บทที่ 120 - ก็แค่หาอะไรเล่นแก้เบื่อ

บทที่ 120 - ก็แค่หาอะไรเล่นแก้เบื่อ

เจียงอวิ๋นนั่งจ้องผิวน้ำอยู่บนหินก้อนใหญ่ กระบวนการรอปลามากินเหยื่อนั้นช่างน่าเบื่อและจืดชืดสิ้นดี

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ไม่ได้อ่อยเหยื่อล่อปลา มันก็แทบจะเหมือนกับการรอให้ปลาว่ายมาชนเบ็ดด้วยความสมัครใจ

รอจนรากงอก ปลาสักตัวก็ยังไม่มาตอดเบ็ด กลับกลายเป็นเสี่ยวไป๋ที่วิ่งเข้าไปเล่นในป่า ได้ของติดไม้ติดมือกลับมาแทน

เจ้าตัวเล็กคาบอะไรบางอย่างไว้ในปาก วิ่งเหยาะๆ กลับมาพร้อมส่งเสียงร้องงิ๊งๆ ไม่หยุด

พี่งูเลื้อยตามหลังมาตั้งนานกว่าจะทัน พอมาถึงก็อ้าปากฟ้องทันที "ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ~~"

"ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ~~!"

ท่าทางเหมือนเด็กน้อยขี้ฟ้องไม่มีผิด เจียงอวิ๋นอดขำไม่ได้

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็กลั้นขำไม่อยู่ ใครจะไปคิดว่าจงอางโจวซานที่ภายนอกดูหยิ่งผยองและอันตราย เนื้อแท้ข้างในจะเหมือนเด็กอนุบาลขนาดนี้

"เสี่ยวไป๋คาบอะไรมา หน้าตาคุ้นๆ แฮะ?"

"จิ้งจกหรือตุ๊กแก ใครรู้บ้าง?"

"เช้ดดด ฉันเป็นคนกลัวสัตว์เลื้อยคลานมาก แต่ทำไมฉันถึงมองว่าไอ้ตัวในปากเสี่ยวไป๋มันน่ารักจัง"

เจียงอวิ๋นวางคันเบ็ด แย่งเจ้าตัวเล็กในปากเสี่ยวไป๋ออกมา พิจารณาดูอย่างละเอียด แล้วยิ้มพูดว่า "เจ้าตัวเล็กนี่คือกิ้งก่ารั้ว หรือ กิ้งก่าหัวแดง เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์กิ้งก่าครับ"

"ปกติตามันชอบเกาะนิ่งๆ อยู่ตามพงหญ้าหรือต้นไม้ เคลื่อนไหวว่องไวมาก กินแมลงเล็กๆ เป็นอาหาร เจ้าตัวนี้พบมากในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน แถวเกาะไหหลำเจอบ่อย"

"สองปีมานี้โลกร้อนขึ้น ไม่นึกเลยว่าแถบเขาอู่ตางจะมีกิ้งก่าหัวแดงอาศัยอยู่ด้วย แปลกพิลึก นึกว่ามันคงฝันไม่ถึงแน่ๆ ว่าชีวิตนี้จะต้องมาตกอยู่ในปากของจิ้งจอกอาร์กติก"

ชาวเน็ตนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวันก่อนอาจารย์เสี่ยวเลี่ยงเพิ่งจะทำคลิปให้ความรู้เกี่ยวกับกิ้งก่าหัวแดงไป และตอนถ่ายทำก็เกิดอุบัติเหตุด้วย

"กิ้งก่ากับจิ้งจอก ช่างเป็นคู่สร้างคู่สมจริงๆ รู้สึกว่าเสี่ยวไป๋น่าจะจับคู่จิ้นกับกิ้งก่าหัวแดงได้นะ 【หัวสุนัข】!"

"เลอะเทอะ!"

"ฮ่าๆๆๆ นักเขียนสองท่านข้างบนทำไมวางปากกาแล้วล่ะ?"

"ชั่วขณะหนึ่ง ฉันแยกไม่ออกจริงๆ ว่าพวกนายพูดถึงจิ้งจอกทิเบต (ฉายาอาจารย์เสี่ยวเลี่ยง) หรือจิ้งจอกอาร์กติกกันแน่ 【หัวเราะทั้งน้ำตา】"

"ท่านนักพรต กิ้งก่าหัวแดงกัดเจ็บนะ ระวังด้วย!"

เจียงอวิ๋นอ่านคอมเมนต์แล้วยิ้มตอบ "ญาติโยมทั้งหลาย อาตมาขอให้ความรู้หน่อย เจ้าตัวเล็กนี่ถึงจะมีฟัน แต่มันกัดคนไม่เจ็บหรอกครับ"

"ผมเคยอ่านนิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิกเมื่อวันก่อน เห็นผู้อำนวยการจิ้งจอกชอบแหย่กิ้งก่าหัวแดง เดินไปก็ให้มันกัดนิ้วไป เขาบอกว่าไม่เจ็บ หนังไม่ถลอกด้วยซ้ำ ก็แค่หาอะไรเล่นแก้เบื่อ"

"โอ๊ย! เช้ดดด ปรมาจารย์ซานชิงช่วยด้วย ไอ้ผู้อำนวยการจิ้งจอกนั่นหลอกผม เจ้าตัวเล็กนี่กัดเจ็บชะมัด!"

มุมปากเจียงอวิ๋นกระตุกยิกๆ เขายกมือขึ้น กิ้งก่าหัวแดงกัดนิ้วชี้เขาแน่น ตัวห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศ แกว่งไปแกว่งมา ดื้อด้านสุดๆ กัดไม่ปล่อย

ชาวเน็ตอึ้งกิมกี่ คนที่เคยดูคลิปผู้อำนวยการจิ้งจอกโดนกิ้งก่าตบหน้าฉาดใหญ่ เห็นฉากเดจาวูแบบนี้ก็พากันหัวเราะน้ำพุ่ง

"โอ๊ย ช็อตนี้เรียกว่า ไม่เจ็บ ไม่เจ็บจริงๆ นะ 【หัวสุนัข】"

"ขำไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ ผู้อำนวยการจิ้งจอกเพิ่งโดนกัด ท่านนักพรตก็โดนตามมาติดๆ กิ้งก่าหัวแดงนี่มัน MVP ประจำซีซั่นชัดๆ!"

"ฮ่าๆๆๆ ฉากพลิกล็อกมโหฬาร นี่คือตำนานวาจาสิทธิ์ใช่ไหม?"

เจียงอวิ๋นดีดหัวกิ้งก่าน้อยเบาๆ พบว่ามันยังกัดไม่ปล่อย เขาถอนหายใจอย่างจนใจ แล้วเดินลมปราณ

นิ้วมือสั่นสะเทือนเบาๆ ก็สลัดปากกิ้งก่าหลุดออกมาได้

เขาคีบพุงกิ้งก่าหัวแดง มองดูเจ้าตัวเล็กที่แยกเขี้ยวขู่ฟ่อๆ บิดคอซ้ายขวากัดลมวูบวาบ แต่กัดไม่โดนอะไรเลย ในใจรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ไม่นึกเลยว่าการเสียท่าครั้งแรกในชีวิต จะมาพลาดท่าให้กับกิ้งก่าหัวแดงที่มีพลังต่อสู้แทบจะเป็นศูนย์แบบนี้

เจียงอวิ๋นยกมือขึ้น เหวี่ยงแขนเป็นวงกลม โยนเจ้าตัวเล็กข้ามไปฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ แล้วกลับมานั่งตกปลาต่อ

ชาวเน็ตเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้

"กิ้งก่าหัวแดง: ถ้ากูมีพิษสักนิด พวกมึงจะกล้าเอามาเล่นแก้เบื่อแบบนี้ไหม?"

"วินาทีเมื่อกี้ ฉันเหมือนจะเห็นน้ำตาคลอเบ้าตาของท่านนักพรตด้วยนะ"

"โชคดีที่ตัวมันเล็ก แถมไม่มีพิษ ไม่งั้นทั้งท่านนักพรต ทั้งจิ้งจอกทิเบต ได้กลับบ้านเก่ากันหมดแน่!"

"กัดไม่เจ็บจริงๆ นะ ตอนอายุสามสิบแปดฉันเคยโดนกัด ตอนนี้ฉันเพิ่งจะอายุสิบหก สุขภาพแข็งแรงดี 【ล้อเล่น】"

"ทำไมกิ้งก่าหัวแดงถึงชอบกัดนิ้วชี้ของท่านนักพรตกับอาจารย์เสี่ยวเลี่ยงนะ?"

"กิ้งก่า: ก็นิ้วชี้ในภาษาจีนคือ 'นิ้วกิน' นี่นา มันก็ต้องมีไว้กินสิ!"

เรื่องวุ่นวายจบลงไม่นาน ทุ่นลอยของเจียงอวิ๋นก็เริ่มขยับ

หัวใจของชาวเน็ตสายตกปลาเต้นตึกตัก ทุกคนเริ่มเป็นห่วงเหรียญเงินที่ลงเดิมพันไป คอมเมนต์ในไลฟ์สดเงียบกริบลงทันตา

เจียงอวิ๋นรีบวัดเบ็ด ตวัดข้อมือทีเดียวก็ดึงปลาลอยขึ้นจากน้ำ ปรากฏว่าเป็นปลาไนตัวน้อยขนาดเท่าฝ่ามือ

"ต้องเชื่อมั่นในวิจารณญาณของนักตกปลาอาชีพ วันนี้ท่านนักพรตไม่มีทางได้ปลาใหญ่แน่นอน!"

"สิงอยู่ในไลฟ์มาตั้งนาน ในที่สุดฉันก็เห็นเหรียญเงินไหลกลับเข้ากระเป๋าสักที น้ำตาจะไหล"

"สตรีมเมอร์ เปิดทายผลเร็วๆ ผมจะเอาเหรียญเงินที่เสียไปคืนมา แทงสวนแม่นยำที่สุด"

เจียงอวิ๋นมองปลาไนตัวจ้อย สลับกับมองคอมเมนต์ของชาวเน็ตสายตกปลา แล้วอธิบายอย่างจนใจว่า "ฝนตกหนึ่งห่าอากาศเย็นลงหนึ่งระดับ ช่วงนี้ที่หูเป่ยถ้าฝนตกเมื่อไหร่ จะรู้สึกหนาวจับใจเลยครับ"

"ในป่าสองวันนี้ถึงฝนจะไม่ตก แต่เพราะอยู่บนที่สูง อากาศเลยเย็น ตกปลาใหญ่ยากหน่อย แต่ไม่ต้องรีบ ของดีมักจะมาทีหลังเสมอ"

เขาปลดปลาไนออก เกี่ยวไส้เดือน แล้วเหวี่ยงเบ็ดลงน้ำใหม่

ชาวเน็ตหลายคนอาศัยจังหวะนี้คว้าโทรศัพท์เดินเข้าห้องน้ำ

"ฉันเชื่อมั่นในฝีมือท่านนักพรต เขาไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง แทงข้างชนะหมดหน้าตัก!"

"ตกปลาต้องดูที่ท่านนักพรต ตาเฒ่าเติ้งกาง (เซียนตกปลา) ฝีมือไม่ถึงขั้นหรอก 【หัวสุนัข】"

"อาจารย์เติ้งกางใช้ฝีมือ แต่ท่านนักพรตใช้ศาสตร์ฮวงจุ้ยตกปลา สองคนนี้กินกันไม่ลงจริงๆ แต่ฉันว่าทำเนียบเทพเจ๋งกว่า"

"กำลังนั่งขี้อยู่ มีใครเหมือนกันไหม?"

"เหมือนกันเลยเพื่อน 【หัวเราะหนักมาก】!"

"ตอนท่านนักพรตลงเบ็ดไม้แรก ผมก็เข้าส้วม ตอนนี้ขาชาลุกไม่ขึ้นแล้ว ใครก็ได้ช่วยที พยุงผมหน่อย 【ปิดหน้า】"

น้ำในป่าอุณหภูมิต่ำ ปลาเลยโตช้า

เจียงอวิ๋นตกปลาได้ติดๆ กันหลายตัว มีทั้งปลาไน ปลาจี้ (ปลาตะเพียนทอง) และปลาไหลนา แต่ไม่มีตัวไหนหนักเกินสี่ชั่ง (2 กิโล) สักตัว

เปิดทายผลไปหลายรอบ ชาวเน็ตสายตกปลากอบโกยเหรียญเงินกันเปรมปรีดิ์ หลายคนพอร์ตโตขึ้นหลายเท่าตัว

"ปรมาจารย์ซานชิงคุ้มครอง ญาติโยมในไลฟ์ทำไมถึงได้เป็นคนมองโลกตามความเป็นจริงกันขนาดนี้ครับ?" เจียงอวิ๋นหย่อนเบ็ดเสร็จก็เหลือบมองอัตราต่อรอง แล้วเอามือกุมขมับ บ่นอุบอย่างหมดหนทาง

ตอนนี้อัตราต่อรองระหว่าง 'ตกได้ปลาใหญ่สิบชั่ง' กับ 'ตกไม่ได้' อยู่ที่ 1 ต่อ 99

ยอดเงินฝั่งตกได้ปลาใหญ่มีไม่ถึงห้าแสนเหรียญ เหลือแค่แฟนพันธุ์แท้ไม่กี่คนที่ยังกัดฟันสู้ตาย

กระแสน้ำใต้น้ำระลอกหนึ่งม้วนตัวผ่านไป เจียงอวิ๋นรู้สึกว่าคันเบ็ดหนักอึ้ง เหมือนจะมีปลาใหญ่กินเบ็ดแล้ว

เขากระตุกคันเบ็ด ดึงไม่ขึ้น คันไม้ไผ่โค้งงอเป็นรูปคันธนู

ชาวเน็ตสายตกปลาตาค้าง ฉากนี้... เหมือนปลาใหญ่จะกินเบ็ดแล้วนี่หว่า!

"ชิบหายแล้ว ชิบหายแล้ว ครั้งนี้หมดตัวแน่กู!"

"ท่านนักพรตทำไมไม่เล่นตามกฎ นี่มันตกปลาใหญ่ได้จริงดิ วิทยาศาสตร์อยู่ตรงไหน!"

"ศรัทธาท่านนักพรตจะได้ชีวิตนิรันดร์ พลิกนรก รวยชั่วข้ามคืน ก็จังหวะนี้แหละ!"

เจียงอวิ๋นรั้งคันเบ็ด ถอยหลังไปสองก้าว แล้วงัดขึ้นสุดแรง เงาดำขนาดมหึมาพุ่งพรวดพราดขึ้นมาจากน้ำ แต่ไอ้ตัวนั้นดูยังไง... มันก็ไม่ใช่ปลาแน่ๆ!

[จบแล้ว]