บทที่ 10 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำแมตช์: ไม้สูบส้วม

บทที่ 10 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำแมตช์: ไม้สูบส้วม

ทั้งสองคนที่หนีออกมาจากหมอกหนายังคงอยู่ในอาการตกใจ

จนกระทั่งได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ พวกเขาถึงยืนยันได้ว่าปลอดภัยแล้ว

"พวกคุณ... คือผู้รอดชีวิตงั้นเหรอ?"

ตำรวจหญิงในเครื่องแบบเดินเข้ามาถามด้วยสีหน้าสงสัย

หลินอี้สำรวจเธอคร่าวๆ หญิงสาวตรงหน้ามีรูปร่างอวบอัด หน้าตาสะสวย แต่ผิวพรรณดูซีดเซียวเล็กน้อย ราวกับคนป่วย

สถานการณ์แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไป เพราะตอนนี้ทุกคนต้องใช้ชีวิตอยู่กับคำสาป

ไม่ใช่ทุกคำสาปจะเป็นเหมือนของซูเหมียวเหมียว เธอแค่หาแฟนไม่ได้ แต่คนส่วนใหญ่มักจะเสียสุขภาพ

ตำรวจหญิงตรงหน้าคงได้รับผลกระทบจากความอ่อนแออะไรบางอย่าง ทำให้หน้าซีดแบบนั้น

มีการกั้นเทปเตือนภัยรอบโรงแรมแล้ว และตำรวจหญิงคนนี้ดูเหมือนจะเป็นคนรับผิดชอบพื้นที่เกิดเหตุ

หลินอี้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแดนผีคร่าวๆ และแจ้งให้พวกเขาทราบว่าแดนผีได้กลายสภาพเป็นดันเจี้ยนไปแล้ว

เดิมทีเขาคิดว่าอีกฝ่ายจะตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แต่ผิดคาด ตำรวจหญิงเพียงแค่ขมวดคิ้วแล้วถามทั้งสองคน

"พวกคุณสองคนบรรลุนิติภาวะหรือยัง?"

"ผู้เยาว์เปิดห้องพักมันผิดกฎหมายนะ"

ซูเหมียวเหมียวพูดไม่ออก ผู้หญิงคนนี้จับประเด็นได้แปลกจริงๆ เธอรีบหยิบบัตรประชาชนออกมาทันที

"คุณหนูผู้นี้บรรลุนิติภาวะแล้ว เห็นไหม? ฉันเพิ่งบรรลุนิติภาวะเมื่อวานนี้เอง!"

ตำรวจหญิงมองซูเหมียวเหมียวด้วยความระแวงเล็กน้อย

รูปร่างตัวเล็กหน้าเด็กของเธอทำให้อดสงสัยไม่ได้

หรือจะเป็นเด็กสาวที่ถูกไอ้สารเลวหลอกมา?

ส่งผลให้สายตาที่เธอมองมาที่หลินอี้ก็ดูแปลกๆ ไปด้วย

ช่วยไม่ได้ เขาเองก็ต้องหยิบบัตรประชาชนออกมาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจเช่นกัน

"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือค่ะ เราเข้าใจสถานการณ์แล้ว เดี๋ยวหน่วยความมั่นคงจะมารับช่วงต่อที่นี่ อีกสักพักเชิญพวกคุณตามฉันไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้วยนะคะ"

ตำรวจหญิงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะสั่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนที่อยู่ใกล้ๆ พาตัวทั้งสองคนไปพักผ่อนด้านข้าง

"จบกัน"

จู่ๆ ซูเหมียวเหมียวก็นึกถึงปัญหาใหญ่ขึ้นมาได้แล้วสูดหายใจเฮือก

"อะไรจบกัน?" หลินอี้ถาม

"ถ้าพวกเขาแจ้งผู้ปกครอง เรื่องที่เราเปิดห้องอยู่ด้วยกันก็ความแตกน่ะสิ?"

"เอ่อ..."

หลินอี้นวดขมับ ยัยเด็กบ้านี่จับประเด็นได้แปลกพอๆ กับตำรวจหญิงคนนั้นเลย

ทำไมเธอถึงชอบโยงเรื่องไปหาปัญหาแปลกๆ อยู่เรื่อย

แต่ทว่า สิ่งที่ซูเหมียวเหมียวพูดก็เป็นปัญหาจริงๆ นั่นแหละ

ช่างเถอะ

อย่างมากก็แค่โดนลุงซูซ้อม ไม่ใช่ว่าตอนเด็กๆ ไม่เคยโดนซะหน่อย

ทั้งสองถูกจัดให้ไปนั่งรอในรถตำรวจชั่วคราว ตอนนั้นเองหลินอี้ถึงมีกะจิตกะใจตรวจสอบของที่ได้จากการเดินทางครั้งนี้

"คำสาปโรงแรมหรูเจีย: ทุกวันเวลาเที่ยงคืน จะถูกดูดพลังคำสาป 1,000 หน่วยเพื่อชำระดอกเบี้ยค่าห้องที่ค้างชำระ"

คุณพระช่วย นี่กะจะสูบกันให้แห้งเลยเหรอ

เขามีพลังคำสาปรวมแค่ 200 กว่าหน่วย จะเอาปัญญาที่ไหนมาให้มันดูดตั้งขนาดนั้น?

"พลิกกลับ!"

"พลิกกลับสำเร็จ: คำสาปโรงแรมหรูเจีย"

"ผลลัพธ์: ทุกวันเวลาเที่ยงคืน จะดูดพลังคำสาป 1,000 หน่วยจากโรงแรมมามอบให้แขกที่ค้างชำระค่าห้อง"

เชรดเข้!

นี่มันโกงสะท้านฟ้าชัดๆ

พลังคำสาป 1,000 หน่วยอาจไม่เท่าไหร่สำหรับผู้ใช้คำสาประดับสูง

แต่สำหรับมือใหม่อย่างหลินอี้ ความเร็วในการเพิ่มระดับขนาดนี้แทบจะเหมือนขี่จรวด

ระดับของผู้ใช้คำสาปแบ่งเหมือนกับระดับของวิญญาณคำสาป คือ F-E-D-C-B-A-S

(หมายเหตุ: เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจง่าย ระดับพลัง ไอเทม และระดับมอนสเตอร์ทั้งหมดจะแบ่งประเภทตามนี้)

ผู้ใช้คำสาประดับ F เริ่มต้นด้วยพลังคำสาป 100 หน่วย และเมื่อฝึกฝนจนถึง 1,000 หน่วย จะสามารถเลื่อนเป็นระดับ E ได้

หมายความว่าแค่ผ่านคืนนี้ไป หลินอี้ก็จะเลื่อนระดับได้ทันที

เขาแค่อยู่เฉยๆ ครึ่งเดือนก็ขึ้นระดับ D ได้แล้ว

ใครจะมาเทียบความเร็วนี้ได้?

เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าการไถเงินโรงแรมแบบนี้จะถูกตัวตนน่าสะพรึงกลัวที่อยู่เบื้องหลังโรงแรมจับได้หรือเปล่า

หลินอี้ไม่คิดมากกับเรื่องที่ยังไม่แน่นอนพวกนั้น

คนเราควรอยู่กับปัจจุบัน

คิดมากไปก็ปวดหัวเปล่าๆ จะหาเรื่องใส่ตัวทำไม?

(นอนแผ่.jpg)

"อุปกรณ์คำสาป: บัตรสมาชิกโรงแรม (สาขา 3)"

"ระดับ: A"

"คำอธิบาย: เมื่อถือบัตรนี้ จะได้รับบริการระดับ VIP เมื่อเข้าพักที่โรงแรมในเครือ 'หรูเจีย' หากถ่ายเทพลังคำสาปเข้าไป จะสามารถวาร์ปไปยังสาขาที่กำหนดได้โดยตรง คูลดาวน์: หนึ่งเดือน"

หลินอี้เก็บคาดสมาชิกใส่ถุงขยะเงียบๆ

เขาคงไม่กลับไปสาขา 3 แล้ว กลัวโดนผู้จัดการโรงแรมฆ่าหมกป่า

แต่สาขาอื่นยังพอใช้ประโยชน์ได้

เช่น ถ้าเจอวิญญาณคำสาปที่สู้ไม่ไหว ก็หนีเข้าโรงแรมผ่านบัตรสมาชิกได้

นับเป็นวิธีเอาตัวรอดที่ไม่เลวเลย

ของรางวัลชิ้นสุดท้าย

"อุปกรณ์คำสาป: ไม้สูบส้วมต้องสาป"

"ระดับ: C"

"คำอธิบาย: ส้วมตันทำยังไงดี? เรามีสมบัติขจัดของเสีย เพียงถ่ายเทพลังคำสาปก็ทะลวงสิ่งอุดตันได้ทุกชนิด แน่นอนว่าถ้าใครปากเหม็น ก็งัดออกมาเทียบกันได้เลยว่าใครเหม็นกว่ากัน

หมายเหตุ: ไม้ตายของพนักงานห้องพัก เป็นที่โปรดปรานของเหล่าแม่บ้าน"

"นี่มัน..."

หลินอี้มองอุปกรณ์คำสาปในมือด้วยสีหน้าแปลกประหลาด มีเส้นขีดดำพาดผ่านเต็มหน้าผาก

นี่มันบ้าอะไรเนี่ย?

จำเป็นต้องน่าขยะแขยงขนาดนี้ไหม?

"อี๋~ พี่ถืออะไรอยู่น่ะ? ทำไมเหม็นขนาดนี้!"

ซูเหมียวเหมียวทำหน้าสะอิดสะเอียน ขยับก้นน้อยๆ ถอยหนีจากของในมือหลินอี้

กลิ่นของเจ้านั่นมันฉุนกึกจริงๆ ทำเอาเธอคลื่นไส้ไปหมด

"อะแฮ่ม... พี่ว่าพี่รู้วิธีใช้เจ้านี่ที่ถูกต้องแล้วล่ะ"

หลินอี้กระแอมไอสองสามทีแล้วเก็บสมบัติขจัดของเสียลงในถุงขยะ

ตอนเด็กๆ มักจะมีคนเอาขี้วัวเสียบไม้ไล่กวดเด็กในหมู่บ้านจนวิ่งหนีกันป่าราบ

นี่มันไม่ใช่อุปกรณ์คำสาประดับ C แล้ว ในแง่พลังทำลายล้าง มันระดับ S ชัดๆ

ซูเหมียวเหมียวก็ทำภารกิจดันเจี้ยนสำเร็จเช่นกัน แต่อุปกรณ์คำสาปที่เธอได้นั้นต่างออกไปเล็กน้อย

นอกจากบัตรสมาชิก เธอยังได้ป้าย 'ห้ามรบกวน' มาด้วย

ผลของมันคือเมื่อแขวนไว้ที่ประตู จะสามารถป้องกันการกัดกร่อนของคำสาปได้ ยิ่งใช้นานก็ยิ่งกินพลังคำสาปมาก

สามารถสร้างเซฟเฮาส์ในดันเจี้ยนได้ ผลลัพธ์ก็นับว่าไม่เลว

แต่เมื่อเทียบกับเทพศาสตราอย่างไม้สูบส้วมของหลินอี้แล้ว ยังห่างชั้นกันเยอะ

หลินอี้เปิดใช้งานเนตรมารตรวจสอบตัวเอง

ไม่นานข้อมูลพื้นฐานของเขาก็ปรากฏขึ้น

"ตัวละคร: หลินอี้"

"ระดับ: ผู้ใช้คำสาประดับ F"

"พลังคำสาป: 226"

"คำสาป: พลิกกลับ <แข็งแกร่ง (หนึ่งเดือน)> <คำสาปโรงแรมหรูเจีย>"

"อุปกรณ์คำสาป: ถุงขยะต้องสาป, บัตรสมาชิกโรงแรม, ไม้สูบส้วมต้องสาป"

"เหรียญคำสาป: 50"

...อืม~ ไม่เลวเลย

แค่วันเดียวก็ได้ผลตอบแทนน่าทึ่งขนาดนี้ อนาคตสดใสแน่นอน

"สวัสดีครับ พวกเราเป็นเจ้าหน้าที่จากหน่วยความมั่นคง เชิญพวกคุณมากับเราด้วยครับ"

ตำรวจหญิงคนนั้นนำทางเจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงสองคนเข้ามาในสายตา

การแต่งกายของพวกเขาดูเหมือนคนธรรมดา แต่หน้าตานั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

"สงต้า?!" (หมีใหญ่)

"สงเอ้อ?!" (หมีรอง)

"หัวหน้าของพวกนายคงไม่ใช่กวงโถวเฉียงหรอกนะ?"