บทที่ 31: หรือว่า 36D ระดับ S จะไร้น้ำยา?

บทที่ 31: หรือว่า 36D ระดับ S จะไร้น้ำยา?

[ไอเทม: พิมพ์เขียวอัปเกรดรถพาณิชย์หุ้มเกราะ]

[ประเภท: พิมพ์เขียว]

[ระดับ: น้ำเงิน]

[การใช้งาน: ใช้กับพาหนะระดับเขียว 9 ดาว เพื่ออัปเกรดเป็น รถพาณิชย์หุ้มเกราะระดับน้ำเงิน 1 ดาว]

[วัสดุที่ต้องการ: แท่งเหล็ก x100, แท่งทองแดง x100, แก้ว x30, ยาง x30, พลาสติก x30, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ x30, ชิ้นส่วนทั่วไป x30]

พิมพ์เขียวอัปเกรดระดับสีน้ำเงิน?

ดวงตาคู่สวยของเจียงม่านเสวี่ยเบิกกว้าง เธอมีสิทธิ์ซื้อพิมพ์เขียวอัปเกรดได้ก็จริง แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่ระดับสีเขียว ซึ่งต้องหาทางอัปเกรดต่อเองอีกทอด

ในร้านค้าที่เธอเห็น มีพิมพ์เขียวสีน้ำเงินขายแค่ 3 แบบ คือ รถตู้, รถเก๋ง, และรถกระบะ แถมราคายังแพงหูฉี่ อย่างต่ำก็ 150 เหรียญทอง

แต่พอมาเจอพิมพ์เขียว รถพาณิชย์หุ้มเกราะ ใบนี้... พิมพ์เขียว 3 ใบนั้นก็กลายเป็นขยะไปเลย!

ซูหยาง: "เป็นไง? ฉันเชื่อว่าเธอไม่มีสิทธิ์ซื้อพิมพ์เขียวใบนี้แน่ๆ เอาการ์ดสัญญามาแลก แล้วฉันจะแถมวัสดุที่ต้องใช้ในการอัปเกรดให้ทั้งหมดด้วย"

เห็นข้อความนี้ เจียงม่านเสวี่ยได้แต่หัวเราะขื่น "ตาซูหยางนี่... รู้จุดอ่อนคนจริงๆ!"

เธอรู้ดีว่ามูลค่าของพิมพ์เขียวใบนี้อาจจะไม่ถึงมูลค่าของน้ำมัน 50,000 ลิตร แต่... มันคือสิ่งที่เธอต้องการที่สุดในตอนนี้

สาเหตุที่เธออยากร่วมมือกับซูหยางทำโปรเจกต์น้ำมัน ก็เพื่อหาเงินมาอัปเกรดรถไม่ใช่หรือไง?

เจียงม่านเสวี่ย: "ตกลง"

ซูหยาง: "โอเค แต่ฉันส่งพิมพ์เขียวให้ได้พรุ่งนี้นะ ไม่ต้องห่วง ฉันจะวางมัดจำด้วยของพวกนี้ก่อน"

เจียงม่านเสวี่ยขมวดคิ้วตอนอ่านประโยคแรก แต่พอเห็นรายการของมัดจำ เธอก็อ้าปากค้าง

กล่องเก็บของรถสีเขียว 10 ใบ! ที่สำคัญคือข้างในอัดแน่นไปด้วยเสบียง อาหาร น้ำดื่ม และวัสดุพื้นฐาน มูลค่ารวมๆ แล้วประเมินไม่ได้

แต่ที่แน่ๆ มันแพงกว่าพิมพ์เขียวอัปเกรดใบนั้นแน่นอน

สุดท้าย เจียงม่านเสวี่ยก็ตอบตกลง

หลังจากได้การ์ดสัญญามา ซูหยางรีบบุกเข้าไปในห้องนอนแล้วลากฟางหยาขึ้นมาจากเตียง

ฟางหยาที่งัวเงียตื่นขึ้นมา แวบแรกเธอคิดว่า... ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว จะจับฉันกินแล้วสินะ?

แต่ประโยคถัดมาของซูหยาง ทำเอาฟางหยาที่กำลังจะหน้าแดงถึงกับชะงัก

"วันนี้ไม่ต้องนอน ลุกมาทำงาน! อ้อ แล้วกินเนื้องูนี่ซะ มันเพิ่มความอึดได้ 2 แต้ม รับรองว่าอดนอนสองวันก็ยังไหว"

มองดูซูหยางที่วางจานเนื้องูย่างไว้แล้วเดินสะบัดก้นออกจากห้องไป ฟางหยาเริ่มสงสัยในเสน่ห์ของตัวเองอีกครั้ง

ฉันก็สวยออกจะตาย!

หรือหุ่นฉันพังแล้ว?

เธอก้มมองสำรวจตัวเอง... 36D ทรง S-line ยังอยู่ครบ สมบูรณ์แบบทุกประการ

แล้วทำไมล่ะ?

ฉันอุตส่าห์เตรียมใจไว้แล้วแท้ๆ!

ในขณะที่ฟางหยากำลังสงสัยในตัวเอง ซูหยางได้ติดต่อไปหาเซี่ยเปียนแล้ว ต้องยอมรับว่าเซี่ยเปียนเป็นคนมีของ

ด้วยบารมีของซูหยาง เซี่ยเปียนเติบโตขึ้นมาก เขาเป็นคนฉลาด รู้จักวางตัว และที่สำคัญคือสร้างคอนเนกชันไว้เพียบ

แต่เซี่ยเปียนรู้ดีว่าเครือข่ายทั้งหมดของเขาสร้างขึ้นบนชื่อเสียงของซูหยาง ถ้าไม่มีซูหยางหนุนหลัง ใครจะมาสนใจเขา?

ดังนั้น ทันทีที่ซูหยางทักมา เซี่ยเปียนจึงตอบกลับแทบจะทันที

หลังจากคุยกับเซี่ยเปียนเสร็จ ซูหยางก็ประกาศในช่องสื่อสาร

ซูหยาง: "รับสมัครเจ้าของรถระดับสีขาว 100 คนเพื่อร่วมโครงการ! เงื่อนไข: ใช้ช่องชิ้นส่วนไปไม่เกิน 2 ช่อง (ใครใช้แค่ 1 ช่องพิจารณาเป็นพิเศษ)! สนใจติดต่อ ฟางหยา หรือ เซี่ยเปียน!"

สามประโยคนี้ทำเอาช่องแชทสั่นสะเทือน

"เชี่ยยย! ลูกพี่มาแล้ว!"

"ลูกพี่หาคนร่วมงาน? พระเจัา ฉันสมัครได้ไหม?"

"แงงง รถฉันเป็นสีเขียวแล้วอ่ะ ลูกพี่หยวนๆ ให้หน่อยได้ไหมคะ?"

"เจ็บกว่าคือรถฉันสีขาว แต่ยัดชิ้นส่วนไป 3 ช่องแล้ว... รู้งี้ไม่น่าติดแอร์ขาวเลย ร้อนหน่อยก็ทนเอาได้"

"เม้นท์บน อย่ามาขิง! มีแอร์ใช้แล้วยังจะบ่น!"

"ฮ่าๆ ฉันผ่านเงื่อนไข! เพิ่งได้พิมพ์เขียวเพิ่มช่องชิ้นส่วนมา กะว่าจะติดบูสเตอร์พอดี โชคดีที่มาเช็กแชทก่อน"

"เอ่อ... รถขาว 1 ดาวของผมติดล้อช่วยพยุงไปอันนึง นับเป็นชิ้นส่วนไหมครับ?"

"ไอ้น้อง เม้นท์บนเอ็งโชคดีชิบหาย! ล้อช่วยพยุงไม่นับเป็นชิ้นส่วนเว้ย! เงื่อนไขนี้ลูกพี่ซูหยางตั้งใจจะช่วยคนลำบากชัดๆ!"

"ช่วยคน? ซี๊ด! พอลองคิดดูดีๆ เงื่อนไขนี้มันเจาะจงกลุ่มคนที่ยังไม่ค่อยมีของจริงๆ ด้วย"

"สุดยอด ลูกพี่ซูหยางเป็นคนดีจริงๆ!"

...

ช่องแชทคึกคักสุดขีด แต่ซูหยางไม่ได้สนใจแล้ว

ฟางหยากับเซี่ยเปียนกำลังหัวหมุน ข้อความส่วนตัวหลั่งไหลเข้ามาเป็นพันๆ แม้จะคัดกรองเฉพาะรถสีขาวแล้ว แต่จำนวนก็ยังมหาศาล

อย่าดูถูกไปเชียว ถึงจะเป็นวันที่ 5 แล้ว แต่ 1 ใน 3 ของคนในเขตนี้ยังใช้รถสีขาวอยู่ ถ้าซูหยางไม่ปล่อยพิมพ์เขียวสีเขียวออกมาเยอะๆ ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา ตัวเลขนี้คงสูงกว่านี้อีก

ที่น่าสนใจคือ เช้าวันที่ 3 มีคนเหลือรอด 5,879 คน แต่วันนี้ (วันที่ 5) ยังมีคนเหลือรอดถึง 5,756 คน!

ตัวเลขการสูญเสียที่น้อยนิดนี้เป็นเพราะซูหยางแท้ๆ ถ้าไม่มีเขา ป่านนี้คนคงเหลือไม่ถึง 5,000 และคนที่จะไปถึงสถานีได้ทันเวลาคงไม่ถึง 2,000

แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ อย่างน้อย 2 ใน 3 น่าจะไปถึง สถานีเริ่มต้น ได้ทันเวลา

หลังจากแวะหอการค้า รับกล่องสมบัติสีขาว (ที่มีมอนสเตอร์) และฆ่าแมงป่องไปหลายสิบตัว ซูหยางก็ได้รับรายชื่อชุดแรกจากเซี่ยเปียน

มีแค่ 10 คน

นี่คือรายชื่อที่เซี่ยเปียนคัดกรองมาอย่างดี โดยตรวจสอบข้อมูลรถของผู้สมัคร (ระบบส่งข้อมูลรถให้ดูกันได้ ปลอมแปลงไม่ได้)

ซูหยางทักหาคนแรกทันที

ซูหยาง: "เข้าใจเงื่อนไขชัดเจนนะ?"

จางซาน: "ชัดเจนครับลูกพี่ซู ผมยอมรับทุกอย่าง ไม่มีข้อโต้แย้งครับ"

ซูหยาง: "อื้ม งั้นเดี๋ยวฉันจะเขียนชื่อนายลงในการ์ดสัญญา พอมันเด้งเตือนก็กดยอมรับซะ"

จางซาน: "รับทราบครับ!"

ครู่ต่อมา ซูหยางใช้การ์ดสัญญา หน้าต่างสัญญาปรากฏขึ้น เขาเพิ่มชื่อจางซานลงไป

ทุกอย่างราบรื่น สัญญาเสร็จสมบูรณ์

ซูหยางไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาส่งรายการไอเทมที่ต้องการให้จางซานลงขายในหอการค้า แล้วแจ้งให้อีกฝ่ายทราบ

จบบทที่ บทที่ 31: หรือว่า 36D ระดับ S จะไร้น้ำยา?