บทที่ 50: ระทึกขวัญ! ประเดิมฆ่ามินิบอสระดับทองแดง

บทที่ 50: ระทึกขวัญ! ประเดิมฆ่ามินิบอสระดับทองแดง

[หนอนยักษ์ทะเลทราย (มินิบอส)]

[ระดับ: ทองแดง เลเวล 1]

[HP: 800 / 800]

[มานา: 200 / 200]

[สกิล: ขบวนพาเหรดทะเลทราย แรงปะทะมหาศาล ผิวเหล็ก น้ำลายกำมะถัน]

หลังจากเพ่งมองฝ่าความมืดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดซูหยางก็เห็นค่าสถานะของเงาทะมึนนั่น

บ้าน่า!

มินิบอสระดับทองแดง เลเวล 1?

พอเห็นชัดเจน หัวใจของซูหยางก็สั่นสะท้าน เขารู้สึกปวดหัวตุบๆ ทันที เพราะรู้ดีว่า หนอนยักษ์ทะเลทราย ตัวนี้อันตรายสุดขีด

ได้แต่หวังว่ามันจะแค่เดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

แต่ยิ่งกลัว ยิ่งเจอ...

จู่ๆ หนอนยักษ์ทะเลทรายก็เปลี่ยนทิศทาง พุ่งตรงดิ่งมายังตำแหน่งของพวกเขา

แย่แล้ว!

หัวใจซูหยางหล่นวูบ สิ่งแรกที่เขาทำคือตะโกนเรียกฟางหยาที่อยู่ในห้องนอน

"ฟางหยา!"

ขณะตะโกน ซูหยางรีบดึง แผ่นเหล็กกล้าผสม หลายแผ่นออกจากช่องเก็บของ มาประกอบเสริมความแข็งแกร่งให้เพิงพักรอบตัวรถ

เดิมทีเขาทำเผื่อไว้กันพายุพัดรถปลิว ไม่คิดว่าจะได้ใช้จริงๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาคิดถูกแล้ว

จัดการเสร็จ ซูหยางพุ่งเข้าไปในห้องนอน ดันตัวฟางหยาที่กำลังจะออกมาให้กลับเข้าไป แล้วปิดประตูแน่นหนา

"อันตราย! หนอนทรายยักษ์ยาวกว่า 20 เมตรกำลังมา!"

คำพูดของซูหยางทำเอาฟางหยาหน้าซีดเผือด

หนอนยาว 20 เมตร? แค่คิดก็ขนลุกซู่

"ไม่ต้องกลัว!"

เสียงอันหนักแน่นของซูหยางช่วยเรียกสติเธอได้มาก

"อยู่ในห้องโดยสารมิติพิเศษเราจะปลอดภัย... ตอนนี้รีบเปลี่ยนกระสุนปืนพกเป็น กระสุนพิษ ทั้งหมด แล้วเอากระสุนพวกนี้ไปโหลดใส่สายพานปืนกลด้วย เร็ว!"

ซูหยางหยิบสายพานกระสุน 2 เส้น และกล่องสมบัติขาว 3 ใบที่อัดแน่นไปด้วยกระสุนพิษออกมา

โชคดีที่เขาแบ่งเวลามาผลิตกระสุนพิษตุนไว้บ้าง

ฟางหยาไม่พูดพร่ำทำเพลง พยักหน้าแล้วรีบจัดการโหลดกระสุนทันที

ตูมมม!

เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว

ชัดเจนว่าเพิงเหล็กด้านนอกถูกหนอนยักษ์ชนเข้าให้แล้ว

ข้างนอกนั่น... หนอนยักษ์พุ่งชนเนินทรายอย่างจัง แรงกระแทกซัดเพิงเหล็กของซูหยางจนกระเด็นออกมากลางแจ้ง

แต่ด้วยความที่เป็นวัสดุระดับสีน้ำเงิน เพิงเหล็กจึงยังคงสภาพอยู่ได้ แค่บุบไปแถบหนึ่ง

พอเห็นว่า "เหยื่อ" ยังไม่แหลก หนอนยักษ์ดูจะโกรธจัด มันงัดสกิล แรงปะทะมหาศาล ออกมาใช้ทันที

เปรี้ยงงง!

แรงกระแทกครั้งนี้ทำเอาเพิงเหล็กบิดเบี้ยวผิดรูป สลักล็อกบางจุดฉีกขาด เผยให้เห็นตัวรถบ้านหุ้มเกราะภายในลางๆ

รถบ้านทั้งคันถูกกระแทกกลิ้งหลุนๆ ไปพร้อมกับเพิงเหล็ก แต่ซูหยางและฟางหยาที่อยู่ใน มิติพิเศษ กลับไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใดๆ

นี่คือข้อดีของมิติพิเศษ ตราบใดที่รถไม่พังยับเยิน คนข้างในก็ปลอดภัย

97.8%!

ซูหยางเช็กสถานะรถแล้วถอนหายใจโล่งอก เสียหายแค่นิดเดียว

แต่ยังไม่ทันได้ดีใจ เสียงกระแทกก็ดังขึ้นอีกระลอก ตามด้วยเสียงเหล็กฉีกขาดที่ชวนเสียวฟัน

ปัง! ปัง! ปัง!

หลังจากเสียงดังสนั่นอีกหลายครั้ง ซูหยางเริ่มรู้สึกว่าท่าไม่ดี

เขามองผ่านหน้าต่างเล็กๆ และเห็นภาพที่น่าตกใจ... รถบ้านทั้งคันกำลังลอยอยู่กลางอากาศ!

หนอนยักษ์ฉีกเพิงเหล็กออกเป็นชิ้นๆ แล้วเสยรถบ้านของเขาปลิวว่อน!

โครมมม!

รถกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ซูหยางรีบเช็กสถานะรถ

81.3%!

ลดฮวบเดียว 16.5%!

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่กี่ทีรถเขาพังแน่

ฉวยจังหวะที่หนอนยักษ์ยังอยู่ห่างออกไป ซูหยางตัดสินใจพุ่งออกจากห้องนอนไปที่ห้องคนขับ

"ซูหยาง!"

ฟางหยาร้องเรียกด้วยความกลัว พยายามจะคว้าตัวเขาไว้

"ไม่เป็นไร... ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหนอนยักษ์แค่นี้จะทนลูกปืนฉันได้!"

ซูหยางเข้าไปในห้องคนขับที่ข้าวของกระจัดกระจาย เขามองหาเป้าหมายผ่านกระจกหน้ารถ

แรงกระแทกเมื่อกี้ส่งรถปลิวมาไกลพอสมควร ทำให้พอมีระยะห่างให้ตั้งตัว

ซูหยางควบคุม ชิ้นส่วนเพิ่มประสิทธิภาพ ให้เรียกปืนกลออกมา แล้วกราดยิงใส่หนอนยักษ์ที่กำลังพุ่งเข้ามา

ปัง ปัง ปัง!

ปัง ปัง ปัง!

... ปืนกลโหมดรัวเร็ว (10,000 นัด/นาที) พ่นกระสุนออกไปเป็นสายน้ำ

แต่สีหน้าซูหยางกลับเครียดลง

หนอนยักษ์คำรามด้วยความเจ็บปวดก็จริง แต่ หลอดเลือด ของมันลดลงนิดเดียว

ยิงไป 15-20 วินาที กระสุน 3,000 นัด ลดเลือดมันได้แค่สิบกว่าแต้ม! (ผิวเหล็กของมันกันกระสุนธรรมดาได้เกือบหมด)

"ส่งสายพานกระสุนพิษมา!"

ซูหยางตะโกนสั่งทั้งที่ยังเหนี่ยวไกไม่หยุด สายตาจดจ้องไปที่มัจจุราชร่างยักษ์ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ฟางหยารวดเร็วมาก เธอวิ่งเอาสายพานกระสุนพิษมาติดตั้งให้ทันทีที่กระสุนธรรมดาหมด

ทันทีที่กระสุนพิษเจาะเข้าร่างหนอนยักษ์ ตัวเลขความเสียหาย [-10] ก็เด้งรัวๆ บนหัวมัน

กระสุนพิษมีแค่ 100 นัด ซูหยางรีบปรับโหมดการยิงเป็น 300 นัด/นาที เพื่อประหยัดกระสุนและเน้นความแม่นยำ

เลือดของหนอนยักษ์ลดลงอย่างต่อเนื่อง

แค่ 30 วินาที มันเสียเลือดไปกว่า 300 แต้ม!

ดูเหมือนมันจะเริ่มกลัวและพยายามจะหนี แต่ซูหยางไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้หลุดมือ

"ขับรถ! ไล่ตามมันไป!"

ไล่ตาม?

ฟางหยาชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ก็กัดฟันกระโดดขึ้นเบาะคนขับ สตาร์ตรถแล้วเหยียบคันเร่งไล่บี้หนอนยักษ์ทันที

ครึ่งนาทีต่อมา...

หนอนยักษ์คำรามด้วยความหวาดกลัว มันชูหัวขึ้นเตรียมจะมุดหนีลงทราย

"คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ?"

แววตาซูหยางเย็นเยียบ

เขาถอดปืนกลออกจากช่องเพิ่มประสิทธิภาพ แล้วติดตั้ง เครื่องยิงฉมวก เข้าไปแทน

ด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพ เครื่องยิงฉมวกสีเขียวกลายเป็น สีน้ำเงิน!

ซูหยางเปิดสกิล ล็อกเป้า เล็งไปที่หนอนยักษ์ แล้วเหนี่ยวไก

ฟุ่บ!

ฉึก!

ฉมวกพุ่งเสียบเข้ากลางลำตัวหนอนยักษ์อย่างจัง!

"ถอยหลัง! ใส่เกียร์ถอยหลัง! เหยียบให้มิด!"

ซูหยางตะโกนสั่ง ย้ายตำแหน่งเครื่องยิงฉมวกไปไว้ท้ายรถ แล้วปีนขึ้นช่องหลังคา เอาปืนกลมากระหน่ำยิงซ้ำ

ตอนนั้นเลือดหนอนยักษ์เหลือไม่ถึง 100 แล้ว

ด้วยแรงม้าของรถบ้านหุ้มเกราะ (ที่ทำความเร็วได้ถึง 400 กม./ชม.) มันลากหนอนยักษ์ไว้ไม่ให้มุดหนีได้สำเร็จ

ไม่กี่วินาทีต่อมา... ร่างยักษ์ของหนอนทะเลทรายกระตุกเกร็ง แล้วแน่นิ่งไป

ซูหยางถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อเห็นหลอดเลือดของมันกลายเป็นศูนย์