EP.18 สตาร์คเอ็กซ์โป Part 3

EP.18 สตาร์คเอ็กซ์โป Part 3

[มุมมองบุคคลที่ 3]

ถึงคราวที่เมลิสซาจะได้นำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของเธอแล้ว โชคดีสำหรับเธอที่มีคนจำนวนมากอยู่รอบๆเนื่องจากโทนี่เข้ามาแทรกแซง ดังนั้นพวกเขาจึงหันมาทางเธอเมื่อนำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของโทนี่เสร็จ... หรือว่าเป็นโชคช่วยกันแน่ ?

เมลิสซาเริ่มนำเสนออาวุธชิ้นแรกของเธอ "ฉันแน่ใจว่าพวกคุณหลายคนมาที่นี่เพื่อดูสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถเลียนแบบหรือเหนือกว่าความสามารถอัตลักษณ์ของคนอื่นได้ แต่ฉันมาที่นี่วันนี้เพื่อดูว่าฉันนั้นสามารถตอบสนองความคาดหวังของพวกคุณได้หรือไม่"

เมลิสซาคว้าอาวุธชิ้นแรกจากชั้นวางโชว์ มันดูเหมือนปืนพกขนาดใหญ่จากภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์ มันเป็นสีดำมีไฟนีออนสีฟ้าอ่อนรอบ ๆ ตรงกลาง

“แทนที่จะใช้คำพูด ฉันจะสาธิตให้เห็นก่อนว่ามันสามารถทำอะไรได้บ้าง” เมลิสซาแตะนาฬิกา แล้วโดรนจำนวนหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากด้านหลังเธอ บินไปรอบๆ

เมลิสซาได้กลายมาเป็นนักแม่นปืนที่เก่งกาจหลังจากฝึกฝนมาหลายเดือน เธอลั่นไกและพลังงานสีฟ้าอ่อนก็พุ่งออกมากระทบกับโดรน เมื่อสัมผัสโดน โดรนก็กลายเป็นน้ำแข็งแข็งและตกลงสู่พื้นพร้อมเสียงดังโครมคราม

ทุกคนต่างประหลาดใจทันทีเมื่อเห็นสิ่งนั้น เมลิสซาได้ยิงโดรนอีกหลายลำลงมาจากท้องฟ้าก่อนจะเริ่มอธิบายสิ่งประดิษฐ์ของเธอ

“ปืนเย็นทำงานโดยรวบรวมพลังงานพัลส์เพื่อสกัดพลังงานความร้อนจากเป้าหมายอย่างรวดเร็ว เมื่อเปิดใช้งาน ปืนจะฉายลำแสงสีฟ้าอ่อนที่ทำให้วัตถุแข็งตัวทันทีเมื่อสัมผัส ดังเช่นที่พวกคุณได้เห็นจากโดรน” เมลิสซาอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

“เทคโนโลยีที่อยู่เบื้องหลังนั้นเกี่ยวข้องกับกลไกพิเศษที่ดูดซับความร้อนด้วยอัตราที่รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ ทำให้เป้าหมายเย็นลงจนต่ำกว่าศูนย์ภายในไม่กี่มิลลิวินาที กลไกนี้ได้รับการออกแบบมาให้มีความแม่นยำและมีประสิทธิภาพ สามารถทำให้เป้าหมายหยุดนิ่งได้โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายถาวร” เธอกล่าวเสริม พร้อมกับชี้ไปที่โดรนที่ถูกแช่แข็งซึ่งขณะนี้กำลังนอนอยู่บนพื้น

ทุกคนเริ่มปรบมือด้วยความประทับใจกับสิ่งประดิษฐ์ของเธอ เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งประดิษฐ์ของเธอสามารถเลียนแบบพลังของคนที่มีอัตลักษณ์น้ำแข็งได้

แม้แต่โทนี่ที่ยังคงอยู่บนแท่นของเขายังมีสีหน้าประทับใจ

เมลิสซาคว้าด้ามดาบขึ้นมา เมื่อเธอดึงมันออกมา ใบมีดด้านนึงของดาบหายไป เหลือเพียงใบมีดด้านหลัง

"ฉันรู้ว่าบางคนอาจกำลังคิดอะไรอยู่ : มันเป็นดาบที่ไร้พลังจริงๆ" เธอกล่าว

บางคนหัวเราะคิกคัก เพราะพวกเขาคิดแบบนั้นจริงๆ จนกระทั่งเมลิสซากดปุ่มบนคันโยกดาบ ลำแสงสีน้ำเงินจากดาบเติมเต็มส่วนที่หายไป

'เธอสร้างดาบเลเซอร์เหรอ ?' โทนี่คิดพร้อมกับยกคิ้วขึ้นด้วยท่าทางขบขัน

เมลิสซาเรียกโดรนออกมาอีก และโดรนทั้งหมดก็บินเข้ามาหาเธอ เธอคว้าดาบด้วยมือเล็กๆทั้ง 2 ข้างและเริ่มฟันโดรนเหล่านั้นออกจากกัน

มีเสียงปรบมือเพิ่มมากขึ้นเนื่องมาจากการแสดงของเธอ

“ขอบคมของอาวุธนี้ทำมาจากไฟฟ้าล้วนๆ มันจึงคมกว่าเหล็ก อาวุธนี้ใช้สนามพลาสม่าที่ควบคุมด้วยแม่เหล็กเพื่อตัดผ่านสิ่งกีดขวางและเกราะป้องกันแบบเดิมได้อย่างง่ายดาย” เมลิสซาอธิบายความซับซ้อนของการทำงานของอาวุธนี้

หลังจากจัดแสดงอาวุธแล้ว เธอจึงนำเสนอไอเทมสนับสนุนฮีโร่ เมื่อเสร็จสิ้น เธอก็มอบธนูให้กับทุกคนที่รับชม "ขอบคุณทุกคนสำหรับเวลาและความอดทน"

มีเสียงปรบมือดังขึ้นเมื่อผู้ชมรู้สึกประทับใจในตัวเมลิสวาเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาว่าเธอเป็นเพียงเด็กสาวคนนึงที่สามารถทำได้มากมาย ซึ่งได้รับคะแนนมากมายจากคณะกรรมการที่เข้าร่วมชมการแสดงของทั้งโทนี่และเมลิสสา

น่าเสียดายสำหรับเมลิสซาและโทนี่ เพราะพวกเขาต้องรอให้คณะกรรมการเดินชมงานทั้งหมดและสำรวจแต่ละนิทรรศการอย่างละเอียด เนื่องจากพวกเขาทำหน้าที่ของตนอย่างจริงจังมาก

โทนี่มองไปทางเมลิสซาแล้วชูนิ้วโป้งให้เธอ แสดงให้เห็นว่าเธอทำได้ดี เมลิสซายิ้มเล็กน้อยและพยักหน้าขอบคุณ

วันนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วและมีคนมาชมผลงานมากขึ้น ในที่สุด ทุกคนก็ถูกเรียกตัวไปที่หอประชุมใหญ่ เมลิสซาและโทนี่นั่งข้างกันขณะที่เห็นกรรมการเดินขึ้นไปที่โพเดียม

“เตรียมใจไว้เลยว่าจะแพ้” เมลิสซาพูดอย่างหยอกล้อ

“โอ้ ? ใครบางคนมีอีโก้สูง ​​บางทีพวกเขาอาจใช้เวลาอยู่กับอิทธิพลที่ไม่ดีมากเกินไป” โทนี่แย้ง

เมลิสซาพยักหน้า "นายเป็นคนมีอิทธิพลที่ไม่ดีจริงๆ"

โทนี่เยาะเย้ยก่อนที่จะสนใจในขณะที่ชายที่มีหนวดทรงแฮนด์บาร์เดินเข้ามาข้างหน้ากรรมการคนอื่นๆ ซึ่งคนนึงเป็นผู้หญิงและอีกคนที่ค่อนข้างอ้วน

"ผมหวังว่าทุกคนจะมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมในงานเอ็กซ์โปในวันนี้ ขอปรบมือให้กับผู้เข้าร่วมงานทุกคนสำหรับเวลาและความพยายามของพวกเขา"

หลังจากเสียงปรบมือดังขึ้น ชายผู้นั้นก็ยกมือขึ้นเพื่อหยุดเสียงปรบมือนั้น “ในปีนี้ มีผลงานที่ยอดเยี่ยมมากมายที่ส่งเข้าประกวดในงานเอ็กซ์โป บางส่วนมีความแปลกใหม่ บางส่วนน่าสนใจ และบางส่วนถึงขั้นปฏิวัติวงการ แต่โชคไม่ดีที่ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเป็นผู้ชนะในงานเอ็กซ์โปได้”

“ผมและคณะกรรมการทุกคนใช้เวลาตรวจสอบและศึกษาสิ่งประดิษฐ์แต่ละชิ้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตอนนี้พวกเราจะประกาศรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน 5 อันดับแรกที่พวกเราคัดเลือกมาอย่างรอบคอบ”

“อันดับที่ 5 เราได้…” โทนี่ไม่สนใจพวกเขามากนัก และสนใจเพียงว่าจะได้ยินชื่อของเขาหรือเมลิสสาเท่านั้น

“อันดับที่ 4…”

“3 อันดับแรก…”

“อันดับที่ 2 ตกเป็นของ…”

เป็นช่วงที่โทนี่ยกคิ้วขึ้น เนื่องจากตำแหน่งที่ 2 ไม่ใช่ของเมลิสซาหรือเขา

"เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องช็อกสำหรับพวกเรา และคงจะช็อกสำหรับพวกคุณทุกคนที่มาที่นี่วันนี้ด้วย… เพราะนี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่พวกเราเสมอกับงานสตาร์คเอ็กซ์โปเป็นครั้งแรก!"

“ไร้สาระ” โทนี่คิดในใจขณะที่คิดหาคำตอบได้แล้ว เมลิสซาเองก็ไม่ต่างกัน คิ้วของเธอกระตุกด้วยความรำคาญเพราะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

"ผู้ชนะงานเอ็กซ์โปทั้ง 2 คนปีนี้ก็คือ แอนโทนี่ สตาร์คและเมลิสซา ชิลด์! โดยสิ่งประดิษฐ์ของแอนโทนี่ สตาร์คที่ชื่อว่าเบย์แม็กซ์มีศักยภาพที่จะช่วยเหลือผู้คนได้หลายล้านคนและอาจปฏิวัติวงการสาธารณสุขได้ ในขณะเดียวกัน เมลิสซา ชิลด์ก็ได้สร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์อันน่าทึ่งมากมายที่เลียนแบบอัตลักษณ์และรวมถึงสิ่งของสนับสนุนอันน่าทึ่งของเธอด้วย"

ทั้งแอนโทนี่และเมลิสซาต่างมองหน้ากัน โดยมีสีหน้าหงุดหงิดแบบเดียวกัน

"พวกเรามาปรบมือให้พวกเขาทั้ง 2 คนและต้อนรับพวกเขาขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับรางวัลกันเถอะ!"

เมื่อผู้คนปรบมือ เมลิสซาและโทนี่เดินไปที่เวทีโดยมองหน้ากัน พวกเขาเดินไปหากรรมการที่จับมือกัน "ขอแสดงความยินดีกับพวกเธอทั้ง 2 คนด้วยนะ"

ทั้งคู่ต่างก็มีท่าทีเฉยเมยและแสดงคำพูดที่ไม่เป็นทางการมากที่สุดเท่าที่สามารถแสดงได้

หลังจากพิธีมอบรางวัล โทนี่และเมลิสซาได้พบกับพ่อแม่ของพวกเขา

“แล้วพวกลูกทั้ง 2 คนสนุกกันมั้ย” โฮเวิร์ดถาม

“ไม่” ทั้ง 2 ตอบอย่างไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

“แต่พวกลูกทั้งคู่ชนะนะ! มันสุดยอดมากเลย” เดวิดพูดพร้อมรอยยิ้ม

โทนี่และเมลิสซาเดอะลิ้นและมองไปทางด้านข้างด้วยความหงุดหงิด “มันไม่มีทางมีผู้ชนะ 2 คนหรอก” เมลิสซาพูดพลางหรี่ตามองพ่อของเธอ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ โฮเวิร์ดก็หัวเราะเสียงดัง "ฮ่าฮ่าฮ่า เธอกลายเป็นสตาร์คไปแล้ว"

เดวิดถอนหายใจและบ่นกับโฮเวิร์ดว่า “ลูกชายของนายกำลังทำให้ลูกสาวของฉันเสื่อมเสีย ทำให้เขาหยุดซะ”

โฮเวิร์ดวางมือบนไหล่ของเดวิด “โอบกอดมันไว้ เพื่อนเก่า โอบกอดมันไว้”

มาเรียส่ายหัวและหัวเราะคิกคัก เธอเฝ้าดูโทนี่ล้วงมือลงในกระเป๋าและเริ่มเดินออกไป โดยเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เมลิสซาเดินเข้าไปใกล้เขาพร้อมกับทำปากยื่น

“พวกลูกทั้ง 2 คนกำลังจะไปไหน ?” มาเรียถาม

“บ้าน!” ทั้ง 2 พูดพร้อมกัน โดยยังคงหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดกับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

“แต่ยังมีอะไรอีกมากมายในงานเอ็กซ์โปนะ” โฮเวิร์ดกล่าว

“งานเอ็กซ์โปจบไปแล้ว เป็นเรื่องโง่เขลาตั้งแต่แรกแล้ว” โทนี่บ่น ในขณะที่เมลิสซาพยักหน้าเห็นด้วย

“ฉันหมายถึงว่า พวกเรามาที่นี่เพื่อพวกเขาเป็นส่วนใหญ่ ถ้าพวกเขาไม่อยากอยู่ที่นี่ พวกเราก็ไม่สามารถบังคับพวกเขาได้” โฮเวิร์ดกล่าว

“พยายามต่อไปนะ นายยังต้องทำงานที่นี่อีกเยอะเพราะนายเป็นเจ้าของงาน อย่ากังวลเรื่องเด็กๆ ฉันจะพาพวกเขากลับบ้านเอง” เดวิดพูดด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน ขณะที่ฮาเวิร์ดบ่นพึมพำเมื่อถูกจับได้

“บางทีโทนี่อาจจะพูดถูกก็ได้ มันเป็นเรื่องโง่เขลาตั้งแต่แรกแล้ว” โฮเวิร์ดพึมพำ

มาเรียกลอกตาและตบหลังเขา “อย่ากังวล ฉันจะอยู่ที่นี่กับคุณ เดวิด ช่วยดูแลพวกเขาจนกว่าเราจะถึงบ้านทีนะ”

เดวิดพยักหน้าและเดินตามเด็กๆ ออกไปอย่างรวดเร็วขณะที่พวกเขาจบทริปไปที่งานสตาร์คเอ็กซ์โปเร็วกว่าที่วางแผนไว้

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________