บทที่ 26 ช่องทางจำหน่ายไวน์แดง

"โอ้ พี่ห้า ถ้าพี่ไม่เตือน ผมเกือบลืมเรื่องนี้ไปเลยนะเนี่ย" เจิ้งชวนตบหน้าผากตัวเอง ทำสีหน้าซาบซึ้งใจ "ขอบคุณที่เตือนผมนะครับ"

"ใช่ อาชวน แกตกลงกับเสี่ยอสังหาฯ คนนั้นว่าจะจ่ายเงินทั้งหมดภายในห้าวัน นี่ก็ปาเข้าไปวันที่สามแล้ว บัญชีบริษัทก็แทบจะเกลี้ยง"

เซิ่นหนานนึกขึ้นได้ "แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายมะรืนนี้ล่ะ?"

"ง่ายมากครับพี่เสือ ในบรรดาแขกเหรื่อกระเป๋าหนักที่มาเที่ยวคืนนี้ มีใครทำธุรกิจไวน์บ้างไหมครับ?" เจิ้งชวนยิ้มบางๆ

"มีสิ เยอะแยะไป คนที่ฉันรู้จักก็ประธานกู้แห่งเอ็มเพอเรอร์ไวน์เนอรี่ไง เขามีไร่องุ่นสุดหรูอยู่บนภูเขาทางทิศเหนือ"

"อาณาจักรนั้นกินพื้นที่กว่ายี่สิบเอเคอร์ แค่ค่าตกแต่งก็ปาเข้าไปหลายร้อยล้านหยวนแล้ว เขาจับแต่ตลาดไวน์ไฮเอนด์ แทบจะผูกขาดธุรกิจไวน์นำเข้าในมณฑลเลยล่ะ" พี่เสือกล่าว

"งั้นรบกวนพี่เสือช่วยแนะนำให้หน่อยครับ" เจิ้งชวนยิ้ม "บอกเขาว่าผมมีไวน์แดงชั้นยอดจากบอร์กโดซ์ ฝรั่งเศส อยู่สามตัน ถามเขาว่าสนใจไหม"

"ได้ เดี๋ยวฉันจะลองไปชนแก้วเกริ่นให้" พี่เสือพยักหน้า "แต่ด้วยสถานะระดับประธานกู้ เขาอาจจะไม่ยอมพบแกก็ได้นะ"

"แค่ไปบอกก็พอครับ" เจิ้งชวนกล่าว "ส่วนเขาจะยอมพบหรือไม่ นั่นมันเรื่องของเขา"

"แกจะขายไวน์แดงล็อตนี้ให้กู้จินเหรอ?" เซิ่นหนานถาม

"ครับ" เจิ้งชวนพยักหน้า

"ยากอยู่นะ" เซิ่นหนานขมวดคิ้ว กู้จินมีเส้นสายกว้างขวาง ฐานะไม่ธรรมดา

เมื่อก่อนเวลาออกเที่ยว เขามักจะไปที่สวนอิมพีเรียล นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาเหยียบจุนจวีคลับ

"กู้จินคนนี้ไม่ธรรมดา เขาโกยเงินจากธุรกิจไวน์เป็นกอบเป็นกำ ไวน์ของเขานำเข้าเองทั้งหมด แหล่งสินค้ามั่นคง"

ไช่อู่พูดอย่างดูแคลน "เขาไม่แลไวน์ล็อตนี้ของแกหรอก"

"พี่ห้า อย่าเพิ่งด่วนสรุป รอผลกันก่อนดีกว่า" เจิ้งชวนพูดกลั้วยิ้ม

ป่านนี้กู้จินคงร้อนรนเหมือนมดบนกระทะร้อน คงกำลังวิ่งวุ่นหาซัพพลายเออร์ให้ควัก

ไช่อู่เงียบ สูบซิการ์ปุ่ยๆ สีหน้ายิ่งดูถูกหนักกว่าเดิม

เขาเชื่อว่าเจิ้งชวนหมดหนทางจนตรอกแล้ว

กู้จินใหญ่โตแค่ไหน? เขามีเส้นสายในรัฐบาลมณฑล เผลอๆ เซิ่นหนานยังต้องไว้หน้าเขาด้วยซ้ำ

เจิ้งชวน แกเป็นใคร? ยังไม่ทันได้มีชื่อในจินเฉิงด้วยซ้ำ คิดว่าเขาจะยอมพบแกเหรอ? ตลกสิ้นดี

ครู่ต่อมา พี่เสือก็รีบร้อนเดินกลับมา กวักมือเรียกเจิ้งชวน "อาชวน มานี่เร็ว ประธานกู้อยากคุยด้วย"

"ไปครับพี่เสือ" เจิ้งชวนยิ้ม ลุกขึ้นเดินตามพี่เสือออกไป

ไช่อู่นั่งอ้าปากค้าง ขี้เถ้าร่วงใส่ขาก็ยังไม่รู้ตัว

ภายในห้องส่วนตัว กู้จินหมดอารมณ์จะดื่มกิน

เขาทำธุรกิจไวน์ไฮเอนด์ ด้วยเส้นสายในมณฑล ทำให้เขาไม่ต้องห่วงเรื่องยอดขาย

แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน ไวน์แดงกลับขาดตลาดกะทันหัน

สาเหตุเพราะฝรั่งเศสโดนพายุทอร์นาโดถล่ม คาดการณ์ว่าผลผลิตองุ่นปีนี้จะลดฮวบถึง 60%

โดยเฉพาะคาเบอร์เนต์ โซวิญง สายพันธุ์หลักสำหรับทำไวน์แดงชั้นสูง ผลผลิตลดลงอย่างหนัก

พ่อค้าไวน์ทั่วโลกต่างพากันกักตุนสินค้าจนแทบเกลี้ยงตลาด ดันราคาพุ่งสูงลิบ

คลื่นลูกนี้มาเร็วและแรงจนเขาตั้งรับไม่ทัน

ห้องเก็บไวน์ของเขาแทบจะร้าง ธุรกิจไวน์เดี๋ยวนี้แข่งขันกันดุเดือด ถ้าสินค้าขาดมือ ลูกค้าเก่าคงหนีหายหมด

ที่เขาเลี้ยงเหล้าทุกคนวันนี้ก็เพื่อหาแหล่งสินค้า และคาดไม่ถึงเลยว่าจะเจอเข้าจริงๆ

"ประธานกู้ครับ นี่เจิ้งชวน น้องชายของคุณเซิ่น" พี่เสือผลักประตูเข้ามาพร้อมแนะนำเจิ้งชวน

"สวัสดีครับประธานกู้ ได้ยินชื่อเสียงมานาน" เจิ้งชวนยิ้มทักทาย

"ไม่ต้องมากพิธีหรอกน้องชาย นายมีไวน์แดงจริงเหรอ?" กู้จินรีบจับมือเจิ้งชวนแล้วถามอย่างร้อนรน

"มีครับ ไวน์แดงสามตัน จากบอร์กโดซ์ ฝรั่งเศส" เจิ้งชวนตอบยิ้มๆ "มีทั้งชาโต ลาฟิต รอธไชลด์ และชาโต เปตรุส"

"จริงเหรอ? เยี่ยมไปเลย! พาฉันไปดูเดี๋ยวนี้!" กู้จินดีใจจนเนื้อเต้น

"เชิญทางนี้ครับประธานกู้" เจิ้งชวนผายมือเชิญเขาออกจากห้อง

ไวน์บางส่วนที่ขนมาจากท่าเรือถูกเก็บไว้ที่จุนจวีคลับ แต่เพราะปริมาณมหาศาล ส่วนใหญ่จึงถูกเก็บไว้ที่โกดังโลจิสติกส์

กู้จินคร่ำหวอดในวงการไวน์มากว่าสิบปี มีความรู้เรื่องไวน์อย่างแตกฉาน

เขาหยิบขวดไวน์ขึ้นมา แค่มองโดยไม่ต้องเปิดกล่องก็รู้แล้วว่าเป็นของแท้

"เยี่ยมมากน้องชาย ไวน์คุณภาพเยี่ยม ฉันเหมาหมด" กู้จินตื่นเต้นสุดขีด "บอกราคามาเลย"

"ประธานกู้ครับ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องราคาตลาดไวน์ตอนนี้เท่าไหร่ ผมซื้อไวน์ล็อตนี้มาช่วยเพื่อนเฉยๆ" เจิ้งชวนออกตัว

"ไวน์ทั้งหมดมีสามตัน รายการและจำนวนตามนี้ครับ ท่านลองเสนอราคามาได้เลย"

เจิ้งชวนพูดพลางหยิบรายการสินค้าส่งให้กู้จิน

"ฮ่าฮ่า ค้าขายแบบนี้ก็มีด้วย?" กู้จินหัวเราะร่า รับรายการไปกวาดตามอง

"ผมเชื่อในชื่อเสียงของประธานกู้ครับ ท่านคงให้ราคาที่ยุติธรรมแน่นอน" เจิ้งชวนยิ้มบางๆ

"ไวน์แดงล็อตนี้ราคาทุนน่าจะเกือบร้อยล้าน" กู้จินยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา

"เนื่องจากแหล่งผลิตไวน์ชั้นดีโดนพายุถล่ม ผลผลิตองุ่นปีนี้จะหายไปกว่า 60% ราคาไวน์ช่วงนี้เลยพุ่งกระฉูด"

"ตัวท็อปๆ บางตัวราคาขึ้นไปห้าหกเท่าแล้วด้วยซ้ำ ไวน์ล็อตนี้ฉันให้ห้าร้อยล้าน นายว่าไง?"

"แล้วแต่ท่านเห็นสมควรเลยครับ แต่ผมต้องการใช้เงินด่วน" เจิ้งชวนกล่าว "ต้องรบกวนโอนเงินเร็วหน่อยนะครับ"

"เซ็นสัญญากันวันนี้ พรุ่งนี้ฉันจะให้ฝ่ายการเงินโอนให้ อย่างช้าที่สุดเงินเข้าเต็มจำนวนไม่เกินบ่ายพรุ่งนี้" กู้จินยิ้ม

"ประธานกู้ใจป้ำจริงๆ ตกลงครับ หวังว่าจะได้ร่วมงานกันอย่างราบรื่น" เจิ้งชวนยื่นมือออกไป

"ฮ่าฮ่า ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจครับน้องชาย ไวน์ล็อตนี้ช่วยชีวิตฉันไว้แท้ๆ" กู้จินหัวเราะร่าเริง

เขาจับมือเจิ้งชวนเขย่าแล้วกล่าวว่า "วันหลังต้องหาเวลาไปเที่ยวไร่ไวน์ฉันให้ได้นะ"

"ไปแน่นอนครับ" เจิ้งชวนยิ้มรับ ก่อนจะถามต่อ "ไร่ไวน์อิมพีเรียลของประธานกู้สร้างมานานแล้วใช่ไหมครับ?"

"ปีนี้ครบสิบปีพอดี" กู้จินหัวเราะชอบใจ "บอกเลยว่าฉันทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างที่นี่มากับมือ"

พอพูดถึงไร่ไวน์ หน้าของกู้จินก็เปล่งประกาย เพราะมันคือความสำเร็จสูงสุดในชีวิตเขา

"วัสดุก่อสร้างนำเข้าทั้งหมด จ้างดีไซเนอร์ระดับโลกมาออกแบบในสไตล์ชาโต ลาฟิต รอธไชลด์"

"นายต้องไปดูให้ได้นะ"

"ไปแน่นอนครับ หวังว่าประธานกู้จะไม่รำคาญที่ผมไปรบกวนนะครับ" เจิ้งชวนยิ้ม "งั้นอุปกรณ์ในห้องเก็บไวน์ของท่านก็น่าจะนำเข้าด้วยใช่ไหมครับ?"

ที่เจิ้งชวนพูดถึงห้องเก็บไวน์ เพราะเขาฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้

ในชาติที่แล้ว อุปกรณ์และสายไฟในห้องเก็บไวน์ของกู้จินเสื่อมสภาพจนเกิดไฟไหม้ ไฟเผาผลาญไร่ไวน์ไปเกือบครึ่ง เสียหายหลายร้อยล้าน  เหตุการณ์นั้นทำเอาเขาล้มละลาย และไม่สามารถกลับมายืนหยัดได้อีกเลย เจิ้งชวนไม่เคยข้องเกี่ยวกับกู้จินในชาติก่อน

แต่ดูจากนิสัยใจคอแล้ว คนคนนี้ดูใจกว้างใช้ได้ ถือว่าช่วยเตือนสติกันหน่อยก็แล้วกัน