บทที่ 200 - งานไม้สิ อาตมาก็ถนัด

บทที่ 200 - งานไม้สิ อาตมาก็ถนัด

"เรื่องสร้างบ้านคนเดียวทำไม่ไหวแน่ แต่งานช่างไม้นี่ อาตมาก็ถนัดนะ"

"แต่ในเมื่อโยมสองคนมาแล้ว ก็อย่าเพิ่งไป วันนี้อารามเลี้ยงข้าว อยู่ช่วยเป็นลูกมืออาตมาหน่อยแล้วกัน" เจียงอวิ๋นพูดพร้อมรอยยิ้ม

เจียงหัวหนงและเพื่อนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทั้งสองคนรู้สึกว่าเจียงอวิ๋นชักจะขี้โม้ไปหน่อยแล้ว

ทุกคนโตมาด้วยกันในหมู่บ้าน แก้ผ้าเล่นน้ำมาด้วยกัน ใครมีฝีมือแค่ไหน รู้อยู่แก่ใจกันดี

เรื่องวรยุทธ์สูงส่ง มีคาถาอาคม อันนี้พวกเขายอมรับ แต่บอกว่าเป็นงานช่างไม้ด้วย นี่มันออกจะเหลือเชื่อไปหน่อย

ทั้งสองซุบซิบกันครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าวันนี้จะเป็นแค่ลูกมือ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น กะว่าจะรอดูเจียงอวิ๋นหน้าแตกสักที

อารามเทียนหยวนทั้งหลังเป็นสถาปัตยกรรมโบราณแท้ๆ แม้จะไม่ได้สร้างซับซ้อนเหมือนพระราชวังต้องห้าม แต่โครงสร้างแบบ 'เข้าลิ้นสลักเดือย' บนหลังคา ถ้าไม่ใช่ช่างไม้เฒ่าประสบการณ์สูง คนทั่วไปดูยังไงก็ดูไม่เข้าใจหรอก

ทั้งสามช่วยกันแบกท่อนซุงเข้าไปในลานหน้าอาราม วางพาดไว้บนม้านั่งยาวสองตัว

เจียงหัวหนงและเพื่อนหยิบเครื่องมือมาเริ่มลอกเปลือกไม้หยาบๆ ออก

เจียงอวิ๋นไปยกบันไดไม้มาจากหลังอาราม ปีนขึ้นไปบนหลังคาวิหารสามองค์บริสุทธิ์

เขาถือฉากวัดไม้ กระดาษ และปากกา เริ่มวัดขนาดที่แน่นอนของไม้ระแนงที่เสียหาย

เนื่องจากเคยเรียนรู้คัมภีร์สายสร้างอย่าง 《วิชากลไก》 และ 《อุตสาหกรรมเบื้องต้น》 มาแล้ว พอขึ้นไปบนหลังคา ภาพโครงสร้างแยกส่วนของวิหารสามองค์บริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาโดยอัตโนมัติ

"ญาติโยมทั้งหลาย ถึงวันนี้เราจะแค่เปลี่ยนไม้ระแนงไม่กี่ท่อน แต่การวาดแบบแปลนเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้"

"ช่างจะทำงานให้ดี ต้องลับเครื่องมือให้คมก่อน ต่อให้เป็นการซ่อมหลังคา ก็จะรบโดยไม่มีการเตรียมพร้อมไม่ได้"

เจียงอวิ๋นนั่งอยู่บนสันหลังคา ถือปากกาวาดแบบร่างไม่หยุด

เพียงครู่เดียว ภาพโครงสร้างแยกส่วนของหลังคาก็ปรากฏเป็นรูปเป็นร่าง

ชาวเน็ตในไลฟ์เห็นภาพโครงสร้างและคำอธิบายละเอียดยิบข้างๆ ภาพ ก็พากันสูดปากด้วยความทึ่ง

"เชี่ย ภาพสามมิติของหลังคาวิหารสามองค์บริสุทธิ์ พรสวรรค์ด้านการวาดเขียนของท่านนักพรตสูงขนาดนี้เลยเหรอ?"

"พูดตามตรง สมัยมัธยมฉันวาดภาพสามมิติของกล่องสี่เหลี่ยม ยังวาดได้ไม่ดีเท่าท่านนักพรตเลย ‘ปิดหน้า’"

"ผมสงสัยอย่างยิ่งว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย สตรีมเมอร์แอบไปเรียนวิศวกรรมโยธามาด้วย ฝีมือนี้สุดยอดจริงๆ"

"ไหนบอกว่าแค่เปลี่ยนไม้ระแนงไม่กี่อัน ทำไมฉันรู้สึกเหมือนจะรื้อหลังคาเปลี่ยนใหม่หมดเลยล่ะ?"

เจียงอวิ๋นวางปากกาลง เขาชื่นชมแบบร่างบนกระดาษ แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

นับตั้งแต่เรียนรู้วิชากลไก เวลาทำงานไม้ เขามักจะมีอาการย้ำคิดย้ำทำนิดหน่อย คือไม่ว่าจะทำอะไรต้องทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด

อย่างสถาปัตยกรรมโบราณเช่นอารามเต๋า โดยทั่วไปจะยึดหลักซ่อมแซมให้เหมือนของเดิม ดังนั้นจึงประมาทไม่ได้

ไม้ระแนงบนหลังคาวิหารเป็นไม้ระแนงทรงสี่เหลี่ยมยาว ผิวนอกเป็นสีน้ำตาลไหม้ ความยาวอยู่ที่ 2.15 เมตร วัสดุทำจากไม้หลิวเช่นกัน

ไม้ระแนงที่แตกและบิดเบี้ยวต้องเปลี่ยนทั้งหมด 5 ท่อน และกระเบื้องสีเขียวที่แตกต้องเปลี่ยน 28 แผ่น

เจียงอวิ๋นถอนหญ้าวัชพืชตามร่องกระเบื้องออกจนสะอาด แล้วปีนลงจากบันได

เวลานี้

เจียงหัวหนงและเพื่อนได้ใช้เครื่องมือลอกเปลือกไม้หลิวออกจนเกลี้ยง เผยให้เห็นเนื้อไม้สีขาวนวลที่มีลายไม้สวยงาม

"โห แบบแปลนนี้วาดได้สวยมาก ผมเคยเห็นแต่ในตำราช่างไม้ที่คุณปู่ให้ดูเท่านั้นเอง"

"ท่านนักพรตเจียง ต้นหลิวที่ท่านเอามา ตัดแต่งเป็นไม้ระแนงได้อย่างมากก็หกท่อน วัสดุมีจำกัด"

"ผมเคยเป็นลูกมือปู่ทำไม้ระแนงมาบ้าง ให้ผมทำเถอะ" เพื่อนเจียงหัวหนงอุทานชม ก่อนจะเสนอตัว

เจียงอวิ๋นส่ายหน้าปฏิเสธ

เขายังจำคำกำชับของอาจารย์ในฝันได้ดี การซ่อมแซมวิหารสามองค์บริสุทธิ์เป็นเรื่องมหากุศล ต้องลงมือทำด้วยตัวเอง

อีกอย่าง สำหรับคนที่เรียนรู้วิชากลไกมาแล้ว การใช้เลื่อยมือตัดไม้ระแนงหกท่อน ไม่ใช่เรื่องยากเลย

"ญาติโยมทั้งหลาย วันนี้อาตมาจะสอนงานช่างไม้ให้ดูสักหน่อย ยุคนี้เป็นยุคเครื่องจักรกล คนที่ยังยืนหยัดในสายอาชีพนี้มีน้อยจริงๆ"

"ดูครั้งหนึ่ง ก็เหลือน้อยลงไปครั้งหนึ่ง ไม่แน่ว่าวันหน้าฝีมือสายนี้อาจจะสูญหายไป ดูแล้วก็ช่วยกันอนุรักษ์ไว้นะ" เจียงอวิ๋นค้นขวดหมึกดำออกมาจากในอาราม

เขาเอาผงชาดจูซาผสมลงไปในหมึก แล้วเติมใส่ใน 'เต้าตีเส้น' (บักเต้า)

หลังจากวัดรูปทรงของท่อนซุงแล้ว ก็ดึงด้ายออกจากเต้าตีเส้น ดีดเส้นกำหนดขนาดกว้างยาวสูงที่สามารถตัดได้มากที่สุดออกมา

"หรือว่าท่านนักพรตจะเป็นงานไม้จริงๆ ท่าทางตอนทำงานดูมืออาชีพมาก"

"ท่านนักพรต เพื่อไม่ให้ฝีมือช่างไม้ของท่านสูญหาย รับผมเป็นศิษย์เถอะครับ?"

"นั่นสิ เรื่องบำเพ็ญเพียรเราไม่มีพรสวรรค์ แต่งานช่างไม้ถ้าขยันหน่อย ก็น่าจะพอเรียนได้มั้ง?"

"ลูกศิษย์สาวสวยพร้อมแจกไพ่... เอ้ย พร้อมมอบตัวเป็นศิษย์ ล่อลวงท่านนักพรต รับสอนตัวต่อตัวไหมคะ เป็นสาวแกร่งก็ได้ โลลิต้าก็ได้ ถุงน่องดำก็ได้ ลูกไม้ก็ได้นะ!"

เจียงอวิ๋นไม่ได้ดูคอมเมนต์ในไลฟ์ เขาให้เจียงหัวหนงและเพื่อนช่วยจับไม้ไว้ให้มั่น แล้วตัวเองก็ถือเลื่อยมือ เริ่มเลื่อยส่วนเกินออก

ช่างไม้ทั่วไปถ้าวัสดุไม่พอก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

แต่เจียงอวิ๋นกล้ากว่านั้นเยอะ ถ้าแค่ไม้ระแนงไม่กี่ท่อนยังทำไม่ได้ ก็เสียชื่อที่เรียน 《วิชากลไก》 มาหมด

เอี๊ยด! อ๊าด...

เสียงเลื่อยมือดังเป็นจังหวะกระชับ ครึ่งชั่วโมงต่อมา ท่อนซุงหลิวที่ดูบิดเบี้ยวเมื่อครู่ ก็กลายเป็นแท่งไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้า

ใช้ไม้บรรทัดวัดดู ยาว 2.3 เมตร กว้าง 30 เซนติเมตร สูง 40 เซนติเมตร ไม่ขาดไม่เกิน

เจียงหัวหนงและเพื่อนดูจนตาค้าง งานนี้ทำออกมาได้สวยจริงๆ

"ท่านนักพรตเจียง ท่านไปเรียนงานไม้มาตอนไหนเนี่ย?"

"เสี่ยวอวิ๋น ตอนแรกฉันกะจะรอดูแกหน้าแตก ไม่นึกว่าจะทำได้ดีขนาดนี้ ไม่เลว ไม่เลว วันหลังงานไม้ที่บ้านฉัน จ้างแกไปช่วยได้เลยนะเนี่ย"

ชาวเน็ตในไลฟ์ได้ยินคำพูดของเจียงหัวหนง ก็เดาะลิ้นในใจ

"สุดยอด ของในอารามกินไม่ได้ ขนแกะไม่ได้ (เอาเปรียบไม่ได้) หัวหนงก็เลยหันมาเล็งที่ตัวท่านนักพรตแทน"

"ท่านนักพรตมีไพ่ลับซ่อนอยู่อีกกี่ใบกันเนี่ย ทำไมรู้สึกว่าท่านทำเป็นทุกอย่างเลย!"

"บ้านผมเป็นช่างไม้สามรุ่น ผมเรียนมาสี่ห้าปี พูดจากใจเลยนะ ผมยังทำไม่ได้ระดับท่านนักพรตเลย"

หลังจากเจียงอวิ๋นเลื่อยไม้ทั้งท่อนแบ่งเป็นไม้ระแนงขนาดเท่ากันหกท่อน เขาก็หยิบ 'กบไสไม้' ออกมา

นี่คือเทพศาสตราสำหรับขัดไม้ให้เรียบ และเป็นของดีที่มีเฉพาะในจีน น่าเสียดายที่คนส่วนใหญ่เดี๋ยวนี้เห็นแล้วไม่รู้จัก

"ญาติโยมทั้งหลาย กบไสไม้นี้โครงสร้างเรียบง่าย และใช้งานสะดวกมาก"

"วันไหนพวกคุณทะลุมิติไปอดีตแล้วหากินไม่ได้ ก็ลองไปเป็นช่างไม้ดูได้นะ"

"เวลาใช้กบไสไม้ อันดับแรกต้องใช้นิ้วชี้สองนิ้วกดที่ด้านข้างของช่องกบ นิ้วโป้งยันไว้ด้านหลัง แบบนี้นอกจากจะออกแรงสะดวกแล้ว ยังช่วยกันไม่ให้เสี้ยนไม้ตำมือด้วย"

"จากนั้นเวลาออกแรง ต้องออกแรงดันไปข้างหน้าและดึงกลับให้มั่นคง ห้ามส่ายซ้ายขวาเด็ดขาด"

"ดันหนัก ดึงเบา ตอนดึงกลับกบต้องไม่หลุดจากเนื้อไม้ ไม่งั้นผิวไม้ที่ไสออกมาอาจจะไม่เรียบ"

เจียงอวิ๋นถือกบไสไม้ ไสไปอธิบายไป

ไม้ระแนงที่เขาไสออกมา ผิวเรียบเนียน ลายไม้ชัดเจน

ต่อให้ชาวเน็ตดูไม่เป็น ก็ยังดูออกว่างานนี้ทำออกมาได้สวยงามมาก

"ท่านนักพรตต้องเป็นช่างไม้เก่าแก่แน่ๆ คนทั่วไปทำงานได้เนี๊ยบขนาดนี้ไม่ได้หรอก"

"ได้ความรู้ใหม่แล้ว ขอถามหน่อยว่าถ้าจะทะลุมิติไปเป็นช่างไม้ ไปยุคไหนดีที่สุด?"

"ตอนเรียนหนังสือฉันยังไม่ตั้งใจเรียนเท่าดูไลฟ์นี้เลย รู้สึกว่าสตรีมเมอร์ไปเป็นครูก็น่าจะรุ่ง"

"จู่ๆ ก็อยากจะไปร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสตรีมเมอร์ ไปเป็นช่างไม้ด้วยกัน ฉันไสไม้ เขาซ่อมบ้าน... รู้สึกไร้อนาคตชอบกลแฮะ!"

หลังจากทำไม้ระแนงทั้งหกท่อนเสร็จ เจียงอวิ๋นมองไม้ระแนงใหม่เอี่ยมแล้วส่ายหน้า ไม้ระแนงนี้จะเอาไปใช้ ยังขาดอีกหนึ่งขั้นตอน

[จบแล้ว]