บทที่ 100 ธงหมื่นวิญญาณ อุปกรณ์มาตรฐานของผู้ฝึกวิถีมาร!

เมื่อเห็นภารกิจระบบที่เผยเจตนาชั่วร้ายออกมา ซูหยวนก็ยิ้มอย่างปลงตก

ธงหมื่นวิญญาณงั้นเหรอ?

สมกับเป็นภารกิจที่มีกลิ่นอายวิถีมารจริงๆ...

แต่แม่งเอ้ย นี่มันสังคมผู้ฝึกตนยุคปัจจุบันนะ! ไอ้เวรระบบ แกนึกว่ายังเป็นยุคโบราณที่ชีวิตคนไร้ค่าเหมือนผักปลาหรือไง?

ในยุคนี้ต่อให้เป็นผู้ฝึกตน ถ้ากล้าทำร้ายคนธรรมดาก็โดนจับติดคุกหัวโต! ไม่มีละเว้นหรอกนะ!

ฉันไม่มีปัญญาซื้อกระบี่วิเศษก็จริง แต่ความเสี่ยงจากการเอาวิญญาณคนมาสังเวยธงมันสูงกว่าชัดๆ!

ไอ้ระบบเปรต มึงจะทำกูซวยแล้ว!

ขณะที่ซูหยวนกำลังก่นด่าระบบในใจ ความรู้เกี่ยวกับการหลอมสร้างธงหมื่นวิญญาณก็ไหลบ่าเข้ามาในสมองอย่างไม่อาจต้านทาน และเขาก็ทำความเข้าใจจนเชี่ยวชาญอย่างรวดเร็ว

เหมือนตอนที่วิชาหลอมศพโบราณรุกรานสมองเขาเปี๊ยบ

ซูหยวนกอดความหวังสุดท้าย ตรวจสอบข้อกำหนดในการหลอมสร้างธงหมื่นวิญญาณอย่างละเอียด หวังว่าจะใช้วิญญาณสัตว์มาถูไถได้

แต่ผลลัพธ์ทำให้ซูหยวนผิดหวังมาก

ในวิธีหลอมสร้างธงหมื่นวิญญาณระบุไว้ชัดเจนว่า ห้ามใช้วิญญาณสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาต่ำกว่าเด็ก 8 ขวบมาสังเวยธง

ขืนฝืนทำ ธงหมื่นวิญญาณที่ได้จะมีสติปัญญาต่ำเตี้ยเรี่ยดิน อย่าว่าแต่สั่งซ้ายหันขวาหันเลย พอเรียกออกมา วิญญาณข้างในคงวิ่งพล่านหนีหายไปเหมือนหมูแสนตัวแน่

ถ้าจะใช้วิญญาณสัตว์จริงๆ ก็ต้องเป็นวิญญาณระดับราชาปีศาจที่มีสติปัญญาและอยู่ขั้นสร้างรากฐานขึ้นไปเท่านั้น

ก็จริงแหละ ถ้าใช้วิญญาณสัตว์หลอมธงหมื่นวิญญาณได้ จะต้องไปสังเวยคนทำไม?

ไม่ต้องไปจับสัตว์ในป่าหรอก แค่ไปชายทะเลลากอวนจับปลา ทีเดียวได้ปลาเป็นพัน นอกจากจะได้ปลามาขายแล้ว ยังได้วิญญาณนับพันดวง ไม่ดีกว่าเหรอ?

คิดว่าผู้ฝึกวิถีมารเป็นพวกโง่หรือไง ยอมโดนฝ่ายธรรมะไล่ล่าแทบตาย แทนที่จะไปเป็นผู้ฝึกตนชาวประมงผู้ขยันขันแข็งสร้างเนื้อสร้างตัว?

เฮ้อ ตัวเราก็ก้มหน้าก้มตาขายคอร์สกับไลฟ์สด หาเงินด้วยน้ำพักน้ำแรงต่อไปดีกว่า

ขณะที่ซูหยวนกำลังคิดแบบนั้น เซียวคงที่ถือกล่องข้าวพูนๆ ก็เดินทำหน้าเคร่งขรึมเข้ามา

"เพื่อนเซียว มีอะไรเหรอ?"

ซูหยวนดึงสติกลับมา ถาม 'ป๋า' คนนี้อย่างใจเย็น

เซียวคงพูดอย่างจริงจังว่า:

"ซูหยวน ฉันยอมรับว่าคอร์สของนายคุ้มค่าเงินจริงๆ แต่พึ่งพาแค่ประสบการณ์ที่นายติวให้ อย่างน้อยฉันต้องใช้เวลาอีกหนึ่งเดือนถึงจะเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาต้ายวิ่นขั้นสมบูรณ์แบบ"

"แต่ฉันขอบอกนายตามตรง คืนนี้พอกลับไปฉันจะล็อกอินเข้าแดนมายาไท่ซู จำลองสภาพถนนทางหลวงและรถวิญญาณต้ายวิ่นที่วิ่งด้วยความเร็วสูง"

"ถึงในแดนมายาไท่ซูจะไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายจริงๆ ได้ แต่ฉันสามารถสะสมความชำนาญของเคล็ดวิชาฝึกตนต้ายวิ่นในนั้นได้อย่างรวดเร็ว"

"เรื่องนี้ไม่ยุติธรรมกับคนจนอย่างนาย หวังว่านายจะเตรียมใจให้พร้อม เตรียมใจที่จะถูกฉันแซงหน้าได้ทุกเมื่อ"

พูดจบอย่างเย็นชา เซียวคงก็ทำหน้าตึงเดินจากไปอีกครั้ง

ตรงนั้นเหลือแค่ซูหยวนที่เป็นไอ้คนจน ยืนหลั่งน้ำตาแห่งความยากจน... ซะที่ไหนล่ะ!

คำพูดของเซียวคง ทำให้ซูหยวนรู้สึกเหมือนเห็นแสงสว่างวาบ!

เขารีบยื่นมือออกไปร้องเรียก:

"สหายเต๋าโปรดช้าก่อน!"

ร่างของเซียวคงชะงักไปนิดหนึ่ง หันกลับมาด้วยความสงสัย แล้วก็ต้องตกใจที่เห็นซูหยวนพุ่งมาอยู่ตรงหน้าเหมือนวาร์ปมา

ซูหยวนคว้าแขนเซียวคงหมับ พูดด้วยความจริงใจ:

"เพื่อนเซียว เราสองคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาใช่ไหม ขอฉันไปเยี่ยมชมแดนมายาไท่ซูที่บ้านนายหน่อยได้หรือเปล่า?"

"นายวางใจได้ ฉันจะไม่หยิบจับอะไรซี้ซั้วแน่นอน!"

เซียวคง: "..."

เขาดึงแขนกลับด้วยความรังเกียจ ส่ายหน้าอย่างจนใจ:

"คนจนนี่น่าสงสารจริง ในเมื่อนายขอร้องฉันอย่างจริงใจขนาดนี้ ก็ได้ ฉันจะพานายไปเปิดหูเปิดตากับแดนมายาไท่ซู"

"แต่แค่คืนนี้เท่านั้นนะ ไม่มีครั้งต่อไป"

"อื้อๆ!"

จากนั้นซูหยวนก็เรียกรถบริการ 'ฮั่วเฟยเฟย' พาพวกเขากลับเข้าเมือง แล้วตามเซียวคงไปต้อยๆ

สิ่งที่ทำให้ซูหยวนแปลกใจคือ บ้านของเซียวคงไม่ใช่คฤหาสน์หรูหราแบบชนชั้นสูงอย่างที่เขาจินตนาการไว้ ไม่ใช่แม้แต่บ้านเดี่ยว แต่เป็นคอนโดหรูชั้นเดียวกลางใจเมืองธรรมดาๆ

แน่นอนว่าสำหรับซูหยวนแล้ว มันไม่ธรรมดาเลยสักนิด

หลังจากตามเซียวคงเข้าประตูไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือห้องที่กว้างขวางจนโล่งโจ้ง ตกแต่งสไตล์มินิมอลจนดูไร้ชีวิตชีวา

"นายอายุแค่นี้ก็อยู่คนเดียวแล้ว ครอบครัวนายล่ะ?"

ซูหยวนถามด้วยความอยากรู้

เซียวคง: "..."

เห็นสีหน้าดำทะมึนของอีกฝ่าย ซูหยวนก็รู้ทันทีว่าไม่ควรถาม

อย่าถามเลย ถามไปก็เจอแต่ความดำมืดของตระกูลคนรวยที่ลึกเกินหยั่ง

"เข้ามาแล้วอย่ามองไปทั่ว ตามฉันมา"

เซียวคงแค่นเสียง แล้วพาซูหยวนเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง ข้างในมีเครื่องแคปซูลล็อกอินรุ่นที่ใหม่กว่าเครื่องตอนสอบอย่างเห็นได้ชัด

แถมไม่ได้มีแค่เครื่องเดียว แต่มีถึงสองเครื่อง!

"นายน้อยเซียว ทำไมถึงมีแคปซูลล็อกอินสองเครื่องล่ะ?"

"อันนึงรุ่นใหม่ อันนึงรุ่นเก่า อันหลังประกาศขายในแอปมือสองอยู่ แต่ไม่รู้ทำไมไม่มีคนซื้อสักที"

"อ้อ แล้วนายมีสมาชิกพรีเมียมของแดนมายาไท่ซูไหม?"

ซูหยวนถามต่อด้วยความอยากรู้

"นั่นมันของที่ต้องมีไม่ใช่เหรอ?"

เซียวคงปล่อยวลีเด็ดฉบับคนรวยไร้สามัญสำนึก

"เลิกพูดมากได้แล้ว นายไปเล่นเครื่องรุ่นเก่าโน่น ให้เล่นแค่ชั่วโมงเดียวนะ"

เซียวคงพูดจบ ก็ลงไปนอนในแคปซูลรุ่นใหม่ทันที

ซูหยวนรีบลงไปนอนในแคปซูลรุ่นเก่าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคลื่นพลังวิญญาณมายาที่แผ่ซ่าน หน้าต่างล็อกอินของแดนมายาไท่ซูก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ต่างจากเครื่องสอบครั้งก่อน แคปซูลล็อกอินส่วนตัวแบบนี้สามารถเลือกโหมดได้

โหมดเล่นคนเดียวไม่ต้องพูดถึง แต่โหมดเล่นหลายคนก็แบ่งเป็นสองแบบ

แบบแรกคือเชิญเพื่อนมาเล่นด้วยกันปกติ แบบที่สองคือเข้าสู่โลกหลักไท่ซูที่เหมือนเกมออนไลน์ขนาดใหญ่ แต่แบบหลังต้องเป็นสมาชิกพรีเมียมถึงจะเข้าได้

ขณะที่ซูหยวนกำลังจะเข้าโหมดเล่นคนเดียว หน้าต่างโหมดเล่นหลายคนก็เด้งขึ้นมาอัตโนมัติ:

"ตรวจพบเพื่อนของท่าน 'คงเซียว' กำลังล็อกอินเข้าสู่แดนมายาไท่ซู ต้องการเชิญมาเล่นด้วยกันหรือไม่?"

ซูหยวนเห็นของดี มือไวใจเร็ว กด "ตกลง" ไปทันที

ในหน้าล็อกอิน เซียวคงมองคำเชิญจาก " AAA ซูหยวน (รับจ๊อบทั่วไป@มัธยมไท่หัว)" แล้วก็อดกรอกตาไม่ได้ แต่ก็กดยอมรับไป

วินาทีต่อมา ทั้งสองก็เข้ามาอยู่ในจัตุรัสที่ว่างเปล่าแห่งเดียวกัน

"เชิญฉันมาทำไม?"

เซียวคงถามอย่างไม่สบอารมณ์

ซูหยวนยิ้มแหยๆ:

"มือลั่นน่ะ นายไม่ต้องสนใจฉันหรอก นายฝึกของนายไปเถอะ"

เซียวคงเริ่มฉุน แต่สุดท้ายก็ขี้เกียจออกเกมเข้าใหม่ จึงกดปุ่มอย่างชำนาญ เปลี่ยนสภาพแวดล้อมรอบตัวให้กลายเป็นถนนทางหลวงยามค่ำคืนที่มีรถวิ่งขวักไขว่

ซูหยวนทำตัวเป็นอากาศธาตุ ยืนดูเงียบๆ อยู่ข้างๆ

เห็นเซียวคงพุ่งเข้าไปในกระแสรถ หลบซ้ายป่ายขวาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถูก 'ราชันย์ร้อยตัน' ม้วนเข้าไปใต้ล้อ

"เพื่อนของท่านเสียชีวิตแล้ว!"

เสียงแจ้งเตือนของแดนมายาไท่ซูดังขึ้นข้างหู

ซูหยวนไม่พูดพร่ำทำเพลง ขยับเข้าไปใกล้ถนนอย่างแนบเนียน แล้วแอบใช้วิชาดูดวิญญาณจากคัมภีร์หลอมสร้างธงหมื่นวิญญาณ

วิญญาณของเซียวคงลอยละล่องเข้ามาในมือซูหยวนช้าๆ

[ความคืบหน้าภารกิจ: เก็บรวบรวมวิญญาณ (1/10000)]

แต่ในวินาทีถัดมา วิญญาณของเซียวคงก็หายวับไปจากมือซูหยวน และเซียวคงที่มีร่างกายสมบูรณ์ครบถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า

[ความคืบหน้าภารกิจ: เก็บรวบรวมวิญญาณ (0/10000)]

ซูหยวนถอนหายใจอย่างเสียดาย

เขาลองสร้างหุ่นจำลองเสมือนจริงหน้าตาเหมือนจินฮ่าวขึ้นมา แล้วฟันให้ตายกระบี่เดียว ก่อนจะดูดวิญญาณมา ความคืบหน้าของภารกิจก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

นั่นไง วิญญาณที่ได้ในแดนมายาไท่ซู ซึ่งระบบนับว่าเป็น "ต่างโลก" ก็สามารถเอามาหลอมสร้างธงหมื่นวิญญาณได้จริงๆ