บทที่ 19 เป้าหมาย, หางเฉิง!

ในห้องพักผู้ป่วย จางฮ่าวร้องไห้ออกมาเสียงดัง "ว้า..." ใบหน้าของเขาค่อย ๆ บิดเบี้ยวเป็นความดุร้าย "ฉันจะฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันให้ได้..."

"พวกคุณสองคนทำงานหนักแล้ว..."

จางจวินเฟิงระงับความเจ็บปวดไว้ในใจ พยักหน้าให้ผู้เชี่ยวชาญทั้งสอง เมื่อเห็นพวกเขาเดินจากไปอย่างเร่งรีบ เขาจึงสีหน้าเคร่งขรึมและกำหมัดแน่น "ฮ่าวเอ๋อร์ ไม่ต้องห่วง ลูกเป็นลูกชายคนเดียวของพ่อ ไอ้แซ่ลู่มันทำให้ลูกพิการ มันก็เท่ากับตัดรากฐานตระกูลจางของพ่อ เรื่องนี้พ่อจะต้องช่วยลูก... ทวงคืนความเป็นธรรมให้ได้!"

ด้านข้าง เลขาของจางจวินเฟิงส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง พลางถอนหายใจ ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเขาก็ได้รับข้อความ

เมื่อเปิดอ่าน ร่างกายของเลขาก็สั่นสะท้าน เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าซีดเผือดเหมือนกระดาษ "ท่านจางครับ ไม่ดีแล้ว! ไอ้เด็กแซ่ลู่มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา เขาคือ... ประธานกรรมการบริหารของกลุ่มบริษัทจิ่วโจว!"

เสียงร้องไห้ของจางฮ่าวในห้องพักผู้ป่วยหยุดลงทันที เขามองไปยังเลขาด้วยอาการตกตะลึง ปากอ้าเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างราวกับเห็นผี

จางจวินเฟิงรู้สึกตัวสั่นอย่างแรง "เป็นไปไม่ได้! แค่พนักงานรักษาความปลอดภัยตัวเล็ก ๆ จะเป็นประธานกรรมการบริหารของกลุ่มบริษัทจิ่วโจวได้อย่างไร? เสแสร้งเป็นหมูแต่กินเสืออย่างนั้นเหรอ? เล่นใหญ่ขนาดนี้เขาจะได้อะไรกัน..."

บรรยากาศในห้องพักผู้ป่วยเงียบสงบจนน่ากลัว ใช้เวลาหลายนาที จางจวินเฟิงและจางฮ่าวผู้เป็นพ่อลูกจึงค่อย ๆ ฟื้นคืนสติจากความตกใจครั้งใหญ่ในใจได้ สีหน้าของพวกเขายิ่งดูเลวร้ายลงไปอีก

"พ่อครับ เรื่องนี้เราปล่อยผ่านไม่ได้...

สิ่งที่ทำให้เขากลัวจริง ๆ คือภูมิหลังของลู่หยาง เบื้องหลังกลุ่มบริษัทจิ่วโจวคือตระกูลลู่แห่งเมืองหลวง ซึ่งเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ระดับประเทศและติดอันดับต้น ๆ ของตระกูลชั้นนำของประเทศ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลจางเล็ก ๆ แห่งหางเฉิงจะต่อกรได้เลย

"ท่านจางครับ ตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว..."

ขณะที่ความคิดเหล่านี้แวบเข้ามาในหัวของเขา เลขาก็เปิดประตูเข้ามา ใบหน้าของเขามีสีหน้าแปลก ๆ อย่างเห็นได้ชัด "ลู่หยางเป็นคนของตระกูลลู่แห่งเมืองหลวงจริง และกลุ่มบริษัทจิ่วโจวก็เป็นทรัพย์สินของตระกูลลู่ที่มอบให้เขา"

"แต่แม้ว่าหมอนี่จะเป็นสายตรงของตระกูลลู่ แต่เขาก็เป็นเพียงบุตรนอกสมรสเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลลู่จะยอมรับเขาอย่างเปิดเผย!"

"ด้วยเหตุนี้ ในช่วงหลายปีที่เขามาที่หางเฉิง แม้ว่าเขาจะมีตำแหน่งเป็นประธานกรรมการบริหารของกลุ่มบริษัทจิ่วโจว แต่เขาก็เป็นเพียงตำแหน่งลอย ๆ เท่านั้น อำนาจการควบคุมที่แท้จริงของกลุ่มบริษัทจิ่วโจวทั้งหมดถูกควบคุมโดยลูกพี่ลูกน้องของเขา ลู่หยู..."

เมื่อพูดถึงครึ่งทาง เลขาก็เปลี่ยนประเด็นทันที "เมื่อไม่กี่วันก่อน ลู่หยางบุกเข้าไปในอาคารจิ่วโจว ทำร้ายลู่หงและลู่ฉีต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงของกลุ่ม บังคับให้พวกเขาออกจากหางเฉิง และเข้าควบคุมกลุ่มบริษัทจิ่วโจวได้ชั่วคราว"

"แต่เรื่องนี้ ลู่หยูที่อยู่เมืองหลวงไม่มีทางยอมจบง่าย ๆ แน่ ผมเพิ่งโทรศัพท์คุยกับผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทจิ่วโจวคนหนึ่ง ตามที่เขาบอก ลู่หยู หรือที่รู้จักกันในนาม 'คุณชายจอมบ้าคลั่งแห่งเมืองหลวง' จะพาคนมาในอีกสองวันข้างหน้า... เพื่อจัดการเรื่องภายในตระกูล!"

"เป็นอย่างนี้นี้นี่เอง! ดูเหมือนว่าไอ้เด็กแซ่ลู่คนนี้ก็เป็นแค่ตั๊กแตนหลังฤดูใบไม้ร่วง ที่คงจะกระโดดโลดเต้นได้อีกไม่กี่วันแล้ว..."

เมื่อได้ยินดังนั้น จางจวินเฟิงก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วรีบสั่งการ "ช่วงนี้ให้แกจับตาดูสถานการณ์ของกลุ่มบริษัทจิ่วโจวอย่างใกล้ชิด ตราบใดที่คุณชายจอมบ้าคลั่งแห่งเมืองหลวง...