บทที่ 31 พี่เขยสุดยอดไปเลย!

"ปัง!"

ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ถังกั๋วตู้ใบหน้าเขียวคล้ำและก้าวเข้ามาอย่างกัดฟัน

นี่คือห้องทำงานของเขา ซึ่งตอนนี้มีเพียงถังตงที่อยู่ด้านใน หลังจากที่ถูกลู่หยางไล่ออกจากห้องประชุม ถังตงก็มานั่งรออยู่ที่นี่...

"พ่อครับ หมอนั่นไปแล้วเหรอ?"

เห็นสีหน้าของถังกั๋วตู้ไม่สู้ดี ถังตงก็รีบลุกขึ้นและพูดปลอบใจอย่างไม่พอใจ "คนนอกคนหนึ่ง กล้าคิดที่จะมามีอำนาจในตระกูลถังของเรา มันช่างเพ้อฝันเสียจริง สมควรแล้วที่ต้องหุบหางและถูกไล่ออกไป เป็นการทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าแท้ๆ..."

"หุบปาก!"

คำพูดนี้แทงใจดำของถังกั๋วตู้ราวกับเข็มที่ทิ่มแทง เขาตะคอกออกมาเสียงดัง "แกยังมาทำอะไรอยู่ที่นี่? ไปย้ายของออกจากห้องทำงานประธานบริหารซะ..."

"ทำไมต้องทำด้วยล่ะ?"

ถังตงไม่พอใจและปฏิเสธทันที "ถึงตอนนี้พวกเขาจะเป็นกรรมการ ก็ไม่ควรให้ผมต้องย้ายห้องทำงานนี่ครับ? ผมเป็นถึงประธานบริหารของถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนลนะ!"

"บ้าเอ๊ย! ประธานบริหารอะไรกัน ตอนนี้มันเป็นของถังอวี่เฟยไปแล้ว..."

พอพูดถึงเรื่องนี้ ความโกรธในใจของถังกั๋วตู้ก็ยิ่งลุกโชน เขาสบถออกมาทันที "ไม่ต้องพูดถึงประธานบริหารเลย แม้แต่ตำแหน่งประธานคณะกรรมการก็ถูกคนอื่นแย่งไปแล้ว ถ้าแกไม่ย้าย แล้วจะให้ฉันย้ายรึไง?"

ถังตงไม่คาดคิดเลยว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้ ร่างกายสั่นสะท้าน อ้าปากค้าง ตกตะลึงอยู่กับที่...

"แต่ไม่เป็นไรหรอก ทั้งหมดนี้เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น..."

ถังกั๋วตู้กลับสูดหายใจลึกๆ อารมณ์ที่พลุ่งพล่านของเขาค่อยๆ สงบลง แต่เขาก็ยังคงกัดฟันแน่น ดวงตาเผยความเย็นชาอย่างที่สุด "ตระกูลลู่จากเมืองหลวงจะต้องลงมือจัดการแน่ หมอนั่นกระโดดโลดเต้นได้อีกไม่กี่วันหรอก เราอดทนไว้ก่อน สังเกตสถานการณ์ไปเงียบๆ รอดูฉากเด็ดก็พอแล้ว..."

...

ในห้องประชุม หลังจากถังกั๋วตู้จากไปอย่างเดือดดาล กรรมการกลุ่มบริษัทจำนวนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน บีบให้มีรอยยิ้มออกมา และกล่าวแสดงความยินดีกับลู่หยางและถังอวี่เฟย...

หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก กรรมการคนหนึ่งที่ทำงานในกลุ่มบริษัทก็รีบแสดงความกระตือรือร้น "คุณลู่, คุณถัง, ห้องทำงานของถังตงถูกย้ายออกไปแล้ว ไม่ทราบว่าตอนนี้จะไปดูสักหน่อยไหมครับ เผื่อมีอะไรที่ต้องเพิ่มเติม?"

ในเมื่อเป็นห้องทำงานของประธานบริหาร ย่อมต้องกว้างขวางมาก ลู่หยางและถังอวี่เฟยเดินดูรอบห้องทำงาน และพยักหน้าถี่ๆ แสดงความพอใจมาก

"ของทุกอย่างที่ถังตงเคยใช้ โดยเฉพาะห้องพักผ่อนด้านใน ให้เปลี่ยนออกให้หมด..."

ลู่หยางสั่งการออกไป หัวหน้าฝ่ายจัดซื้อของกลุ่มบริษัทก็รีบพยักหน้าอย่างวุ่นวาย หยิบปากกาและกระดาษออกมาบันทึกทันที

"คุณลู่, คุณถัง, รถยนต์สำหรับใช้งานของบริษัทที่ว่างอยู่ยังมีอีกสองสามคัน แต่รถหรูเหลือเพียงคันเดียวเท่านั้น..."

ด้านนอกประตู เลขานุการสาววัยรุ่นที่แต่งตัวดูดีเดินเข้ามา เธอพูดพร้อมกับพลิกมือหยิบกุญแจรถออกมา "รถคันนี้เพิ่งซื้อมาเมื่อเดือนนี้ ยังไม่ได้ใช้งานเลย เป็น Audi A8 เหมาะสมกับตำแหน่งของคุณถังพอดี..."

แม้ว่าถังอวี่เฟยจะเป็นผู้หญิง แต่ในเมื่อต้องรับตำแหน่งประธานบริหาร ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปเข้าร่วมกิจกรรมทางธุรกิจบางอย่าง Audi A8 ดูเป็นทางการและเหมาะสมที่สุด

ส่วนลู่หยาง เขาไม่ได้มีตำแหน่งในถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนล ดังนั้นจึงไม่สะดวกที่จะมีรถยนต์ของบริษัท

เลขานุการสาวคนนี้ชื่อว่า หลิว มี่ เดิมเป็นเพียงพนักงานทั่วไปในสำนักงานใหญ่ของถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนล แต่เมื่อถังอวี่เฟยเห็นเธอตอนที่เดินผ่านมา ก็ถูกใจทันที จึงเลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยประธานบริหารของถังอวี่เฟยในทันที

"ให้คุณรับผิดชอบเรื่องการจัดห้องทำงานนะคะ จัดให้เรียบร้อยแล้วค่อยมาแจ้งฉัน..."

ถังอวี่เฟยยิ้มเล็กน้อย ยื่นมือไปรับกุญแจรถ จากนั้นก็หันไปมองลู่หยาง และโอบแขนเขาเบาๆ "เราควรไปโรงพยาบาลได้แล้ว วันนี้คุณพ่อออกจากโรงพยาบาลพอดี ต้องไปรับท่านหน่อย..."

การผ่าตัดของถังเฟิงประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และบาดแผลก็หายสนิท ตอนนี้เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว วันนี้เพิ่งจะถอดไหม และเตรียมออกจากโรงพยาบาล เรื่องนี้จะล่าช้าไม่ได้ ลู่หยางและถังอวี่เฟยจึงลงไปชั้นล่าง ขับรถออกจากโรงจอดรถ โดยมีถังอวี่เฟยเป็นคนขับ และตรงไปยังโรงพยาบาลทันที

ในฐานะประธานบริหาร ย่อมต้องมีคนขับรถ แต่ยังหาคนที่เหมาะสมไม่ได้อย่างรวดเร็ว เธอจึงต้องขับเองไปก่อนชั่วคราว

ในห้องผู้ป่วย ถังเฟิง, หลิวเหมย และถังโหรว อยู่ด้วยกัน ของต่างๆ ถูกเก็บเรียบร้อยแล้ว เมื่อลู่หยางและถังอวี่เฟยมาถึง หลิวเหมยก็ถือของ ส่วนถังโหรวประคองถังเฟิงลงไปชั้นล่างด้วยกัน

"พี่คะ นี่รถของพี่เหรอ?"

เมื่อเห็น Audi A8 ถังโหรวก็เบิกตากว้าง ด้วยความตกใจ เธอเดินวนรอบรถ "โอ้มายก๊อด นี่มัน A8 เลยนะ ราคาเกือบสองล้านหยวนเลยเหรอคะ พี่ถูกหวยเหรอเนี่ย?"

เมื่อได้ยินว่ารถคันนี้แพงมาก ถังเฟิงและหลิวเหมยก็ตกใจมากเช่นกัน และรีบสอบถาม...

"อวี่เฟย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? สถานการณ์ทางบ้านของเราจะเป็นไปได้ยังไงที่จะซื้อรถหรูขนาดนี้? ลูกอย่าทำอะไรที่ไม่ควรทำนะ..."

"ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้เงินหนึ่งล้านหยวนสำหรับการผ่าตัดของพ่อเราก็อยากจะถามแล้ว แต่ยังหาโอกาสเหมาะๆ ไม่ได้ ตอนนี้ลูกยังซื้อรถราคาแพงขนาดนี้อีก ไม่เล่าไม่ได้แล้วนะ รีบบอกมา อย่าทำให้พวกเราต้องเป็นห่วงเลย"

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันเลยค่ะ ทั้งหมดเป็นความดีความชอบของลู่หยาง..."

ถังอวี่เฟยส่ายหน้าอย่างขมขื่น และโยนปัญหาทั้งหมดให้ลู่หยาง เธอชี้ไปที่เขาแล้วพูดต่อ "ถังโหรว พี่เขยของเธอคนนี้จริงๆ แล้วเป็นทายาทเศรษฐีสุดยอดเลยนะ กลุ่มจิ่วโจวทั้งหมดก็เป็นของเขา..."

"โอ้ ใช่สิ รถคันนี้เป็นรถของบริษัทที่จัดเตรียมไว้ให้ฉัน ฉันตอนนี้เป็นประธานคณะกรรมการและประธานบริหารของถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนลแล้ว เรื่องนี้ก็เป็นฝีมือของพี่เขยเธอเช่นกัน เขาเข้าซื้อหุ้นถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนลสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้บ้านของเรา... กลายเป็นตระกูลมหาเศรษฐีพันล้านแล้วนะ!"

ข่าวนี้ช่างน่าตกใจเกินไป ถังเฟิงและหลิวเหมยถึงกับตะลึงงัน ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตาที่มองไปยังลู่หยางนั้นจ้องเขม็ง ราวกับเห็นผีเลยทีเดียว

สถานะทายาทเศรษฐีสุดยอดของลู่หยางก็แล้วไปอย่าง แต่ประเด็นสำคัญคือเรื่องหุ้นสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของถังซื่ออินเตอร์เนชั่นแนลที่ถังอวี่เฟยพูดถึง

สำหรับถังเฟิงแล้ว เรื่องนี้มีความหมายอย่างยิ่ง

เขาเองก็เป็นคนในตระกูลถัง แต่เป็นเพียงสายรอง และเนื่องจากเขามีอุปนิสัยซื่อสัตย์ ไม่ชอบประจบประแจง จึงถูกตระกูลถังขับไล่ออกมาในตอนนั้น แม้จะเป็นคนในตระกูลถัง แต่เขาก็ไม่ได้สัมผัสกับความหรูหราของตระกูลถังแม้แต่น้อย

แม้ว่าเรื่องนี้จะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ในใจของถังเฟิงก็ยังคงมีปมอยู่เสมอ เขารู้สึกว่าตัวเองทำไม่ดีต่อภรรยาและลูกสาวทั้งสองคน

แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว และเปลี่ยนไปเพราะลู่หยาง ปมในใจของเขาสลายไปในทันที หลังจากที่เขาได้สติ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความยินดี...

"ทายาทเศรษฐีสุดยอด? ตระกูลมหาเศรษฐีพันล้าน? โอ้มายก๊อด ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?"

ถังโหรวเองก็ตกตะลึงเช่นกัน กว่าจะรู้ตัวก็ผ่านไปหลายวินาที เธอกล่าวพึมพำ จากนั้นก็กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

เธอรีบกระโดดเข้ากอดลู่หยาง กอดคอเขาไว้แน่น ราวกับโคอาล่าที่เกาะอยู่บนต้นไม้ และหอมแก้มเขาดัง "จุ๊บ" "พี่เขยคะ พวกเราเป็นเศรษฐีแล้ว พี่สุดยอดไปเลย..."