บทที่ 12 ใช้ที่ปั๊มส้วมอุดปากดาราสาว
บทที่ 12 ใช้ที่ปั๊มส้วมอุดปากดาราสาว
บทที่ 12 ใช้ที่ปั๊มส้วมอุดปากดาราสาว?
“พระเจ้าช่วย ที่แท้มันก็แค่ปืนฉีดน้ำ!”
“ตกใจหมดเลย นึกว่าเรื่องจริง”
“เขาเก่งนะ สวี่โม่คนนี้ปั่นหัวคนเก่งชะมัด ทั้งทีมงานรายการ ทีมไล่ล่า หรือแม้แต่พวกเราที่เป็นคนดู ยังโดนเขาหลอกจนเปื่อยเลย!”
“สุดยอด!”
“หมอนี่ไม่ได้แค่แกล้งเล่นแน่ๆ เขามีจุดประสงค์อื่น ไม่เห็นเหรอว่าหยางจิ้งเสวียนกลัวจนหลุดปากแฉความลับของรายการออกมาหมดเปลือกเลย”
“นี่จะบอกว่าคนเก่งระดับนี้เป็นแค่พนักงานออฟฟิศธรรมดาจริงๆ เหรอ?”
“มีฉันคนเดียวหรือเปล่าที่คิดว่าตอนสวี่โม่ฉีดน้ำใส่หน้าหยางจิ้งเสวียน มันดูร้ายกาจแปลกๆ?”
“...”
หลังจากผ่านพ้นความตกตะลึง ผู้ชมในไลฟ์สดก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบโต้ทันที
ทุกคนต่างรู้สึกว่าสวี่โม่ไม่ธรรมดาเลย
หากเทียบกับผู้ท้าชิงสองคนก่อนหน้านี้ เขาช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
ผู้ท้าชิงสองรายแรกเพิ่งจะรู้ความจริงเรื่องรายการก็ตอนที่ถูกทีมไล่ล่าจับตัวได้แล้ว
แต่สวี่โม่ล่ะ?
รายการเพิ่งเริ่มได้ไม่นาน เขาก็ใช้วิธีของตัวเองขุดคุ้ยจนรู้ถึงการมีอยู่ของรายการได้สำเร็จ
ความแตกต่างนี้ช่างห่างชั้นกันอย่างชัดเจน!
แต่ประโยคสุดท้ายของสวี่โม่หมายความว่าอย่างไร?
ที่บอกว่า “นับจากนี้ไป เธอถูกลักพาตัวแล้ว” น่ะ?
หรือว่า...
ผู้ชมในไลฟ์สดต่างพากันประหลาดใจกับข้อสันนิษฐานของตัวเอง
“สวี่โม่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!”
“เขากล้าเปลี่ยนเรื่องหลอกให้กลายเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?”
“คุณพระช่วย นี่เขาหาที่ตายชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?”
“แต่มันน่าตื่นเต้นชะมัด ฮ่าฮ่าฮ่า หยางจิ้งเสวียนคราวนี้ซวยของจริงแล้ว จากการลักพาตัวปลอมๆ กลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา ทีมงานรายการเองก็คงจะเหวอเหมือนกัน”
“ไม่รู้ทำไม แต่อยู่ๆ ฉันก็อยากเห็นผู้ท้าชิงชนะสักครั้งแฮะ”
“พวกคุณคิดว่าไง มันคงจะน่าสนใจกว่าเดิมมากเลยนะถ้าผู้ท้าชิงชนะในซีซั่นนี้”
“เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ต่อให้สวี่โม่จะมีลูกไม้เยอะแค่ไหน สุดท้ายเขาก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับไลน์อัปสุดแกร่งของทีมไล่ล่าอยู่ดี”
“ฉันก็คิดว่าเขารอดยาก ต่อให้ฉลาดแค่ไหนก็สู้มืออาชีพไม่ได้หรอก”
...
ในสตูดิโอ
ทีมงานรายการตกอยู่ในสภาวะมึนงงจริงๆ
ซ่งอี้เสวี่ย ผู้อำนวยการผลิต จากที่เคยกระวนกระวายเรื่องความปลอดภัยของหยางจิ้งเสวียน ก็ถึงกับยืนอึ้งเมื่อเห็นว่ามันเป็นแค่ปืนฉีดน้ำ
เธอต้องยอมรับว่าแผนการของสวี่โม่นั้นยอดเยี่ยมมาก
แม้แต่ไดเรกเตอร์อย่างเธอที่เห็นพล็อตหักมุมมานับไม่ถ้วน
ในนาทีนี้ เธอยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมการแสดงของสวี่โม่ในใจ
อย่างไรก็ตาม ปัญหาในตอนนี้คือ สวี่โม่บ้าไปแล้วหรือเปล่า?
เขากล้าพูดคำนั้นออกมาได้ยังไง?
เขาไม่รู้หรือไงว่านี่คือการถ่ายทอดสด?
เขาคิดจริงๆ เหรอว่าจะหนีการตามล่าจากทีมไล่ล่าพ้น?
ซ่งอี้เสวี่ยรู้ซึ้งถึงศักยภาพของทีมไล่ล่าเป็นอย่างดี ด้วยรายชื่อสมาชิกที่รวมเอาหัวกะทิไว้ขนาดนี้ ต่อให้เป็นอาชญากรที่ฉลาดหลักแหลมแค่ไหนก็จัดการได้ไม่ยาก
แต่เธอเริ่มรู้สึกลึกๆ ว่าทิศทางของรายการกำลังเปลี่ยนไป
สวี่โม่ที่ตอนแรกควรจะเป็นเพียงหนูทดลอง กลับกลายเป็นผู้คุมเกมไปเสียเอง
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะถูกชายคนนี้ปั่นหัวเข้าให้แล้ว?
...
อีกด้านหนึ่ง
ช่องถ่ายทอดสดที่สอง ฝ่ายทีมไล่ล่า
“อะไรนะ? ของในมือสวี่โม่เป็นแค่ปืนฉีดน้ำ?”
“เขารู้เรื่องรายการแล้วเหรอ?”
“ไม่ใช่แค่นั้นนะ พอรู้ว่ามีรายการ เขาก็ประกาศออกมาดื้อๆ เลยว่านับจากนี้ไปหยางจิ้งเสวียนถูกลักพาตัวจริงๆ แล้ว!”
สมาชิกทีมไล่ล่าได้รับแจ้งข้อมูลอย่างรวดเร็ว
“หมอนี่...” เฉินเค่อ ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีอาชญากรรมยิ้มออกมา “ดูเหมือนจะต่างจากที่เราคาดไว้เยอะเลยนะ”
“น่าสนใจ” หลี่เฉิน เจ้าของฉายากล้องมนุษย์ยิ้มมุมปาก “เขากำลังท้าทายพวกเราอยู่สินะ?”
“เหนือความคาดหมายจริงๆ ที่พนักงานออฟฟิศธรรมดาจะแสดงออกได้ขนาดนี้” เซินมันนี่ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอาชญากรรมกล่าว “ดูเหมือนว่าคู่ต่อสู้คราวนี้จะไม่เคี้ยวง่ายเหมือนสองตอนที่ผ่านมา”
“อะไรกัน เริ่มไม่มีความมั่นใจว่าจะทำลายสถิติแล้วเหรอ?” หานเฟย อดีตหัวหน้าทีมสืบสวนเอ่ยหยอก
เซินมันนี่ปัดปอยผมไปไว้หลังใบหูแล้วพูดว่า “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะคะ มันก็แค่ลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง”
พวกเขาไม่มีสิทธิ์ดูไลฟ์สด
แต่จากข้อมูลที่ได้รับมา ก็ไม่ยากที่จะคาดเดาสถานการณ์ของสวี่โม่ในขณะนั้น
“พวกเราควรเริ่มลงมือได้แล้ว ไม่ว่าคำพูดของสวี่โม่จะเป็นเรื่องจริงหรือแค่ล้อเล่น แต่เราต้องจับตัวเขาให้ได้!”
หานเฟยลุกขึ้นยืน
“นั่นสินะ ได้เวลาลุยแล้ว” หลี่เฉินเสริมขึ้น
“ตอนนี้ปัญหาแรกของเราคือต้องระบุตำแหน่งของสวี่โม่ให้ได้ จากข้อมูลเรามีทั้งที่อยู่บ้านและที่ทำงาน ก่อนหน้านี้ตอนที่เราได้ยินเขาถอดกล้อง เขาอยู่ในรถ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะหาที่ไหนสักแห่งเพื่อเค้นข้อมูลจากหยางจิ้งเสวียน” เฉินเค่อวิเคราะห์
“ไม่ต้องระบุหรอก สวี่โม่ต้องอยู่ที่บ้านของเขาในตอนนี้แน่นอน” เซินมันนี่กล่าวขัดขึ้นทันที
เฉินเค่อหันไปมองเธอ: “ทำไมถึงคิดแบบนั้น?”
“ข้อแรก ระยะเวลาตั้งแต่ที่สวี่โม่พบกล้องในรถ จนถึงตอนที่เราได้รับแจ้งว่าเขามีปืนมันสั้นมาก ในเวลาแค่นั้นเขาขับรถไปไม่ได้ไกลหรอก ยิ่งช่วงเวลานี้ถนนหยางเฉิงรถติดหนักมาก และตำแหน่งห้องเช่าของเขาก็อยู่ในพิกัดที่พอดีกับเวลาที่เสียไป”
“ข้อสอง อย่าลืมว่ารถของสวี่โม่มีดาราสาวที่ถูกลักพาตัวอยู่ สำหรับคนทั่วไป การมีตัวแปรที่ไม่แน่นอนอยู่ท้ายรถซึ่งอาจส่งเสียงดังได้ทุกเมื่อ การขับรถวนไปวนมาข้างนอกนานๆ ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลย”
“นอกจากนี้ มนุษย์เราจะมี 'โซนที่รู้สึกปลอดภัย' ทางจิตวิทยา ถ้าจู่ๆ สวี่โม่ถูกตามล่า เขาจะพาดาราสาวกลับไปที่บ้านตัวเองเพื่อเค้นถาม หรือจะไปที่โรงแรมล่ะ?”
“แน่นอนว่าโรงแรมไม่ใช่ทางเลือกที่เป็นไปได้ และเพราะรถติด สวี่โม่คงไม่ยอมเสียเวลาขับรถออกนอกเมืองนานขนาดนั้น ดังนั้นการกลับไปที่ห้องเช่าจึงเป็นทางเลือกที่สะดวกที่สุด ยุ่งยากน้อยที่สุด เสี่ยงต่อการถูกพบเห็นน้อยที่สุด และมีความเป็นไปได้มากที่สุด”
พอเซินมันนี่พูดจบ
สมาชิกคนอื่นๆ ในทีมไล่ล่าต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับการวิเคราะห์ที่สมเหตุสมผลนี้
ความจริงแล้ว หานเฟยเองก็มีความเห็นแบบเดียวกัน
“งั้นเรามุ่งหน้าไปที่บ้านของสวี่โม่เลย จัดการให้จบที่นั่น”
...
หมู่บ้านถังตง การ์เด้น
“คุณ... คุณหมายความว่าไง?”
หยางจิ้งเสวียนที่ขาอ่อนแรงจนต้องนั่งกองกับพื้นถามขึ้นด้วยสภาพที่ดูสะบักสะบอมเล็กน้อย
“ก็หมายความตามที่พูด ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ?” สวี่โม่วางปืนฉีดน้ำในมือลงอย่างใจเย็น
“ฉันถูกคุณลักพาตัวเหรอ?” หยางจิ้งเสวียนอึ้งไป แทบไม่อยากจะเชื่อ
“เธอก็ถูกฉันลักพาตัวมาตลอดอยู่แล้วไม่ใช่รึไง?” สวี่โม่หัวเราะเบาๆ
หยางจิ้งเสวียนถึงกับพูดไม่ออกและพยายามอธิบาย: “พี่ชาย พี่ชายสุดหล่อคะ เมื่อกี้ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าทุกอย่างมันเป็นเรื่องปลอม เรื่องหลอกลวง...”
“หุบปาก ถ้าพูดอีกคำเดียว ฉันจะเอาที่ปั๊มส้วมมาอุดปากเธอ” สวี่โม่ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินตรงไปทางห้องน้ำ
“ฉัน...”
หยางจิ้งเสวียนแทบจะคลั่ง เดิมทีเธอตั้งใจจะเถียงต่อ แต่พอเห็นสวี่โม่เดินเข้าห้องน้ำไปจริงๆ เธอก็เริ่มกลัว เขาคงไม่เอาที่ปั๊มส้วมมาอุดปากเธอจริงๆ ใช่ไหม?
ด้วยความเป็นคนรักสะอาด เธอไม่มีวันยอมรับเรื่องแบบนั้นได้แน่ จึงรีบหุบปากฉับทันที
ส่วนทางด้านสวี่โม่ เขาจะเอาที่ปั๊มส้วมมาอุดปากดาราสาวจริงๆ หรือเปล่า?
เปล่าเลย
นั่นเป็นเพราะมีรางวัลตัวเลือกปรากฏขึ้นในใจของเขา
“คุณปั่นหัวทีมงานรายการและทีมไล่ล่าได้สำเร็จ คุณได้รับรางวัลแบบตัวเลือก!”