บทที่ 29 - ชาจิตวิญญาณชั้นเลิศ

บทที่ 29 - ชาจิตวิญญาณชั้นเลิศ

หลังจากเจียงอวิ๋นปิดไลฟ์ เขาก็บิดขี้เกียจพลางถอนหายใจในใจ

คนทำไลฟ์สมัยนี้มันอัจฉริยะกันจริงๆ!

มีทั้งดอกไม้แห่งซีฉ่าง ทั้งสาวดุ้นตัวแม่อีกสองคน พระเจ้าเท่านั้นแหละที่รู้ว่าเพื่อให้ดังแล้ว สตรีมเมอร์สมัยนี้จะสรรหาไอเดียบ้าบอคอแตกอะไรมาทำอีก

“เสี่ยวไป๋ เลิกนอนได้แล้ว ตามฉันไปที่ตำหนักซานชิง ไปสวด 《คัมภีร์เต๋อเต้าเจินจิง》 กัน” เจียงอวิ๋นลุกขึ้นปิดคอมพิวเตอร์

เขาพาเสี่ยวไป๋ที่ยังงัวเงียไปที่ตำหนักใหญ่เพื่อทำวัตรเย็นเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

ในทางลัทธิเต๋า นักพรตจำเป็นต้องทำวัตรเช้าและเย็นวันละหนึ่งชั่วโมงเพื่อรักษาความมีวินัย

ในอารามใหญ่ที่มีคนกราบไหว้เยอะ การทำวัตรเช้าเย็นไม่เพียงต้องสวดมนต์ แต่ยังต้องใช้เครื่องดนตรีอย่าง กลอง กระดิ่ง ฉาบ และระฆังหินประกอบด้วย

แต่อารามเทียนหยวนมีขนาดเล็ก มีแค่หนึ่งคนกับหนึ่งจิ้งจอก การทำวัตรเลยเน้นความเรียบง่าย

อย่างที่คำโบราณว่าไว้ ขอแค่ใจศรัทธาก็เกิดผล

หลังจากเจียงอวิ๋นสวด 《คัมภีร์เต๋อเต้าเจินจิง》 จบ เสี่ยวไป๋ที่อยู่ข้างๆ ก็นอนหงายท้อง เอาหางปิดหน้า หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราวไปแล้ว

เจ้าตัวเล็กนี่วันๆ เอาแต่กินแล้วนอน นอนแล้วกิน อีกหน่อยคงได้อ้วนเป็นหมูแน่!

เขาหิ้วเสี่ยวไป๋กลับห้องพักอย่างจนใจ แล้วเช็คของรางวัลที่ได้วันนี้

ค่าชื่อเสียง 310,000 แต้ม

“เยอะกว่าเมื่อวานตั้งเยอะ หรือเป็นเพราะไป PK ดึงแฟนคลับคนอื่นมา วันหลังจะไป PK อีกดีไหมนะ?”

เจียงอวิ๋นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถึงค่าชื่อเสียงจะหอมหวาน แต่การไป PK เพื่อดึงแฟนคลับคนอื่น แถมยังให้แฟนคลับช่วยเปย์ของขวัญ มันรู้สึกผิดจรรยาบรรณยังไงไม่รู้

ช่างเถอะ ต่อไปเพลาๆ เรื่อง PK ลงหน่อยดีกว่า ไม่ค่อยน่าสนุกเท่าไหร่

ระบบ สุ่มรางวัลระดับกลางสามครั้ง

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับชาจิตวิญญาณชั้นเลิศหนึ่งชุด”

【ชาจิตวิญญาณชั้นเลิศ】: ใบชาที่ผลิตจากต้นชาที่มีปราณวิญญาณ เมื่อดื่มแล้วจะช่วยชำระล้างไขกระดูกและเส้นชีพจร เปิดสติปัญญาและเสริมจิตวิญญาณ ผลลัพธ์ต่อสัตว์ไม่ด้อยไปกว่ายารู้แจ้ง

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับยาหยั่งรู้เต๋าหนึ่งเม็ด”

【ยาหยั่งรู้เต๋า】: ยาที่ปรุงโดยใช้หญ้าหยั่งรู้เต๋าซึ่งเป็นเครือญาติห่างๆ ของต้นชาหยั่งรู้เต๋าเป็นวัตถุดิบหลัก

ภายในเม็ดยามีไอแห่งมรรควิถีฟ้าดินแฝงอยู่เล็กน้อย หลังจากรับประทาน ภายในหนึ่งชั่วโมงจะสามารถรับรู้ถึงมรรควิถีแห่งฟ้าดินได้ดีขึ้นสิบเท่า

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับคัมภีร์ 《วิชากลไก》”

《วิชากลไก》: เคล็ดวิชากลไกที่สำนักมั่วเจียในอดีตใช้เวลาวิจัยนับร้อยปี เมื่อเรียนรู้แล้วจะสามารถสร้างของใช้ในชีวิตประจำวันต่างๆ ได้อย่างง่ายดาย

หลังจากเจียงอวิ๋นเรียนรู้วิชากลไก เขารู้สึกว่าในหัวมีความรู้ดีๆ เพิ่มขึ้นเพียบ เลยเดินออกไปหาไม้มาท่อนหนึ่ง

เนื่องจากไม่มีเครื่องมือช่างไม้ที่เหมาะสม เขาเลยใช้มีดปลอกผลไม้แทน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกับการเหลาๆ เจาะๆ

รูปสลักไม้เสี่ยวไป๋ที่นอนหมอบหลับปุ๋ย เหมือนจริงราวกับมีชีวิตก็ปรากฏแก่สายตา

“มีฝีมือขนาดนี้ ไม่ไปเป็นช่างไม้นี่น่าเสียดายแย่” เจียงอวิ๋นมองงานแกะสลักแล้วรำพึง

ชาจิตวิญญาณชั้นเลิศมาแล้ว ชาหลงจิ่งสวัสดิการจากสมาคมเต๋าก็ได้เวลาปลดระวาง

ชาวิญญาณกระปุกเท่าหัวคน อัดแน่นไปด้วยใบชา อย่างน้อยก็น่าจะกินได้หลายเดือน

ส่วนยาหยั่งรู้เต๋า เอาไว้พรุ่งนี้เช้าตอนรำไทเก๊กค่อยลองกินดู

ตอนนี้วิชาไทเก๊กมาถึงจุดคอขวดแล้ว ไม่แน่อาจจะอาศัยโอกาสนี้ทะลวงสู่ขั้นต่อไปได้

เจียงอวิ๋นชงชาจิตวิญญาณดื่มไปหนึ่งแก้ว ดื่มรวดเดียวหมดแล้วก็เข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากไก่ขันสามรอบ

เจียงอวิ๋นลากเสี่ยวไป๋ตื่นมาทำวัตรเช้า บทสวดเช้านี้คือ 《แปดมหาเวทมนตร์》

ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบอาราม ไร้ซึ่งเสียงผู้คน

ท่ามกลางเสียงแมลงร้องระงม ภายในตำหนักซานชิง เจียงอวิ๋นนั่งขัดสมาธิบนเบาะ สองตาหลับพริ้ม มือประสานอิน ปากท่องบทสวดศักดิ์สิทธิ์

รูปปั้นสามวิสุทธิเทพบนแท่นบูชาดูเคร่งขรึมและน่าเกรงขาม เสียงสวดมนต์พึมพำก้องกังวานในตำหนักและค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่วอาราม

เสี่ยวไป๋ที่กำลังสัปหงกสะดุ้งตื่น มันหันไปมองเจียงอวิ๋น ในใจค่อยๆ เกิดความยำเกรง

แม้จะฟังไม่รู้เรื่องว่ามนุษย์ข้างๆ พึมพำอะไร แต่รู้สึกว่ามันสุดยอดมาก

เพราะเสียงสวดของเจียงอวิ๋นทำให้เลือดลมในกายของมันพลุ่งพล่านอย่างมีจังหวะ

เสี่ยวไป๋ที่ปกติซุกซนรักอิสระ ตอนนี้กลับยืดตัวตรง นั่งยองๆ กับพื้นอย่างว่าง่าย

มันเลียนแบบท่าทางของเจียงอวิ๋น เอาสองขาหน้าประกบกัน เงยหน้า หลับตา แล้วส่งเสียงร้อง ‘อิ๊ง อิ๊ง อิ๊ง’ คลอตามไปด้วย

“หลียวนซ่างซ่าน เต้าเซิงชูอิ่ง! (หุบเหวลึกกุศลสูงสุด เต๋าก่อกำเนิดเงาแห่งความว่างเปล่า)”

เจียงอวิ๋นท่องประโยคสุดท้ายของ 《แปดมหาเวทมนตร์》 จบ เขาก็พ่นลมหายใจสีขาวออกมาเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นยืน

ตอนนั้นเอง

เสี่ยวไป๋ยังคงหลับตา ร้องอิ๊งๆ ต่อไป

อะแฮ่ม!

เจียงอวิ๋นกระแอมไอ

เสี่ยวไป๋รู้สึกถึงความผิดปกติ มันลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมอง แล้วก็ต้องหน้าแตก

“เจ้าตัวเล็ก เดี๋ยวนี้รู้จักศรัทธาในเต๋าแล้วเหรอ ฉันบำเพ็ญเพียรมา 20 กว่าปี จนถึงตอนนี้ยังรู้สึกว่าเมื่อเทียบกับปรมาจารย์เต๋ารุ่นก่อน ฉันก็แค่เด็กซนๆ คนหนึ่ง”

“ความรู้สึกที่ฉันมองแก น่าจะเหมือนกับความรู้สึกที่สามวิสุทธิเทพบนแท่นบูชามองลงมาที่ฉันล่ะมั้ง”

เจียงอวิ๋นอุ้มเสี่ยวไป๋ขึ้นมาพลางรำพึง

วันนี้ตอนสวดมนต์ เขารู้สึกต่างไปจากทุกวัน แต่ก็บอกไม่ถูกว่าต่างตรงไหน

นี่คงเป็นสิ่งที่อาจารย์ชอบพูดบ่อยๆ ว่า วาสนายังมาไม่ถึง

หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอก กับข้าวต้ม ผักดอง และไข่ต้มหนึ่งฟอง

หลังมื้อเช้า

เจียงอวิ๋นเปิดโดรน พาเสี่ยวไป๋มาที่ลานหน้าอาราม

เขาชงชาจิตวิญญาณหนึ่งกา แล้วกดเริ่มไลฟ์

“ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ญาติโยมทั้งหลาย อรุณสวัสดิ์ อาตมาขอคารวะ”

“ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ท่านนักพรตอรุณสวัสดิ์!”

“ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ท่านนักพรตอรุณสวัสดิ์!”

“ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ท่านนักพรตอรุณสวัสดิ์!”

...

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพากันพิมพ์ข้อความนี้ทักทาย!

เจียงอวิ๋นเห็นแล้วก็ยิ้มน้อยๆ

ถึงการไลฟ์ของเขาจะดูเหมือนไม่ค่อยทำกิจของสงฆ์ แต่ดูจากผลลัพธ์แล้วก็ถือว่าไม่เลว

อย่างน้อยก็ได้เผยแผ่วัฒนธรรมเต๋าให้ผู้ชมได้รู้จักศาสนาประจำชาติของตัวเองมากขึ้น

“อาตมาเพิ่งทำวัตรเช้าเสร็จ คอแห้งนิดหน่อย ขอจิบชาคุยเล่นกับพวกโยมสักครู่นะ” เจียงอวิ๋นทิ้งตัวลงบนเก้าอี้เอน “กฎเดิม แคปหน้าจอเลือกคำถาม”

“ท่านนักพรต จับฉลากแจกตัวเองให้พวกเราได้ไหมคะ?”

“เชรดดด ค้ามนุษย์โทษหนักนะ แต่ดูแล้วน่าจะ... จำคุกรอลงอาญาได้”

“ขอถามสตรีมเมอร์ คุณมีความเห็นยังไงกับสถานการณ์ในอัฟกานิสถาน?”

“สตรีมเมอร์ คุณเป็นโรค ‘มั่นหน้ากล้าแสดงออก’ หรือเปล่า?”

...

เพิ่งเปิดไลฟ์ตอนเช้า แม้คนดูจะมีแค่สี่ห้าพันคน แต่ช่องแชทก็คึกคักมาก คำถามแปลกๆ แห่กันมาเพียบ

เจียงอวิ๋นมองคอมเมนต์แล้วถอนหายใจอย่างจนใจ

เมื่อกี้อุตส่าห์ซึ้งใจไปหยกๆ ที่แท้ชาวเน็ตจอมปั่นก็ยังคงเป็นชาวเน็ตจอมปั่น ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

เขาจิบชาแล้วเริ่มแคปหน้าจอเพื่อตอบคำถาม

“ท่านนักพรต เรามาคุยข่าวปัจจุบันกันหน่อย ท่านมีความเห็นยังไงกับการแข่งบอลคืนนี้ระหว่างทีมชาติจีนกับทีมชาติไอ้ยุ่... ญี่ปุ่นที่คุณภาพชีวิตดี๊ดี?”

เจียงอวิ๋นเชื่อมาตลอดว่าตัวเองเป็นคนจิตใจสงบ แต่พอเจอคำถามนี้ มือที่รินชาถึงกับสั่นกึกๆ

บ้าเอ๊ย นี่มันคำถามจากนรกขุมไหนเนี่ย?

ความดันของผู้ชมในห้องไลฟ์พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที บรรยากาศในช่องแชทเปลี่ยนไปคนละทิศคนละทาง

“แม่งเอ๊ย รู้งี้ตื่นสายดีกว่า เจอคำถามนี้เข้าไปปวดหัวจี๊ดเลย”

“ขอทำนายว่า คืนนี้ 0:2 ทีมชาติไอ้ยุ่... ญี่ปุ่นที่คุณภาพชีวิตดี๊ดีชนะ”

“บ้านไม่มีเน็ต เตะกี่โมง?”

“ทีมชาติจีน ฟังนะ ติดดาบปลายปืนทุกคน ถ้าไม่โดนใบแดงสักสองสามใบ อย่าเสนอหน้ากลับมา”

[จบแล้ว]