บทที่ 31 - บรรลุวิถี

บทที่ 31 - บรรลุวิถี

ช่างเถอะ ช่างเถอะ ก็แค่ชาการเดียว

เจียงอวิ๋นพยักหน้า “โอเค โอเค โสมป่าอาตมารับไว้ ชาเป็นของแก”

“แต่แกกินตรงนี้ไม่ได้ หน้าประตูอารามมีเบาะรองนั่ง ไปนั่งกินตรงนู้น อย่ามากวนฉันรำไทเก๊ก”

เยว่ปั้นดีใจจนเนื้อเต้น อุ้มกาน้ำชากับถ้วยชาไปหย่อนก้นนั่งลงบนเบาะหน้าอาราม แล้วค่อยๆ จิบชาทีละคำอย่างละเมียดละไม

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ... อ่าาา!

ผู้ชมเห็นเยว่ปั้นจิบชาเสียงดังฟังชัด หลายคนรู้สึกเหมือนโดนหยามศักดิ์ศรี

“ลิงสงวนยังกินชาเป็นกว่าฉันอีก”

“ถ้าแม่ฉันดูอยู่ แกต้องด่าว่าฉันสู้ลิงตัวนี้ไม่ได้แน่”

“【หัวเราะทั้งน้ำตา】 ฉันก็เหมือนกัน กินชาเหมือนวัวกินน้ำมาตั้งแต่เด็ก แม่ด่าตลอดว่าเสียของ”

“ใจเย็นๆ พวกเราปุถุชนคนธรรมดา จะไปสู้สัตว์สงวนระดับชาติได้ยังไง!”

เจียงอวิ๋นเดินมากลางลานหน้าอาราม พูดกับกล้องโดรนว่า “คราวก่อนอาตมาสอนท่า ‘แผงคอม้าป่า’ กับ ‘กระเรียนขาวกางปีก’ ไปแล้ว วันนี้จะมาเรียนท่า ‘ปัดเข่าก้าวบิดซ้ายขวา’ กับ ‘ดีดพิณ’”

“คนสมัยนี้ชอบนอนเปื่อยอยู่บนเตียง ฝึกสองท่านี้บ่อยๆ จะช่วยบริหารข้อต่อมือและเท้าได้ดีมาก”

คราวนี้ผู้ชมแปดสิบเปอร์เซ็นต์ยอมลุกมาฝึกตามเจียงอวิ๋นแต่โดยดี

ถึงส่วนใหญ่จะไม่ได้หวังว่าจะฝึกจนเก่งเทพ แต่อย่างน้อยในใจลึกๆ ก็แอบหวังนิดๆ

เผื่อว่าตัวเองจะเป็นอัจฉริยะด้านวรยุทธ์ที่มีกระดูกสันหลังมังกร หนึ่งในหมื่นคนอะไรแบบนั้น?

ต่อให้ไม่ใช่ ก็ถือว่าออกกำลังกาย ไม่ขาดทุนหรอก!

หลังจากผู้ชมเรียนท่าปัดเข่าก้าวบิดซ้ายขวาและท่าดีดพิณจบ ก็รำไทเก๊กตามเจียงอวิ๋นอีกสี่ห้ารอบ

หลายคนเหนื่อยหอบ แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

“เชรดดด ฉันทำได้จนจบว่ะ”

“เพลงหมัดไทเก๊กนี่เหมือนเมียผมเลย ดูภายนอกนุ่มนวล แต่พอเจอของจริง เล่นเอาเกือบตาย”

“ท่านนักพรตรำจบ ผมก็รำจบ เทียบบัญญัติไตรยางศ์แล้ว ผมฝีมือพอๆ กับท่านนักพรต”

“ผมฝึกไทเก๊กตามสตรีมเมอร์บนเตียง เหงื่อท่วมที่นอน แฟนผมนึกว่าผมฉี่รดที่นอน 【หน้าดำ】”

เจียงอวิ๋นสอนไทเก๊กเสร็จ หันไปมองก็เห็นเยว่ปั้นดื่มชาจิตวิญญาณหมดกาแล้ว ตอนนี้กำลังนั่งบนเบาะ จ้องมองเขาด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ไอ้ลิงนี่ มองอะไร หรือมันอยากเรียนไทเก๊กด้วย?

เป็นไปไม่ได้ ยุคนี้ห้ามสัตว์บำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นปีศาจนะ ถ้ามันเรียนไทเก๊กได้ ก็กลายเป็นปีศาจแล้วสิ

เจียงอวิ๋นเดินเข้าห้อง กิน ‘ยาหยั่งรู้เต๋า’ แล้วชงชาจิตวิญญาณให้ตัวเองใหม่อีกกา

พอดื่มชาหมด เขารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ปราณบริสุทธิ์ในเส้นเลือดเดือดพล่าน ในใจเกิดความรู้สึกมหัศจรรย์บางอย่าง

ความรู้สึกนั้นลึกล้ำพิสดาร ยากจะอธิบายเป็นคำพูด

“ญาติโยมทั้งหลาย อาตมาเกิดความรู้แจ้งบางอย่าง ขอตัวฝึกไทเก๊กสักครู่ รอกันเดี๋ยวนะ” เจียงอวิ๋นพูดจบก็รำไทเก๊กของเขาไปตามลำพัง

เขาหลับตา สัมผัสได้ชัดเจนว่าจุดตันเถียนในตำนานกำลังร้อนรุ่ม

ขณะนี้

ปราณบริสุทธิ์ทั่วร่างกำลังไหลผ่านเส้นชีพจรทั้งเจ็ดและแปด มุ่งตรงไปรวมกันที่จุดตันเถียน

ผู้ชมเพิ่งเคยเห็นเจียงอวิ๋นเอาจริงเป็นครั้งแรก

ไทเก๊กที่เดี๋ยวช้าเดี๋ยวเร็ว ผสานกับเสียงเสือคำรามสายฟ้าฟาดขณะออกหมัด สร้างแรงสั่นสะเทือนทางสายตาอย่างรุนแรง

“นี่คือไทเก๊กเหมือนกันเหรอ?”

“ทำไมท่านนักพรตรำไทเก๊ก ไม่เพียงมีเสียงหมัด แต่ยังมีภาพติดตาด้วย”

“ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นท่านนักพรตโชว์ของ แต่ก็ยังรู้สึกทึ่งอยู่ดี”

“พ่อผมตอนแรกจะด่าผมว่าไม่ทำการทำงาน ตอนนี้มายืนดูท่านนักพรตรำมวยกับผมเฉยเลย”

【บัณฑิตขี้เมา】 ส่งของขวัญ สัญญาณเตือนพลังจิต x1 พร้อมข้อความ: สตรีมเมอร์เทพมาก

【ตาแก่ลามก】 ส่งของขวัญ จรวด x1 พร้อมข้อความ: ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะเลิกเหล้าเลิกบุหรี่ จะตามท่านนักพรตฝึกไทเก๊ก

【พ่อค้ารับซื้อสมุนไพร】 ส่งของขวัญ เรือรบข้ามมิติ x10 พร้อมข้อความ: ท่านนักพรตว่างไหม มาหางโจวช่วยชี้แนะผมหน่อยได้ไหมครับ?

“เรือรบข้ามมิติ 10 ลำ ประธานหม่าหน้ามืดตามัวแล้ว!”

“ประธานหม่าป๋ามาก นี่คือความสุขของคนรวยสินะ?”

“ในหูอวี๋ไม่มีห้องไหนมีบารมีเท่าห้องนี้แล้ว พี่ใหญ่ประจำห้องดันเป็นมหาเศรษฐีท็อปเท็นของประเทศ”

เจียงอวิ๋นรำไทเก๊ก แต่จิตสัมผัสของเขากลับล่องลอยอยู่เหนืออารามเทียนหยวน

ความสงสัยที่สั่งสมมาตลอดการบำเพ็ญเพียรยี่สิบกว่าปีเริ่มกัดกินจิตใจ อะไรคือเต๋า?

เขาเงยหน้ามองฟ้า กลับว่างเปล่าไร้คำตอบ ก้มมองอารามเทียนหยวนเล็กๆ กลับเห็นตัวเองกำลังรำไทเก๊กโดยไม่รู้ตัว

สรรพสิ่งคืนสู่หนึ่ง สามพันมรรควิถี กาลเวลา มิติ ชะตาลิขิต ล้วนไม่อยู่ในตัวข้า ทุกภพภูมิมีเพียงข้า จึงบรรลุต้าหลัว (มหาเทพ)

แสงแห่งปัญญาพาดผ่านสมอง เจียงอวิ๋นเกิดความตระหนักรู้ จิตสัมผัสกลับคืนสู่ร่าง

ตอนนี้

ห่างจากการบรรลุวิถี เพียงแค่กระดาษกั้นบางๆ แผ่นเดียว

และโอกาสที่จะเจาะกระดาษแผ่นนั้น ก็คือเพลงหมัดไทเก๊ก

เมื่อวาสนามาถึง การบำเพ็ญเพียรจะก้าวหน้า ดั่งปลาโจนลงสู่ทะเลกว้าง หากวาสนามาไม่ถึง ชาตินี้ทั้งชาติอาจคิดไม่ตก และถูกกักขังอยู่ในขอบเขตเดิมจนตัวตาย

เจียงอวิ๋นรำไทเก๊ก หวนนึกถึงความรู้แจ้งเมื่อครู่ ปากพึมพำแผ่วเบา “ใจข้ามุ่งสู่เต๋า เต๋าก็คือข้า ข้าก็คือเต๋า หลุดพ้นจากวัตถุ จิตท่องเที่ยวในความว่างเปล่า”

“เต๋าแห่งเต๋า ตัวข้าคือเต๋า เต๋าก็คือตัวข้า เต๋ารายล้อมกายสามพัน สามพันมรรควิถีหมื่นพันวิถีย่อย เต๋าเคลื่อนไหวตามกาย เต๋าแห่งมหาเต๋า”

“เต๋าแปรเปลี่ยนเป็นหมื่นพัน กายแบ่งภาคเป็นหมื่นภพ เต๋าเคลื่อนไหวตามใจ เต๋าแห่งเต๋า สามพันเต๋าสร้างใจ หมื่นพันเต๋าสร้างกาย ข้าคือเต๋า เต๋าก็คือข้า”

แรงลมจากการออกหมัดพัดกระจายไปรอบทิศ ต้นยี่เข่งหน้าอารามสั่นไหวไม่หยุด กลีบดอกไม้ร่วงหล่นโปรยปราย ไม่นานก็ปูเต็มลานเล็กๆ

แม้ผู้ชมจะฟังไม่รู้เรื่องว่าเจียงอวิ๋นพึมพำอะไร แต่พวกเขาเห็น

กลีบดอกไม้นับไม่ถ้วน ลอยขึ้นและตกลง รวมตัวและแตกกระจาย ตามท่วงท่าการออกหมัดของเจียงอวิ๋น

ฉากแบบนี้ ผู้คนเคยเห็นแต่ในละครเทพเซียน ในชีวิตจริงไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน

ผู้ชมหลายคนกัดฟันตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝันไป

“ใครก็ได้อธิบายที นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?”

“เสียงหมัดดั่งสายฟ้า เงาหมัดพัดกลีบดอกไม้ น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว”

“พวกนายสังเกตไหม ลานหน้าอารามปูด้วยอิฐหินดำขาวเป็นรูปไทเก๊กปากั้ว (ยันต์แปดทิศ) ไม่ว่าสตรีมเมอร์จะรำไทเก๊กยังไง เท้าทั้งสองข้างของเขาก็เหยียบอยู่ตรงจุดศูนย์กลางของรูปไทเก๊กปากั้วตลอด”

【ทายาทตำราฮวงจุ้ยสิบหกอักษร】 ส่งของขวัญ แผนที่ขุมทรัพย์ x1 พร้อมข้อความ: “ดูท่าจะปิดไม่มิดแล้ว ไม่แอ๊บละ ผมขอเปิดไพ่ ผมคือเหลาเทียนซือ (ปรมาจารย์ฟ้า) คนใหม่ที่เพิ่งรับตำแหน่ง”

“อารามเทียนหยวนแท้จริงแล้วคือแท่นแต่งตั้งเทพในตำนานโบราณ ยันต์แปดทิศกำเนิดฟ้า (เซียนเทียนปากั้ว) ที่ท่านนักพรตเหยียบอยู่นั่น จริงๆ แล้วคือค่ายกลฮวงจุ้ย”

“ดูจากทิศทางของยันต์แปดทิศ ผสานกับภูมิประเทศโดยรอบ ถ้าผมเดาไม่ผิด ค่ายกลนี้น่าจะเป็น ‘ค่ายกลทะยานเซียน’ ในตำนาน”

“กักเก็บลมรวบรวมปราณ (ฮวงจุ้ยดี) ด้านหน้ามียันต์แปดทิศกำหนดฮวงจุ้ย ซ้ายขวามีขุนเขาโอบล้อมจักรวาล พวกคุณอย่าคิดว่ารุ่นน้องคนนั้นเก่งกาจอะไร ความจริงแล้วถ้าได้ไปอยู่ในอารามนั้นนานๆ ต่อให้เป็นหมาก็บินขึ้นสวรรค์ได้”

ผู้ชมจำนวนมากพยักหน้าตามอย่างครุ่นคิด

“ขอบคุณเหลาเทียนซือที่ชี้แนะ”

“ขอบคุณท่านปรมาจารย์ที่ไขข้อข้องใจ!”

“ขอบคุณเหลาเทียนซือที่อธิบาย นึกไม่ถึงว่าท่านนักพรตในสายตาเหลาเทียนซือจะเป็นแค่รุ่นน้อง!”

“จู่ๆ ก็มีความมั่นใจ รู้สึกว่าช่วงชีวิตนี้ฉันก็มีสิทธิ์บรรลุเซียน”

...

【ทายาทตำราฮวงจุ้ยสิบหกอักษร】 เห็นอารมณ์ของคนดูถูกปั่นได้ที่ มุมปากเขาก็ยกยิ้ม

【ทายาทตำราฮวงจุ้ยสิบหกอักษร】 ส่งของขวัญ แผนที่ขุมทรัพย์ x1 พร้อมข้อความ: ฮ่าๆๆๆ ขำจนท้องแข็ง ผมเรียนไม่จบม.ต้นด้วยซ้ำ เมื่อกี้มั่วล้วนๆ พวกคุณดันเชื่อจริงซะงั้น!

[จบแล้ว]