บทที่ 46 การแถลงข่าวที่ตอกหน้าคู่แข่ง

รถบรรทุกน้ำมันพิเศษของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์มีหลายประเภท โดยเฉพาะรถที่ใช้ขนส่งน้ำมันดีเซลสำหรับเขตเหมืองแร่ของตระกูลหง มีจำนวนทั้งหมดห้าสิบหกคัน วิ่งไปกลับระหว่างคลังน้ำมันของบริษัทปิโตรเลียมกับเขตเหมืองแร่ต่าง ๆ ของตระกูลหงทุกวัน...

แต่ในขณะนี้ ด้วยคำสั่งของถังตง รถบรรทุกน้ำมันเหล่านี้จึงหยุดให้บริการชั่วคราวทั้งหมด และกำลังมุ่งหน้าไปยังโรงซ่อมรถของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์

ในฐานะบริษัทโลจิสติกส์ที่ใหญ่ที่สุดและเป็นผู้นำในหางเฉิง บริษัทเทียนหง โลจิสติกส์มีรถจำนวนมาก จึงได้เช่าสถานที่ขนาดใหญ่และใช้เป็นโรงซ่อมของตัวเอง

ทันทีที่รถบรรทุกน้ำมันเหล่านี้ขับเข้ามาในลานกว้าง ปิดประตูโรงซ่อม และช่างซ่อมทั้งหมดก็ระดมกำลังทำงานล่วงเวลาตลอดคืน พวกเขามั่นใจว่าจะสามารถแก้ไขปัญหาช่องลับภายในถังน้ำมันและถังเก็บน้ำขนาดใหญ่พิเศษให้เสร็จก่อนรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้ได้อย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน ลู่หยางซึ่งยังคงอยู่ในสำนักงานของบริษัทฟาสต์ทง โลจิสติกส์ ก็ได้รับโทรศัพท์จากโม่เทียนฉือ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและแฝงความยินดีเล็กน้อย "คุณหยางครับ ถังตงเริ่มเคลื่อนไหวแล้วจริง ๆ ตามรายงานจากคนของผม รถบรรทุกน้ำมันหลายสิบคันของเทียนหง โลจิสติกส์กำลังรวมตัวกันที่โรงซ่อมของพวกเขาครับ..."

"วัวหายล้อมคอก? จะมีประโยชน์อะไร?"

ลู่หยางหัวเราะเยาะ พึมพำและกล่าวต่อ "จัดการซ่อนรถไว้หนึ่งคัน พรุ่งนี้จะมีประโยชน์มาก แต่เราต้องไม่ทำผิดกฎหมาย ห้ามกักขังคนขับโดยผิดกฎหมาย ต้องเลี้ยงเหล้าอย่างดี อาหารอย่างดี และให้ชุ่นเฟิงช่วยพูดคุยทำความเข้าใจ"

ชุ่นเฟิงคือคนสนิทของโม่เทียนฉือ เป็นชายหนุ่มผมสั้นเกรียนที่ชอบเล่นมีดผีเสื้อ (Butterfly Knife) เขาได้ฉายานี้เพราะเวลาต่อสู้ เขาจะบ้าระห่ำเหมือนคนบ้า เขาจึงมีชื่อเสียงที่น่าเกรงขามในหางเฉิง

โม่เทียนฉือที่อยู่ปลายสายยิ้มออกมา "ได้เลยครับ คุณหยางวางใจได้ เรื่องผิดกฎหมายเราไม่ทำแน่นอน แต่เรื่องการพูดคุยทำความเข้าใจ ชุ่นเฟิงถนัดที่สุดแล้วครับ แค่เขาเอ่ยปาก ไม่มีใครกล้าไม่ฟังคำสั่งของเขาหรอกครับ..."

...

ช่วงเย็นย่ำ เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด

รถบรรทุกน้ำมันคันหนึ่งกำลังขับจากชานเมืองทางใต้เข้าสู่เขตเมืองหางเฉิง...

รถคันนี้ก็เป็นของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์เช่นกัน และคนขับก็ได้รับโทรศัพท์จากบริษัทแล้ว แต่เนื่องจากช่วงบ่ายเขากำลังส่งน้ำมันในพื้นที่ห่างไกล จึงเพิ่งจะขนถ่ายน้ำมันเสร็จและกำลังขับกลับเข้าเมืองเพื่อไปยังโรงซ่อมของเทียนหง โลจิสติกส์

"กึก!"

ทันใดนั้น มีรถพ่วงขนาดใหญ่คันหนึ่งขับออกมาจากสี่แยกข้างหน้า ทำให้คนขับรถบรรทุกน้ำมันต้องเหยียบคันเร่งลงอย่างแรง รถจึงหยุดนิ่งอย่างมั่นคง

ยังไม่ทันที่เขาจะทันได้ตอบสนอง ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกเปิดออก และมีร่างหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามาอย่างรวดเร็ว ว่องไว จนคนขับไม่ทันตั้งตัวเลย

คนที่ขึ้นมาก็คือชุ่นเฟิง เขาและคนขับรถคนนี้รู้จักกันอย่างแน่นอน หลังจากที่ชุ่นเฟิงนั่งเรียบร้อย เขาก็หันมามอง พร้อมกับยิ้มกว้าง แต่รอยยิ้มนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความบ้าระห่ำที่ยากจะบรรยาย

"กึ้ก..."

"พี่เฟิง ผม... ผมทำอะไรผิดอีกเหรอครับ?"

เมื่อเห็นชุ่นเฟิง สีหน้าของคนขับก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขากลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว เสียงของเขาแผ่วลงแปดระดับ ราวกับหนูที่เห็นแมว "ช่วงนี้ผมก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนนี่ครับ ไม่น่าจะมีเรื่องกับพวกพี่ ๆ นะครับ?"

"ดูคุณพูดสิ หรือว่าชุ่นเฟิงอย่างฉันจะมาหาคุณไม่ได้เหรอ?"

ชุ่นเฟิงยิ้มอีกครั้ง และยกมือชี้ไปยังสี่แยกทางขวาที่อยู่ไกลออกไป "ไปทางนั้น ที่นั่นมีลานเล็ก ๆ อยู่ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร พวกพี่ ๆ จัดการได้แพะดำมาตัวหนึ่ง คืนนี้ฉันจะเลี้ยงหม้อไฟคุณ..."

"ไม่เอาครับพี่เฟิง บริษัทมีเรื่องด่วน ถ้าผมไม่ไปทำงาน เกรงว่างานจะหลุดมือเอาได้..."

คนขับถอนหายใจโล่งอก ยิ้มอย่างประจบประแจง "ขอบคุณสำหรับความหวังดีของพี่เฟิงนะครับ ไว้คราวหน้าดีกว่านะครับ คราวหน้าผมจะเลี้ยงเอง รับรองว่าพี่เฟิงจะต้องพอใจแน่นอน!"

"โอ้โห เป็นไปได้ยังไงกัน ชุ่นเฟิงอย่างฉันจะชวนใครสักคนในหางเฉิงไปกินข้าวสักมื้อ ถึงกับทำให้ลำบากขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ฉับ!"

ชุ่นเฟิงกลอกตาขึ้นฟ้า พูดไปพร้อมกับพลิกมือขวาอย่างรวดเร็ว และไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง มีดผีเสื้อสีขาววับวาวก็ปรากฏขึ้นมา เขากรีดนิ้วพลิกมีดไปมา สร้างเป็นลวดลายที่สวยงามและน่าตื่นตาตื่นใจ ราวกับผีเสื้อกำลังบินว่อน

"ไม่ไม่ไม่ ผมไปครับ ผมไป ไม่ใช่แค่กินหม้อไฟเองเหรอครับ? ยังไงก็ไม่น่าจะเสียเวลาอะไรมากมาย ขอบคุณนะครับพี่เฟิง..."

คนขับตกใจจนตัวสั่น รีบขับรถไปข้างหน้า แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่สี่แยกนั้นทันที...

...

บริษัทเทียนหง โลจิสติกส์!

อันที่จริง หลังจากวิดีโอถูกเผยแพร่เมื่อบ่ายวานนี้ ผู้สื่อข่าวจากสื่อต่าง ๆ ในหางเฉิงก็ได้รีบเดินทางมายังบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์เพื่อขอสัมภาษณ์แล้ว

รวมถึงหงเหว่ยจากตระกูลหงก็ได้โทรมาสอบถามและต้องการให้ถังตงอธิบาย

แต่ถังตงได้ให้เลขานุการจัดการตอบโต้ โดยอ้างว่าในเช้าวันรุ่งขึ้น บริษัทเทียนหง โลจิสติกส์จะจัดงานแถลงข่าวเพื่อชี้แจงเรื่องนี้ต่อสาธารณะ

ด้วยเหตุนี้ ทั้งนักข่าวจากสื่อใหญ่ในหางเฉิงและหงเหว่ยจากตระกูลหง จึงระงับความโกรธไว้ชั่วคราว เพราะอย่างไรก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนในค่ำคืนเดียว

ในตอนนี้ เมื่อเวลาเก้าโมงเช้าพอดี ลานกว้างของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์ก็เต็มไปด้วยประชาชนที่ทราบข่าว และบริเวณหน้าแท่นแถลงข่าว ผู้สื่อข่าวจากสื่อต่าง ๆ ก็เบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่สามชั้น

ไม่นาน ถังตงก็มาถึง โดยมีหวงอวี่รองผู้จัดการทั่วไปเดินตามอยู่ข้าง ๆ และยังมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบหลายคนมาพร้อมกับพวกเขา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานควบคุมคุณภาพของหางเฉิง

"ท่านผู้สื่อข่าวและประชาชนชาวหางเฉิงทุกท่าน เกี่ยวกับวิดีโอที่ถูกเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตเมื่อบ่ายวานนี้ บริษัทเทียนหง โลจิสติกส์มีเรื่องจะกล่าว..."

ถังตงกระแอมเบา ๆ ยิ้มเล็กน้อย มองไปรอบ ๆ ห้องประชุม แล้วกล่าวต่อ "วิดีโอนั้นไม่ได้สื่อถึงอะไรเลย แต่ความคิดเห็นของชาวเน็ตข้างล่างต่างหากที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวง"

"ในที่นี้ ผมในฐานะผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์ ขอรับรองต่อทุกท่านว่า เรื่องราวที่กล่าวถึงในวิดีโอและความคิดเห็นนั้นเป็นเรื่องไร้สาระอย่างแน่นอน รถบรรทุกน้ำมันของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์ของเรา ไม่มีกรณีของการนำน้ำมาแทนน้ำมัน และไม่มีการติดตั้งช่องลับภายในถังน้ำมันใด ๆ ทั้งสิ้น"

"แน่นอนว่า พูดเปล่า ๆ ย่อมไม่มีหลักฐาน ทุกอย่างต้องว่ากันตามข้อเท็จจริง วันนี้เราได้เชิญผู้นำจากหน่วยงานควบคุมคุณภาพของหางเฉิงมาเพื่อพิสูจน์เรื่องทั้งหมดนี้ด้วยตัวเอง..."

ขณะที่เขากำลังพูด รถบรรทุกน้ำมันสามคันที่จอดเรียงกันอยู่ทางด้านขวาของลานกว้างก็สตาร์ทเครื่องยนต์และขับมาทางด้านนี้...

เมื่อทุกคนหันไปมอง ถังตงก็กล่าวต่ออีกครั้ง "รถบรรทุกน้ำมันทั้งหมดของบริษัทเทียนหง โลจิสติกส์อยู่ที่นี่แล้ว ตอนนี้เราเพียงสุ่มขับมาสามคัน เพื่อให้ผู้นำจากหน่วยงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบด้วยตัวเอง"

"แน่นอนว่า หากทุกท่านไม่สบายใจ รถบรรทุกน้ำมันคันอื่น ๆ ก็จอดอยู่ข้าง ๆ ทุกท่านสามารถสุ่มตรวจคันอื่น ๆ หรือจะตรวจสอบทั้งหมดก็ได้ ไม่มีปัญหาใด ๆ เลยครับ..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้สื่อข่าวและประชาชนที่มารวมตัวกันก็เริ่มซุบซิบกัน ใบหน้าของพวกเขาทุกคนแสดงความประหลาดใจ เพราะถังตงแสดงความมั่นใจอย่างมาก ราวกับว่าไม่มีปัญหาใด ๆ เลยจริง ๆ

หลังจากรถบรรทุกน้ำมันทั้งสามคันขับมาใกล้ ผู้นำและเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานควบคุมคุณภาพก็นำเครื่องมือต่าง ๆ เข้ามา บางคนมุดเข้าไปใต้ท้องรถ บางคนปีนขึ้นไปบนหลังคารถ สวมหน้ากากป้องกันแก๊สพิษ และเข้าไปตรวจสอบภายในถังน้ำมันต่อหน้าสาธารณชน...