บทที่ 92 ทุกหนทางเพื่อให้แกร่งขึ้น (4)

มันเกิดขึ้นเร็วมาก

ช่วงที่พวกเขากระพริบตาหัวของไฮดราก็ตกอยู่ที่พื้นแล้ว

เขาฆ่าไฮดร้าในดาบเดียวเหมือนกับที่เขาฆ่าอินดราหรือเปล่า?

‘ไม่’

มันไม่เหมือนกันแต่สถานการณ์ทั้งสองนี้ก็ไม่แตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง

ไฮดราไม่ได้อยู่ในโหมดจำศีลและเฟรย์รู้ดีว่าเดมิก็อดมีความยืดหยุ่นเพียงใด

ทักษะดาบที่ริกิแสดงออกมานั้นดีกว่าลูซิดมากแต่เขาไม่คิดว่ามันจะดีพอที่จะฆ่าเดมิก็อดในการโจมตีครั้งเดียวได้

“ยาฮ่าฮ่า!”

ราวกับตอบข้อสงสัยของเฟรย์เสียงของไฮดราก็ดังขึ้น

หัวสองหัวงอกออกมาจากตอคอของเธอ มันเป็นภาพที่แปลกประหลาดมาก แต่ไม่มีใครู้สึกอ่อนแอพอที่จะร้องออกมาด้วยความรังเกียจ

ไฮดรากระพือปีกไปรอบๆราวกับว่าเธอกำลังเต้นรำ

จากนั้นเธอก็ส่งเสียงด้วยความตื่นเต้น

"ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว! ริกิ! มันเป็นคุณนี่เอง! คุณเป็นคนทรยศมาตลอด! ฮิฮิ! ถ้าฉันบอกกับอนันตาเขาจะตอบแทนฉันอย่างแน่นอน!”

ผมของไฮดราเริ่มร่วงลงอย่างรวดเร็ว

ไม่ ไม่ใช่แค่ผมของเธอเท่านั้น

งูเริ่มคลานบนพื้นด้วยความเร็วมหาศาล

จากนั้นริกิก็เหวี่ยงดาบอีกครั้ง

จุ๊

เลือดสีเขียวกระเซ็นอีกครั้งเมื่องูถูกตัดออกเป็นหกชิ้นอย่างแม่นยำ

ชิ้ง

เลือดกัดกร่อนพื้น

เลือดของเธอมีกรดที่แข็งแกร่ง?

เมื่อเฟรย์สังเกตเห็นความจริงนี้ริกิก็พูดด้วยสีหน้าแข็งกระด้าง

“…ฉันพลาดไปสองหัว”

เมื่อเขาก้าวออกจากจุดซ่อนตัวเฟรย์ก็ถาม

“นายหมายถึงอะไร?”

“เธอแยกชีวิตและกำลังจะหนีไป”

“แยกชีวิตของเธอ?”

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าใจ

ริกิพูดอย่างรวดเร็วขณะที่เขาอธิบาย

“ไฮดรามี 9 ชีวิต นั่นหมายความว่าเธอจะไม่ตายอย่างสมบูรณ์เว้นแต่เธอจะตายไปเก้าครั้ง นอกจากนี้เธอยังมีทักษะที่น่ารำคาญมากมายที่ทำให้เธอสามารถแบ่งแยกและกระจัดกระจายชีวิตของเธอได้เหมือนที่เธอกำลังทำ”

เฟรย์ไม่เข้าใจอะไรมากนักแต่เขาเข้าใจว่ามันทำให้เธอเป็นตัวอันตราย

การแสดงออกของริกิยังบ่งบอกถึงความเร่งด่วนของสถานการณ์

“ถ้าอย่างนั้นนี่ไม่ใช่เวลาที่จะอธิบาย เราต้องเริ่มตามตัวเธอไปให้เร็วที่สุด…”

เฟรย์เห็นด้วยกับสโนว์

แต่การแสดงออกของริกิยังคงเหมือนเดิม

“แม้ว่ามันจะแยกออกเหลือแต่สองคน พวกมันก็กระจัดกระจายไปในสองทิศทางที่แตกต่างกัน การไล่ตามหมายถึงการสูญเสียอีกฝ่ายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”

“แม้ด้วยความสามารถของนาย?”

เฟรย์ถามด้วยสีหน้าไม่เชื่อ

เมื่อมองแวบแรกดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะจับไฮดราสสองคนที่ไปในทิศทางตรงกันข้าม อย่างไรก็ตามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคืออะโพคาลิปส์ หนึ่งในห้าคนที่ยืนอยู่เหนือเดมิก็อดทั่วไป

ริกิถอนหายใจ

“ถ้าฉันสามารถใช้พลังทั้งหมดของฉัน ฉันก็จะสามารถฆ่าเธอได้แม้ว่าเธอจะกระจัดกระจายไปสี่ทิศอย่าว่าแต่สองเลย! แต่ตอนนี้ฉันพยายามอย่างมากในการดูแลรักษาเกราะป้องกันรอบๆป่าแห่งนี้”

เขากำลังพูดถึงเกราะป้องกันที่เฟรย์เคยรู้สึกมาก่อน

“แล้วนายจะหยุดใช้เกราะป้องกันและตามล่าไฮดร้าไม่ได้หรือ?”

“ถ้าหากฉันทำเช่นนั่นไฮดราก็จะสามารถติดต่อกับเดมิก็อดคนอื่นๆได้ทันที อีกอย่างเกราะป้องนี่ช่วยปิดกั้นการสื่อสารจากภายนอก”

จากนั้นเฟรย์ก็เข้าใจความเร่งด่วนของสถานการณ์อย่างแท้จริง

ถ้าลดเกราะป้องลงคนอื่นก็จะรู้ว่าริกิเป็นคนทรยศ ทุกอย่างก็จะจบลง

“จะให้พวกเราทำอะไร?”

“ฉันจะตามไปตัวหนึง ส่วนอีกตัว…”

“เราจะจัดการมันเอง”

เขาไม่จำเป็นต้องพูดก่อนเพราะเข้าใจว่าริกิตั้งใจจะทำอะไร

การแสดงออกของริกิแข็งขึ้นเล็กน้อย

"นายทำได้มั้ย?"

“มันไม่เกี่ยวกับว่าเราทำได้หรือไม่ ถ้าเราปล่อยไฮดราให้รอดออกไปได้ พวกเราทุกคนก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

“นั่นก็จริง”

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่มีทางเลือก”

"…ฉันรู้ เอาละเราไม่มีเวลามากดังนั้นเราจะแยกย้ายทันที”

ริกิมองไปที่ป่ารอบๆพวกเขา

“กำแพงของฉันครอบคลุมผืนป่าทั้งหมดนี้ อย่างไรก็ตามนั่นหมายความว่าเราต้องฆ่าไฮดราก่อนที่เธอจะออกจากป่า”

“เข้าใจแล้ว”

“…พลังของร่างโคลนนั้นจะอยู่ที่ประมาณ 1/9 ของพลังทั้งหมดของไฮดราแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะถูกมองข้ามไปได้”

ที่สมเหตุสมผล

เดิมทีเฟรย์จะไม่ยอมรับคำขอดังกล่าว มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับเดมิก็อดแม้ว่าเขาจะอยู่ในจุดสูงสุดของเขาก็ตาม

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป

เฟรย์รู้สึกถึงความสงบในใจของเขา

‘…ครั้งแรกที่ฉันเอาชนะเดมิก็อดได้ ตอนนั่นฉันเองก็อยู่ในระดับ 8 ดาวเหมือนกัน’

อย่างไรก็ตามตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะจมอยู่กับความคิดเช่นนี้

“สโนว์เราต้องรีบแล้ว”

“เข้าใจแล้ว”

“พวกคุณไปทางตะวันออก ฉันจะจัดการทางตะวันตก เธอปล่อยพลังของเธออย่างเต็มที่ดังนั้นพวกคุณไม่ควรมีปัญหาในการจับพลังของเธอใช่ไหม?”

"แน่นอน"

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอให้พวกคุณโชคดี”

ขณะที่ริกิกำลังจะจากไปเฟรย์ก็ตะโกนเรียกเขา

"รอเดี๋ยว พลังของไฮดราคืออะไร? ฉันไม่คิดว่าการแยกพลังชีวิตเป็นพลังทั้งหมดของเธอ”

“เธอมีพลังในการฟื้นฟูตัวเองสูงและก็พิษ อยู่ห่างจากของเหลวสีเขียวที่เธอพ่นออกมา พวกคุณคงไม่สามารถต้านทานมันได้”

“…ของเหลวสีเขียว”

ดูเหมือนว่าเลือดของเธอก็มีสีเขียวเช่นกัน

“ไฟเป็นจุดอ่อนของเธอ หากนายสามารถร่ายเวทย์ไฟอันทรงพลังได้นายจะได้เปรียบ”

ริกิพูดแบบนี้ราวกับว่าไม่มีนัยสำคัญ แต่จริงๆแล้วข้อมูลนั้นมีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับเฟรย์

ในขั้นต้นข้อมูลพวกนี้เป็นสิ่งที่เขาจะได้รับหลังจากเข้าต่อสู้แบบเสี่ยงชีวิตอย่างเอาเป็นเอาตายกับเดมิก็อดเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาได้รับข้อมูลดังกล่าวโดยไม่มีความเสี่ยงใดๆ

‘ฉันยังไม่สามารถทำลายพันธมิตรนี้กับริกิได้อย่างแน่นอน’

เขายังไม่เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของพันธมิตรแต่อย่างน้อยในตอนนี้มันก็คุ้มค่าที่จะรักษาพันธมิตรนี้ไว้

ชิก

ร่างของริกิหายไปและเฟรย์จากไปพร้อมกับสโนว์

ตามที่ริกิได้กล่าวไว้ไฮดราไม่ได้ให้ความสนใจกับการควบคุมพลังอันมหาศาลของเธออีกต่อไปซึ่งทำให้เธอถูกจับพลังได้ง่าย

ในเวลาไม่นานพวกเขาก็ตามทัน

“ฮิฮิฮิ! ฮิฮิฮิฮิฮิฮิ!”

เธอแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งอันยิ่งใหญ่ของเธอ ออร่าของเธอเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง ต้นไม้ถูกถอนรากถอนโคนและถูกโยนทิ้งไปเมื่อต้นไม้พวกนั่นชนกับร่างของเธอ ถึงกระนั้นความเร็วของเธอก็ไม่ได้ลดลงเลยในขณะที่เธอพุ่งออกไปราวกับพายุไต้ฝุ่นที่กำลังทำลายป่า

‘ดูเหมือนเธอจะไม่ได้พยายามหนี’

เฟรย์รู้สึกว่าสถานการณ์อาจจะอันตรายเล็กน้อยเมื่อเขาหันไปหาสโนว์

“แยกกันโจมตีแบบไม่มีแผน เราจะโจมตีในขณะที่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

สิ่งนี้มีประสิทธิภาพมากกว่าการพยายามสร้างแผนอย่างละเอียด ทั้งเฟรย์และสโนว์มีประสบการณ์มากมาย พวกเขาจะเข้าใจเจตนาของกันและกันอย่างเต็มที่

“เข้าใจแล้ว”

จากนั้นสโนว์ก็เปลี่ยนย้ายลงไปด้านข้าง

ในขณะที่เขาติดตามไฮดราไปเรื่อยๆเฟรย์ก็ตัดสินใจเดินหน้าต่อไป

‘ถ้าเวทย์ไฟคือจุดอ่อนของเธอ…’

มันอาจมีผลมากกว่าที่พวกเขาคาดไว้

แววตาเด็ดเดี่ยววูบวาบในดวงตาของเฟรย์

เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะรั้งเพียงเพราะพวกเขาถูกล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ แม้ว่าป่าทั้งหมดจะกลายเป็นขี้เถ้า แต่ก็ยังคุ้มค่าถ้าพวกเขาสามารถกำจัดไฮดราได้

“ลาวาบลาส”

เขาไม่จำเป็นต้องร่ายมันด้วยซ้ำ

ทันทีที่เฟรย์พูดคำเหล่านั้นลาวาบลาสซึ่งเป็นคาถาระดับ 7 ดาวที่มีความสามารถในการทำลายล้างสูงสุดก็แสดงผลขึ้นทันที

อย่างไรก็ตามลาวาบลาสที่เขาร่ายในครั้งนี้มีพลังมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนั้นมากแม้ว่าเขาจะไม่ได้ร่ายก็ตาม

คาบูม!

ลาวาบลาสโจมตีโดนด้านข้างของไฮดรา

อย่างไรก็ตามเฟรย์ยังไม่ได้ลดการป้องกันของเขาลง แต่เขากลับให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดกับกลุ่มควันที่เกิดจากการระเบิด

"สวัสดีสวัสดีสวัสดี!"

ร่างของไฮดราพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ แขนข้างหนึ่งของเธอห้อยลงมาอย่างหลวมๆในขณะที่ปกคลุมไปด้วยรอยไหม้ที่น่าสยดสยอง แต่ไฮดราก็ฉีกมันออกด้วยมืออีกข้างของเธอ

มันเป็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลุคส์ ในตอนนั้นลาวาบลาสของเฟรย์ก็ทำให้แขนของลุคส์บาดเจ็บเช่นกัน

อย่างไรก็ตามความแตกต่างคือการแสดงออก

ไฮดราไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆแม้ว่าจะเสียแขนข้างหนึ่งไปแล้วก็ตาม

ตึง

สโนว์พุ่งตามเธอไป ความเร็วของเธอในขณะนั้นเร็วมากจนดูเหมือนว่าเธอเร็วกว่าอีวานถึงสองเท่า

และความเร็วในการเหวี่ยงดาบของเธอก็เร็วยิ่งกว่านั่น

ชิ้ง

หัวของไฮดราถูกตัดออก

อย่างไรก็ตามร่างกายของเธอยังคงเต็มไปด้วยพลังที่ล้นเหลือ

"ฮิฮิ!"

เธอหันไปในอากาศพร้อมกับหัวเราะออกมา ทำให้เลือดสีเขียวของเธอกระเซ็นไปที่สโนว์

‘ของเหลวสีเขียวพวกนั้นอันตราย’

เธอจำคำแนะนำของริกิในตอนนั้นได้แต่เพราะเธออยู่กลางอากาศจึงไม่มีทางที่เธอจะหลบเลี่ยงได้

เธอพยายามลดความเสียหายให้ได้มากที่สุดด้วยใช้มืออีกข้างของเธอเป็นเหมือนโล่

ตึง!

อย่างไรก็ตามกำแพงเวทย์ป้องกันของเฟรย์นั้นเร็วกว่ามาก

กำแพงเวทย์ป้องกันทนได้ไม่นานนักหลังจากปิดกั้นเลือดไม่กี่ครั้งมันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

อย่างไรก็ตามมันก็เพียงพอแล้ว

สโนว์รีบพุ่งตัวหนีเลือด

คูร์ก!

หัวงอกออกมาจากคอของไฮดราและศีรษะที่ถูกตัดขาดของเธอก็บินเข้าหาสโนว์ด้วยความเร็วสูง

หัวทั้งสองที่งอกออกมาจากคอที่ถูกตัดขาดเป็นสิ่งที่เธอเคยเห็นมาก่อน สโนว์จึงยกดาบขึ้นเพื่อเตรียมพร้อม

กว๊าก!

“อึก…!”

สโนว์กัดฟันของเธอ

คมดาบของเธอดังเอี๊ยดและยิ่งไปกว่านั้นข้อต่อของเธอก็กรีดร้องอย่างเจ็บปวด แต่ถ้าเธอลดกำลังของเธอลงแม้เพียงครู่เดียวจะต้องมีรูขนาดเท่าหัวของไฮดราอยู่บนร่างกายของเธอแน่ๆ

ร่างของเธอกระแทกผ่านต้นไม้ใหญ่หลายต้นทำให้เกิดรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ที่พื้น

“อื้อหือ!”

สโนว์พุ่งหวดเข้าใส่หัวของไฮดราจนลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสิ้นหวัง

ไฮดราซึ่งยังคงอยู่ในอากาศพูดพร้อมกับหัวเราะ

“ใช้ได้นิ! แต่ถึงตาของฉันบ้าง…”

และด้วยเหตุนี้เธอจึงเริ่มอาเจียนบางอย่าง

“อ๊อก!”

“…!”

จากปากของเธอมีงูที่มีเกล็ดสีเขียวสดใสออกมา งูเหล่านี้โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าซึ่งจะทำให้ใครๆสงสัยว่ามีงูกี่ตัวที่สามารถเข้ากับร่างเล็กๆเช่นนี้ได้

สโนว์ทำสีหน้ารังเกียจ

“มันน่าขยะแขยงมาก”

นี่เป็นเรื่องยุ่งยากมาก

พลังของเธอเหนือจินตนาการ ก่อนที่สโนว์จะรู้ตัว แขนของไฮดราก็งอกขึ้นมาใหม่เช่นกัน

ถ้านี่เป็นเพียง 1/9 ของพลังของเธอ เดมิก็อดคนนี้จะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?

สโนว์ไม่เคยสงสัยในตัวเอง แต่ตอนนี้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ภายใน

‘ฉันแค่ต้องถ่วงเวลา เฟรย์จะใช้โอกาสนั้นในการร่ายเวทย์อันทรงพลัง ’

พวกเขาจะต้องเผาร่างของเธอทั้งหมดในครั้งเดียว มิฉะนั้นพวกเขาจะไม่สามารถฆ่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาไตร่ตรอง

เธอต้องถ่วงเวลาเดมิก็อดให้ได้นานที่สุดแม้ว่ามันจะหมายถึงการใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของริกิก็ตาม

ตอนนั้นเอง

"…หะ?"

ทันใดนั้นสโนว์ก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความสงสัยว่าทำไมจู่ๆถึงมีดวงอาทิตย์ถึงสองดวงลอยอยู่

แน่นอนว่ามันไม่เป็นเช่นนั้น ไม่นานเธอก็ได้ยินกระแสจิตของเฟรย์

[สโนว์หลบไป!]

สโนว์ไม่คิดมากจนเกินไปและรีบถอยออกห่าง

หลังจากเห็นว่าสโนว์อยู่นอกระยะเฟรย์ก็พึมพำขณะมองไปที่ไฮดรา

คาถาระดับ 8 ดาวครั้งแรกของเขาในร่างใหม่

“อะนาเธอร์ซัน” (ดวงอาทิตย์อีกดวง)

“…หา..ฮะ?”

ไฮดรามองกลับไปด้วยสีหน้าว่างเปล่า

‘ฉันเห็นดวงอาทิตย์… แต่ทำไมถึงมีสองดวงล่ะ?’

นั่นคือความคิดสุดท้ายของไฮดราหลังจากนั้นไม่นานร่างทั้งหมดของเธอก็กลายเป็นเถ้าสีดำก่อนที่จะกระจายไปในสายลม

เฟรย์ไม่ประมาทโดยเฉพาะกับเดมิก็อดเพราะเขารู้ดีกว่าใครๆว่าพวกเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

เขามีประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับเดมิก็อดที่เขาคิดว่าตายแล้วกลับกระโดดขึ้นมาและทำร้ายเขาอีกครั้ง

นั่นคือเหตุผลที่เขาไม่ลดการป้องกันลงจนกว่าจะมั่นใจว่าไฮดราถูกคาถาฆ่าตายอย่างแน่นอน

พลังเวทย์ระดับ 8 ดาวหัวใจของทอร์กุนทาและไม้เท้าแห่งมหานักปราชญ์

การทำงานร่วมกันที่สร้างขึ้นโดยองค์ประกอบทั้งสามนี้สร้างผลกระทบที่แม้แต่เฟรย์ก็ไม่สามารถคาดเดาได้

ไม่ มันไม่ใช่แค่นั้น

แต่เดิมควรใช้เวลานานกว่านี้หลายเท่าในการร่ายเวทย์ระดับ 8 ดาว กระนั้นเฟรย์ก็สามารถลดเวลานั้นลงได้อย่างมาก

‘ความสามารถในการคำนวณด้วยความเร็วสูงแบบพิเศษที่ฝึกฝนจากหลายพันปีที่ถูกขังในนรก ในที่สุดฉันก็สามารถใช้มันได้แล้ว '

ในพื้นที่นั้นทุกอย่างถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงสิ่งเดียวที่เฟรย์มีอิสระที่จะทำคือคิด

เขาคิดวิธีที่จะรักษาความรู้สึกในการเป็นตัวของตัวเอง อย่างไรก็ตามสิ่งเดียวที่เขาคิดได้คือวิทยาศาสตร์เวทย์มนต์

เฟรย์คิดและคิดและคิด

มันจะแปลกมากถ้าหากจะบอกว่าเขากำลังทำงานหนัก

ฆ่าเวลา

มันควรจะถูกเรียกว่าการฆ่าเวลามากกว่า

อย่างไรก็ตามหนึ่งในผลพลอยได้จากความพยายามฆ่าเวลานี้คือความสามารถในการคำนวณที่รวดเร็วเป็นพิเศษ

ตอนนี้เขาสามารถคำนวณสูตรเวทย์มนตร์ได้หลายสิบสูตรในเวลาเดียวกัน

ไม่ว่ามันจะซับซ้อนแค่ไหน เขาก็แต่ต้องคำนวณมันหลายร้อยหรือหลายพันครั้งและในที่สุดเขาก็จะคิดออก

นั่นหมายความว่าแม้แต่คาถาขนาดใหญ่ที่ซับซ้อนที่สุดก็สามารถสร้างขึ้นได้ในทันที

การละเว้นการร่ายมนต์นั้นจำเป็นต้องใช้มานาจำนวนมหาศาลมากกว่าการร่ายมนต์ปรกติหลายเท่า แต่ถึงอย่างนั้นมันไม่มีผลกับเฟรย์ที่มีความจุมานาสูงกว่าวิซาร์ดทั่วไป

ความจุมานาปัจจุบันของเฟรย์มีมากกว่าสองเท่าของตอนที่เขาเป็นลูคัส

และเมื่อเขาไปถึงระดับ 8 ดาวการคำนวณความเร็วสูงพิเศษที่เป็นไปได้แค่ในความคิดของเขาตอนนี่มันกลายเป็นความจริง

ในแง่หนึ่ง สิ่งนี้สำคัญกว่ายาอายุวัฒนะใดๆที่เขาได้รับมาจนถึงตอนนี้หรือแม้แต่ไม้เท้าแห่งมหานักปราชญ์

เฟรย์ตระหนัก

ในขณะนั้นเขาแข็งแกร่งกว่า 'ตอนที่เขาเป็นลูคัสในระดับ 8ดาว' ในอดีตแล้ว

และนี้ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไปที่เขาจะจัดการกับเดมิก็อด