ตอนที่ 10 คานาเอะ ผีเสื้อผู้อ่อนโยน

ตอนที่ 10 คานาเอะ ผีเสื้อผู้อ่อนโยน

เช้าวันต่อมา

ซิดที่เพิ่งตื่นนอนได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก เขาเปิดประตูด้วยหัวใจที่ตื่นเต้นเล็กน้อย

เมื่อมองออกไป ก็พบว่าเป็นเด็กสาวสวยคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู เธอเป็นเด็กสาวที่มีผมสีดำยาว ดวงตาดูมีชีวิตชีวาราวกับอเมทิสต์ที่เป็นเอกลักษณ์ และมีกิ๊บติดผมรูปผีเสื้อสีเขียวมรกตขอบชมพูอยู่ที่ผมทั้งสองข้าง

เธอมีรูปร่างสูงและสวมชุดเครื่องแบบสีดำมาตรฐานของกลุ่มนักล่าอสูร โดยมีผ้าคลุมฮาโอริลายผีเสื้อหลากสีสันคลุมทับอยู่ ในขณะนี้ รอยยิ้มอันอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้าขาวเนียนของเธอขณะที่เธอมองมาที่ซิด

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโคโจ คานาเอะ นับจากนี้ไปฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

คานาเอะยื่นมือขาวนวลออกมาเพื่อแนะนำตัว น้ำเสียงของเธอไพเราะและกังวานราวกับน้ำพุบนภูเขาที่ใสสะอาด ทำให้ผู้ฟังรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย

ซิดมองไปยังเด็กสาวที่อ่อนโยนตรงหน้า รอยยิ้มที่อบอุ่นปรากฏบนใบหน้าของเขาเช่นกัน

ผมชื่อซิดครับ ยินดีที่ได้รู้จัก

ฝ่ามือของทั้งสองกุมกันไว้เบาๆ

มือของคานาเอะนุ่มนวลมาก ราวกับโมจิที่อุ่นๆ

ซิดไม่ได้จมดิ่งอยู่กับความรู้สึกนั้นนานเกินไป เขาเพียงแค่บีบมือเบาๆ ครั้งหนึ่งแล้วถอนมือออกมาด้วยท่าทางที่เป็นธรรมชาติมาก

ฉันได้รับรู้สถานการณ์จากท่านเจ้าบ้านแล้วค่ะ นับจากนี้ไปฉันจะเป็นคนสอนคุณจนกว่าคุณจะเรียนรู้วิชาปราณได้

แม้ว่าคานาเอะจะรู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าทำไมท่านเจ้าบ้านถึงมอบหมายให้เธอเป็นคนสอนวิชาปราณขั้นพื้นฐานที่สุดให้กับคนตรงหน้า แต่เธอก็ไม่ได้ถามถึงเหตุผลที่แน่ชัด เพราะอย่างไรเสียท่านเจ้าบ้านย่อมมีเหตุผลส่วนตัว

เข้าใจแล้วครับ

ซิดพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจ เขาเชื่อว่าเขาสามารถเรียนรู้สิ่งที่เรียกว่าปราณเข้มข้นนิรันดร์ได้ภายในหนึ่งสัปดาห์

เอาละ งั้นเรามาเริ่มกันเลยค่ะ

คานาเอะหันหลังและเดินนำไปยังคฤหาสน์ผีเสื้อ โดยมีรอยยิ้มที่อ่อนโยนราวกับแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิอยู่บนใบหน้าเสมอ

การฝึกฝนจำเป็นต้องทำที่คฤหาสน์ผีเสื้อ เพราะที่นั่นมีลานกว้าง

...

ฉากตัดมาที่ซิดเดินตามคานาเอะมายังลานกว้างของคฤหาสน์ผีเสื้อ

พื้นที่ที่นี่ค่อนข้างกว้างขวาง มีต้นหญ้าเขียวขจีปลูกอยู่บนพื้น และมีต้นซากุระต้นสูงยืนเด่นอยู่ไกลๆ สันนิษฐานว่านั่นคือต้นซากุระที่มีชื่อว่าชัยชนะอย่างแน่นอน ซึ่งถูกปลูกโดยผู้ใช้ปราณบุปผารุ่นแรกด้วยตัวเอง

เอาละ ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มการเรียนรู้อย่างเป็นทางการกันเลยค่ะ

คานาเอะยิ้มเล็กน้อยให้ซิดและเริ่มอธิบายเรื่องราวเกี่ยวกับวิชาปราณอย่างช้าๆ

วิชาปราณมีอยู่หลายสำนัก สำนักหลักๆ ได้แก่ ปราณวารี ปราณอัสนี ปราณเพลิง ปราณวายุ และปราณหินผา ทั้งห้าสำนักนี้

วิชาปราณที่ฉันใช้คือปราณบุปผา ซึ่งแตกแขนงมาจากปราณวารี

วิชาปราณสามารถเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายได้ หรือที่เรียกว่าการหายใจปราณเข้มข้น ซึ่งช่วยให้พวกเราสามารถต่อสู้กับอสูรที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์มากได้

และการจะเรียนรู้วิชาปราณได้นั้น วิธีการหายใจที่ถูกต้องเป็นสิ่งที่สำคัญมาก...

ในช่วงเวลาต่อมา ซิดตั้งใจฟังการสอนของคานาเอะอย่างจดจ่อ

พรสวรรค์ด้านดาบของเขาสูงมากอยู่แล้ว หลังจากฟังคำอธิบายอย่างละเอียดเกี่ยวกับวิธีการหายใจที่ถูกต้องจากคานาเอะ เขาก็ประสบความสำเร็จอย่างมากในการลองใช้ปราณครั้งแรก

เขาสามารถเรียนรู้ได้ในครั้งเดียวเลยเหรอ พรสวรรค์ช่างน่าตกใจจริงๆ

คานาเอะรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย เธอตกตะลึงกับพรสวรรค์ของซิด

ในตอนนั้นเมื่อครั้งที่เธอเรียนปราณบุปผา เธอต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะหาวิธีการหายใจที่ถูกต้องเจอ ยิ่งไปกว่านั้น เสาหลักคนไหนในปัจจุบันบ้างที่ไม่ได้ใช้เวลาเรียนรู้หลายปีและความพยายามอย่างไม่ลดละกว่าจะมาถึงตำแหน่งนี้ได้

อืม ตอนนี้ฉันรู้สึกลำบากใจนิดหน่อยแล้วสิ เหมือนท่านเจ้าบ้านจะบอกเมื่อวานว่าซิดอยากเรียนแค่ปราณขั้นพื้นฐานเท่านั้น

ภารกิจของฉันกำลังจะจบลงทั้งที่เพิ่งเริ่มต้นงั้นเหรอ

คานาเอะใช้นิ้วเรียวยาวแตะที่ริมฝีปากสีแดงของเธอ พร้อมกับแสดงสีหน้าที่ดูลำบากใจแต่ก็น่ารัก ดูเหมือนเธอจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

คุณคานาเอะ สอนวิชาดาบให้ผมด้วยก็ได้ครับ

ซิดอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อได้ยินเสียงพึมพำของคานาเอะ และเขาก็เสนอความต้องการที่จะเรียนวิชาดาบออกมาอย่างกระตือรือร้น

วิชาดาบเหรอ

คานาเอะชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น แล้วเธอก็ยิ้มออกมาทันที

แน่นอนค่ะ ฉันสอนให้ได้

เธอมีความมั่นใจในวิชาดาบของเธอมาก เพราะอย่างไรเสียเธอก็คือเสาหลักตัวจริงเสียงจริง

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ทั้งสองก็หยิบดาบไม้จากตะกร้าไม้ไผ่ที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็ยืนเผชิญหน้ากัน

คุณซิด เชิญเริ่มก่อนเลยค่ะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะหาว่าฉันรังแกคุณ

คานาเอะยิ้มหวาน

ได้เลยครับ

ซิดยิ้มเจ้าเล่ห์ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ กำด้ามดาบแน่นด้วยมือทั้งสองข้าง ย่อเข่าเล็กน้อย รวบรวมกำลังส่วนใหญ่ไว้ที่ร่างกายส่วนล่าง แล้วเขาก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

พื้นดินที่เขาเหยียบยุบตัวลงเล็กน้อย ความเร็วของเขาดั่งสายลม และในชั่วพริบตา เขาก็พุ่งมาถึงตรงหน้าของคานาเอะ

เร็วมาก แต่...

คานาเอะประหลาดใจเพียงชั่วครู่ และรีบยกดาบขึ้นในแนวขวางเพื่อป้องกันทันที

เคร้ง

เสียงดาบไม้ปะทะกันดังสนั่น ในขณะเดียวกัน คำพูดที่แฝงความขุ่นเคืองเล็กน้อยของคานาเอะก็ดังขึ้น

คุณซิด คุณนี่นิสัยไม่ดีเลยนะคะ ไม่เห็นบอกก่อนเลยว่าเคยเรียนวิชาดาบมาแล้ว

ผมขอโทษครับ

แม้ว่าซิดจะกล่าวคำขอโทษ แต่การกระทำของเขาก็ไม่ได้หยุดลง เมื่อเห็นว่าการโจมตีครั้งแรกล้มเหลว เขาก็ถอยหลังหนึ่งก้าวและเริ่มการโจมตีครั้งต่อไป ครั้งนี้เป็นการฟันในแนวขวาง และความเร็วของมันเร็วกว่าเมื่อครู่เสียอีก

นี่เป็นเรื่องปกติ เพราะซิดคือคนที่เชี่ยวชาญวิชาดาบทั้งสามสำนักใหญ่จากโลกเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ สำนักเทพดาบ สำนักเทพเหนือ และสำนักเทพวารี เขาได้ฝึกฝนทั้งสามสำนักจนถึงระดับกลางแล้ว ระดับของวิชาดาบในโลกนั้นประกอบด้วย ระดับเริ่มต้น ระดับกลาง ระดับสูง ระดับศักดิ์สิทธิ์ ระดับราชา ระดับจักรพรรดิ และระดับเทพ ในขณะเดียวกัน เวทมนตร์ก็ถูกแบ่งด้วยระดับเดียวกันนี้ และในครั้งนี้ เขาใช้สำนักเทพดาบล้วนๆ สำนักเทพดาบไม่มีเทคนิคอะไรซับซ้อน มันคือเรื่องของความเร็วล้วนๆ

ในตอนนั้นเอง ซิดรับรู้ผ่านฮาคิสังเกตว่าการโจมตีนี้จะยังคงพลาดเป้า และในตอนนี้มันก็สายเกินไปที่จะเปลี่ยนทิศทาง

เป็นไปตามคาด

ในวินาทีต่อมา คานาเอะหลบการฟันแนวขวางได้อย่างง่ายดายด้วยการใช้แรงส่งจากขาเพื่อกระโดดถอยหลัง ฮาโอริลายผีเสื้อหลากสีสันของเธอพริ้วไหวไปตามสายลม เธอเปรียบเสมือนผีเสื้อที่มีชีวิตชีวากำลังร่ายรำอย่างสง่างาม

ฉันลืมบอกไปค่ะว่า ปราณบุปผาของฉันก็เก่งเรื่องความเร็วเหมือนกันนะ

คานาเอะลงจอดอย่างมั่นคง น้ำเสียงของเธอยังคงอ่อนโยน

ซิดยิ้มอย่างจนใจ ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาคือนักดาบระดับกลาง ซึ่งหมายความว่าเสาหลักทุกคนในโลกดาบพิฆาตอสูรต่างก็เทียบเท่ากับนักดาบระดับสูงอย่างนั้นเหรอ ดูเหมือนเขายังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกมาก

การซ้อมประลองวิชาดาบกับคานาเอะสิ้นสุดลงในช่วงเที่ยง

ซิด คุณลองเรียนปราณอัสนีดูไหมคะ แค่รู้วิชาปราณขั้นพื้นฐานคงไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้คุณได้มากนัก

หลังจากซ้อมประลองกันมาตลอดช่วงเช้า คานาเอะก็เห็นว่าซิดมีความเชี่ยวชาญด้านความเร็วเป็นพิเศษ เธอจึงเสนอคำแนะนำของเธอออกมา

จบตอนที่ 10