MDB ตอนที่ 228 นี่คือเทคนิคฝังเข็มภายใน

เหล่าผู้ประเมินในห้องประเมินต่างตกใจกับคำพูดของตันซุน ถ้าหากหลินจินเป็นเพียงคนเดียวที่กล่าวอ้างถึงผลการประเมินนั้น พวกเขาคงจะเย้ยหยันการวินิจฉัยที่แสนอุกอาจของเขา แต่เมื่อตันซุนกลับเห็นด้วย มันทำให้พวกเขาหันไปมองตันซุนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ

“ผู้อาวุโสตัน ที่ท่านพูดมาเป็นเรื่องจริงหรือขอรับ?”

"แต่ว่าเราได้จับชีพจรของกิ้งก่าหุ้มเกราะแล้ว และดูเหมือนว่ามันใกล้จะสิ้นลมหายแล้ว”

ตันซุนหัวเราะกับสิ่งนี้ “พวกเจ้าล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์อันมีค่าของสำนักงานใหญ่ของเรา และพวกเจ้าบางคนอาจเป็นผู้ประเมินระดับสามในสักวันหนึ่ง แต่พวกเจ้ากลับดื้อรั้นยิ่งกว่าชายชราอย่างข้าเสียได้อย่างไร? พวกเจ้าคงลืมไปแล้วหรือว่าในตำราการประเมินสัตว์วิเศษได้กล่าวไว้ว่า บางครั้งมีโอกาสเกิดขึ้นเมื่อเผชิญหน้ากับความตาย”

ราวกับว่าพวกเขาตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน ผู้ประเมินระดับสองต่างเข้าใจในทันทีว่าตันซุนหมายถึงอะไร

"มันอาจจะเป็น…"

“ใช่แล้ว มันเป็นอย่างนี้นี่เอง แม้ว่าชีพจรจะอ่อน แต่ก็ไม่จางหายไป ถ้ามันตกอยู่ในสภาวะที่ร้ายแรงจริง ๆ กิ้งก่าหุ้มเกราะคงตายไปนานแล้ว”

“นี่หมายความว่าเราต้องปล่อยให้มันพักฟื้นใช่ไหม?” ผู้ประเมินระดับสองคนหนึ่งถาม

เนื่องจากสายตาที่แหลมคมของตันซุนและหลินจิน ผู้ประเมินระดับสองจึงแสดงท่าทางสุภาพกับหลินจินมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้

จากนั้นพวกเขาก็จำได้ว่าผู้อาวุโสตันเรียกชายผู้นี้ว่าเป็นเพื่อนของเขา ถ้าหากหลินจินไม่มีความสามารถเลย เขาคงไม่คู่ควรที่จะได้รับการยอมรับจากผู้อาวุโสตันว่าเป็นเพื่อน

ดังนั้น ไม่ใช่แค่ผู้ประเมินระดับสองเท่านั้น แม้แต่ตันซุนก็หันไปหาหลินจินเช่นกัน

หลินจินไตร่ตรองก่อนจะพูดว่า “ตอนแรกปล่อยให้มันพักก็พอ แต่คนที่ตำหนักเจ้าชายหยู่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและคิดว่ามันป่วย ดังนั้นพวกเขาจึงส่งมันมาที่นี่โดยที่พวกท่านรักษามัน

แม้ว่าอาหารเสริมเหล่านี้ไม่สามารถเทียบได้กับอาหารที่เจ้ากิ้งก่าตัวนี้กิน แต่ก็เหมือนกับที่ผู้อาวุโสตันกล่าวไว้ พวกท่านได้สาดน้ำมันใส่กองเพลิงแล้ว หากเราปล่อยให้มันพักผ่อนในตอนนี้ สิ่งต่าง ๆ อาจเปลี่ยนไปในทางเลวร้าย ดังนั้นข้าจึงแนะนำให้ทำการฝังเข็มเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร”

ตันซุนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำอธิบายของหลินจิน

ภายใต้สถานการณ์ปกติ ตันซุนควรมีทักษะสูงสุดในการฝังเข็ม เนื่องจากผู้ประเมินระดับสามจะต้องผ่านการสอบฝังเข็ม

ตันซุนวางแผนที่จะทำการรักษาด้วยตัวเอง แต่เขานึกขึ้นมาได้ว่า ตันหลินเคยบอกเขาเกี่ยวกับทักษะฝังเข็มอันน่าทึ่งของหลินจิน มันน่าทึ่งมากจนเธอไม่รู้ว่าเขาทำได้อย่างไร

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตันซุนจึงพูดกับหลินจินว่า “ผู้ประเมินหลิน ท่านเป็นผู้ที่ตระหนักถึงอาการที่แท้จริงของกิ้งก่าหุ้มเกราะได้ ทำไมท่านถึงไม่ลองรักษามันดูล่ะ?”

หลินจินไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอ

สภาพของกิ้งก่าหุ้มเกราะไม่สามารถคาดเดาได้ หากปล่อยไว้ตามเดิม โอกาสที่มันจะผ่านบททดสอบนี้ไปได้ก็เพียงห้าสิบห้าสิบเท่านั้น

หากมันไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ นี่อาจเป็นจุดจบของมัน

ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดสำหรับเขาที่จะให้ความช่วยเหลือผ่านเทคนิคการค้นหาชีพจร ยิ่งไปกว่านั้น คนทั่วไปอาจไม่สามารถจัดการกับงานที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้ได้ แม้แต่ตันซุนก็ไม่อาจทำได้ดีกว่าเขา

หลินจินหยิบชุดเข็มของตัวเองออกมาและสะบัดนิ้ว ประกายไฟสีเงินได้ปรากฎบนเข็ม ก่อนที่มันจะบินไปและฝังตัวเองในจุดสำคัญหลายจุดทั่วร่างกายของกิ้งก่าหุ้มเกราะ

แม้แต่ตันซุนก็ตกใจกับฉากตรงหน้า

เนื่องจากกิ้งก่าหุ้มเกราะถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดที่แข็งแกร่ง เข็มธรรมดาก็ไม่สามารถเจาะผ่านเข้าไปได้ ก่อนหน้านี้ตันซุนลองใช้บริเวณท้องของเจ้ากิ้งก่า แต่จุดฝังเข็มในบริเวณนั้นสามารถทำการรักษาได้อย่างจำกัด

สำหรับหลินจิน แทนที่จะเป็นหน้าท้อง จุดฝังเข็มที่หลินจินกำหนดเป้าหมายก็คือหู จมูก ตา และปากของกิ้งก่าหุ้มเกราะ นี่เป็นจุดที่ ‘มีความเสี่ยงสูง’ แถมเขายังควบคุมจากระยะไกลอีกด้วย สิ่งนี้ต้องการการควบคุมและความมั่นใจอย่างน่าทึ่ง เนื่องจากสิ่งต่าง ๆ อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตหากเขาพลาดแม้แต่นิดเดียว

ผู้ประเมินคนอื่น ๆ ต่างอ้าปากค้าง ระดับของทักษะที่หลินจินครอบครองนั้นมันอยู่สูงกว่าพวกเขามาก พวกเขาสมารถรับรู้ได้ทันทีเพียงแค่สังเกตเทคนิคของเขา

เขาเป็นยอมฝีมืออย่างแท้จริง

ไม่น่าแปลกใจที่ผู้อาวุโสตันเรียกเขาว่าเพื่อนของเขา

ผู้ประเมินระดับสองตอนนี้ประทับใจในตัวหลินจิน ระดับความเคารพที่พวกเขามีต่อเขาอาจกล่าวได้ว่าเทียบเท่ากับผู้อาวุโสตัน พวกเขาไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนในระดับเดียวกับพวกเขาอีกต่อไป

ในทางกลับกัน หลินจินมุ่งความสนใจไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ เขาสะบัดเข็มอีกอันและเมื่อรู้ว่าเขากำลังทำอะไร ตันซุนก็หน้าซีดอย่างรวดเร็ว

“นี่… นี่ไม่ใช่เทคนิคของเข็มภายในงั้นเหรอ?”

ตันซุนแทบอ้าปากค้างในขณะที่เขาพูดแบบนี้

เขาทราบชัดเจนว่าการฝังเข็มแบ่งออกเป็นภายในและภายนอก

สิ่งที่คนส่วนใหญ่รู้จักในฐานะการฝังเข็มเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของศิลปะ โดยที่จุดฝังเข็มของผู้ป่วยกำหนดเป้าหมายจากภายนอกด้วยเข็มซึ่งเส้นเลือดจะถูกควบคุมการไหลเวียน

เทคนิคการใช้เข็มภายในแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ต้องใช้คาถาในการจัดการและนำเข็มไปเจาะจุดฝังเข็มที่ถูกต้องภายในร่างกายของเป้าหมาย สามารถใช้โดยตรงเพื่อกระตุ้นอวัยวะซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ผ่านการฝังเข็มภายนอก

แม้แต่ตันซุนก็ไม่รู้วิธีทำเทคนิคเข็มภายในนี้ แม้เขาจะถูกมองว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญในการใช้เข็มภายนอก แต่เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิธีการใช้เข็มภายในเลย

หลังจากที่เห็นหลินจินแทงเข็มเข้าไปในร่างกายของกิ้งก่าหุ้มเกราะและวิธีที่มันหายไปจากสายตา ตันซุนก็ตระหนักว่าหลินจินกำลังใช้วิธีการในตำนานนี้

ดังนั้นเขาจึงรู้สึกตื่นเต้น

แต่เขาพยายามระงับตัวเองในนาทีสุดท้าย

หลินจินอยู่ในระหว่างการรักษาดังนั้นเขาจึงไม่ควรรบกวนเขา ตันซุนตัดสินใจว่าเขาจะถามและเรียนรู้จากหลินจินในภายหลังขณะรับประทานอาหาร

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับวิธีการใช้เข็มภายในนี้มานานแล้ว แต่ไม่พบแหล่งข้อมูลที่จะเรียนรู้จากมัน ตอนนี้เขาเห็นใครบางคนกำลังทำมันต่อหน้าต่อตาเขา เขาแทบจะกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ ตันซุนไม่เพียงแต่กระตือรือร้นที่จะเรียนรู้เทคนิคนี้เท่านั้น แต่เขายังอยากรู้ว่าหลินจินเรียนรู้ศิลปะลึกลับนี้มาจากที่ใด

ลูกสาวของเขา ตันหลินเคยกล่าวไว้ว่าหลินจินต้องได้รับการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญ ตันซุนไม่ปักใจเชื่อในตอนนั้น แต่หลังจากที่ได้เห็นฝีมือของอีกฝ่าย มันก็ยากที่จะปฏิเสธความจริงตรงหน้าได้

สำหรับผู้ประเมินคนอื่น ๆ แม้ว่าสายตาของพวกเขาจะแย่แค่ไหน แต่พวกเขาก็สามารถบอกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“หื้ม? เข็มอยู่ที่ไหน?”

"มันหายไปแล้ว ดูเหมือนว่ามันจะเข้าไปในร่างกายของกิ้งก่าหุ้มเกราะ!”

“มีใครในพวกท่านเคยได้ยินวิธีนี้มาก่อนหรือไม่?”

ในหมู่พวกเขามีผู้มีความรู้จำนวนหนึ่งที่สามารถหาคำตอบที่ถูกต้องได้ นั่นก็คือ 'เทคนิคการฝังเข็มภายใน'

สำหรับพวกเขาแล้ว เทคนิคการใช้เข็มภายในนี้แทบจะเป็นตำนาน ดังนั้นเมื่อพวกเขาหันกลับมามองหลินจินอีกครั้ง พวกเขาทั้งหมดก็ตะลึงงัน

ไม่มีใครกล้าพูดอีกต่อไป กลัวว่าพวกเขาจะทำลายสมาธิของหลินจิน แม้กระทั่งเมื่อมีคนเข้ามาในห้องโถงเพื่อถ่ายทอดข้อความ พวกเขาก็ยังถูกผู้ประเมินขวางอยู่ด้านนอกประตู

หลังจากนั้นไม่นาน หลินจินก็ดึงเข็มของเขาออกมาอย่างชำนาญ การหายใจที่ผิดปกติของเจ้ากิ้งก่าได้กลับมาเป็นปกติ แม้ว่ามันจะยังขยับไม่ได้ แต่เจ้าสัตว์ตัวนี้ดูผ่อนคลายขึ้นมากในตอนนี้ ดังนั้นอาการของมันควรจะหายดีในเร็ว ๆ นี้

เมื่อเขาหันกลับมา หลินจินก็เห็นทุกคนจ้องมองเขาด้วยความเคารพ

“ผู้ประเมินหลิน ท่านมีทักษะการฝังเข็มที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

“ตอนนี้กิ้งก่าหุ้มเกราะพ้นขีดอันตรายแล้วใช่หรือไม่?”

“ผู้ประเมินหลิน ท่านใช้เทคนิคลึกลับประเภทใด? บอกเราเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้หรือไม่?”

ผู้ประเมินทั้งหมดต่างดูกระตือรือร้นมาก

ตันซุนกระแอมเบา ๆ เพื่อเตือนเหล่าผู้ประเมินว่าพวกเขาได้ข้ามเส้นไปแล้ว

‘เทคนิคการฝังเข็มภายในนี้เป็นเทคนิคที่อัศจรรย์และเป็นตำนาน มันจะสอนให้คนอย่างพวกเจ้าง่าย ๆ ได้อย่างไร?’

ตั้งแต่สมัยโบราณ ทุกคนรู้ดีว่าทักษะไม่ได้ส่งต่อให้ใครได้ง่าย ๆ เทคนิคฝังเข็มภายในถือเป็นศิลปะระดับเทพ ดังนั้นจึงไม่สมเหตุสมผลที่จะถ่ายทอดความรู้ดังกล่าวไปง่าย ๆ

เมื่อพวกเขามาตระหนักถึงเรื่องนี้ ทุกคนก็รู้สึกหดหู่ใจ แต่นั่นก็ไม่เป็นไร เนื่องจากตอนนี้พวกเขาได้รู้จักหลินจินแล้ว พวกเขาจึงมีโอกาสมากมายที่จะทำความรู้จักกับเขามากขึ้น

หากพวกเขาสามารถเป็นเพื่อนกันได้ในอนาคต หลินจินอาจสอนเทคนิคให้พวกเขาสักสองสามอย่าง

เมื่อทุกอย่างสงบลงแล้ว กิ้งก่าหุ้มเกราะเฝ้ามองเพียงแค่งีบหลับก่อนจะฟื้นตัวเต็มที่ ตันซุนรวจสอบเจ้ากิ้งก่าอีกครั้งและยืนยันอาการของมัน

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ตันซุนก็พาหลินจินออกไป ก่อนที่พวกเขาจะออกจากสำนักงานใหญ่ ผู้ประเมินระดับสองได้ส่งพวกเขาไปที่ประตูของสมาคมอย่างกระตือรือร้น