WS บทที่ 350 ทำตามสัญญา PART 2

ในคิงส์วู้ด การล่าได้สิ้นสุดลงแล้ว กษัตริย์บุตโต้ที่สิบหกเสด็จประทับบนบัลลังก์สูง พระองค์ทอดพระเนตรฝูงชนของชนชั้นสูง แล้วตรัสช้า ๆ ว่า “มาร์ควิสวิลเซ่น เชิญขึ้นมา!”

ขุนนางวัยกลางคนเดินออกมาจากฝูงชนในทันที เขาโค้งคำนับไปทางกษัตริย์บุตโต้ที่สิบหกเล็กน้อย “ฝ่าบาท กระหม่อมวิลเซ่นเองพ่ะย่ะค่ะ!”

“ดีมาก มาร์ควิสวิลเซ่น คุณได้ฆ่าราชากวางเอลค์ ตามกฎแล้ว คุณได้รับชัยชนะ แน่นอนว่าคุณต้องได้รับรางวัล ฉันได้ยินมาว่าคุณมีบุตรชายสองคนและหนึ่งในนั้นจะไม่สามารถสืบทอดตำแหน่งของคุณได้ ในกรณีนั้น ฉันขอมอบตำแหน่งไวเคานต์ที่ไม่ใช่ตามสายเลือดให้แก่บุตรชายคนที่สองของท่าน!”

บุตโต้ที่สิบหกทรงพระราชทานตำแหน่งไวเคานต์ นี่ไม่ใช่แค่ฐานันดรธรรมดาเท่านั้น ขุนนางแห่งอาณาจักรแบล็กมูนมีสิทธิพิเศษมากมายและขุนนางเกือบทุกคนมีอาณาเขตเป็นของตัวเอง

การครอบครองดินแดนนี้เป็นรากเหง้าของขุนนาง แม้ว่าตำแหน่งไวเคานต์จะไม่ใช่ตำแหน่งทางสายเลือด แต่มันหมายถึงศักดินาที่ค่อนข้างใหญ่ สำหรับตระกูลวิลเซ่น นี่เป็นของรางวัลที่น่าเหลือเชื่อ

ดังนั้น มาร์ควิสวินเซ่นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ยินเรื่องนี้ และกล่าวอย่างซาบซึ้งต่อบุตโต้ที่สิบหกว่า “กระหม่อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาท!”

มีหลายคนที่อิจฉาวิลเซ่น เขาแค่โชคดีที่สังหารราชากวางเอลค์แต่ไม่ได้มีส่วนช่วยเหลืออาณาจักรมากนัก เขากลับได้รับตำแหน่งขุนนาง

"ว่าแต่? องค์ชายสี่อยู่ที่ไหน”

"จริงสิ ฉันเคยเห็นองค์ชายสี่นำคนบางคนเข้าไปในป่า ตอนนี้พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง?”

คนที่ไม่รู้ข้อมูลบางคน พบว่าไม่มีร่องรอยขององค์ชายสี่ จึงเริ่มสนทนาด้วยเสียงต่ำ

บุตโต้ที่สิบหกขมวดคิ้วเล็กน้อยและมองไปทางองค์ชายแปด เขาถามช้า ๆ “องค์ชายแปด ลูกเห็นองค์ชายสี่หรือไม่”

สีหน้าขององค์ชายแปดยังคงเหมือนเดิมในขณะที่เขามองลึกเข้าไปในดวงตาขององค์ราชา ต่อจากนั้น พระองค์ทรงตรัสอย่างใจเย็นว่า “ฝ่าบาท องค์ชายสี่โชคร้ายบังเอิญพบสัตว์ดุร้ายในป่าและในช่วงเวลานั้นเอง องค์ชายสี่เสียการทรงตัวและตกจากหลังม้าเสียชีวิตทันทีพ่ะย่ะค่ะ…”

มีข้อพิรุธมากมายในเรื่องนี้ องค์ชายสี่เป็นนักเวทย์ระดับหกที่ยอดเยี่ยมและถูกล้อมรอบด้วยนักเวทย์ที่ทรงพลังมากมาย เขาจะตกจากหลังม้าไปจนตายเนื่องจากการเผชิญหน้ากับสัตว์ป่าได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีคำตอบที่เต็มไปด้วยช่องโหว่ บุตโต้ที่สิบหกาก็พยักหน้าช้า ๆ และถอนหายใจยาว “ทหาร! ค้นหาร่างขององค์ชายสี่และฝังเขาในสุสานหลวง!”

ด้วยเหตุนี้ บุตโต้ที่สิบหกจึงออกจากคิงส์วูดภายใต้การคุ้มครองขององครักษ์และนักเวทย์จำนวนมาก เมื่อพระองค์เสร็จผ่านองค์ชายแปด แสงที่ซับซ้อนก็แวบเข้ามาในพระเนตรของพระองค์

องค์ชายแปดมองดูร่างที่จากไปของบุตโต้ที่สิบหกและพึมพำว่า “ในตอนนั้น พระบิดาได้กำจัดเจ้าชายคนอื่น ๆ ทีละคนและในที่สุดก็ขึ้นครองบัลลังก์ นี่คือชะตากรรมของเราซึ่งเป็นลูกหลานของราชวงศ์ ชะตากรรมที่เราหนีไม่พ้น…”

มีพระโลหิตติดอยู่ที่พระหัตถ์ขององค์ราชา ในตอนแรก พระองค์ได้ผ่านกระบวนการที่คล้ายคลึงกัน แน่นอน เขาจะเข้าใจว่าผลของการต่อสู้ระหว่างองค์ชายสี่กับองค์ชายแปดได้รับการพิจารณาแล้ว

แม้ว่าพระองค์จะเป็นราชาแห่งอาณาจักรแบล็กมูนและมีอำนาจอันยิ่งใหญ่แต่บุตโต้ที่สิบหกก็ไม่มีอำนาจในการเลือกผู้สืบทอดบัลลังก์และไม่สามารถแม้แต่จะเข้าไปแทรกแซงได้

ทั้งนี้ก็เพราะว่าผู้ที่กำหนดผู้ชิงบัลลังก์คนสุดท้ายคือกลุ่มผู้อาวุโสของราชวงศ์ซึ่งประกอบด้วยบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดตลอดชั่วอายุคนของราชวงศ์ พวกเขาเป็นคนตัดสินใจเลือกผู้สมัครร่วมกันและแม้แต่องค์ราชาก็ไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้

ดังนั้น แม้ว่าองค์ชายแปดและองค์ชายสี่และองค์ชายเก้าสิบสามและอื่น ๆ ต้องการจะฆ่ากัน แต่พระหัตถ์ของพระองค์ก็ถูกมัดไว้ พระองค์ทำได้เพียงไม่สนใจพวกเขาที่กำลังฆ่าฟันตายตกไปทีละคน พระองค์ทำได้เพียงเฝ้ารอห้าปีสุดท้ายบนบัลลังก์อย่างเงียบ ๆ

…

ในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์องค์ชายแปด ที่นั่งโต๊ะยาวสองแถวเต็มไปด้วยเหล่านักเวทย์ ทางด้านขวา พ่อมดลีโออยู่ตรงหัวโต๊ะ จากนั้นมีเมอร์ลิน พ่อมดแบมมูและนักเวทย์คนอื่น ๆ ตามลำดับ

ตำแหน่งที่นั่งนี้ไม่ได้จัดด้วยความบังเอิญและไม่ใช่ใครที่สามารถนั่งตามที่นั่งเหล่านี้ได้ตามใจชอบ เมอร์ลินและพ่อมดลีโอสามารถนั่งใกล้ด้านหน้าได้อย่างเป็นธรรมชาติเพราะองค์ชายแปดได้กำหนดความสามารถและอันดับของพวกเขาแล้ว

“ทุกคน องค์ชายสี่สิ้นพระชนม์แล้ว ทั่วทั้งเมืองอิมพีเรียลไม่มีสมาชิกของราชวงศ์ที่คุกคามฉันอีกต่อไป ครั้งนี้ต้องขอบคุณพ่อมดลีโอเป็นพิเศษ ฉันเชื่อว่าทุกคนได้เห็นแล้วว่าถ้าไม่ใช่เพราะการแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ของพ่อมดลีโอที่ช่วยกอบกู้สถานการณ์ที่สิ้นหวังของเรา ฉันเกรงว่าเราจะต้องตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง”

องค์ชายแปดชี้ไปที่พ่อมดลีโอ แม้ว่าตอนนี้พ่อมดลีโอจะดูเหมือนเป็นเพียงผิวหนังหุ้มกระดูกแต่ไม่มีนักเวทย์คนไหนกล้าดูถูกเขา แม้แต่มอร์สตันและทานนิน นักเวทย์ระดับแปดสองคนที่มีชื่อเสียงก็ยังตาย แม้ว่าจะไม่ใช่พ่อมดลีโอที่ฆ่าพวกเขาแต่เขาเป็นสาเหตุหลักของการเสียชีวิตของพวกเขา

“และเป็นเพราะพ่อมดแบมมู เราจึงสามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บล้มตายได้มาก นักเวทย์หลายคนได้รับการช่วยเหลือจากการปรากฏตัวของพ่อมดแบมมู พ่อมดแบมมูเป็นผู้ช่วยของพ่อมดเมอร์ลิน ดังนั้นเราจึงไม่สามารถบรรลุชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของเราในวันนี้ได้หากไม่มีพ่อมดแบมมูและพ่อมดเมอร์ลิน!”

ประกายแสงอันน่าประหลาดแวบเข้ามานพระเนตรขององค์ชายแปด เขาค่อนข้างแปลกใจที่เมอร์ลินมีนักเวทย์ระดับเจ็ดเป็นผู้ช่วยของเขา นอกจากนี้ นักเวทย์ระดับเจ็ดนี้ดูค่อนข้างพิเศษ เขาได้สร้างคาถาระดับแปดและมีโอกาสเป็นพ่อมดระดับแปด

นักเวทย์ระดับเจ็ดที่มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นนักเวทย์ระดับแปด…พ่อมดที่มีแข็งแกร่งเช่นนี้ มักจะเป็นแกนหลักขององค์นักเวทย์ อย่างไรก็ตาม แบมมูเต็มใจที่จะเป็นผู้ช่วยของเมอร์ลินและติดตามเมอร์ลิน สิ่งนี้ทำให้เมอร์ลินดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความลึกลับ

จากนั้น องค์ชายแปดประทานรางวัลแก่นักเวทย์แต่ละคน ชัยชนะอย่างท่วมท้นขององค์ชายแปดในครั้งนี้จะส่งผลให้นักเวทย์เหล่านี้ได้รับประโยชน์มากยิ่งขึ้นในอนาคต

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินและลีโอไม่ได้รับรางวัลดังกล่าวต่อสาธารณะ สำหรับลีโอ เขาได้รับน้ำตาเทพเจ้าแล้วและเขาก็ไม่ต้องการอะไรอีก

สำหรับรางวัลของเมอร์ลิน องค์ชายแปดจะต้องใช้เวลาในการทำให้สำเร็จ

“พ่อมดเมอร์ลิน พวกเรายังคงรวบรวมวัตถุดิบปรุงยาที่คุณต้องการและอาจต้องใช้เวลาอีกสักระยะ”

องค์ชายแปดยิ้มขณะพูด หลังจากเอาชนะศัตรูตัวฉกาจอย่างองค์ชายสี่ได้ องค์ชายแปดฟื้นคืนความมั่นใจและมีศักดิ์ศรีอันบอบบางขึ้นมาได้บ้าง

เมอร์ลินส่ายหัวและตอบอย่างใจเย็น “เรื่องวัตถุดิบปรุงยา กระหม่อมไม่ติดใจอะไรแต่สำหรับห้องสมุดเวทมนตร์ของราชวงศ์…”

ทันทีที่เมอร์ลินกล่าวถึงห้องสมุดเวทมนตร์ องค์ชายแปดก็ขมวดคิ้ว เรื่องนี้จะเป็นเรื่องยากที่จะดำเนินการ แต่เนื่องจากเขาสัญญากับเมอร์ลินตั้งแต่เริ่มต้น เขาจะต้องดำเนินการให้สำเร็จไม่ว่าจะยากเพียงใดก็ตาม

ดังนั้นองค์ชายแปดจึงได้แต่กัดฟัน “วางใจเถอะ พ่อมดเมอร์ลิน ฉันจะทำให้คุณเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์อย่างแน่นอน! เอาล่ะ พ่อมดเมอร์ลิน ตามฉันมา”

เมอร์ลินรู้สึกยินดีและลุกขึ้นยืนเพื่อจะจากไป พ่อมดลีโอได้ให้คำแนะนำกับเขาว่า “ดีมาก เมอร์ลิน ของสะสมในห้องสมุดเวทมนตร์ของราชวงศ์นั้นกว้างขวางกว่าดินแดนมนตร์ดำของเรา เจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ ข้าจะลองใช้น้ำตาเทพเจ้าในคฤหาสน์เพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยของข้า ดังนั้นข้าอาจต้องใช้เวลาสักพัก”

หลังจากนั้น พ่อมดลีโอก็ลุกขึ้นและออกจากห้องโถงทันที มุ่งหน้าไปยังห้องไร้เสียงที่องค์ชายแปดเตรียมไว้ให้เขา

“ถ้าพ่อมดลีโอสามารถเลื่อนระดับได้ถึงนักเวทย์ระดับเจ็ด กองกำลังของฉันจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!”

องค์ชายแปดมองดูร่างที่จากไปของพ่อมดลีโอและเต็มไปด้วยความพึงพอใจ พ่อมดลีโอตอนนี้ทรงพลังมาก ถ้าเขาสามารถทะลุทะลวงและกลายเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดได้ เขาจะไม่แข็งแกร่งกว่านี้หรือ?

แม้ว่าองค์ชายสี่จะพ่ายแพ้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าองค์ชายแปดจะได้พักผ่อนอย่างสบายใจ ยังมีองค์ชายเก้าและองค์ชายสิบสาม พวกเขาไม่ได้ล้มเลิกความคิดที่จะต่อสู้เพื่อบัลลังก์จึงมีการต่อสู้ในอนาคตที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

ดังนั้น การมีพ่อมดลีโอที่แข็งแกร่งกว่านี้ องค์ชายแปดก็ยิ่งได้เปรียบมากขึ้นเท่านั้น เขาเองก็หวังว่าพ่อมดลีโอจะประสบความสำเร็จในการใช้น้ำตาเทพเจ้าเพื่อบรรเทาอาการเจ็บป่วยของเขา

“ฉันหวังว่าอาจารย์ลีโอจะสามารถรักษาอาการเจ็บป่วยของเขาได้สำเร็จ…”

เมอร์ลินต้องการให้พ่อมดลีโอปลอดภัยดี ถึงเขาไม่เคยฝึกฝนดวงตาแห่งความมืดและไม่รู้ว่ามีข้อบกพร่องอะไรในการฝึกฝนที่ทำให้พ่อมดลีโอไม่สามารถกลายเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดได้จนถึงปัจจุบัน

ตอนนี้เขาเห็นว่าพ่อมดลีโอดูค่อนข้างตื่นเต้นตั้งแต่เขามีน้ำตาเทพเจ้า น่าจะมีความหวังเล็กน้อยว่าเขาจะสามารถเลื่อนระดับเป็นระดับเจ็ดได้

“พ่อมดเมอร์ลิน ไปกันเถอะ”

องค์ชายแปดนำเมอร์ลินออกจากคฤหาสน์ พวกเขาขึ้นรถม้าที่หรูหราและค่อย ๆ มุ่งหน้าไปยังพระราชวัง

บนรถม้า เมอร์ลินและองค์ชายแปดพูดคุยหัวข้อทั่ว ๆ ไป ส่วนเรื่องวัสดุปรุงยาเหล่านั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับองค์ชายแปดที่จะปฏิบัติตามคำสัญญาของเขา ตรงกันข้าม ส่วนที่ยากคือห้องสมุดเวทมนตร์

ท้ายที่สุดแล้ว ห้องสมุดเวทมนตร์เปิดให้เข้าเฉพาะสมาชิกของราชวงศ์เท่านั้น ดังนั้นมีเพียงองค์ชายแปดเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ ถ้าเขาต้องการพาคนนอกเข้าไป เขาจะต้องได้รับอนุมัติจากกษัตริย์

สำหรับเรื่องเช่นนี้ แม้ว่าองค์ชายแปดจะเสด็จไปอ้อนวอนต่อองค์ราชาก็เป็นไปได้ว่าองค์ชายแปดอาจจะไม่ได้รับการอนุมัติ

“องค์ชายแปด พระองค์จะให้กระหม่อมเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ?”

เมอร์ลินอดไม่ได้ที่จะถาม เขาไม่คิดว่ามันจะยากนักที่จะเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์และจะต้องได้รับอนุญาตจากองค์ราชาเพื่อนำบุคคลภายนอกเข้าไป

“อย่ากังวลเรื่องนั้นไป ฉันจะต้องทำตามสัญญาอย่างแน่นอน!”

องค์ชายแปดมองเมอร์ลินอย่างลึกซึ้ง เขาได้รู้ว่าเมอร์ลินสามารถเผชิญหน้ากับพ่อมดลำดับที่สี่และห้าได้ด้วยตัวเอง นอกจากนี้ เมอร์ลินยังมีพ่อมดแบมมูเป็นผู้ช่วยของเขาซึ่งเป็นพ่อมดที่อยู่จุดสูงสุดของระดับเจ็ดและสามารถจัดการกับพ่อมดระดับแปดได้

ด้วยพลังเช่นนี้ เมอร์ลินจะก้าวขึ้นอย่างรวดเร็ว จากสายตาขององค์ชายแปด เมอร์ลินเป็นรองเพียงพ่อมดลีโอเท่านั้น

ดังนั้น แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากที่จะเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์และสมาชิกคนอื่น ๆ ของราชวงศ์ก็คงจะจนปัญญาแต่สำหรับองค์ชายแปดแล้ว มันก็เป็นไปได้มากกว่า

ถ้าเขาต้องการให้เมอร์ลินเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์จริง ๆ เขาจะต้องใช้ ‘สัญญา’ อันมีค่าอันนั้น องค์ชายแปดยังคงประเมินว่าเมอร์ลินมีค่าพอกับ ‘สัญญา’ อันนั้นหรือไม่

“เมอร์ลินเองก็มีความสามารถอันทรงพลัง นอกจากแบมมูและความสัมพันธ์ของเขากับพ่อมดลีโอ…”

ความคิดนับไม่ถ้วนแวบเข้ามาในจิตใจขององค์ชายแปด ไม่นานเขาก็ตัดสินใจได้ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเมอร์ลิน นอกเหนือจากความสัมพันธ์ของเขากับพ่อมดลีโอแล้ว เขายังสามารถถูกมองว่าเป็นพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในฝ่ายองค์ชายแปด

ความสำคัญของเมอร์ลินนั้นชัดเจนในตัวเอง! ดังนั้นแม้ว่าเขาจะต้องเสียสละ ‘สัญญา’ นั้น มันก็คุ้มค่าที่จะให้เมอร์ลินเข้าสู่ห้องสมุดเวทมนตร์