บทที่ 31 - เวร! แมงป่องซูเปอร์ไซย่า!

หลังจากวิ่งข้ามช่องทางกึ่งถล่มที่แคบอย่างกับรูหนูอีกครั้ง จอนก็หันกลับมา แววตาเย็นยะเยือก ไม่ถอยอีกแล้ว เขาพุ่งสวนทางกับราชินีแมงป่อง แล้วสไลด์ตัวแนบพื้นหลบไปด้านข้าง!

ก้ามยักษ์ที่อ้ากว้างเฉี่ยวปลายผมเขาไปนิดเดียว ฟาดลงพื้นตรงจุดที่เขาเพิ่งยืนอยู่จนหินแตกกระจายเหมือนลูกปราย

"ฟู่ว—!"

การหลบหลีกเฉียดตายทำเอาหัวใจจอนเต้นระรัว หวาดเสียว ขีดสุด เหมือนเต้นรำบนปลายมีด... แต่มันเร้าใจชะมัด! ความรู้สึกแบบนี้ไม่มีทางหาได้จากในเกม! ในเกม ใครๆ ก็รู้ว่าตายแล้วเกิดใหม่ได้ ผู้เล่นเลยเล่นแบบชิวๆ ไม่คิดอะไรมาก แต่จอนเล่นของจริง! พลาดนิดเดียว คือเจ็บหนัก หรือถึงตาย! แต่ความตื่นเต้นนี้ไม่ได้ทำให้เขากลัว กลับทำให้เขาฮึกเหิม ประสาทสัมผัสเฉียบคม และตัดสินใจเด็ดขาด! ชนะในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย นี่แหละลูกผู้ชายตัวจริง!

พอพุ่งผ่านด้านข้างราชินีแมงป่องไปได้ เขาเบรกตัวโก่ง อาศัยจังหวะที่มันชะงักหลังโจมตี สวนกลับทันที!

[-31 (เข้าเป้า) -20 (ความเสียหายเวทเพิ่มเติม)]! [-26 (เข้าเป้า) -20 (ความเสียหายเวทเพิ่มเติม)]!

ตะปูพิษสองดอกสุดท้าย เข้าเป้าเน้นๆ! พอมันฝังเข้าไป ร่างมหึมาของราชินีแมงป่องก็สั่นสะท้าน เสียงกรีดร้องแหลมสูงหยุดกึก กลายเป็นเสียงขู่ฟ่อๆ อย่างหมดแรง ร่างยักษ์โซซัดโซเซเหมือนจะล้มแหล่มิล้มแหล่ ดวงตาที่เคยบ้าคลั่งตอนนี้เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า พิษสะสมในร่าง บวกกับการใช้แรงมหาศาลไล่ล่า มันเข้าสู่ [สถานะอ่อนแอ] แล้ว!

และนี่คือโอกาสที่จอนรอคอย!

"ตอนนี้แหละ!" เขาพุ่งตัวกลับไปที่ด้านขวาของมัน ชักดาบออกจากฝัก! คมดาบเย็นเยียบวาดเป็นโค้งพระจันทร์เสี้ยวสีฟ้าอ่อนสวยงามในความมืด!

ฟัน!

แกรก—!

[-68 (เข้าเป้า) -20 (ความเสียหายเวทเพิ่มเติม)]!

เสียงเกราะแตกดังสนั่นฟังแล้วเสียวฟัน! ขาข้างหนึ่งของแมงป่องที่หนาเท่าน่องคน แตกกระจายด้วยดาบเสริมพลังเวท! จอนไม่หยุดแค่นั้น เขาเคลื่อนที่ต่อเนื่อง ใช้สกิล [โจมตีฉับพลัน] หมุนตัวฟันเข้าที่ขาขวาอีกข้างเต็มแรง!

[-79 (เข้าเป้า) -20 (ความเสียหายเวทเพิ่มเติม)]!

"กี๊ซซซ—!"

ขาขวาที่ใช้รับน้ำหนักหักไปสองข้างติด ราชินีแมงป่องเสียสมดุล ล้มตึงลงกับพื้น! อ่อนแอแถมล้ม ต้องซ้ำให้ตาย! จอนวิ่งอ้อมไปด้านหน้า เตรียมจะสับหัวให้แบะ แต่ทันใดนั้น ตาของเขาก็เบิกโพลง!

ราชินีแมงป่องที่นอนตะแคงอยู่ ใช้ก้ามยักษ์ปิดหัวตัวเอง พร้อมกับใช้ขาเล็กๆ คู่หน้าที่หน้าอก คีบของส่องแสงแวววาว ยัดเข้าปากตัวเอง!

"เฮ้ย! อย่าแดกนะโว้ย!" เสียดาย กว่าจะรู้ตัวว่ามันจะทำอะไร ก็สายไปเสียแล้ว!

"โฮก—!!!"

เสียงคำรามที่แหลมและบ้าคลั่งกว่าเดิมหลายเท่าดังขึ้น พร้อมกับคลื่นพลังงานรุนแรงระเบิดออกจากร่างแมงป่อง! เกราะสีเงินของมันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า! แสงสีทองเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ ส่องสว่างไปทั่วอุโมงค์ ขนาดตัวของมันขยายใหญ่ขึ้น ขาที่หักสมานกันอย่างรวดเร็ว แถมยังดูใหญ่และแข็งแกร่งกว่าเดิม! ดวงตาที่เคยฝ้าฟาง ตอนนี้ส่องแสงสีทองวาววับ ไร้ซึ่งความเหนื่อยล้า เหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่บ้าคลั่ง!

จอนที่ถูกล็อคเป้าอีกครั้งรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว! 'บ้าเอ๊ย พลาดแล้ว!' เขาคิดว่าตอนมันโกรธจัด มันคงจะทิ้งอัญมณีไปแล้ว ไม่นึกว่าขนาดโดนตะปูพิษปักรัวๆ มันยังไม่ยอมปล่อย แถมตอนนี้กลืนลงท้องไปหน้าตาเฉย! แต่ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก บ่นไปก็ไม่ได้อะไร!

นักรบหนุ่มกดความหงุดหงิดไว้ แล้วเปลี่ยนเป็นความดุดัน "แค่แมงป่องตัวเดียว จะกลายพันธุ์ไปได้สักกี่น้ำ?" "ระเบิดพลังเป็นอยู่คนเดียวรึไง? ใครๆ ก็ทำได้โว้ย!"

เขาคิดอย่างดุเดือด — แล้วใส่เกียร์หมาวิ่งแน่บ ช่วยไม่ได้ ราชินีแมงป่องเวอร์ชันรถถังทองคำสตาร์ทเครื่องพุ่งชาร์จมาแล้ว! สภาพตอนนี้ รับมือไม่ไหวจริงๆ! เพราะงั้น — "อัปเลเวล! อัปให้หมด!" ไม่สนโบนัส XP ข้ามระดับแล้ว เอาชีวิตให้รอดจากไอ้ยักษ์นี่ก่อนดีกว่า!

เลือก [นักรบฝึกหัด], เท XP 4,000 แต้ม!

[นักรบฝึกหัด LV.2 (1600/1600) → LV.3 (2400/2400) → LV.4 (0/3200)] [เลเวลอัป! พละกำลัง +2, ความทนทาน +2.5 (อัตราการเติบโตความทนทาน 25%)] [ได้รับแต้มสถานะอิสระ +2, แต้มสกิล +2]

"แต้มสถานะลงความทนทานให้หมด!" กระแสอุ่นวาบไหลพล่านไปทั่วร่าง ลมหายใจจอนถี่กระชั้นขึ้น พละกำลังจาก 7 พุ่งเป็น 9, ความทนทานจาก 9.5 ทะลุไป 14.5! กล้ามเนื้อเต้นตุบๆ หัวใจสูบฉีดแรง! ความรู้สึกชัดเจนยิ่งกว่าตอนอัปเลเวลครั้งแรกซะอีก!

แต่แค่นี้ยังไม่พอให้วางใจ ตามแผนเดิม ถ้าเก็บกวาดแมงป่องหินครบ 3 เวฟ เขาจะมี XP พออัปเป็นเลเวล 5 ปลดล็อคสกิลใหม่ ไว้รับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝันตอนบอส แต่แผนพังยับเยินเพราะเจ้าบอสตัวดีนี่แหละ XP ที่เหลือในมือ รวมที่ได้จากการฆ่าหมาป่า ปรุงยา และรางวัลภารกิจ เหลือแค่ 1,648 แต้ม ได้แค่ครึ่งทางของเลเวล 5 เว้นแต่เขาจะฆ่าลูกน้องแมงป่องอีกสิบกว่าตัวขณะที่โดนแม่มันไล่ฆ่า ถึงจะพออัปเวล แต่... จะมีปัญญาเหรอ?

จอนเหลือบมองข้างหลังตอนเลี้ยวโค้ง แมงป่องยักษ์สีทองตอนนี้ตัวใหญ่เกือบเท่ารถถัง สิ่งกีดขวางที่เคยใช้ถ่วงเวลา มันชนกระจุยหายวับไปกับตา! สถานการณ์แบบนี้ จะไปฟาร์มลูกน้อง? รนหาที่ตายชัดๆ!

"ช่วยไม่ได้ กะจะเก็บไว้ใช้ยามจำเป็น ไม่นึกว่าต้องงัดมาใช้ตอนนี้..." เขาเอื้อมมือไปที่กระเป๋ายาข้างหลัง ยา 5 ขวดเหลือแค่ 2 ขวด คือระเบิดกรด 1 ขวด และไพ่ตายใบสุดท้าย — [ยาโลหิตคลั่ง]!

จอนวิ่งไปฟังเสียงโครมครามที่ใกล้เข้ามาไป หน้าเครียด หยิบยาโลหิตคลั่งออกมา "ไอ้เวรเอ๊ย เดี๋ยวพ่อจะเลาะกระดองแกมาทำเกราะให้หมด..." นิ้วโป้งดีดจุกขวดกระเด็น ยกขึ้นจ่อปากอย่างเท่

"อึก~" รักนะ จุ๊บๆ หมดแก้ว!