WS บทที่ 209 รางวัล

เมอร์ลินไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ดังนั้นเขาจึงนอนเงียบ ๆ บนพื้น ภูตไฟมองดูเมอร์ลินและพูดอย่างเงียบ ๆ ว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าไม่แน่ใจว่าจะต้องรอนานแค่ไหนถึงเจ้าจะหายดี”

หัวใจของเมอร์ลินกำลังเต้นแรง บาดแผลของเขารุนแรงมากและต้องใช้เวลาพักฟื้นอย่างยาวนาน แม้ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งกว่าคนปกติก็ตาม

เมอร์ลินจึงพูดกับภูตไฟว่า “หากมีวิธีใดที่จะช่วยให้ฉันฟื้นตัวเร็วขึ้น ฉันก็จะเริ่มฝึกฝนเพลิงวินาศได้เร็วขึ้นเช่นกัน เมื่อเสร็จแล้ว ฉันจะไปถึงรูปแบบที่สองของเพลิงวินาศและในที่สุดแกก็สามารถ ออกจากรูปปั้นเปลวไฟนี้และเป็นอิสระ”

เมอร์ลินรู้ว่าภูตไฟตนนี้ฉลาดแต่ก็ไม่ได้ฉลาดไปกว่าคนทั่วไป มันถูกขังอยู่ในหอคอยโบราณแห่งนี้มานานกว่าสามพันปีและอยากจะออกจากที่นี่มาก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดของเจ้าของโบราณสถานเพื่อรับการฝึกพลังปีศาจแพนโดร่า เพลิงวินาศ

ภูตไฟฟังคำขอของเมอร์ลินแต่ลังเลก่อนจะพูดว่า “อาการบาดเจ็บของเจ้าร้ายแรงมาก ข้าเกรงว่าอาจช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าไม่มียารักษาที่เจ้าต้องการสำหรับบาดแผลของเจ้า”

“ไม่มียารักษาเหรอ?”

เมอร์ลินส่ายหัวเล็กน้อยและดูเหมือนเขาทำอะไรไม่ถูก หากไม่มียารักษา มันต้องใช้เวลาสองสามเดือนในการฟื้นฟูร่างกายที่แข็งแรงของเขาอย่างเต็มที่

“ก็ไม่ซะทีเดียว ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นักเวทย์จำนวนมากได้เข้ามาในโบราณสถานแต่ส่วนใหญ่ของพวกเขาถูกแมงมุมลายที่ปกป้องหอคอยโบราณฆ่าตาย เดี๋ยวข้าจะลองพวกแมงมุมออกไปหาแหวนของพวกนักเวทย์ที่ตายมาและนำมันมาที่นี่หรือไม่ เจ้าสามารถมองผ่านพวกมันเพื่อดูว่ามียารักษาได้หรือไม่?”

ภูตไฟพูดจบและเมอร์ลินก็รู้สึกถึงความแปรปรวนอย่างผิดปกติในใจทันที

อันที่จริงความผันผวนนั้นเกิดจากภูตไฟ ตัวมันประกอบด้วยเปลวไฟทั้งหมดแต่ยังคงมีพลังจิตเช่นเดียวกับนักเวทย์ สิ่งนี้ทำให้เมอร์ลินรู้สึกประหลาดใจ

พลังจิตของภูติไฟแผ่ขยายออกไปและแมงมุมลายขนาดใหญ่ซึ่งนั่งอยู่ตรงมุมห้องก็ลุกขึ้นและเริ่มคลานเข้าไปในหลุมดำ

เมอร์ลินยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้นแต่เขาได้ขยายพลังจิตเพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อมของเขา

ห้องโถงใหญ่เงียบมากแต่รู้สึกเย็นและแห้ง นี่อาจอยู่ใต้ดินที่อยู่ใต้ชั้นที่หนึ่งของหอคอยโบราณ

ภายในห้องโถงใหญ่มีเครื่องมือแปลกๆ  อยู่สองสามชิ้น เมอร์ลินไม่แน่ใจว่าพวกมันคืออะไรแต่เดาว่าพวกมันเป็นเครื่องมือเล่นแร่แปรธาตุ

สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าเจ้าของหอคอยโบราณนั้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษและนี่คือสถานที่ลับที่เขาเก็บเครื่องมือเล่นแร่แปรธาตุไว้

ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่ที่กว้างขวางและเป็นความลับเช่นนี้จะทำให้มั่นใจได้ว่าไม่มีใครจากภายนอกจะได้ยินเสียงแม้แต่นิดเดียว เจ้าของหอคอยโบราณอาจใช้สถานที่นี้เพื่อทดสอบหุ่นเชิดของเขา

เมอร์ลินเก็บความคิดของเขาไว้เงียบ ๆ และทันใดนั้น ก็มีเสียงที่ดังมาจากหลุมดำและแมงมุมดลายขนาดใหญ่ก็ออกมา

คราวนี้มันไม่ได้มาเพียงแค่ตัวเดียว ตอนนี้มีแมงมุมลายจำนวนมากออกมาจากหลุมดำเข้ามาทีละตัว แมงมุมลายเหล่านี้ไม่ใหญ่เท่ากับแมงมุมลายตัวแรกและมันดูคล้ายกับที่เมอร์ลินเคยเจอในหอคอยโบราณ

แมงมุมลายมาข้างหน้าเมอร์ลินและแต่ละตัวก็อ้าปากเพื่อถุยแหวนหนึ่งหรือสองวงให้เขา แหวนแต่ละวงแตกต่างกัน เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นของนักเวทย์ที่เข้ามาในโบราณสถานและถูกแมงมุมลายฆ่าตายในที่สุด

แมงมุมลายแต่ละตัวนำแหวนมาหนึ่งหรือสองวงและในที่สุดก็มีแหวนกว่า 20 วงอยู่ข้างๆ เมอร์ลิน แมงมุมลายเริ่มถอยกลับเข้าไปในหลุมดำและเหลือเพียงแมงมุมลายขนาดใหญ่ จากนั้นมันกลับไปอยู่ที่มุมของห้องโถง

เมอร์ลินเริ่มตรวจสอบแหวนแต่ละวงอย่างช้า ๆ ดูเหมือนว่าภูตไฟจะควบคุมแมงมุมลายที่อยู่ทั้งหมดในโบราณสถานได้ ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้โดยไม่ถูกภูตไฟสังเกตเห็น

สิ่งนี้ไม่ได้ทำได้โดยตัวภูตไฟด้วยตัวเอง อันที่จริงมันเป็นอักษรรูนหนาทึบบนรูปปั้นเปลวไฟ ภูตไฟสามารถอ่านอักษรรูนเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ในหอคอยโบราณได้อย่างเต็มที่

“มีแหวนมากมายให้เจ้าค้นหา ข้าคิดว่ามันน่าจะมียารักษาให้เจ้า” ภูตไฟชี้ไปที่แหวนขณะกล่าวกับเมอร์ลิน

เมอร์ลินพยักหน้า เขาใช้พลังจิตเพื่อค้นหาแหวนวงหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด แหวนมีส่วนผสมของยาอยู่สองสามอย่างแต่เป็นส่วนผสมที่ค่อนข้างธรรมดา นอกจากนี้ยังมีหินธาตุอีกสองสามโหล

หลังจากนั้น เขาก็เริ่มค้นหาแกวนทีละวงๆ...

เมอร์ลินค้นหาแหวนไปได้สักพักแต่เขาก็ยังไม่พบยารักษาใด ๆ  อย่างไรก็ตาม ส่วนผสมของยาและหินธาตุที่เขาพบนั้น มันสามารถเพิ่มมูลค่ามหาศาลได้

ในที่สุด เมื่อเขาค้นหาแหวนวงที่สิบ เขาก็พบยารักษาและมีมากมาย เมอร์ลินยังคงตกใจกับคาถาระดับสี่ของพ่อมดรีเซนที่เขาเก็บไว้ในม้วนคาถา พลังของมันได้ทำร้ายร่างกายของเมอร์ลินอย่างน่ากลัวและต้องการยารักษาเพื่อฟื้นฟูเนื้อและเลือดของเขา

หลังจากทานยารักษาแล้ว เมอร์ลินก็รู้สึกถึงผลของมันในทันที ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายแต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

ยาตัวนี้มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งเมื่อเมอร์ลินรู้สึกว่าเนื้อและเลือดของเขาฟื้นตัว การฟื้นฟูเป็นเวลาหลายเดือนอาจลดลงเหลือสิบวันเพื่อให้ฟื้นตัวเต็มที่

“มีแหวนมากกว่านี้อีกไหม ภูตไฟช่วยส่งแมงมุมลายไปค้นหาเพิมเติมได้มั้ย หากฉันพบยารักษามากกว่านี้ ฉันจะฟื้นตัวได้เร็วยิ่งขึ้น”  เมอร์ลินยิ้มขณะถามภูตไฟ

ภูตไฟพยักหน้าและสั่งให้แมงมุมลายขนาดใหญ่ค้นหาแหวนเพิ่มเติม

...

สิบห้าวันผ่านไปในพริบตา ร่างกายของเมอร์ลินฟื้นฟูมากกว่าครึ่งหนึ่ง

ตลอดระยะเวลาครึ่งเดือน เมอร์ลิน ‘ประหลาดใจ’ กับแหวนจากแมงมุมลาย แหวนแต่ละวงมาจากนักเวทย์ที่เสียชีวิตในโบราณสถาน

ท้ายที่สุดแล้ว โบราณสถานก็ดำรงอยู่มานานกว่าสามพันหกร้อยปี จำนวนนักเวทย์ที่สามารถเข้ามาได้จำนวนต้องมีมากมายจนเมอร์ลินไม่อาจจะจินตนาการถึงได้ พวกเขาน่าถูกฆ่าโดยแมงมุมลายหรือหุ่นเชิดผู้พิทักษ์

ด้วยเหตุนี้ เมอร์ลินจึงได้รับทรัพย์สมบัติมากมายจากแหวนของพวกเขาเหล่านั้น เขามีหินธาตุและส่วนผสมยาจำนวนมาก ทั้งหายากและทั่วไป เมอร์ลินยังพบส่วนผสมหายากมากพอที่จะเตรียมน้ำยามนตราอสูรได้อย่างน้อยสิบขวด

นอกจากหินธาตุและส่วนผสมของยาแล้ว ยังมีคาถาจำนวนมากอีกด้วย คาถาส่วนใหญ่เป็นคาถาระดับศูนย์แต่บางครั้งเขาก็จะพบคาถาระดับหนึ่งหรือสอง

อย่างไรก็ตาม มีคาถาระดับสองน้อยมาก ท่ามกลางกองแหวน เขาพบคาถาระดับสองเพียงสองคาถาเท่านั้น

น่าเสียดายที่เมอร์ลินไม่ต้องการคาถาทั้งสองนี้ด้วยซ้ำ เมอร์ลินมีคาถามากมายต่อหน้าเขา ดังนั้นเขาจึงใช้เดอะเมทริกซ์เพื่อบันทึกพวกมันละเก็บไว้เป็นฐานข้อมูล

ตอนนี้แหวนของเมอร์ลินเต็มไปด้วยคาถาประเภทต่างๆ ส่วนผสมของยา หินธาตุและอื่น ๆ อีกมากมาย เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าการถูกขังอยู่ในหอคอยโบราณจะทำให้เขาได้รางวัลก้อนโตเช่นนี้

ตอนนี้เมอร์ลินร่ำรวยมาก แม้แต่นักเวทย์ระดับสี่ของดินแดนมนต์ดำก็ไม่อาจเทียบได้กับความมั่งคั่งของเขาในตอนนี้ได้

"ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ" เมอร์ลินพึมพำเบา ๆ ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในหอคอยโบราณเป็นเวลาครึ่งเดือนแล้ว เขากินยาทุกวันเพื่อฟื้นฟูร่างกายของเขา

ตอนนี้บาดแผลบนร่างกายของเขาเกือบจะหายดีแล้วและเมอร์ลินตัดสินใจว่าถึงเวลารับสมบัติจากเจ้าของหอคอยโบราณแล้วออกจากที่นี่ไป

“ภูติไฟ!” เมอร์ลินตะโกนใส่รูปปั้นเปลวไฟขนาดมหึมา

ทันใดนั้น ลูกบอลแห่งเปลวเพลิงก็ลอยออกมาจากรูปปั้นเปลวเพลิงและเปลี่ยนเป็นภูตไฟอย่างรวดเร็ว

“ภูตไฟ ตอนนี้ร่างกายของฉันหายดีแล้วและฉันสามารถออกจากหอคอยโบราณได้ ดังนั้นช่วยมอบสมบัติของเจ้านายของแกให้ฉันและอนุญาตให้ฉันฝึกฝนรูปแบบที่สองของเพลิงวินาศ จากนั้นฉันจะปลดปล่อยแกให้เป็นอิสระจากหอคอยโบราณ!” เมอร์ลินคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาตั้งใจจะพูดและพูดออกไปอย่างใจเย็น

“เจ้าต้องการออกจากหอคอยโบราณตอนนี้งั้นหรือ?” ภูตไฟถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ