บทที่ 63 โทร์วแมนริงส์ (8)

“นั่นคือทั้งหมดสำหรับวันนี้ สำหรับสมาชิกในเซอร์เคิลที่ยังต้องการคำแนะนำ ฉันจะมาที่นี่ในวันพรุ่งนี้เช่นกัน”

บางคนผิดหวังกับคำพูดของเฟรย์

ผ่านไปไม่ถึงวันการแสดงออกของพวกเขาแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างชัดเจน

พวกเขาส่วนใหญ่มองเฟรย์ด้วยความเคารพ

‘พ่อมดที่มีทักษะสูงมาก’

'เขาเห็นข้อบกพร่องของพวกเราได้อย่างแม่นยำและบอกวิธีแก้ปัญหาให้ด้วย'

‘คำพูดของเขาเข้าใจง่ายมาก มันน่าแปลกที่เขาสามารถเป็นพ่อมดระดับ 6 ดาวได้ในวัยนี่ เขาต้องเป็นอัจฉริยะที่น่ากลัว… ’

ไม่ใช่เรื่องจริงสำหรับอัจฉริยะทุกคน เพราะอัจฉริยะส่วนใหญ่จะมีปัญหาในการสอนคนอื่น

เนื่องจากโดยปกติแล้วพวกเขาไม่สามารถเข้าใจมุมมองของคนทั่วไปได้

แต่เฟรย์นั้นแตกต่างออกไป

เขาปรับมุมมองของเขาให้เข้ากับสมาชิกในเซอร์เคิลและสร้างความคล้ายคลึงจนหาคำอธิบายที่เข้าใจง่ายและสอนอย่างตรงไปตรงมา

คำแนะนำที่ทันท่วงทีสำหรับพ่อมดคือสมบัติที่วัดไม่ได้แม้จะเป็นทองคำ

ผ่านไปเพียงวันเดียว แต่เนื่องจากที่พวกเขาเป็นพ่อมดที่เดินตามเส้นทางแห่งเวทมนตร์วิธีที่พวกเขามองเฟรย์นั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก

“ราวเดอร์เฟรย์เป็นเอลฟ์หรือเปล่า?”

“หูของเขากลมนะ”

“แต่เขาก็ซ่อนสิ่งนั้นได้ด้วยเวทมนตร์นิ”

“หรือเขาเซ็นสัญญากับปีศาจ?”

“จะพูดไปเซอร์เคิลมาสเตอร์ของไพลส์ฟาวเดอร์อัลทันก็ดูเหมือนชายหนุ่มที่ไม่มีริ้วรอยใดๆ”

เฟรย์กลับไปที่บ้านของเบเนียงภายใต้สายตาที่อบอุ่นของสมาชิกในเซอร์เคิล

จากนั้นเขาก็พูดกับเบเนียงที่จ้องมองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง

“ผมจะใช้เวลาสามเดือนเพื่อสอนพวกเขา ไม่ใช่แค่กับสมาชิกในเซอร์เคิลเท่านั้นแต่ยังรวมถึงมาสเตอร์เบเนียงจิเซลลันและเฟอานน์ด้วย”

“ที่ต้องกำหนดเส้นตายสามเดือนมันมีเหตุผลหรือเปล่า?”

“ผมอยากจะจัดการต่อสู้กันระหว่างเซอร์เคิลขนาดกลางและเล็กรอบๆพวกเรา”

“การแข่งขันนัดกระชับมิตร…”

เบเนียงดูกังวล

ถ้าเป็นเซอร์เคิลขนาดเล็กและขนาดกลางที่อยู่ใกล้พวกเขาบาซิลิสก์เทลน่าจะเก่งที่สุด

“ไม่ใช่เรลลิคแบทเทิล พวกเขาถูกโทร์วแมนริงส์ปราบไปแล้ว ถ้าพูดให้สั้นตอนนี้พวกเขากลายเป็นสาขาย่อยของเรา แนวคิดคือการแข่งขันกระชับมิตรจะจัดขึ้นเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน แต่…”

จะว่าไปแล้วมันคือบุคคลที่ชื่อเฟรย์เบลคไม่ใช่โทร์วแมนริงส์ที่กวาดล้างเซอร์เคิลรอบๆ แต่ไม่จำเป็นต้องชี้ให้เห็น

“มาสเตอร์เบเนียงไม่สามารถเข้าร่วมได้ดังนั้นทักษะของจิเซลลันกับเฟอานน์จะต้องมีการปรับปรุง เราจะแพ้นัดกระชับมิตรนี้ไม่ได้”

“มันไม่ใช่แค่การแข่งขันนัดกระชับมิตรเท่านั้นหรือ?”

เฟอานน์เป็นคนถามคำถามนี้ด้วยสีหน้าสับสน

เนื่องจากพวกเขาไม่มีประสบการณ์ใดๆ กับเรืองดังกล่าวพวกเขาจึงไม่สามารถทำนายผลของความพ่ายแพ้ได้อย่างง่ายดาย

“แม้ว่าพวกเขาจะไม่แสดงให้เห็นแต่พวกเซอร์เคิลต่างๆก็จะไม่พอใจ พวกเขาจะอยากรู้ว่าทำไมคนที่อ่อนแอกว่าถึงได้อยู่เหนือพวกเขา มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะกำจัดความคิดเช่นนี้ออกไป มันจะเป็นการดีกว่าที่จะหยุดพวกเขาจากการแตกหน่อตั้งแต่แรก”

แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ทำให้มันชัดเจนต่อหน้าเฟรย์

แต่เฟรย์ไม่สามารถอยู่ในเซอร์เคิลได้ตลอดเวลา

เขาจะต้องออกจากโทร์วแมนริงส์เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเองและนี่ไม่ใช่ปัญหาที่สามารถแก้ไขได้ในทันที

จากนั้นโทร์วแมนริงส์จะเป็นผู้นำของเซอร์เคิลขนาดเล็กและขนาดกลาง

และในการดำเนินการดังกล่าวจำเป็นต้องให้พวกเขาชี้แจงความสัมพันธ์ระหว่างด้านบนและด้านล่าง

“เป็นไปไม่ได้ที่จะทำโดยมีการบังคับ เราต้องการชัยชนะที่สมบูรณ์แบบจนถึงจุดที่ชนะแบบขาดลอย”

ห้องเงียบลงตามคำพูดที่หนักแน่นเหล่านั้น

จิเซลลันและเฟอานน์ดูกังวล

“…ฉันไม่คิดว่ามันจะง่ายด้วยทักษะปัจจุบันของผม”

“จะว่าไปแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะแบบขาดลอย แต่ไม่ต้องกังวลไป คุณจะทำได้ตราบเท่าที่คุณทำตามคำแนะนำของผม แน่นอน-”

เฟรย์ยิ้ม

“มันจะเจ็บปวดมากจนแม้แต่คำว่านรกก็อาจเพียงพอที่จะอธิบายได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณออเนอเฟอานน์ คุณควรเตรียมตัวให้ดีดูเหมือนคุณไม่ได้ใช้ความสามารถและปล่อยเวลาทิ้งไปอย่างสิ้นเปลืองและผมยอมไม่ได้”

ทันทีที่เขาเห็นรอยยิ้มของเฟรย์เฟอานน์ก็ขนลุกโดยไม่รู้ตัว

คนต่อไปที่เขาหันไปคือเบเนียง

“มาสเตอร์เบเนียงคุณช่วยตามผมมาสักครู่ได้ไหม?”

“อ๊ะได้”

เฟรย์พาเบเนียงออกจากบ้านและไม่นานก็มาถึงใจกลางป่า

จากนั้นเขาก็หันกลับมาและมองไปที่เบเนียงที่จ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาที่สงสัยบนใบหน้าของเธอ

“ร่ายมนตร์ให้ผมดูหน่อย”

ในขณะนั้นเบเนียงตระหนักว่าเฟรย์กำลังจะสอนเวทมนตร์ให้กับเธอ

‘แม้แต่พ่อของฉันก็ยังสอนฉันอย่างถูกต้องไม่ได้เลย…’

เบเนียงดูเหมือนมนุษย์ก็จริงแต่ข้างในเธอคือมังกรครึ่งร่าง

และเวทมนตร์ที่มังกรใช้นั้นแตกต่างจากของมนุษย์มาก

แม้แต่โอเซลซึ่งเป็นมาสเตอร์เซอร์เคิลก็ยังไม่สามารถสอนเธอได้อย่างถูกต้อง

เฟรย์รู้ว่าเธอเป็นลูกครึ่งมังกร

เขาคิดว่าจะสอนเวทมนตร์ให้เธอหรือ?

แม้ว่าเบเนียงจะไม่เชื่อแต่เธอก็ไม่เคยพบใครที่รู้เกี่ยวกับมังกรมากเท่าเขา

เธอตัดสินใจฟังคำพูดของเฟรย์ก่อน

“ลูกบอลพลังงาน”

อูววว

คาถาพื้นฐานที่สุด

มวลพลังงานสีน้ำเงินลอยอยู่เหนือมือของเธอ

เฟรย์เหล่ไปที่ลูกบอลพลังงาน

‘หืม…’

มันเหมือนกับการบังคับให้สวมเสื้อผ้าที่ไม่พอดีตัว

เฟรย์ตระหนักว่าเบเนียงคุ้นเคยกับการใช้เวทมนตร์เช่นนี้ไปแล้ว

“ดูเหมือนว่าคุณจะสร้างห้องมานาด้วยการบังคับ”

"ใช่ หากไม่มีสิ่งนี้ฉันจะใช้เวทมนตร์ไม่ได้เลย…”

เธอบังคับตัวเองเพื่อที่เธอจะใช้เวทมนตร์ได้

เธอไม่มีหนทางอื่นในเวลานั้น แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างมังกรแล้วมันก็ไร้ประสิทธิภาพเกินไป

เดิมทีมังกรรู้วิธีจัดการมานาตั้งแต่แรกเกิด…

เธอเป็นลูกครึ่งมังกร

“มังกรไม่จำเป็นต้องเก็บมานาไว้ในร่างกาย คุณสามารถควบคุมมานารอบๆได้หากไม่ใช่สถานที่พิเศษ คุณสามารถต่อสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่ามนุษย์”

“สถานที่พิเศษ?”

“ในกรณีที่การกระจายมานานั้นต่ำเช่นดินแดนที่ตายไปแล้ว”

"อา…!"

“มาสเตอร์เบเนียงเคยประสบปัญหามานาหมดหรือไม่?”

“ ไม่ ไม่เลย… ’

“วันนี้คุณจะได้สัมผัสมัน ใช้มานาทั้งหมดในห้องมานาของคุณตอนนี้ คุณต้องปลดปล่อยมานาออกไป”

“…”

เบเนียงดูลำบากใจ

"มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

“ฉัน…ฉันไม่รู้ว่าจะปลดปล่อยมานาผ่านผิวหนังได้อย่างไร?”

“…”

เฟรย์พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เบเนียงเพิ่งประกาศว่าเธอไม่รู้วิธีที่สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้ก่อนที่จะกลายเป็นพ่อมด

“…ถ้าอย่างนั้นเราจะต้องใช้วิธีบ้าๆบอๆหน่อยละกัน เริ่มร่ายคาถาแต่ไม่ต้องร่ายให้มันจบ มานาจะถูกใช้ไปแต่คาถาจะไม่ถูกร่ายออกมา”

"ตกลง ฉันจะพยายาม"

เบเนียงหลับตาและเริ่มร่ายมนตร์ขณะที่เฟรย์เฝ้ามองจากด้านข้างอย่างเงียบๆ

ประมาณสามสิบนาทีต่อมาเมื่อมานาของเธอหมดไปเบเนียงก็อ้าปากค้างและพูดว่า

“เสร็จแล้ว”

หน้าของเธอแดงและหอบแต่ไม่ใช่เพราะเธอเหนื่อย

เพื่อความแม่นยำร่างกายของเบเนียงอยู่ภายใต้ภาพลวงตาว่ามันยาก นี่เป็นผลข้างเคียงที่มาจากห้องมานาของเธอด้วย

เฟรย์มองอย่างสนใจ

เขาสงสัยว่าเบเนียงจะแข็งแกร่งขึ้นเพียงใดหลังจากที่เธอสามารถใช้จุดแข็งของมังกรได้

“หันกลับมาแล้วนั่งลง”

"โอเค…"

เบเนียงนั่งลงและเฟรย์วางฝ่ามือของเขาไว้บนหลังของเธอเพื่อมองเข้าไปในตัวเธอ

‘…’

เขาพบสิ่งที่คล้ายกับห้องมานา

อย่างไรก็ตามมันอ่อนแอและเล็กกว่าห้องมานาที่พบในตัวของมนุษย์

‘เบเนียงอยู่ในระดับ 6 ดาว บางทีเธออาจจะมาถึงระดับนี้ได้เร็วกว่าใครๆแต่มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะกลายเป็นอาร์ชเมจด้วยวิธีนี้ '

เฟรย์พูดกับเบเนียง

“อย่าพึ่งพูดเพียงแค่ฟัง มาสเตอร์เบเนียงจากนี้ไปผมจะทำลายห้องมานาที่ไม่สมบูรณ์ที่คุณสร้างไว้ในร่างกายของคุณ คุณต้องหยุดมานาจำนวนเล็กน้อยในร่างกายของคุณซึ่งพยายามป้องกันไม่ให้ถูกทำลาย”

เบเนียงพยักหน้า

จากนั้นเฟรย์ก็ฉีดมานาของเขาใส่เธอทันที

มันเย็นมาก

“…!”

เบเนียงสั่นโดยไม่สมัครใจ

นี่เป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติ

สำหรับเธอมันรู้สึกเหมือนมีน้ำเย็นๆกำลังไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ

ถึงกระนั้นเธอก็ทำตามคำแนะนำของเฟรย์

แม้จะหนาวแต่เธอก็ไม่ได้คลายการควบคุมมานาที่ต้องการป้องกันสิ่งที่เขากำลังทำ

ต้องขอบคุณความพยายามของเธอ มานาที่เยือกเย็นเข้ามาถึงห้องมานาของเธอโดยไม่มีปัญหาและห้องมานาก็กลายเป็นน้ำแข็งในทันที

“มันจะเจ็บเล็กน้อยจากนี้ไป แต่คุณต้องอดทน”

แซ่บ!

“…อืมม!”

เบเนียงฮึดฮัดและเฟรย์ขมวดคิ้ว

‘รากของมันฝังลึกกว่าที่ฉันคาดไว้มาก นี่…ฉันจะต้องเอามันออกไปอย่างช้าๆ ’

ถ้าเขาพยายามทำอย่างเร่งรีบมันอาจสร้างความเสียหายต่อร่างกายของเบเนียงได้

ถ้ามันเกิดขึ้นมันจะเป็นสิ่งที่ไม่ดี

ดังนั้นเฟรย์จึงค่อยๆทำอย่างช้าๆและระมัดระวัง

ทุกครั้งที่ถอดชิ้นส่วนออก เบเนียงจะสะดุ้งแต่เธอทำได้ดีกว่าที่คิดเอาไว้มาก

แม้ว่าขั้นตอนนี้จะเจ็บปวดอย่างมาก แต่เธอก็ไม่ได้ส่งเสียงออกมาเลยแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่ตอนเริ่ม

อีกสามสิบนาทีผ่านไป

ในที่สุดเฟรย์ก็เดินกลับมาเช็ดเหงื่อขณะที่เบเนียงทรุดลงหมดแรง

“มันจบแล้วเหรอ?”

"สำหรับวันนี้"

“หา!สำหรับวันนี้?”

มีความกลัวเล็กน้อยในสายตาของเบเนียง

อย่างไรก็ตามเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของเซอร์เคิลมาสเตอร์มีบางสิ่งที่เธอต้องอดทน

เฟรย์พูดด้วยน้ำเสียงสงบโดยไม่ได้ตระหนักถึงความคิดของเธอ

“อย่างน้อยที่สุดเราจะต้องดำเนินการต่อไปเป็นเวลาหนึ่งเดือนวันละครั้งทุกวัน มาสเตอร์เบเนียงได้โปรดดูแลผมด้วย”

“อืม ...”

เบเนียงล้มลงด้วยความสิ้นหวังรู้สึกว่าใบหน้าของเฟรย์ดูเหมือนปีศาจในสายตาของเธอ