บทที่ 280 - รวมยันต์ฉลองตรุษจีน

บทที่ 280 - รวมยันต์ฉลองตรุษจีน

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'รวมยันต์ฉลองตรุษจีน' 1 เล่ม"

[รวมยันต์ฉลองตรุษจีน: วันนี้วันที่ 14 มกราคม ผ่านวันนี้ พรุ่งนี้ และมะรืนนี้ไป ก็เหลืออีกแค่ 15 วันก็จะถึงวันตรุษจีนแล้ว]

[ตรุษจีนปีนี้ เป็นปีแรกที่ระบบและโฮสต์ได้ฉลองร่วมกัน เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง จึงขอมอบคัมภีร์รวมยันต์ฉลองตรุษจีนเล่มนี้ให้เป็นพิเศษ]

[ในเล่มประกอบด้วยวิธีเขียนยันต์ร่ำรวย, ยันต์ความสุข, ยันต์สมปรารถนา, ยันต์มหามงคล, ยันต์อึดถึกทน และยันต์ลดความอ้วน ฯลฯ ซึ่งครอบคลุมความปรารถนาปีใหม่ของคนส่วนใหญ่]

[โฮสต์ ใกล้จะปีใหม่แล้ว ช่วยแจกสวัสดิการให้แฟนคลับหน่อย สุ่มแจกยันต์มงคล ให้พวกเขามีเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ในปีใหม่]

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'วิชาผนึก' 1 เล่ม"

[วิชาผนึก: ใช้อักขระยันต์ผนึกพื้นที่ส่วนหนึ่ง สามารถลดการไหลเวียนของเวลาภายในนั้นลงได้ถึง 90%]

[ในยุคที่ยังไม่มีตู้เย็น ผู้บำเพ็ญเพียรมักใช้วิชาผนึกในการถนอมอาหารสดและเนื้อสัตว์]

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับกระดาษยันต์สีเหลือง 1 ปึก"

[กระดาษยันต์สีเหลือง: กระดาษยันต์ที่ทำจากไม้หม่อนที่มีพลังวิญญาณ ดังนั้นยันต์ที่วาดออกมาจะมีพลังวิญญาณแฝงอยู่ ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นทวีคูณ]

[อย่างไรก็ตาม ต้องเชื่อในวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่ยันต์ทุกแผ่นจะเปลี่ยนดวงชะตาได้ ในปึกมีทั้งหมด 100 แผ่น โปรดใช้อย่างรู้คุณค่า]

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับพู่กันหงส์เขียว 1 ด้าม"

[พู่กันหงส์เขียว: ด้ามพู่กันทำจากไผ่ดำ ปลายพู่กันทำจากขนหางของนกหงส์เขียว เป็นสุดยอดพู่กันเขียนยันต์ที่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเลี่ยนชี่ใฝ่ฝัน]

[ใช้พู่กันนี้วาดยันต์ อัตราความสำเร็จจะเพิ่มขึ้น 3 เท่า คำเตือน: การเขียนยันต์เป็นเรื่องดี แต่ต้องรู้จักประมาณตน หากใช้พลังจิตจนหมดเกลี้ยง วันรุ่งขึ้นจะมีอาการปวดหัวเป็นผลข้างเคียง]

เจียงอวิ๋นลูบจมูก เขาเปิดมือถือดูวันที่ ในใจรู้สึกตื่นเต้น

วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ เผลอแป๊บเดียวก็จะตรุษจีนแล้ว

ปีก่อนๆ อารามเงียบเหงา เขาเลยมักจะอยู่ที่มหาวิทยาลัย ฉลองปีใหม่กับเพื่อนร่วมห้องจากสำนักเหมาซานที่ไม่กลับบ้านเหมือนกัน

เพื่อนร่วมห้องจากสำนักเหมาซานแต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ พวกเขาดูเหมือนไม่เคยขัดสนเรื่องเงินทอง หยิบของเก่าชิ้นเล็กๆ ออกมาขายมั่วๆ ก็ได้เงินหลายหมื่นแล้ว

ปีนี้ดีหน่อย มีศิษย์อาอยู่ด้วย ในอารามยังมีเสี่ยวไป๋ เสี่ยวเฮย และโหวเอ้อร์ ตรุษจีนปีนี้ต้องคึกคักแน่นอน

เจียงอวิ๋นเพิ่งเก็บของรางวัลที่สุ่มได้เข้าถุงสมบัติ เขาก็หันขวับไปมองหน้าต่าง เห็นเงาดำวูบผ่าน

กว๊าก!

เสียงนกฮูกร้องดังขึ้น

เสี่ยวไป๋มุดหัวออกมาจากผ้าห่ม กระโดดขึ้นไปบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ ยืดคอร้องด่าไปทางนอกหน้าต่างอย่างไม่พอใจ "งิง งิง งิง~~!"

"หน้าไม่อาย ดึกดื่นป่านนี้ยังมาเกาะหน้าต่างแอบดูเขานอนหลับ มีจรรยาบรรณนกบ้างไหมฮะ?"

เจียงอวิ๋นฟังคำด่าของเสี่ยวไป๋แล้วหน้าดำคร่ำเครียด เขาจำใจต้องลุกจากเตียง หิ้วเสี่ยวไป๋กลับมายัดใส่ผ้าห่มเหมือนเดิม

"โอ๋ๆ ไม่ต้องด่าแล้ว นอนสำคัญกว่า!"

"ไอ้นกเค้าแมวตัวนั้น เดี๋ยวอาจารย์จะจัดการสั่งสอนมันเอง อารามเทียนหยวนของเราไม่ใช่พื้นที่นอกกฎหมาย!"

พูดจบ เจียงอวิ๋นก็ทำมือร่ายเวท มองไปนอกหน้าต่าง แล้วพูดเสียงเย็นว่า "ฟ้าดินไร้ขอบเขต จิตลึกล้ำเที่ยงธรรม เทพสายฟ้าเก้าชั้นฟ้า ฟังคำบัญชาข้า"

"สายฟ้าจงมาคุ้มกาย!"

เปรี้ยง~~~

ท่ามกลางความมืดมิด สายฟ้าสีม่วงครามระเบิดขึ้นเหนืออารามเทียนหยวน

จากนั้น วัตถุสีดำเมี่ยมที่มีควันลอยกรุ่น ก็ร่วงตุ้บลงมาจากกลางอากาศ

เสี่ยวเฮยที่เฝ้ายามอยู่หน้าอารามเห็นดังนั้น ก็ฉีกยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก หางเรียวยาวของมันตบพื้นรัวๆ เหมือนกำลังปรบมือ ดีใจจนเนื้อเต้น

คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีเหตุร้ายอื่น

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงอวิ๋นและเสี่ยวไป๋ตื่นนอนอย่างสดชื่นแจ่มใส เตรียมตัวล้างหน้าแปรงฟัน

พอเปิดประตูออกมา ก็เห็นศิษย์อาจางแบกเหยี่ยวฮอบบี้ไว้บนไหล่ มือหิ้วนกฮูก เดินทอดน่องกลับมาจากลานหน้าอาราม

เจ้านกฮูกตัวนั้น ขนดำเมี่ยมทั้งตัว แถมยังมีกลิ่นไหม้โชยออกมา ขาของมันกระตุกเป็นพักๆ เหมือนจะพิสูจน์ว่าตัวเองยังไม่ตาย

"ไอ้หนู นี่มันเกิดอะไรขึ้น นกอยู่ดีๆ ทำไมโดนฟ้าผ่าได้?"

เจียงอวิ๋นทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เงยหน้ามองฟ้าแล้วพูดว่า "ศิษย์อา อย่ามองผมสิครับ ผมไม่รู้เรื่อง"

"เหนือหัวสามฟุตมีเทพเจ้า ใครจะไปรู้ว่าเมื่อคืนเจ้านี่ไปทำเรื่องชั่วช้าสามานย์อะไรไว้ ฟ้าดินถึงลงโทษ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่ต้องรักษา แค่เอาน้ำในบ่อให้กินหน่อยก็หายแล้ว"

ศิษย์อาจางทำหน้างง แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

หลังกินมื้อเช้าเสร็จ เจียงอวิ๋นก็เปิดไลฟ์ พาสาวกทำวัตรเช้า

ทำวัตรเช้ายังไม่ทันจบ เจียงฮว๋าหนงก็ขับรถไถลากอิฐมาหนึ่งคันรถ พร้อมแผ่นปูนซีเมนต์สามแผ่น

ตอนเจียงอวิ๋นเดินออกมาจากวิหารซานชิง เพื่อนซี้ของเจียงฮว๋าหนงที่ชื่อ เจียงเฮยไป๋ก็ขับรถไถอีกลากทรายกับปูนซีเมนต์มาหนึ่งคันรถ พร้อมประตูบานใหญ่สองบาน

"พี่เจียง ของมาส่งแล้ว พี่จะเอาของพวกนี้ไปทำอะไรครับ?" เจียงเฮยไป๋ถามด้วยความสงสัย

เจียงอวิ๋นพาคนทั้งสองไปที่หลังอาราม ทั้งคู่เห็นรูโหว่ที่กำแพงหลังอารามแล้วมุมปากกระตุกยิกๆ

เหลือเชื่อจริงๆ ขอบรูโหว่นั่นยังมีรอยหมัดรอยนิ้วมือหลงเหลืออยู่เพียบ คนตาไม่บอดก็ดูออกว่านี่คือรูที่คนใช้มือเปล่าทะลวงออกมา

เจียงฮว๋าหนงทำหน้าตื่นตระหนกทันที เขามองซ้ายมองขวา แล้วถามว่า "เสี่ยวเจียง ช่วงนี้อารามนายไปมีเรื่องกับขาใหญ่ที่ไหนมาหรือเปล่า?"

"ใช้มือเปล่าทุบกำแพงหลังอารามพังแบบนี้ ต้องเป็นยอดฝีมือแน่ๆ เราจะโทรแจ้งตำรวจดีไหม?"

เจียงอวิ๋นเงียบไม่ตอบ เขาเดินเข้าไปเงียบๆ กำหมัดแน่น แล้วทาบหมัดลงไปตรงรอยหมัดบนกำแพง ปรากฏว่าเข้ากันได้พอดีเป๊ะ

จากนั้นก็ทาบฝ่ามือและรอยนิ้ว ก็พอดีเป๊ะเช่นกัน

เจียงฮว๋าหนงและเจียงเฮยไป๋ยืนอึ้ง แวบแรกทั้งคู่สงสัยว่ากำแพงอารามสร้างแบบลดสเปก (โครงการกากเต้าหู้) หรือเปล่า

เจียงเฮยไป๋หยิบอิฐสีเขียวครึ่งก้อนขึ้นมา เดาะในมือดูน้ำหนัก แล้วฟาดฝ่ามือลงไปเต็มแรง

กร๊อบ!

เสียงกระดูกลั่นดังขึ้น เจ้าหนุ่มนั่นกุมมือร้องโอดโอยทันที

"ของจริง อิฐนี่ของจริง พี่เจียง พี่ใช้มือเปล่าทุบกำแพงได้ยังไง ช่วยทำให้ผมดูหน่อยได้ไหม?"

"ซู้ดดด... เจ็บมือชะมัด สงสัยกระดูกร้าวแหงๆ!"

เจียงอวิ๋นมองเจียงเฮยไป๋ที่กำลังร้องครวญคราง แล้วถอนหายใจอย่างระอา ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในอาราม หยิบยาผงยูนนานไป๋เหยาและผ้าพันแผลออกมา

เขาช่วยพันแผลให้เจ้าหนุ่ม แล้วพูดว่า "ท่านอุบาสกอุบาสิกาทุกท่าน อาตมาฝึกยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก ผิวหนังเลยหนาและทนทานเป็นพิเศษ"

"ขอความกรุณาทุกท่านอย่าเลียนแบบพฤติกรรมใดๆ ของอาตมา ไม่งั้นเบาหน่อยก็เจ็บตัวขายหน้า หนักหน่อยก็อาจได้ลัดคิวไปเกิดใหม่ ได้ไม่คุ้มเสียนะครับ!"

พูดจบ เจียงอวิ๋นก็ลงมือซ่อมรูโหว่ที่กำแพงด้วยมือเปล่า

รูนี้เมื่อวานทุบแบบรีบๆ วันนี้จะติดประตู เลยต้องซ่อมแซมให้เรียบร้อยสักหน่อย

คนในเหตุการณ์ต่างพากันยืนอึ้ง มือเปล่าผ่าอิฐทุกคนเห็นจนชินแล้ว แต่มือเปล่าทุบกำแพงนี่ภาพมันบาดตาบาดใจเหลือเกิน!

จนกระทั่งเจียงอวิ๋นติดบานพับ และติดตั้งประตูหลังสองบานเสร็จเรียบร้อย ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็ยังถกเถียงเรื่องนี้กันไม่จบ

"ทำไมท่านนักพรตต้องใช้มือเปล่าติดประตู ทำไมไม่ใช้เครื่องมือ?"

"เมื่อวานฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ปกติ แต่วันนี้รู้สึกว่ามันชักจะหลุดโลกไปหน่อย"

"สตรีมเมอร์นี่ทีเร็กซ์ในร่างคนชัดๆ ถ้าไปอยู่บริษัทรับทุบตึก รุ่งแน่นอน"

"ใช้เครื่องมือจะไปสะดวกเท่าใช้มือเปล่าได้ไง?"

"พี่เจียงเฮยไป๋นี่ใช้ได้เลย มีเรื่องอะไรพี่แกใส่เดี่ยวตลอด!"

"เอาตัวเองเข้าแลกเพื่อพิสูจน์ความจริง พี่เฮยไป๋ รับการคารวะจากข้าด้วย [หน้ายิ้มเจ้าเล่ห์]"

[จบแล้ว]