บทที่ 36: ปลดล็อกระดับความยาก!

บทที่ 36: ปลดล็อกระดับความยาก!

ซูหยางตื่นขึ้นมาอีกทีตอนตะวันโด่งแล้ว

ไม่อยากปลุกฟางหยาที่หลับเป็นตาย (ด้วยความเหนื่อยอ่อน) ซูหยางเลยย่องเข้าหอการค้าคนเดียวเพื่อจัดการกวาดซื้อสินค้า

ค่าความอึด 13 แต้มของเขามันทรงพลังเกินไปจริงๆ ถ้าเขาไม่ให้ไอเทมเพิ่มความอึดกับฟางหยาจนแตะ 6 แต้ม เธอคงสลบเหมือดไปตั้งแต่ยกแรก และเขาคงไม่ได้สนุกสุดเหวี่ยงขนาดนี้

เป็นไปตามคาด น้ำมันในหอการค้ายังมีเหลือเฟือ

ทั้งเจียงม่านเสวี่ยและเซี่ยเปียนต่างก็ทักมาถามเรื่องน้ำมัน แต่ซูหยางไม่ได้อธิบายอะไรมาก แค่บอกสั้นๆ ว่า "ถ้าไหวก็ซื้อเก็บไว้"

แต่พวกเขาจะมี เหรียญรถ สักเท่าไหร่เชียว? จะซื้อได้สักกี่ลิตร?

สถานการณ์ตอนนี้เป็นไปตามที่ซูหยางวางแผนไว้เป๊ะ เขาลงมือกว้านซื้อน้ำมันอย่างบ้าคลั่ง นาทีเดียวสอยไปเป็นแสนลิตร! ทั้งหมดราคาไม่เกิน 20 เหรียญทองแดง บางรายการถูกถึง 15 เหรียญ

พอเห็นมีคนไล่ซื้อ ก็มีคนเอาน้ำมันมาลงขายเพิ่ม แต่ราคาก็ยังวนเวียนอยู่ที่ 20 เหรียญ

บางคนเริ่มเอะใจ รีบดึงของกลับแล้วตั้งราคาใหม่ให้สูงขึ้น แต่พอซูหยางเมินไม่ซื้อ พวกเขาก็ร้อนรน ยอมลดราคาลงมาเหมือนเดิม

ผ่านไปแค่ 10 กว่านาที เงินเหรียญของซูหยางก็เกลี้ยงกระเป๋า เขาแลกทั้งเหรียญทองและเหรียญเงินมาเป็นเหรียญทองแดงจนหมด เหลือติดตัวไม่ถึง 1,000 เหรียญ

แต่สิ่งที่ได้มาคือ น้ำมันกว่า 250,000 ลิตร! รวมกับที่ได้จากสัญญาโครงการน้ำมันอีก 250,000 ลิตร ตอนนี้ในมือซูหยางมีน้ำมันถึง 530,000 ลิตร!

ตอนนี้น้ำมันในตลาดยังเหลืออยู่บ้าง ราคาลงไปต่ำสุดถึง 12 เหรียญ แต่ซูหยางหยุดมือแล้ว เก็บ 1,000 เหรียญสุดท้ายไว้เผื่อฉุกเฉิน

อันที่จริง ต่อให้น้ำมัน 5.3 แสนลิตรนี้เน่าคามือ ซูหยางก็ไม่เดือดร้อน ด้วยรถที่แกร่งที่สุดและเสบียงที่ล้นเหลือ เขาจะกลัวอะไร?

แต่อย่างว่าแหละ... มันไม่มีทางเน่าคามือหรอก

"ใกล้เที่ยงแล้ว... ถึงเวลานั้น เดี๋ยวพวกแกก็ได้ร้อนรนกันเอง"

ซูหยางยิ้มมุมปาก

ช่องสื่อสารเงียบกริบ ทุกคนต่างจดจ่อรอฟังรายละเอียดของด่านต่อไป

และแล้วเวลาเที่ยงวันก็มาถึง ข้อมูลด่านใหม่ถูกส่งตรงถึงทุกคนในเขต 9527 ช่องแชทเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดตูมตาม

"5,000 กิโลเมตร? พระช่วย! ด่านต่อไปต้องวิ่งตั้ง 5,000 กิโลฯ แต่ให้เวลาแค่ 10 วันเนี่ยนะ?"

"วันละ 500 กิโลฯ! เมื่อก่อนฉันใช้เวลาตั้ง 5 วันกว่าจะครบ 500 กิโลฯ สิบวันไม่ทันแน่ๆ"

"บีบคั้นสุดๆ ทางรอดคือต้องอัปเกรดเป็นรถยนต์ หรือไม่ก็ใช้มอเตอร์ไซค์แรงๆ"

"ฉันว่ามอเตอร์ไซค์คือคำตอบสุดท้าย ขอแค่มีพิมพ์เขียวอัปเกรด จะรุ่นไหนก็น่าจะทำความเร็วได้เกิน 100 กม./ชม."

"จบเห่... มอเตอร์ไซค์ฉันแค่ติดเครื่องยนต์ธรรมดา ไม่ได้อัปเกรด วิ่งเต็มที่ได้แค่ 60 เอง"

"อย่าเพิ่งตื่นตูม กล่องสมบัติด่านหน้าต้องดร็อปพิมพ์เขียวอัปเกรดแน่ๆ เหมือนตอนล้อช่วยพยุงกับล้อรถนั่นแหละ เดี๋ยวก็เกร่อ"

"เดี๋ยวๆ พวกแกคุยกันตั้งนาน จับประเด็นไม่ได้รึไง! ประเด็นไม่ใช่ความเร็ว... มันคือน้ำมันกับไฟฟ้าเว้ย!"

"เชี่ย! น้ำมัน! ฉันตายแน่ ในถังมีน้ำมันแค่ก้นถังเอง ไม่พอวิ่ง 5,000 กิโลฯ แน่ๆ!"

"ซี๊ด~! โชคดีที่เพิ่งซื้อมา 100 ลิตร แต่รถฉันใช้ไฟฟ้า เลยไม่เดือดร้อน ฮิฮิ!"

"ไอ้พวกหน้าเลือด! ฉันเพิ่งไปดูในหอการค้า น้ำมันเกลี้ยงตลาดแล้ว! จะโหดร้ายกันไปถึงไหน?"

"บ้าเอ้ย ลิตรละ 500 เหรียญทองแดง? ไอ้หน้าเลือดตัวไหนตั้งราคานี้วะ?"

"500? ตอนฉันขายไปได้ไม่ถึง 50 ด้วยซ้ำ! นึกว่า 300 ลิตรจะพอ แต่ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วว่ามันไม่พอ นี่มันปล้นกันชัดๆ!"

"..."

บนรถพาณิชย์หุ้มเกราะ...

"อ๊ายยย พลาดแล้ว! รู้งี้น่าจะทุ่มเงินซื้อน้ำมันให้มากกว่านี้"

เจียงม่านเสวี่ยหน้าเสียด้วยความเสียดาย ซูหยางบอกให้ซื้อเยอะๆ แต่เธอเพลย์เซฟเกินไป ซื้อมาแค่นิดเดียว

"ไม่เป็นไรน่า!"

หลิวเหม่ยเหม่ยปลอบใจ "สถานการณ์แบบนี้ใครจะกล้าเทหมดหน้าตัก? ได้มา 15,000 ลิตรก็หรูแล้ว ขายตอนนี้กำไรบานเบอะ"

แต่สองสาวหารู้ไม่ว่า... มีคนบ้าคนหนึ่งที่เทหมดหน้าตัก และตอนนี้กำลังยิ้มแก้มฉีก

"ฮ่าๆๆ รวยเละ!"

เซี่ยเปียนหัวเราะลั่น "ไม่ต้องถึง 500 หรอก แค่ลิตรละ 100 เหรียญ น้ำมัน 50,000 ลิตรของฉันก็มีค่า 500 เหรียญทองแล้ว!"

คิดได้ดังนั้น เขารีบส่งข้อความขอบคุณซูหยางทันที

ซูหยาง: "ในช่วง 3 ชั่วโมงสุดท้าย คนในเขตเราจะถูกเติมให้ครบหมื่นคน ถึงตอนนั้นค่อยเทขาย"

เซี่ยเปียน: "ขอบคุณครับลูกพี่! รับทราบ!"

เห็นคำตอบสั้นๆ เซี่ยเปียนไม่แปลกใจเลย เขาเดาไว้แล้วว่าซูหยางต้องรู้ข้อมูลวงในเยอะกว่าคนอื่นในฐานะที่ 1 ของเขต

และดูเหมือนเขาจะเดาถูก บอสบอกให้ขาย 3 ชั่วโมงสุดท้าย งั้นก็ไม่ต้องรีบ

ขอแค่ขายก่อนเส้นตาย ก็ไม่มีปัญหา

"ในเมื่อเป็นแบบนี้..."

แววตาของเซี่ยเปียนฉายแววเจ้าเล่ห์ เขาเข้าหอการค้าแล้วตั้งขายน้ำมัน 10,000 ลิตร ในราคา ลิตรละ 500 เหรียญทองแดง!

(5 เหรียญเงิน) คงมีคนหน้ามืดซื้อบ้างแหละน่า

ซูหยางไม่สนใจพฤติกรรมของเซี่ยเปียน ตอนนี้เขากำลังจดจ่อกับข้อมูลด่านต่อไปที่ละเอียดกว่าคนอื่นมาก

ด่านระยะทาง 5,000 กิโลเมตรนี้... มีระดับความยากให้เลือก!

ง่าย, ปานกลาง, ยาก, ฝันร้าย และ นรก 5 ระดับ!

ยิ่งยาก รางวัลยิ่งสูง!

คนอื่นคิดว่าจะมีกล่องสมบัติทุก 10 กิโลเมตรเหมือนเดิม แต่ซูหยางรู้ว่ารอบนี้มีทุก 50 กิโลเมตร (และยังเป็นกล่องขาว)

ต้องครบ 1,000 กิโลเมตร ถึงจะเจอกล่องเขียว และกล่องที่เส้นชัย 5,000 กิโลเมตรถึงจะเป็นกล่องน้ำเงิน

แต่ถ้าเลือก โหมดนรก

กล่องสุดท้ายจะกลายเป็น ระดับส้ม และมีโอกาสลุ้น ระดับแดง!

ยิ่งไปกว่านั้น กล่องสมบัติระหว่างทางขั้นต่ำจะเป็น สีเขียว ทั้งหมด! โอกาสเจอกล่องน้ำเงินเพิ่มขึ้น 50%, กล่องม่วง 10%, และกล่องส้ม 1%!

แถมกล่องไม่ได้มีแค่จุดเช็กพอยต์ 50 กิโลเมตร แต่จะมีกล่องสุ่มดร็อปตามทางด้วย บางทีระยะ 50 กิโลฯ อาจเจอกล่อง 2-3 ใบเลยก็ได้

โอกาสดร็อปของแรร์ก็เพิ่มขึ้นมหาศาล ซูหยางเนื้อเต้นทันที

ใช่แล้ว เขาเล็ง โหมดนรก ไว้ตั้งแต่แรก!

อันตรายไหม?

แน่นอนว่าอันตราย แต่ซูหยางมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง ต่อให้เป็นโหมดนรก แต่นี่เพิ่งด่านที่ 2 มอนสเตอร์คงไม่โหดเวอร์วังอะไรมาก

ที่สำคัญ เขาเปิดกล่องได้ปืนพกมา 7-8 กระบอก แม้กระสุนจะน้อย แต่เขาผลิตเองได้ (แถมมีสกิลยิงแม่น)

เหตุผลหลักคือ ซูหยางอยากเจอสัตว์ประหลาดเยอะๆ จะได้ปั๊มเลเวลไวๆ

ยิ่งมอนสเตอร์โหด กล่องที่ดร็อปยิ่งเกรดสูง เป้าหมายที่แท้จริงของซูหยางไม่ใช่กล่องตามทาง แต่คือกล่องที่ดร็อปจากมอนสเตอร์ต่างหาก!

"ในเมื่อตัดสินใจเลือกโหมดนรกแล้ว... งั้นก็ต้องซื้อไอเทมชิ้นนั้นให้ได้สินะ"

ซูหยางพึมพำ สายตาจับจ้องไปที่ร้านค้าเหรียญทอง เหตุผลที่เขาดิ้นรนหาเหรียญทองแทบตาย ก็เพื่อสิ่งนี้...

ไอเทมราคา 10,000 เหรียญทอง!