WS บทที่ 301 ความพิเศษของพลังปีศาจแพนโดร่า

“นายท่านของข้า ข้าอยู่ในกรงเพลิงมานานกว่าสี่ร้อยปีแล้วขอรับ” พ่อมดแบมมูตอบอย่างเอาจริงเอาจัง เขารู้ตัวดีว่าตอนนี้เขาเป็นทาสและยังคงรักษาน้ำเสียงของเขาด้วยความเคารพ

"หา? กว่าสี่ร้อยปี? คุณสามารถเอาชีวิตรอดจากกรงเพลิงได้นานกว่าสี่ร้อยปีได้ยังไง?”

เมอร์ลินค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นถึงขอบเขตที่แท้จริงของพลังของพ่อมดแบมมูในปัจจุบัน แน่นอนว่าเป็นเรื่องยากที่จะอยู่ในกรงเพลิงมานานกว่าสี่ร้อยปีและเอาชีวิตรอดจากเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัว

พ่อมดแบมมูมองไปที่เมอร์ลินด้วยท่าทางที่ซับซ้อน จากนั้นเขาก็พูดเบา ๆ ว่า "ท่านพ่อมดเมอร์ลิน แม้ว่าข้าจะไม่มีทางดูดซับพลังธาตุอื่น ๆ ในช่วงสี่ร้อยปีได้เลยแต่ข้าค่อย ๆ เข้าใจแก่นแท้แห่งไฟภายในกรงเพลิง ข้าได้ใช้ความเข้าใจพวกนั้นสร้างโครงสร้างคาถาระดับแปดที่ไม่เหมือนใคร การใช้คาถาเปลวไฟระดับแปดแบบใหม่นี้ ข้าสามารถต้านทานเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวของกรงเพลิงได้ชั่วคราวเป็นเวลาหลายปี”

พ่อมดแบมมูเหลือบมองกรงเพลิงที่อยู่ข้างหลังเขา เขายังรู้สึกกลัวกับเปลวไฟอันโหดร้ายพวกนั้น

เมอร์ลินพยักหน้า ปรากฏว่าพ่อมดแบมมูพึ่งสร้างคาถาธาตุไฟระดับแปดขึ้นมาใหม่เพื่อความอยู่รอด อาจเป็นไปได้ว่าความเข้าใจอย่างลึกซึ้งของเขาเกี่ยวกับเปลวไฟในกรงเพลิงทำให้ชั้นเปลวไฟเหนือร่างกายของพ่อมดแบมมู สามารถทนต่อความร้อนที่แผดเผาอันโหดร้ายของกรงเพลิงได้

เมอร์ลินมองพ่อมดแบมมูอย่างลึกซึ้ง จากพลังของคาถาเปลวไฟระดับแปดเพียงหนึ่งเดียวของพ่อมดแบมมู เขาอาจแซงหน้านักเวทย์ระดับแปดส่วนใหญ่ได้มาก ท้ายที่สุด เปลวไฟในกรงเพลิงนั้นถูกสร้างขึ้นโดยจอมเวทย์นิโคล่าเอง พวกมันมีร่องรอยของความแข็งแกร่งของแม็กซิม และความสำเร็จของการพากเพียรในกรงเพลิงมาหลายปีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แน่นอนว่าพ่อมดแบมมู ทำได้เพียงต้านทานเปลวไฟของกรงเพลิงเท่านั้น มันยังห่างไกลที่เขาจะสามารถแหกคุกออกมาได้

เปลวไฟเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าถ้าใครสามารถหลบหนีจากกรงเพลิงได้ พวกเขาก็จะได้รับแม็กซิมแห่งไฟเช่นเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม การแหกคุกเปลวไฟนั้นยากกว่าการผ่านด่านทดสอบทั้งสามเสียอีก ดังนั้น พ่อมดแบมมูจึงไม่สามารถทำได้

“แบมมู นอกจากคุณแล้ว ยังมีอีกกี่คนที่ถูกโยนเข้าไปในกรงเพลิง?”

เมอร์ลินมองไปที่กรงเพลิงและนึกถึงจุดประสงค์ที่มาที่นี่ เขาต้องการได้แหวนซึ่งเป็นของนักเวทย์ที่มีพลังปีศาจแพนโดร่าห้าธาตุที่เปลวไฟกล่าวไว้ เขาอยากจะรู้ว่าข้างในจะมีวิธีฝึกฝนหรือไม่

เขารู้สนใจอย่างมากเพราะพลังปีศาจแพนโดร่าทั้งห้าธาตุสามารถหลอมรวมกับคาถาได้

ปัจจุบัน เมอร์ลินมีเพียงหัวใจแห่งความมืดและกับผสานผืนพิภพ เท่านั้นที่รวมกับคาถาได้

ส่วนเพลิงวินาศที่เขาเพิ่งรวมพลังกับคาถาโดยใช้แม็กซิมแห่งไฟก็รวมเป็นสามอย่าง แม้ว่าเขาจะมีดัชนีเยือกแข็งแต่มันไม่สามารถรวมกับคาถาได้

เมื่อรวมทั้งหมดเขาจะมีพลังปีศาจแพนโดร่าเพียงสี่ธาตุเท่านั้น

ตัวเขานั้นยังด้อยกว่านักเวทย์อัจฉริยะที่เปลวไฟพูดถึงแต่เขาคนนั้นก็ไม่อาจผ่านด่านทดสอบที่สามได้

ถ้าเมอร์ลินไม่มีสร้อยข้อมือที่ผนึกพลังส่วนหนึ่งของดวงตาแห่งความมืดที่พ่อมดลีโอมอบให้ เขาจะไม่มีทางผ่านด่านทดสอบที่สามและได้รับแม็กซิมแห่งไฟมาเช่นกัน

เมื่อได้ยินคำถามของเมอร์ลิน พ่อมดแบมมูตอบอย่างสุภาพว่า “นายท่าน นอกจากข้าแล้ว ยังมีนักเวทย์อีกสองคนที่ถูกโยนเข้าไปในกรงเพลิง”

“โอ้ พวกเขาอยู่ที่ไหน” เมอร์ลินถามอย่างเร่งเร้า

พ่อมดแบมูส่ายหัวตอบอย่างช่วยไม่ได้ “นายท่าน พวกเขาไม่สามารถทนต่อการเผาไหม้ของเปลวไฟในกรงเพลิงและเสียชีวิตไปนานแล้ว”

"อะไรนะ? ทั้งสองคนตายแล้วเหรอ?”

เมอร์ลินขมวดคิ้ว อันที่จริง มันก็ไม่ผิดจากที่เขาคาดไว้ เนื่องจากเขาไม่พบร่องรอยใด ๆ ของนักเวทย์คนอื่นใดเมื่อเขาอยู่ในกรงเพลิงเลย

นอกจากนี้ หลังจากที่เขาได้รับการควบคุมเหนือกรงเพลิงแล้ว ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดในนั้นที่สามารถปกปิดจากเมอร์ลินได้ นอกจากไม่มีร่องรอยของนักเวทย์แล้ว แหวนที่เมอร์ลินต้องการอย่างยิ่งก็หายไปเช่นกัน

ตัวแหวนนั้นอาจจะต้านทานเวทย์มนตร์ส่วนใหญ่ได้ แต่ภายใต้เปลวเพลิงซึ่งบรรจุร่องรอยของพลังของแม็กซิมไว้ แหวนอาจจะไม่สามารถคงสภาพไว้ได้หากไม่ได้รับการคุ้มครองจากพลังงานบางอย่าง

เมื่อเห็นท่าทางที่หม่นหมองของเมอร์ลิน พ่อมดแบมมูรู้สึกถึงความคิดของเขาและด้วยเอกสารสัญญาทาส เมอร์ลินสามารถรู้ได้แม้กระทั่งความคิดของพ่อมดแบมมู

ณ จุดนี้ พ่อมดแบมมูไม่มีทางซ่อนอะไรจากเมอร์ลินได้และทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่น

“นายท่านความจริงแล้วสองนักเวทย์ที่ถูกโยนเข้ามาในกรงเพลิงต่อหน้าข้า หนึ่งในนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้ว ส่วนนักเวทย์ที่มีพลังปีศาจแพนโดร่าทั้งห้าธาตุก็เสียชีวิตหลังจากนั้น หลังจากที่เขาเสียชีวิต ข้าก็นำแหวนของเขาไปเก็บไว้ด้วย นี่คือแหวนของพวกเขาขอรับ!”

ด้วยเหตุนี้ พ่อมดแบมมูจึงมอบแหวนให้เมอร์ลินอย่างจำใจ

เมอร์ลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจและหยิบแหวนจากพ่อมดแบมมู สิ่งที่พ่อมดแบมมูลงนามคือสัญญาทาส พ่อมดแบมมูไม่มีทางซ่อนอะไรจากเมอร์ลินได้ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะได้รับแหวนมา เขาก็ต้องมอบมันให้เมอร์ลินอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินไม่ได้ตรวจสอบแหวนในทันที แต่กลับสังเกตเห็นสถานะของพ่อมดแบมมู ใบหน้าของพ่อมดแบมมูเป็นสีขาว เห็นได้ชัดว่าเขาทนต่อแรงกดดันมหาศาลในเรือนจำเปลวเพลิงมายาวนาน

ดังนั้น เมอร์ลินจึงพูดกับพ่อมดบัมมูว่า “พ่อมดแบมมู เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ ออกไปจากกรงเพลิงกัน!”

พ่อมดแบมมู ดีใจมาก ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง กว่าสี่ร้อยปีที่เขาต้องทนทุกข์ทรมานที่รู้ว่าความยากลำบากเพียงใด และในที่สุด เขาก็มาถึงวันที่เขาจะเป็นอิสระจากกรงเพลิง

"จงเปิด!"

เมอร์ลินด้วยการชี้ไปที่เสารูนทั้งสิบหกแห่งของกรงเพลิงอย่างรวดเร็ว เขาควบคุมพวกมันทั้งหมดได้ในทันที อักษรรูนจำนวนมากถูกหดกลับทันที ทำให้พ่อมดแบมมูสามารถออกจากกรงเพลิงได้อย่างปลอดภัย

หลังจากที่พ่อมดแบมมูเดินออกจากกรงเพลิงแล้ว เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ความปิติยินดีอันท่วมท้นและรอยยิ้มก็แผ่ไปทั่วใบหน้า

"ในที่สุดฉันก็เป็นอิสระ กว่าสี่ร้อยปีแล้ว ในที่สุดข้า แบมมู ก็เป็นอิสระ ฮ่าฮ่า!”

เมอร์ลินไม่สนใจความตื่นเต้นของพ่อมดแบมมูเลย เขากำลังให้สนใจในแหวนที่เพิ่งได้รับมา โดยหวังว่าจะพบพลังปีศาจแพนโดร่าซึ่งพวกมันสามารถหลอมรวมเข้ากับคาถาได้

*หวู่ม!*

เมอร์ลินค้นหาภายในแหวนด้วยพลังจิต แต่พบว่าไม่มีหินธาตุเหลืออยู่ พวกมันคงจะถูกใช้จนหมดโดยพ่อมดแบมมู เนื่องจากเขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างขมขื่นในกรงเพลิง เขาคงจะต้องการพลังเวทย์มนตร์เพื่อเสริมกำลังตัวเองอย่างแน่นอน หินธาตุเป็นทรัพยากรที่ดีที่สุดสำหรับพ่อมดแบมมูในการเติมพลังเวทย์ในโครงสร้างคาถาในจิตใต้สำนึกของเขา

นอกจากหินธาตุที่ขาดหายไปแล้ว ยังมีวัสดุปรุงยาและวัสดุเล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย มีคาถาบางอันซึ่งบางอันก็พิเศษ เป็นคาถาที่ได้รับมาจากนักเวทย์อัจฉริยะคนนั้น

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ เขามีเดอะเมทริกซ์และไม่ว่าคาถาของนักเวทย์คนนั้นจะดีแค่ไหน มันก็ไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับโครงสร้างคาถาที่เดอะเมทริกซ์วิเคราะห์ออกมา

สิ่งที่เมอร์ลินต้องการก็พลังปีศาจแพนโดร่าแต่หลังจากค้นหามาสักพัก เขาก็ไม่พบของที่ต้องการ เมอร์ลินขมวดคิ้วและทำได้เพียงดึงหนังสือหนา ๆ ที่เขาพบออกมาเท่านั้น

เขาค้นพบว่าหนังสือเล่มนี้ไม่มีวิธีฝึกฝนพลังปีศาจแพนโดร่าแต่มีข้อมูลบางอย่างที่เชื่อมโยงพลังปีศาจแพนโดร่าเหล่านั้นและมีการแนะนำบางอย่างเกี่ยวกับพลังปีศาจแพนโดร่า

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้มีความครอบคลุมและทั่วถึง เมอร์ลินตระหนักว่ามีรายละเอียดและข้อมูลมากมาย เขาจึงเริ่มสนใจและเริ่มอ่านมันอย่างระมัดระวัง

“สำหรับพลังปีศาจแพนโดร่า โดยปกติเราจะสามารถสร้างได้เพียงหนึ่งธาตุในแต่ละธาตุ เพราะพลังปีศาจแพนโดร่าทุกธาตุจะต้องใช้พลังเวทย์มนตร์ของธาตุนั้น ๆ! คาถาบางอย่างของพลังปีศาจแพนโดร่าที่มีเพียงรูปแบบเดียวจะใช้เวทมนตร์ระดับแรกเพียงบางส่วนเท่านั้น สำหรับพลังปีศาจแพนโดร่าที่มีสองรูปแบบ พวกมันจะต้องครอบครองโครงสร้างคาถาระดับที่สี่เสียก่อน”

เมอร์ลินคิดตามอย่างรอบคอบ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างนั้น มันก็เหมือนกันกับพลังปีศาจแพนโดร่าซึ่งจะครอบครองโครงสร้างคาถาบางอัน คาถาแต่ละอันสามารถปลูกฝังพลังปีศาจแพนโดร่าได้เพียงตัวเดียวเท่านั้นและเมื่อมันถูกครอบครอง มันจะไม่สามารถนำมาใช้เพื่อฝึกฝนพลังปีศาจแพนโดร่าได้อีก

แน่นอนว่า อาจมีความเป็นไปได้ที่จะลบพลังปีศาจแพนโดร่าออก แต่ต้องใช้ราคามหาศาลในการทำเช่นนั้น อย่างน้อย ในตอนนี้ เมอร์ลินไม่รู้วิธีกำจัดพลังปีศาจแพนโดร่าที่ฝึกฝนมา

ความสามารถอสูรของแพนดอร่าจำนวนมากมีเพียงสองรูปแบบ บางอันก็มีสามรูปแบบ สิ่งเหล่านี้จะต้องรวมกับคาถาระดับเจ็ดเพื่อที่จะปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวของพวกมัน

นอกเหนือจากพลังปีศาจแพนโดร่าที่ต้องร่ายมนตร์แล้ว ความจริงแล้วยังมีพลังปีศาจแพนโดร่าประเภทพิเศษอีกด้วย สิ่งเหล่านี้ถูกเขียนด้วยคำสีแดงที่สะดุดตาในหนังสือของนักเวทย์อัจฉริยะคนนั้น

หนึ่งในความสามารถพิเศษของพลังปีศาจแพนโดร่าคือสิ่งที่เมอร์ลินรู้จักและคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“ดวงตาแห่งความมืด…มันเป็นความสามารถพิเศษของพลังปีศาจแพนโดร่าและมีเจ็ดรูปแบบ!”

เมอร์ลินประหลาดใจที่เห็นว่าดวงตาแห่งความมืดที่บันทึกไว้ในหนังสือเล่มนี้ มันคือพลังปีศาจแพนโดร่าที่สร้างขึ้นโดยมหาจอมเวทย์แห่งความมืด โอลาส

เมื่อความสามารถทั้งเจ็ดของพลังปีศาจแพนโดร่า ดวงตาแห่งความมืด ได้รับการฝีกฝนสำเร็จ บุคคลนั้นจะบรรลุถึงจุดสูงสุดของพลังของตนเอง

“ดวงตาแห่งความมืดมีเจ็ดรูปแบบ…ดูเหมือนว่าดวงตาแห่งความมืดของพ่อมดลีโอจะยังไม่ได้ฝึกฝนมันได้อย่างสมบูรณ์…” เมอร์ลินเดาได้อย่างรวดเร็วว่า ดวงตาแห่งความมืดที่พ่อมดลีโอได้รับนั้นเป็นของแท้และสมบูรณ์ที่สืบทอดมาจากมหาจอมเวทย์แห่งความมืด โอลาส!