บทที่ 98 เป็นซัคคิวบัสในวงการสมบัติวิเศษไปซะแล้ว!

"มาๆๆ เข้าแถวเรียงหนึ่งไปคอสเพลย์เป็นลูกระนาดบนถนนกันนะ รอบละไม่เกินห้าคน ทุกห้าคนแบ่งเป็นหนึ่งกลุ่มสลับกันไป"

หลังจากซูหยวนกวาดค่าเล่าเรียนมาได้เกือบสามแสนในรวดเดียว เขาก็แสดงทัศนคติการบริการที่ดีเยี่ยมทันที โดยเรียกรวมกลุ่มแรกซึ่งรวมถึงจินฮ่าวมาที่ข้างถนน

"ลูกพี่ซูหยวน ขอถามหน่อยครับว่าการฝึกของลูกพี่กับเจ๊ใหญ่อู่สื่ออิงบนถนนเมื่อกี้ มีเคล็ดลับอะไรหรือเปล่าครับ?"

จินฮ่าวถามอย่างเกรงใจและคาดหวัง

ถ้าเป็นไปได้ พวกเขาก็อยากเรียนรู้เคล็ดลับของวิชาฝึกตนต้ายวิ่นให้จบๆ ไปเลย

จะได้ไม่ต้องมาเสียเงินฟรีทุกครั้งที่มีวิชาฝึกร่างกาย

ซูหยวนยิ้มบางๆ:

"เคล็ดลับสอนกันไม่ได้หรอก ต้องให้ทุกคนรู้แจ้งเอง เมื่อไหร่ที่รู้แจ้งแล้ว เมื่อนั้นทุกคนก็จะจบหลักสูตรได้"

"เอาล่ะ ขึ้นถนนไปเถอะ"

สิ้นเสียง เขาก็ผลักพวกจินฮ่าวทั้งห้าคนออกไปทันที

พร้อมกับที่รถวิญญาณต้ายวิ่นวิ่งตะบึงมาด้วยความเร็วสายฟ้าแลบ นักเรียนห้องพิเศษทั้งห้าคนก็ถูกชนกระเด็นเป็นเส้นโค้งสวยงามบนท้องถนน

ซูหยวนยืนอยู่ข้างถนน ใช้พลังการคำนวณในฐานะผู้ฝึกตนขั้นขัดเกลาพลังปราณ คำนวณจุดตกของมนุษย์ลอยฟ้าแต่ละคนอย่างรวดเร็ว และสั่งการให้ราชันย์ร้อยตันแต่ละคันพุ่งเข้าชนในส่วนที่พวกเขาต้องการเสริมแกร่งได้อย่างแม่นยำ

แค่คนเดียวยังพอไหว แต่การคำนวณเส้นทางการชนของคนถึงห้าคน พร้อมกับต้องสานสัมพันธ์กับพวกราชันย์ร้อยตันไปด้วย แทบจะใช้สมองของซูหยวนจนถึงขีดสุด

พอฝึกกลุ่มแรกจบ ซูหยวนก็เหนื่อยจนปวดสมอง

แต่เพื่อให้ลูกค้าของเขาได้รับประสบการณ์การคอสเพลย์ลูกระนาดที่ดี ซูหยวนจึงรีบเข้าไปต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

"ทั้งห้าคน ฝึกเสร็จแล้วกินยาบำเพ็ญกายสูตรลับของฉันสักเม็ด วางใจได้ ไม่มีพิษแน่นอน!"

ซูหยวนหยิบยาเม็ดสีน้ำเงินห้าเม็ด ยัดใส่มือทั้งห้าคน

"นี่เป็นสิทธิพิเศษสำหรับคนที่ลงคอร์สฉันเท่านั้นนะ ข้างนอกเขาแย่งกันจะตาย"

จินฮ่าวมองยาเม็ดสีน้ำเงินในมือ แล้วชำเลืองมองไท่ป๋ายเทียนจีที่อยู่ข้างๆ อย่างลังเล เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ได้แสดงความเห็นอะไร จึงค่อยกลืนยาลงไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

วินาทีต่อมา กล้ามเนื้อที่ผ่านการทุบตีของพวกเขา ก็ดูดซับ

สารอาหารในร่างกายด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตัวเอง

แม้ทั้งห้าคนจะกินข้าวมาแล้วก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ท้องกลับร้องจ๊อกๆ ขึ้นมาทันที

ประจวบเหมาะกับที่ไกลออกไปมีไรเดอร์ขี่กระบี่บินนำอาหารปริมาณมหาศาลแบบเน้นอิ่มคุ้มมาส่งให้

ซูหยวนทำเนียนแกะป้าย 'พินห่าวฟั่น' (ข้าวกล่องรวมมิตรราคาประหยัด) บนห่ออาหารออก แล้วกุลีกุจอเรียกทุกคนมากินข้าว

หลังจากอิ่มหนำสำราญ กลุ่มของจินฮ่าวทั้งห้าคนก็สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน รู้สึกว่าเงินหนึ่งหมื่นที่จ่ายไปนั้นคุ้มค่าเสียยิ่งกว่าคุ้ม

ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าวันหนึ่งพวกเขารู้ว่ายาที่กินทำมาจากเศษอาหารเหลือในโรงอาหาร และข้าวกล่องที่กินคือข้าวรวมมิตรราคาถูกที่สุด พวกเขาจะทำหน้ายังไง

ไท่ป๋ายเทียนจีที่ยืนดูซูหยวนขายคอร์สเรียนอยู่อย่างเงียบๆ ก็พอจะดูออกแล้วว่าซูหยวนทำอะไรลงไป

สรุปคือเจ้าเด็กนี่ไม่ได้อาศัยพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ในการฝึกเคล็ดวิชาต้ายวิ่น แต่มันไปเล่นตุกติกกับรถต้ายวิ่นพวกนั้นต่างหาก

แม่งเอ้ย แม้แต่ราชันย์ร้อยตันพวกนี้ก็นับเป็นอาวุธวิเศษเหรอ?

ราชันย์ร้อยตันวิ่งด้วยความเร็วแปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง ฟิ้วเดียวก็ผ่านไปแล้ว มันยังอุตส่าห์ไปสานสัมพันธ์กับเขาได้อีก?

นี่มันซัคคิวบัสแห่งวงการอาวุธวิเศษชัดๆ

แถมเจ้าเด็กนี่ยังมีหัวการค้าที่ร้ายกาจ

ไม่เพียงแต่แย่งนักเรียนของเขา ยังชิงขายยาตัดหน้าเขาอีก

โชคดีที่ยาของเขาขายแบบยอมขาดทุน ถ้าเจ้าเด็กนี่ไปเจอครูไร้จรรยาบรรณประเภทที่สอนเป็นอาชีพเสริม ขายยาเป็นอาชีพหลัก มีหวังโดนจับถ่วงน้ำเลี้ยงปลาไปแล้ว

แต่ไม่นานไท่ป๋ายเทียนจีก็พบอีกว่า การที่ซูหยวนสื่อสารกับราชันย์ร้อยตันจำนวนมากขนาดนั้น ก็ใช่ว่าจะไม่มีค่าใช้จ่าย

พลังงานของเจ้าเด็กนี่ลดลงอย่างหนัก

หึหึ ยังมีนักเรียนอีกหลายกลุ่มรอเรียนอยู่ ดูสิว่ามันจะทำยังไง

สำหรับปัญหานี้ ซูหยวนย่อมคิดไว้แล้ว และวิธีแก้ปัญหาของเขาก็ง่ายมาก... เปิดโปร!

เขาคิดมาดีแล้ว วิชามารที่ช่วยเขาได้มากที่สุดในตอนนี้ คงหนีไม่พ้น วิชามาร · ดัชนีศาสตรา

เพราะไม่ว่าอาจารย์ไท่ป๋ายจะสอนวิชาอะไร ก็ต้องมีอุปกรณ์การสอนช่วยเสมอ

ขอแค่เป็นอุปกรณ์การสอน ก็สามารถใช้ วิชามาร · ดัชนีศาสตรา ปั๊มค่าความชอบให้กลายเป็นสมบัติวิเศษที่คอยอำนวยความสะดวกให้เขาได้

และถ้าอัปเกรด วิชามาร · ดัชนีศาสตรา แล้ว ประโยชน์ที่เขาจะได้รับจากอุปกรณ์การสอนเหล่านี้ต้องมากขึ้นแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกลตัว เอาแค่ตอนนี้ หลังอัปเกรดดัชนีศาสตรา กระบวนการทำให้ราชันย์ร้อยตันเชื่องก็น่าจะง่ายขึ้นด้วย

คิดได้ดังนั้น ซูหยวนก็เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา แล้วกดอัปเกรด!

วินาทีต่อมา ความรู้มหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของซูหยวน เขาทำความเข้าใจอย่างรวดเร็วและรู้ว่า วิชามาร · ดัชนีศาสตรา อัปเกรดอะไรขึ้นมาบ้าง

[วิชามาร · ดัชนีศาสตรา เพิ่มเอฟเฟ็คใหม่: เผ่าพันธุ์]

[เผ่าพันธุ์: เมื่อสร้างค่าความชอบ 100 แต้มขึ้นไปกับสมบัติวิเศษประเภทเดียวกันจำนวน 10 ชิ้นขึ้นไป สมบัติวิเศษเผ่าพันธุ์นั้นจะเกิดความชอบต่อเจ้า 100 แต้มโดยธรรมชาติ เมื่อเจ้าอยู่ในระยะที่กำหนดของเผ่าพันธุ์สมบัติวิเศษนั้น ไม่จำเป็นต้องใช้วิชามาร · ดัชนีศาสตรา เจ้าก็สามารถสื่อสารทางจิตและออกคำสั่งง่ายๆ กับพวกมันได้]

เชรี่ย นี่มันง่วงปุ๊บหมอนก็มาปั๊บเลยเหรอ?

เจตจำนงแห่งจักรวาลทำงานแล้วสินะ?

ซูหยวนรู้สึกตกใจเล็กน้อย

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะคิดออกว่าเอฟเฟ็ค "เผ่าพันธุ์" จะเอาไปใช้กับอะไรได้อีกนอกจากฝูงราชันย์ร้อยตัน นักเรียนที่ซื้อคอร์สไว้ก็เริ่มเร่งยิกๆ แล้ว

ลูกค้าคือพระเจ้า ซูหยวนไม่อยากปล่อยให้พวกเขารอนาน จึงต้องจับนักเรียนโยนลงถนนเพื่อเริ่มคลาส

ก่อนหน้านี้มีราชันย์ร้อยตันกว่าสิบคันที่มีค่าความชอบต่อเขาเกิน 100 แต้มอยู่แล้ว ดังนั้นเอฟเฟ็คเผ่าพันธุ์จึงทำงานทันทีโดยไม่ต้องเตรียมการ

พอภาระจากการใช้ วิชามาร · ดัชนีศาสตรา หายไป ความกดดันของซูหยวนก็ลดฮวบ

เงินนี้หาได้ง่ายขึ้นเยอะเลย

ไท่ป๋ายเทียนจีที่คอยสังเกตการณ์อยู่ข้างๆ ยิ่งพูดไม่ออก

สรุปคือกายเทพกำเนิดซัคคิวบัสของเจ้าเด็กนี่มันอัปเกรดได้ด้วยเรอะ?

สองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

นักเรียนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันลงไปในถนนทีละกลุ่ม ซูหยวนรับประกันว่านักเรียนทุกคนที่ซื้อคอร์สของเขาจะได้รับประสบการณ์การเรียนไม่ต่ำกว่า 45 นาที ก่อนจะปิดจ็อบอย่างเป็นทางการ

ฤทธิ์ของยาเม็ดสีน้ำเงินในตัวพวกเขาก็ทยอยหมดลงเช่นกัน

การพัฒนาของพวกเขาในช่วงสองชั่วโมงนี้ชัดเจนมาก

ยกตัวอย่างเช่นจินฮ่าว จากการตรวจสอบด้วยอุปกรณ์ขั้นสูงของไท่ป๋ายเทียนจี ก่อนเข้าคลาส คะแนนความแข็งแกร่งและศักยภาพร่างกายของเขาอยู่ที่ 0.82 และ 0.69 ตามลำดับ

ตอนนี้ค่าทั้งสองกลายเป็น 0.86 และ 0.72 แล้ว

ถึงจะมีส่วนจากการฝึกกายกระบี่อมตะครั้งแรกที่ค่าจะพุ่งสูง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณภาพการสอนของซูหยวนและประสิทธิภาพของยาเม็ดสีน้ำเงินนั้นสูงมาก

และแม้ในคลาสนี้พวกเขาจะถูกซูหยวนจูงจมูกตลอด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าวิชาฝึกตนต้ายวิ่นของพวกเขาจะไม่พัฒนา

หลังจากได้สัมผัสกับมุมชนที่สมบูรณ์แบบด้วยตัวเอง และเผชิญหน้ากับความกลัวที่จะไปต่างโลกมาแล้ว พอนานเข้า ต่อให้ไม่ต้องพึ่งซูหยวน พวกเขาก็น่าจะรับมือกับพลังของราชันย์ร้อยตันได้ด้วยตัวเอง

สรุปสั้นๆ ประโยคเดียว

ลูกค้าพึงพอใจ โอกาสหน้ามาใหม่แน่นอน

จากนั้น ไท่ป๋ายเทียนจีก็ประกาศเลิกเรียน

หลังจากไท่ป๋ายเทียนจีและเหล่านักเรียนห้องพิเศษลากสังขารอันเหนื่อยล้าจากไป ก็เหลือคนอยู่ไม่กี่คน

ซูหยวน เฉินนั่วยี ฉู่หลานซี และอู๋ซิงฉี ทั้งสี่คนนี้ไม่ต้องพูดถึง

ก่อนหน้านี้ซูหยวนมัวแต่ติวให้คนอื่น ยังไม่ได้ติวให้คนกันเองเลย ตอนนี้เลิกเรียนแล้วก็ถือโอกาสติวเสริมซะเลย

นอกจากพวกเขาแล้ว เซียวคงและอู่สื่ออิงก็ยังไม่ไปไหน

ซูหยวนมองสีหน้าลังเลของทั้งสอง ก็เข้าใจความคิดของพวกเขาได้ทันที เขายิ้มแล้วกล่าวว่า:

"เพื่อนเซียว เพื่อนอู่ จะซื้อคอร์สไหม?"

เซียวคงไม่พูดอะไร เพียงแค่โอนเงินหนึ่งหมื่นให้ซูหยวนเงียบๆ

ส่วนอู่สื่ออิงพูดอย่างระมัดระวังว่า:

"ซูหยวน... ฉันไม่มีเงิน ขอติดไว้ก่อนได้ไหม?"