บทที่ 21 - ไม้พะยูงไหหลำมูลค่า 3 ล้าน

บทที่ 21 - ไม้พะยูงไหหลำมูลค่า 3 ล้าน

【พ่อค้ารับซื้อสมุนไพร】 เห็นรอยตัดของเนื้อไม้ ถึงเขาจะมีทรัพย์สินเป็นแสนล้าน แต่หนังตาก็ยังกระตุกยิกๆ

เขาอู่ตางนี่มันสถานที่แบบไหนกันแน่ เจียงอวิ๋นเก่งเทพเกินมนุษย์ก็เรื่องหนึ่งแล้ว ทำไมอารามเทียนหยวนถึงได้ดูพิศวงขนาดนี้?

ไม้พะยูงไหหลำที่เขาเห็นเป็นของล้ำค่า อยู่ที่นั่นกลับไม่มีค่าพอจะเป็นแม้แต่ฟืน

เจียงอวิ๋นรื้อกองไม้ออกมา เช็ดฝุ่นเขรอะๆ ออกอย่างลวกๆ

นับจำนวน

ทั้งหมดสิบแปดท่อน สั้นยาวไม่เท่ากัน แต่ทุกท่อนหนาประมาณแขนเด็กทารก

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของผู้ชม ไม้พะยูงไหหลำเหล่านี้ถูกผ่าพิสูจน์ทีละท่อน โดยมี 【ผู้รอบรู้แห่งโลกโซเชียล】 และ 【พ่อค้ารับซื้อสมุนไพร】 แข่งกันเสนอราคา ใครให้ราคาสูงก็ได้ไป

เนื่องจากปริมาณเยอะและเห็นเนื้อไม้ชัดเจน ราคาจึงค่อนข้างนิ่ง

【ผู้รอบรู้แห่งโลกโซเชียล】 จ่ายเงิน 1,200,000 หยวน เหมาไป 8 ท่อน ส่วน 【พ่อค้ารับซื้อสมุนไพร】 จ่าย 1,500,000 หยวน เหมาที่เหลืออีก 10 ท่อน

ผู้ชมรู้สึกเหมือนโดนดาเมจความรุนแรงระดับหมื่นจุดกระแทกหน้า

พวกเขาเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่แท้ท่านนักพรตไม่ใช่พระยากจน แต่เป็นเศรษฐีเงินล้าน เผลอๆ จะมากกว่าล้านด้วยซ้ำ

ก็อารามเทียนหยวนตั้งกว้างใหญ่ขนาดนั้น ใครจะไปรู้ว่าตามซอกมุมจะมีของดีอะไรซ่อนอยู่อีก

“ต้นมะนาวมีผลมะนาว ใต้ต้นมะนาวมีเธอกับฉัน เปรี้ยวจี๊ดเลย (อิจฉา)”

“ท่านนักพรตหาเงินวันเดียว 3,030,000 หยวน นี่เรียกว่ารวยข้ามคืนได้ไหม?”

“สตรีมเมอร์ช่วยตอบหน่อย รวยเปรี้ยงปร้างมันรู้สึกยังไง ผมอยากรู้บ้าง”

“ที่แท้ไม้เทพๆ อย่างพะยูงไหหลำ หลังบ้านท่านนักพรตมีเป็นกองจริงๆ ด้วย”

“เพื่อนฝูง กลางคืนฉันจะย่องไปขโมยไม้ที่อารามเทียนหยวน พวกนายว่าท่านนักพรตจะเอาดาบไล่ฟันฉันไหม?”

“ไอเดียดีนะ คุกเห็นๆ โดนจับชัวร์ 【หัวสุนัข】”

“ยมบาล: ข้าไม่เคยเห็นใครรีบไปเกิดขนาดนี้มาก่อน!”

เจียงอวิ๋นหากระสอบมาสองใบ ยัดไม้พะยูงไหหลำแยกกองลงไป แล้วหาเชือกฟางมัดปากถุงส่งๆ

เขาปัดมือไปมา “ไลฟ์วันนี้พอแค่นี้ก่อน อาตมาต้องไปเจรจาธุรกิจระดับล้าน เจอกันตอนค่ำนะทุกคน!”

พูดจบก็ตัดจบไลฟ์ทันที

เจียงอวิ๋นยุ่งอยู่ตลอดบ่าย เขาคุยแชทส่วนตัวกับ 【ผู้รอบรู้แห่งโลกโซเชียล】 และ 【พ่อค้ารับซื้อสมุนไพร】 แลกเปลี่ยนเบอร์โทร และเซ็นสัญญาซื้อขายไม้พะยูงไหหลำ

“โยมทั้งสอง อาตมาติดต่อไปรษณีย์แล้ว พรุ่งนี้เขาจะมารับของ อย่าเพิ่งใจร้อนนะ”

พูดไม่ทันขาดคำ เสียงแจ้งเตือนมือถือก็ดังขึ้น

“ติ๊งต่อง คุณมีข้อความใหม่”

ธนาคารไปรษณีย์ส่งข้อความมาสองรายการ

“【ธนาคารไปรษณีย์】 03/09/21 18:05 บจก. เทียนเทียนแอนทีค โอนเงินเข้าบัญชีลงท้าย 921 จำนวน 521,000 หยวน ยอดคงเหลือ...”

“【ธนาคารไปรษณีย์】 03/09/21 18:05 บจก. เฟิงรุ่ยฟาร์มาซูติคอล โอนเงินเข้าบัญชีลงท้าย 921 จำนวน 1,750,000 หยวน ยอดคงเหลือ...”

เจียงอวิ๋นแปลกใจ ตามสัญญาต้องจ่ายมัดจำ 40% ก่อน ส่วนที่เหลือจะจ่ายเมื่อได้รับของและตรวจสอบความถูกต้องแล้ว

ทำไมประธานหม่าถึงโอนยอดเต็มมาเลยล่ะ?

เขาหยิบมือถือเปิดวีแชทเตรียมจะถาม

ยังไม่ทันถาม ประธานหม่าก็ทักมาพอดี

“ท่านนักพรต ผมโอนเงินให้แล้ว ลองเช็คดูนะครับว่าเข้าหรือยัง?”

“เข้าแล้วครับ แต่ทำไมถึงโอนยอดเต็มเลยล่ะ?”

“ผมหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ใช่แค่คู่ค้าทางธุรกิจ ยอดเต็มนี้ถือเป็นความจริงใจของผมครับ”

“เชรดดด ท่านนักพรต จักรยานแชร์ที่ผมจอดไว้หน้าบริษัทหายไปแล้ว ไม่คุยละ ผมไปหาจักรยานก่อน บาย”

ประธานหม่า มหาเศรษฐีคนนี้มีอารมณ์ขันใช้ได้

เขาไม่กลัวว่าโอนเต็มแล้วเราจะไม่ส่งของเหรอ?

หรือว่าเขาใช้เงินล้านกว่าบาทนั่นทดสอบเรา? เจียงอวิ๋นคิดแล้วก็อดขำไม่ได้

เพื่อนแท้ ใช้เงินพิสูจน์ไม่ได้หรอกนะ!

เขาเปิดดูข้อความธนาคาร จ้องมองตัวเลขเจ็ดหลักหลังยอดเงินคงเหลือแล้วหลุดขำออกมา

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ แค่เข้าป่าไปเก็บฟืน ดันขายได้ไม้พะยูงไหหลำจนมีอิสรภาพทางการเงินซะงั้น

...

หลังจากเจียงอวิ๋นกับเสี่ยวไป๋กินมื้อเที่ยงเสร็จ เขาก็เอนหลังพักผ่อนบนเก้าอี้พลางเช็คค่าชื่อเสียง

210,000 แต้ม!

ระบบ สุ่มรางวัลระดับกลางสองครั้ง

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับคัมภีร์ยุทธ์ 《เพลงหมัดไทเก๊ก》”

《เพลงหมัดไทเก๊ก》: เมื่อเรียนรู้ จะได้รับความเข้าใจในเต๋าแห่งไทเก๊กของปรมาจารย์จางซานเฟิง (เตียซำฮง) กลายเป็นปรมาจารย์หมัดไทเก๊กในชั่วพริบตา

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 【ดินวิญญาณระดับสูง】 หนึ่งชุด”

【ดินวิญญาณระดับสูง】: ดินที่มีพลังวิญญาณระดับสูงแฝงอยู่ เมื่อผสมลงในดินจะช่วยเพิ่มความอุดมสมบูรณ์อย่างมหาศาล

พืชที่ปลูกด้วยดินวิญญาณ หากรับประทานเป็นเวลานานจะช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายได้อย่างมาก

ระบบ สุ่มรางวัลระดับต้นหนึ่งครั้ง

“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 【ผงทะลวงชีพจร】 หนึ่งเม็ด”

【ผงทะลวงชีพจร】: เมื่อรับประทาน จะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกายและมีโอกาสทะลวงจุดชีพจรในร่างกาย

เจียงอวิ๋นลูบจมูกตัวเอง รำพึงว่า “เพลงกระบี่ไทเก๊ก เพลงหมัดไทเก๊ก บวกกับวิชาตัวเบาทีอวิ๋นจ้ง (ก้าวไต่เมฆา) นี่มันจางซานเฟิงกลับชาติมาเกิดชัดๆ”

เขามองผงทะลวงชีพจรในมือ ไม่พูดพร่ำทำเพลง กลืนลงท้องทันที

กระแสความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เส้นชีพจรทั่วตัวรู้สึกคันยุบยิบ

เจียงอวิ๋นเดินออกมาหน้าอาราม สายตาจับจ้องไปที่ก้อนหินยกน้ำหนัก หนัก 150 ชั่งที่นักพรตชื่อซงใช้ฝึกร่างกาย

เขาใช้มือเดียวหิ้วมันขึ้นมา รู้สึกผิดสังเกต

แม้เมื่อก่อนจะยกหิน 150 ชั่งไหว แต่ไม่เคยรู้สึกเบาหวิวขนาดนี้มาก่อน

หรือว่าพลังวัตรจะทะลวงขั้นแล้ว?

เจียงอวิ๋นตั้งท่า ร่ายรำเพลงหมัดไทเก๊ก

เพลงหมัดไทเก๊กที่ดูพลิ้วไหวดั่งกิ่งหลิวลู่ลม แต่เมื่ออยู่ในมือเขา ไม่เพียงเกิดภาพติดตา แต่ยังมีเสียงคำรามกึกก้องดั่งเสือคำรามมังกรกู่ร้อง

เสี่ยวไป๋ที่นั่งแทะเนื้อตากแห้งอยู่บนบันไดเงยหน้าขึ้นมอง ตาค้างจนเอ๋อรับประทาน

เนื้อในมือร่วงตุ้บลงพื้น มันยังไม่รู้สึกตัว

เจียงอวิ๋นเดินลมปราณเก็บพลัง พลางถอนใจ “ปรมาจารย์หมัดในอดีต ก็คงประมาณนี้กระมัง”

ส่วน 【ดินวิญญาณระดับสูง】 ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้

เอาไว้ค่อยไปพรวนดินแปลงผักหลังอาราม ผสมดินวิญญาณลงไป ดูซิว่าปลูกผักออกมาจะเป็นยังไง

น่าแปลก

อาจจะเป็นเพราะสัญชาตญาณเผ่าพันธุ์

ปฏิกิริยาแรกของเจียงอวิ๋นตอนเห็นดินวิญญาณ คือเอาไปปลูกผัก

เขาเก็บดินวิญญาณเข้าที่ แล้วเปิดระบบหลังบ้านของแอปฯ หูอวี๋ เตรียมจะดูรายชื่อผู้โชคดีเพื่อแจกรางวัล

ปรากฏว่ายังไม่ทันเห็นชื่อผู้โชคดี ก็มีคนคนหนึ่งส่งข้อความส่วนตัวมาหาเขาเป็นร้อยข้อความ

เจียงอวิ๋นทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว เลยกดเข้าไปอ่าน

“ท่านนักพรตเจียง สวัสดีค่ะ ฉันคือ ฉู่ฉู่เบบี้ บรรณาธิการฝ่ายกิจกรรมกลางแจ้ง แผนกปฏิบัติการของแพลตฟอร์มโต้วหยา บริษัทของเราสนใจอยากเซ็นสัญญากับคุณ ถ้าเห็นข้อความนี้แล้วรบกวนตอบกลับด้วยนะคะ”

“ท่านนักพรตเจียง แพลตฟอร์มโต้วหยาของเราจริงใจมาก เงื่อนไขสัญญาคุยกันได้ค่ะ”

“ท่านนักพรตเจียง สะดวกให้ช่องทางติดต่อไหมคะ...”

“ท่านนักพรตเจียง ออนไลน์แล้วช่วยตอบกลับด้วยค่ะ”

“ท่านนักพรตเจียง...”

[จบแล้ว]