บทที่ 550 อู๋น่าผู้แง่งอน

บทที่ 550 อู๋น่าผู้แง่งอน

เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า หลี่เฟิงเองก็ยังไม่สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัด แต่เมื่อโรงงานเซรามิกขยายขนาดใหญ่ขึ้น เรื่องพวกนี้ก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น

แน่นอนว่า เรื่องเหล่านี้ล้วนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้ใหญ่ในกระทรวง สิ่งที่หลี่เฟิงต้องทำในตอนนี้คือการจัดการภารกิจที่รองอธิบดีเจิ้งมอบหมายมาให้ดีที่สุด

หลังจากที่หลี่เฟิงวาดฝันให้ทุกคนเห็นภาพอนาคตแล้ว เขาก็ปลุกเร้าให้ทุกคนตั้งใจทำงาน และหวังว่าด้วยความพยายามของทุกคนจะช่วยให้โครงการนี้เกิดขึ้นจริงได้โดยเร็วที่สุด

เวลานี้อารมณ์ร่วมของทุกคนพุ่งสูงขึ้น พวกเขาต่างให้คำมั่นกับหลี่เฟิงว่าจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ หลี่เฟิงรู้สึกพึงพอใจกับปฏิกิริยาของทุกคนเป็นอย่างมาก

จากนั้น หลี่เฟิงก็พาพวกเขาไปยังสำนักงานโครงการชั่วคราวที่ตั้งอยู่ในพื้นที่โครงการเฟสสอง และสั่งให้พวกเขาจัดการจัดเก็บเอกสารข้อมูลในสำนักงานชั่วคราวให้เรียบร้อย เพราะเมื่อถึงเวลา หลี่เฟิงจำเป็นต้องใช้ข้อมูลเหล่านี้

เมื่อทุกคนได้รับคำสั่ง ต่างก็แยกย้ายกันไปจัดการเอกสาร

ในขณะที่ทุกคนกำลังง่วนอยู่กับการจัดเอกสาร โจวเจี้ยนจวินก็เดินยิ้มร่ากลับเข้ามาจากข้างนอก เขารายงานสิ่งที่เพิ่งไปจัดการมาให้หลี่เฟิงทราบทันที

เมื่อหลี่เฟิงฟังรายงานของโจวเจี้ยนจวินจบ เขาก็พยักหน้าให้ด้วยความพอใจ

"ดีมาก เรื่องนี้ฉันมอบหมายให้นายรับผิดชอบดูแลทั้งหมดเลยแล้วกัน"

"เมื่อถึงเวลาที่สถาบันออกแบบส่งแบบแปลนมา นายก็ช่วยไปประสานงานด้วยนะ ฉันให้เวลานายสิบวัน..."

โจวเจี้ยนจวินมีความมั่นใจในเรื่องนี้เต็มเปี่ยม เขารีบตบหน้าอกรับประกันกับหลี่เฟิงทันที

"เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ ฉันรับรองว่าจะจัดการให้สวยงามเลย"

หลี่เฟิงพยักหน้าตอบรับ

"ตกลง..."

ในช่วงหลายวันต่อมา หลี่เฟิงวุ่นอยู่กับการจัดการเรื่องจุกจิกภายในแผนกโครงการ จากนั้นก็เริ่มลงมือออกแบบปรับปรุงสายการผลิตและอาคารโรงงาน

ในระหว่างนี้ ทางโรงงานได้ส่งเจ้าหน้าที่ออกแบบมาช่วยแบ่งเบาภาระงานของหลี่เฟิงสองสามคน ซึ่งคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่รองอธิบดีเจิ้งช่วยจัดหามาให้

ด้วยเหตุนี้ ภาระงานของหลี่เฟิงจึงเบาลงไปไม่น้อย แต่นั่นก็แสดงให้เห็นว่า รองอธิบดีเจิ้งให้ความสำคัญกับโครงการนี้เป็นอย่างมาก

ไม่นานนัก หลี่เฟิงก็ได้รับรายงานการสำรวจทางธรณีวิทยา เขาจึงสั่งให้โจวเจี้ยนจวินนำรายงานฉบับนี้ไปส่งที่สถาบันออกแบบทันที

เกี่ยวกับการประสานงานกับสถาบันออกแบบ หลี่เฟิงมอบหมายให้โจวเจี้ยนจวินเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรง

ในตอนนี้โจวเจี้ยนจวินเริ่มคุ้นเคยกับงานในแผนกโครงการมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นหลี่เฟิงจึงค่อยๆ เพิ่มปริมาณงานและภารกิจให้กับเขาที่ละน้อย ซึ่งโจวเจี้ยนจวินก็เต็มใจรับงานเหล่านั้น เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ มากมาย

ช่วงบ่าย

ประตูห้องทำงานของหลี่เฟิงถูกเปิดออก อู๋น่าเดินตรงดิ่งเข้ามาในห้องทำงานของหลี่เฟิง

เธอก้าวมายืนที่ข้างโต๊ะทำงานของเขา แล้วเอ่ยถามเสียงแข็งทันที

"งานของฉันล่ะคะ?"

เมื่อหลี่เฟิงได้ยินเสียงของอู๋น่า เขาก็วางปากกาในมือลงทันที จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองไปที่อู๋น่า

เพียงแต่จังหวะที่เขาเงยหน้าขึ้นมานั้น เขากลับมองไม่เห็นใบหน้าของเธอ เพราะถูกความนูนเด่นอวบอิ่มคู่หนึ่งบดบังทัศนวิสัยไปเสียก่อน

ทันใดนั้น หลี่เฟิงก็รู้ตัวว่าสายตาของตัวเองกำลังโฟกัสผิดจุด เขาจึงรีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่งรอยยิ้มให้กับอู๋น่าแล้วพูดว่า

"อู๋น่า คุณเป็นอะไรไปครับ? อย่าเพิ่งใจร้อน มีอะไรพวกเราค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันเถอะ..."

พูดจบ เขาก็รีบรินน้ำให้อู๋น่าหนึ่งแก้ว ในบรรดาลูกน้องของหลี่เฟิง มีเพียงอู๋น่าคนเดียวที่ได้รับสิทธิพิเศษเช่นนี้ ใครใช้ให้เธอมีแบ็คกราวด์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นล่ะ?

ในเวลานั้น อู๋น่าไม่ได้สังเกตเห็นสายตาที่ผิดปกติของหลี่เฟิงในช่วงแรก เพราะความสนใจของเธอไม่ได้อยู่ที่เรื่องนั้น แต่เธอกำลังกังวลเรื่องงานของตัวเอง

เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมา หลี่เฟิงไม่เคยมอบหมายงานอะไรให้เธอทำเลย ในขณะที่คนอื่นๆ ในแผนกโครงการกลับได้รับมอบหมายงานจนล้นมือ

อู๋น่าจึงอดคิดไม่ได้ว่า หรือหลี่เฟิงจะมีอคติอะไรกับเธอหรือเปล่า

ดังนั้นเธอจึงพูดโพลงเรื่องที่หลี่เฟิงไม่ยอมจ่ายงานให้เธอออกมาตรงๆ

แน่นอนว่าหลี่เฟิงไม่ได้มีอคติอะไรกับอู๋น่า สาเหตุที่เขาไม่ได้มอบหมายงานให้ เพราะเขาเห็นว่างานที่สั่งให้ลูกน้องคนอื่นทำนั้นเป็นงานที่ไม่ต้องใช้ทักษะชั้นสูงอะไร เขาจึงยังไม่ได้จัดสรรงานให้เธอ

แต่ในเมื่ออู๋น่าเป็นฝ่ายมาทวงงานด้วยตัวเอง เขาจึงเริ่มอธิบายให้เธอฟัง

"เกี่ยวกับเรื่องนี้ เป็นความบกพร่องของผมเองครับ"

หลี่เฟิงกล่าวขอโทษเธอไปตรงๆ เพราะเรื่องนี้หลี่เฟิงเองก็ไม่มีข้อแก้ตัวอะไรที่ดีไปกว่านี้ การยอมรับว่าตัวเองบกพร่องไปบ้างน่าจะคุยกันได้ง่ายกว่า

เมื่ออู๋น่าได้ยินคำอธิบายและคำขอโทษจากหลี่เฟิง สีหน้าของเธอก็เริ่มผ่อนคลายลง จากนั้นเธอก็ถามหลี่เฟิงเรื่องเนื้อหางานต่อ

หลี่เฟิงจึงบอกกับอู๋น่าว่า

"เกี่ยวกับงานของคุณ ช่วงนี้คุณช่วยไปทำความเข้าใจเรื่องการคำนวณงานดินไปพลางๆ ก่อนนะครับ เพราะอีกไม่นานเราจะเริ่มงานโยธากันแล้ว"

"แต่เนื่องจากแบบแปลนยังไม่ออกมา ดังนั้นคุณช่วยศึกษาเรื่องการคำนวณปริมาณดินขุดดินถมและการคำนวณปริมาตรดินรอไว้ก่อน ผมคิดว่าเรื่องพวกนี้ สำหรับคุณแล้วคงไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ..."

อู๋น่าฟังจบก็พยักหน้าตอบรับทันที

"แน่นอนว่าไม่มีปัญหาค่ะ เรื่องแค่นี้คิดว่าฉันจะคำนวณไม่เป็นเหรอคะ?"

หลี่เฟิงยิ้มให้เธอ

"ตกลงครับ... งั้นคุณก็ไปทำความคุ้นเคยไว้ก่อน พอแบบแปลนออกมาเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นคุณคงได้ยุ่งจนหัวหมุนแน่"

อู๋น่าพยักหน้า

"ได้ค่ะ งั้นฉันขอตัวไปศึกษางานก่อนนะคะ"

พูดจบ อู๋น่าก็เดินออกจากห้องทำงานของหลี่เฟิงไป

ทันทีที่อู๋น่าก้าวพ้นประตู โจวเจี้ยนจวินก็เดินสวนเข้ามาในห้องทำงานของหลี่เฟิงทันที

โจวเจี้ยนจวินถามหลี่เฟิงด้วยความสงสัย

"เมื่อกี้ฉันเห็นพี่อู๋เดินหน้ามุ่ยออกไปเลย สรุปว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น? นายไปทำอะไรให้เธอโกรธหรือเปล่า?"

หลี่เฟิงได้ยินคำถามก็ผายมือออกทั้งสองข้าง แล้วตอบกลับด้วยความจนปัญญา

"จะมีเรื่องอะไรได้ล่ะ ฉันจะไปกล้าทำให้เธอโกรธได้ยังไง เธอก็แค่โมโหที่ฉันไม่ยอมสั่งงานให้เธอทำ ก็เลยมาทวงงานน่ะสิ"

โจวเจี้ยนจวินทำหน้าตกใจ

"แค่นี้เนี่ยนะ?"

หลี่เฟิงพยักหน้า

"ก็ใช่น่ะสิ?"

จากนั้นหลี่เฟิงก็ถามโจวเจี้ยนจวินกลับ

"แล้วนายล่ะ? มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

โจวเจี้ยนจวินจึงรายงานให้หลี่เฟิงทราบว่า กองทหารช่างได้เริ่มดำเนินการปรับหน้าดินในพื้นที่โครงการเฟสสองแล้ว

หลี่เฟิงได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า

"ดีมาก! เรื่องนี้ฉันรับทราบแล้ว เรื่องงานปรับพื้นที่และสาธารณูปโภค นายรับผิดชอบดูแลให้เต็มที่เลยนะ"

จากนั้นเขาก็มองหน้าโจวเจี้ยนจวินแล้วถามย้ำ

"เรื่องนี้คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?"

โจวเจี้ยนจวินตบหน้าอกรับประกันทันที

"ไม่มีปัญหาแน่นอน งานพวกนี้ไม่ได้ยากอะไรนี่นา... อีกอย่างก็ไม่ได้ให้ฉันลงไปขุดดินเองสักหน่อย ถ้าให้ฉันไปทำเองสิถึงจะน่ากลัวว่าจะมีปัญหา..."

หลี่เฟิงจึงกำชับโจวเจี้ยนจวินทิ้งท้าย

"หน้าที่ของนายคือคอยตรวจสอบดูแลให้ดีก็พอ ถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา ฉันจะเล่นงานนายคนแรกเลย..."

โจวเจี้ยนจวินรีบพยักหน้ารับคำ

"ไม่มีปัญหา เรื่องนี้ไว้ใจฉันได้เลย..."