ของเราอย่างเข้มงวด”

“การที่เราจะก้าวผมมอุปสรรคทางเทคโนโลยีได้นั้น มันยากเกินไปแล้ว!”

ก่อนหน้านี้เคยมีนักธุรกิจจากจางเจียกั่งถูกหน่วยงานความมั่นคงแห่งมาตุภูมิของไอ้พญาอินทรี "ล่อซื้อ" เนื่องจากพยายามซื้อคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T800 ในอเมริกา และถูกกล่าวหาว่าเป็น "สายลับของประเทศมังกร" จนถูกตัดสินลงโทษ

“มันน่าเจ็บใจนัก!” ผู้อำนวยการหยางทุบโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยว “ประเทศเรามีประชากรตั้ง 1.4 พันล้านคน แต่กลับสร้างคาร์บอนไฟเบอร์ T500 ไม่ได้เนี่ยนะ?”

ไม่ต้องพูดถึง T700 เลย

รองหัวหน้าวิศวกรถามขึ้น “โรงงานคาร์บอนเซี่ยงไฮ้กำลังวิจัย T500 อยู่ไม่ใช่เหรอ? คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?”

ลู่เหยียนส่ายหน้า

“แล้วจี๋หลินเคมิคอล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเคมีปักกิ่ง กวงเวยคอมโพสิต จงฟู่เสินอิงล่ะ?”

ผู้อำนวยการหยางลุกขึ้นยืนถามอย่างร้อนรน

ลู่เหยียนก้มหน้าลงต่ำยิ่งกว่าเดิม

ความเงียบในตอนนี้ดังกว่าเสียงใดๆ

“ถ้าแม้แต่พวกเขาก็ยังผลิตไม่ได้ งั้น...”

เหล่านี้คือสถาบันวิจัยและผลิตวัสดุคอมโพสิตคาร์บอนไฟเบอร์ชั้นนำของประเทศ

หากพวกเขาไม่มีความคืบหน้าใดๆ เลย การที่ประเทศมังกรจะก้าวผมมอุปสรรคทางเทคโนโลยีได้นั้น โดยพื้นฐานแล้วก็แทบจะเป็นไปไม่ได้

ทุกคนรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย

ผู้อำนวยการหยางเห็นดังนั้นจึงรีบเปลี่ยนท่าที “ทุกคนอย่าเพิ่งท้อใจ การเดินทัพทางไกลมันยากไหม?”

“สงครามต่อต้านญี่ปุ่นมันยากไหม?”

“การสร้างระเบิดนิวเคลียร์มันยากไหม?”

“สงครามคาบสมุทรเกาหลี ประเทศเดียวสู้กับ 17 ประเทศมันยากไหม?”

“ยาก... แต่บรรพบุรุษของเรายังใช้ลูกคิด ‘คำนวณ’ ระเบิดนิวเคลียร์ออกมาได้สำเร็จ ใช้ปืนไรเฟิลกับข้าวฟ่าง ขับไล่กองทัพพันธมิตรอเมริกาจนต้องมานั่งโต๊ะเจรจา...”

“แล้วพวกเราจะทำไม่ได้เชียวหรือ?”

“หรือว่าพวกเราจะด้อยกว่าพวกอเมริกันกัน?”

“หรือว่าพวกเราสมควรถูกรังแก... สมควรถูกประเทศตะวันตกบีบคออย่างนี้เหรอ?”

จิตวิญญาณการต่อสู้ในใจของทุกคนที่อยู่เบื้องล่างถูกจุดประกายขึ้นในทันที

“ถ้าไม่มีเจ้านี่...” ผู้อำนวยการหยางถือแบบแปลนของ J-20 พลางกล่าวอย่างฮึกเหิม “ลูกหลานของเราก็จะยืดอกผายไหล่ไม่ได้!”

“สิบปีแล้ว ความอัปยศจากเหตุการณ์ 81192 ยังคงฝังลึก มันกลายเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันลบเลือนในใจของกองทัพอากาศเรา...”

“จนถึงตอนนี้...” ผู้อำนวยการหยางชี้ขึ้นไปบนฟ้า “เครื่องบินสอดแนมอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องบินขับไล่สเตลธ์ของกองทัพอเมริกา อยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป”

“ทำตามอำเภอใจ อยากจะสอดแนมเมื่อไหร่ก็สอดแนมเมื่อนั้น...”

“เราไม่มีแม้แต่ความสามารถที่จะต่อกร!”

“เกิดเป็นคนต้องสู้เพื่อศักดิ์ศรี... ยิ่งเป็นประเทศชาติด้วยแล้ว...”

พลังใจของทุกคนถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง

ต้องไม่ยอมให้เหตุการณ์เครื่องบินชนกัน 81192 เกิดขึ้นซ้ำรอยอีกเด็ดขาด

เหตุการณ์เครื่องบินชนกัน 81192 ไม่เพียงแต่เป็นความเจ็บปวดของกองทัพอากาศ แต่ยังเป็นความทรงจำอันน่าเศร้าที่ยากจะลบเลือนในใจของประชาชนทั้งประเทศ และเป็นการรำลึกถึงวีรบุรุษอย่างสุดซึ้ง

มันทำให้คนในชาติทุกคนตระหนักถึงคุณค่าของอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของชาติอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

และยังทำให้ "การปกป้องบ้านเกิด" เปลี่ยนจากแนวคิดนามธรรมมาเป็นความรู้สึกร่วมที่กระทบใจโดยตรง

วีรกรรมของวีรชนนักบินหวัง ได้ก้าวผมมขอบเขตของเหตุการณ์นั้นไปแล้ว กลายเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของ "การปกป้องชาติบ้านเมือง" ในใจของคนในชาติ

เสียงเรียกขาน “81192 โปรดกลับฐาน”

ไม่เพียงแต่เป็นการระลึกถึงวีรบุรุษ แต่ยังเป็นความปรารถนาอันเป็นนิรันดร์ที่จะเห็นประเทศชาติแข็งแกร่งและน่านฟ้าสงบสุข

ผู้อำนวยการหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ตอนนี้ เราต้องระดมสมอง ร่วมใจเป็นหนึ่งเดียว ใช้กำลังไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อก้าวผมมอุปสรรคนี้ไปให้ได้...”

“ตอนนี้เบื้องบนสั่งให้เราสร้างเครื่องบินจำลองออกมาให้เร็วที่สุด พวกเขาต้องการผลงานที่เป็นรูปธรรมในแต่ละช่วง...”

“ทุกคนรีบทำงานที่อยู่ในมือให้เสร็จโดยเร็ว”

ทุกคนกลับมามีความเชื่อมั่นอีกครั้ง

“ท่านผู้อำนวยการครับ เรื่องวัตถุดิบผมจะพยายามหาทางต่อไป...” ลู่เหยียนเป็นคนแรกที่แสดงจุดยืน

“เครื่องยนต์แรงขับปรับทิศทางได้กับเชื้อเพลิง พวกเราจะเร่งดำเนินการให้เร็วขึ้นครับ!” สวี่ข่าย หัวหน้าทีมระบบขับเคลื่อนกล่าวตาม

“ดี ดี ดี!” ผู้อำนวยการหยางกล่าวอย่างปลาบปลื้ม “นี่สิถึงจะเป็นจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ไม่ยอมแพ้ของชนชาติมังกรเรา...”

แต่ในขณะที่ผู้อำนวยการหยางกำลังพูดอย่างฮึกเหิมนั้นเอง หลิวอวี่เฟยก็ผลักประตูเดินเข้ามา

“ท่านผู้อำนวยการ ท่านผู้อำนวยการ ข่าวดีครับ... พวกคุณดูสิครับ นี่คืออะไร?”