บทที่ 380 - สอบภาคปฏิบัติท่าที่สองมันยากจริงๆ

บทที่ 380 - สอบภาคปฏิบัติท่าที่สองมันยากจริงๆ

สนามสอบวิชาที่สอง คนเริ่มเยอะขึ้นมาบ้างแล้ว

นอกจากเจียงอวิ๋นกับผู้คุมสอบ ยังมีผู้เข้าสอบเพิ่มมาอีกสองคน รวมเป็นสี่คน

วิชาที่สองคือการสอบขับรถในสนามทดสอบ คือการถอยหลังเข้าซองและออกจากซอง มีโอกาสสอบสองครั้ง ต้องได้คะแนนแปดสิบถึงจะผ่าน

เจียงอวิ๋นมาทีหลังสุด ผู้เข้าสอบอีกสองคนเลยคุยกันไปก่อนแล้ว

"พี่ชาย สอบใบขับขี่รถไถเนี่ย กฎระเบียบเยอะชะมัด น่ารำคาญจริงๆ!"

"นั่นสิ สนามก็ตั้งกว้าง ขับยังไงก็ได้มั้ง ผมสอบท่าที่สองมาสองรอบแล้ว พี่สอบกี่รอบแล้ว?"

"ผมตกมาเจ็ดรอบ ครูฝึกสงสัยว่าผมเป็นคนของโรงเรียนสอนขับรถคู่แข่งส่งมาป่วนแก" สองหนุ่มผู้โชคร้ายแลกเปลี่ยนประสบการณ์การถอยรถเข้าซองกันอย่างออกรส

เจียงอวิ๋นพยักหน้า กล่าวว่า "สอบภาคปฏิบัติท่าที่สองมันยากจริงๆ สู้ๆ นะครับคุณโยมทั้งสอง อาตมา เพิ่งมาสอบครั้งแรก"

ทั้งสองหันกลับมา พอเห็นเจียงอวิ๋นก็ตกใจเล็กน้อย ก่อนจะถามด้วยความสงสัย "ท่านนักพรต เดี๋ยวนี้ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้วเหรอ พวกท่านต้องมาขับรถไถหาเลี้ยงชีพด้วย?"

"เฮ้อ ช่วยไม่ได้ อารามข้างๆ เขาเรียนกันหมด ศิษย์อาเลยบังคับให้ อาตมา มาเรียนด้วย เพิ่งจะหัดขับเมื่อวานเองครับ!" เจียงอวิ๋นทำหน้าเศร้า

ทั้งสองได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจทันที พวกเขารีบตบไหล่เจียงอวิ๋นเป็นการปลอบใจ

ดูท่ากองทัพผู้สอบตกวิชาที่สอง คงจะมีสมาชิกเพิ่มอีกคนแล้ว

เดี๋ยวนี้คนสอบใบขับขี่เยอะมาก ไม่ว่าจะมีรถหรือไม่มี ขอมีใบขับขี่ติดตัวไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย

ดังนั้นชาวเน็ตในไลฟ์สด จำนวนมากจึงรู้สึกอินและเกลียดการสอบวิชาที่สองเข้าไส้

"สอบภาคปฏิบัติท่าที่สองมันยากจริงๆ [ร้องไห้]"

"มีใครเหมือนผมบ้าง ตั้งแต่ซ้อมยันสอบต้องใส่รองเท้าคู่เดิม กลัวเปลี่ยนรองเท้าแล้วความรู้สึกเพี้ยน?"

"ผมสอบวิชาที่สองรอบเดียวผ่าน แต่ตอนออกมาขาเขย่าพับๆ เลย [หัวเราะทั้งน้ำตา]"

"รถไถก็ต้องสอบท่าที่สองเหรอ ผมเกลียดการจอดรถเทียบฟุตบาทมาก บ้าจริง พรุ่งนี้ต้องไปสอบใบขับขี่ ตอนนี้เริ่มเครียดแล้ว"

"เมื่อเช้าเพิ่งสอบผ่านวิชาที่สองรอบเดียว ตอนนี้ชอบดูฉากแบบนี้มาก ท่านนักพรตสู้ๆ!"

"ไม่รู้ทำไม เห็นสองคนนั้นแล้ว รู้สึกเหมือนเห็นเงาตัวเอง"

เจียงอวิ๋นสอบเป็นคนสุดท้าย เลยมีโอกาสได้ดูคนอื่นสอบ เป็นการชดเชยเวลาซ้อมที่น้อยนิดของตัวเอง

แต่ทว่า คุณโยมผู้ร่วมชะตากรรมทั้งสอง ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้ดูนานนัก

"ล้อหลังซ้ายทับเส้น ปรับตก สอบใหม่!"

"อย่าชนเสาสิครับ เสาไปทำอะไรให้คุณ?"

"คนต่อไป!"

"ระวังหน่อย อย่าเหยียบคันเร่งแทนเบรก เบรก เบรกสิครับ!"

"ถอยเข้าซองทับเส้น ปรับตก"

"เฮ้อ แปดรอบแล้ว คนต่อไป"

คุณโยมผู้สอบตกทั้งสอง มองเจียงอวิ๋นแล้วปลอบใจว่า "ท่านนักพรตอย่าลน สอบใบขับขี่รถไถไม่ยากหรอก ทำใจให้สบายเข้าไว้"

"จำไว้ว่าต้องดูคันเร่งกับเบรกให้ดี ระวังเส้น อย่าชนเสา วิชาที่สองไม่ยากหรอก!"

เจียงอวิ๋นประสานมือขอบคุณทั้งสอง แล้วขึ้นนั่งบนรถไถ

ถอยหลังเข้าซอง เล็งจังหวะ ดูตำแหน่งล้อคืนพวงมาลัย หมุนพวงมาลัย เหยียบเบรก ถอยเข้าซองเรียบร้อย

"สวยงาม พวกคุณสองคน ดูท่านนักพรตซะ แล้วดูตัวเอง ถอยรถเข้าซองมันยากตรงไหน?" ผู้คุมสอบบ่นทั้งสองคนอย่างไม่พอใจ

สองคนนี้ แทบจะกลายเป็นเจ้าที่ประจำสนามสอบวิชาที่สองของสถานีแล้ว

"ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน คุณโยมทั้งสองสู้ๆ นะครับ อาตมา ไปสอบวิชาที่สามต่อแล้ว!"

เจียงอวิ๋นไม่ได้ลงจากรถไถ เขาไปสอบวิชาที่สามต่อเลย

วิชาที่สามค่อนข้างง่าย ขอแค่ไม่หลุดออกนอกเส้นก็พอ เป็นการสอบทักษะการติดตั้งอุปกรณ์และการทำงานในไร่นา

วิชาที่สี่ก็ไม่ยาก เป็นการสอบทักษะการขับขี่บนท้องถนน การสอบนี้ต้องอาศัยดวงนิดหน่อย

นอกจากวัดทักษะการขับขี่แล้ว ยังต้องวัดดวงหน้างานด้วย ถ้าที่จอดรถสำหรับสอบมีคนจอดขวางอยู่ วิชาที่สี่ก็มีสิทธิ์ตกได้ง่ายๆ

ถนนรอบๆ สถานีตรวจสภาพฯ แทบไม่มีคน การสอบวิชาที่สี่ของเจียงอวิ๋นจึงราบรื่นสุดๆ

พอเขาขับรถไถกลับมาที่สนามสอบ ก็พบว่าคุณโยมผู้สอบตกทั้งสองยังยืนอยู่ที่เดิม

"คุณโยมทั้งสองอย่าลน สอบใบขับขี่รถไถไม่ยากหรอก ทำใจให้สบายเข้าไว้"

ทั้งสองฟังแล้วน้ำตาแทบไหล ประโยคนี้ทำไมฟังดูคุ้นหูชอบกล?

จากนั้น ทั้งสองก็ตรงเข้ามาหาเจียงอวิ๋น กราบไหว้ขอพรอย่างศรัทธา บอกว่าจะขอแบ่งความโชคดี เล่นเอาเจียงอวิ๋นทำตัวไม่ถูก

"คุณโยมทั้งสอง ต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์สิครับ เทพเซียนบนสวรรค์ต่างมีหน้าที่ของตน อาตมา ไม่ได้ดูแลเรื่องสอบใบขับขี่นะ"

ชาวเน็ตในไลฟ์สด พร้อมใจกันพิมพ์คอมเมนต์ประโยคเดียวกัน

"ศรัทธาท่านนักพรต สอบไม่ตกแน่นอน!"

"สหายพรตทุกท่าน พูดไปอาจไม่เชื่อ ตอนสอบปริญญาโทผมไหว้ท่านนักพรต สรุปสอบติดจริงๆ"

"เทพองค์ไหนผมไม่สน ผมสนแต่ท่านนักพรต ไหว้ท่านแล้วได้ผลจริง ไม่ว่าจะเรื่องสอบหรือหาแฟน!"

"เลิกงมงายกันได้แล้ว ต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์สิ ว่าแต่พวกนายไหว้ด้วยอะไร?"

"ศรัทธาท่านนักพรต สอบไม่ตก นี่เทพเจ้าแห่งการสอบถือกำเนิดแล้วเหรอ?"

ขณะที่ทั้งสามกำลังคุยสัพเพเหระ ผู้คุมสอบก็ถือผลสอบของเจียงอวิ๋นเดินไปที่ตึกใหญ่ของสถานี

พวกเขายังคุยกันไม่จบ หัวหน้าสถานีจ้าวและนักพรตเฉินอวิ๋นหลงก็เดินถือใบขับขี่รถไถและรถเกี่ยวข้าวเล่มสีดำเดินเข้ามาหาแล้ว

"ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ยินดีด้วย ยินดีกับศิษย์น้องที่ได้ใบขับขี่ใบแรกในชีวิต"

"ท่านนักพรตเจียง ใบขับขี่ของคุณ เก็บไว้ให้ดีนะครับ"

เจียงอวิ๋นรับใบขับขี่มาเปิดดู พยักหน้าอย่างพอใจ

อย่างน้อยรูปถ่ายหน้าตรงหนึ่งนิ้วบนบัตร ก็ถ่ายออกมาใช้ได้ ไม่ขี้เหริ่ แค่นั้นก็พอแล้ว

สองหนุ่มผู้โชคร้ายที่สนามสอบ เริ่มสงสัยในชีวิตแล้ว

สอบวันนั้น ได้ใบขับขี่วันนั้นเลยเหรอ มีแบบนี้ด้วยเหรอ มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ!

"คุณโยมทั้งสอง เจ้าสำนักบู๊ตึ๊งเป็นศิษย์พี่ของ อาตมา ขั้นตอนการรับบัตรเลยเร็วไปหน่อย"

"แต่ทุกขั้นตอนถูกต้องตามระเบียบ มาจากคะแนนสอบจริงๆ พวกเราทุกคนเหมือนกันครับ" เจียงอวิ๋นอธิบาย

ชาวเน็ตในไลฟ์สด เห็นกับตาว่าเจียงอวิ๋นเพิ่งหัดขับรถไถเมื่อวาน วันนี้ก็ได้ใบขับขี่แล้ว

เดิมทีจิตใจทุกคนยังปกติ เพราะคนเราย่อมมีพวกอัจฉริยะอยู่บ้าง เรื่องแบบนี้อิจฉากันไม่ได้

แต่ประโยคที่ว่า 'พวกเราทุกคนเหมือนกัน' ของเจียงอวิ๋น ทำเอาชาวเน็ตจิตหลุด

"ท่านนักพรต พวกเราเหมือนกันตรงไหน?"

"นอกจากเป็นคนเหมือนกัน อย่างอื่นผมกับท่านนักพรตไม่มีอะไรเหมือนกันเลย"

"เกินไปแล้ว นี่มันอวดเก่งชัดๆ!"

"พี่น้องครับ ผมสงสัยจริงๆ ว่าท่านนักพรตเป็นผู้กลับชาติมาเกิด ทุกย่างก้าวในชีวิตของท่านสมบูรณ์แบบเกินไป มันน่าเหลือเชื่อ"

[ทายาทตำราฮวงจุ้ยสิบหกอักษร]: "ผู้กลับชาติมาเกิดอะไรกัน ก็แค่เปิดโปรโกงเท่านั้นแหละ"

"สหายพรตหยินหยาง การยอมรับว่าคนอื่นเก่ง มันยากนักเหรอ?"

ณ ลานบ้านชาวนาแห่งหนึ่งในเขาหมางซาน แถบที่ราบภาคกลาง นักพรตหนุ่มคนหนึ่งวางโทรศัพท์ลง แล้วแหงนหน้ามองฟ้าถอนหายใจด้วยความคับแค้น

สวรรค์ หรือว่าคนเรามันไม่เท่ากันจริงๆ เหรอ?

เปรี้ยง!

ท้องฟ้าเหนือบ้านเขา จู่ๆ ก็มีเสียงฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

นักพรตหนุ่มสะดุ้งโหยง รีบหุบปากทันที สงสัยนิดเดียวก็โดนทัณฑ์สวรรค์ ชีวิตนี้อยู่ยากจริงๆ!

หลังจากเจียงอวิ๋นได้ใบขับขี่รถไถ เขาก็นั่งรถนักพรตเฉินอวิ๋นหลงกลับอารามด้วยอารมณ์เบิกบาน

ระหว่างทางเขายังอดไม่ได้ที่จะค้นหาข้อมูลว่า รถไถรุ่นไหนคุ้มค่าและใช้งานได้จริงที่สุด

พอกลับถึงอาราม ก็พบว่ามีรถไถ คลาส 4000 สองคันจอดอยู่หน้าประตู คันหนึ่งในนั้นใหม่เอี่ยมอ่อง

[จบแล้ว]