บทที่ 171 - ขับเบนซ์ในดินแดนตะวันออก! องค์หญิงเผ่าปีศาจเขินอาย!

บทที่ 171 - ขับเบนซ์ในดินแดนตะวันออก! องค์หญิงเผ่าปีศาจเขินอาย!

ภายในเมืองศักดิ์สิทธิ์ ณ พระราชวังหลักในเขตที่พักของเผ่าปีศาจ

เหยียนหรูอวี้ใบหน้าแดงระเรื่อ ก้มหน้าลงเล็กน้อย พูดเสียงอ่อยว่า "พี่จ้าว ตอนนี้สิ่งมีชีวิตบรรพกาลฟื้นคืนชีพแล้ว แต่พวกเรากลับมาทำตัวสบายใจอยู่ที่นี่"

เห็นเพียงจ้าวฮังโอบกอดเหยียนหรูอวี้ มือขวาลูบไล้ผ่านน่องขาวเนียนดุจหยก

จุ๊ๆๆ ผิวสัมผัสนี้ดีจริงๆ

จ้าวฮังอดคิดในใจไม่ได้ แต่พอได้ยินเหยียนหรูอวี้พูดถึงสิ่งมีชีวิตบรรพกาล จ้าวฮังก็กระแอมเบาๆ ชักมือขวากลับมา

"แค่กๆ! ราชันย์มนุษย์ผู้นี้ไม่ได้เจอหรูอวี้ของข้ามานาน ก็ต้องคิดถึงมากเป็นธรรมดา" จ้าวฮังหัวเราะแหะๆ พูดขึ้น

ส่วนมือขวาที่ไม่รักดีเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะคำสาปแห่งกาลเวลา!

ถึงทำให้ราชันย์มนุษย์จ้าวฮังผู้ผดุงธรรมอย่างเขา ทำเรื่องแบบนี้ลงไป

หลังจากพบกับเหยียนหรูอวี้ จ้าวฮังก็ขอตัวลาจากยอดฝีมือระดับจอมปราชญ์ท่านอื่น จูงมือเรียวงามของเหยียนหรูอวี้ มายังเขตที่พักของเผ่าปีศาจในเมืองศักดิ์สิทธิ์ด้วยกัน

อย่างที่เขาว่ากัน การจากลาเพียงเล็กน้อยทำให้การพบกันใหม่หอมหวานยิ่งกว่าการแต่งงานใหม่

ไม่ได้เจอเหยียนหรูอวี้มาตั้งสามปี จ้าวฮังย่อมคิดถึงมาก

นี่ไง มือขวาก็เลยไม่ค่อยเชื่อฟังนิดหน่อย

กำลังนวดเส้นลมปราณที่เท้าเล็กๆ ให้เหยียนหรูอวี้

สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทางผิวหนัง เหยียนหรูอวี้หน้าแดงซ่าน ซบลงในอ้อมอกจ้าวฮัง

"พี่จ้าว ท่านทำอะไรอยู่อีกเนี่ย?"

"หรูอวี้ ช่วงนี้เจ้าละเลยการฝึกฝนไปบ้าง ข้ากำลังช่วยเจ้าทะลวงเส้นลมปราณ ไม่ใช่คิดอกุศลแบบที่เจ้าคิดนะ ราชันย์มนุษย์ผู้นี้เป็นสุภาพบุรุษ ราชันย์แห่งเผ่ามนุษย์เชียวนะ!" จ้าวฮังพูดกับเหยียนหรูอวี้ด้วยสีหน้าจริงจัง

"ส่วนพวกสิ่งมีชีวิตบรรพกาล ก็มีพวกเย่ฟ่านจัดการอยู่ เชื่อเถอะ เย่ฟ่านทำได้" จ้าวฮังพูดอย่างเป็นธรรมชาติ

เพราะการมีอยู่ของเขา ทำให้เย่ฟ่านในตอนนี้ไม่ได้ออกจากกลุ่มดาวเหนือ แต่ยังคงอยู่ที่นี่ตลอด

ตอนนี้พวกสิ่งมีชีวิตบรรพกาลฟื้นคืนชีพ เย่ฟ่านย่อมร่วมมือกับเพื่อนฝูง ต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตบรรพกาล

การฝึกตนทำให้ลืมวันเวลา

มีสาวงามในอ้อมกอด กว่าจ้าวฮังจะรู้ตัว เวลาก็ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว

แผ่นหยกติดเปลวไฟแผ่นหนึ่งบินเข้ามาในพระราชวัง จ้าวฮังเงยหน้ามอง ถึงรู้ว่าเป็นจดหมายลับของเผ่าปีศาจ

"ดูเหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น" เหยียนหรูอวี้ขมวดคิ้ว

เรื่องที่จ้าวฮังปรากฏตัวที่ดาวเหนืออีกครั้ง สำหรับขุมกำลังใหญ่ไม่กี่แห่ง ย่อมไม่ใช่ข่าวที่จะปิดบังได้

เพราะการที่จานกลมทองเขียวเข้าเมืองศักดิ์สิทธิ์อย่างเปิดเผย ก็มีคนเห็นกับตาไม่น้อย

แค่ไม่รู้ว่า ครั้งนี้มีเรื่องอะไร

เหยียนหรูอวี้กวักมือ เปลวไฟบนแผ่นหยกนั้นก็มอดลงทันที จากนั้นแผ่นหยกก็ลอยเข้าสู่มือขวาของเหยียนหรูอวี้

นางค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น แนบแผ่นหยกไว้ที่กลางหน้าผาก ถึงได้รีบอ่านรายละเอียดข้างใน

หลังจากอ่านเนื้อหาจบ เหยียนหรูอวี้สูดหายใจลึก ส่งแผ่นหยกให้จ้าวฮัง

เห็นเหยียนหรูอวี้ยื่นให้เอง จ้าวฮังก็ไม่ลังเล ใช้วิธีเดียวกับเหยียนหรูอวี้ "อ่าน" ข่าวสารในแผ่นหยกจนจบ

ยิ่งอ่าน จ้าวฮังยิ่งขมวดคิ้ว

จนกระทั่งจ้าวฮังอ่านตัวอักษรตัวสุดท้ายจบ ถึงได้วางแผ่นหยกในมือลง

เนตรซ้อนส่องประกาย ลำแสงสายหนึ่งถูกยิงออกมาโดยไม่ตั้งใจเพราะความโกรธของจ้าวฮัง

พลังเนตรซ้อนสายนี้ ทำลายความว่างเปล่ารอบด้านจนแตกกระจายอย่างง่ายดาย

แรงดูดมหาศาลดังออกมาจากรอยแตกของความว่างเปล่า ดูดกลืนของประดับตกแต่งชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพระราชวังเข้าไปในความมืดนิรันดร์จนหมดสิ้น

"ขอโทษที" จ้าวฮังสะบัดมือ พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็เกลี่ยความว่างเปล่ารอบด้านให้กลับมาเป็นปกติ

"ท่านถึงระดับราชันย์แล้วเหรอ?!" เหยียนหรูอวี้มองจ้าวฮังตรงหน้าด้วยความตกใจ พอนึกถึงว่าตัวเองเพิ่งจะครึ่งก้าวสู่จอมปราชญ์ ก็รู้สึกถึงความแตกต่างอย่างมหาศาล

จ้าวฮังพยักหน้ายอมรับ "ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องนี้ ก่อนอื่นต้องไปช่วยราชามังกรเขียวออกมาก่อน"

ประวัติศาสตร์เปลี่ยนไปอย่างมาก ราชามังกรเขียวที่เดิมทีไม่น่าจะประสบภัยพิบัตินี้ กลับถูกหยวนกู่จับตัวไป เพื่อข่มขู่ให้จ้าวฮังออกมาสู้กับเขา

"นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าข่าวสารของพวกเผ่าโบราณจะรวดเร็วขนาดนี้ ข้าเพิ่งกลับมาถึงดาวเหนือได้ไม่นาน ก็มีเผ่าโบราณคิดจะมาหาเรื่องข้าซะแล้ว" จ้าวฮังมองเหยียนหรูอวี้ แล้วพูดขึ้น

เนื้อหาในแผ่นหยกเรียบง่ายมาก

หยวนกู่คิดว่าจ้าวฮังเป็นแค่พวกดีแต่ปาก มีแต่ชื่อเสียงจอมปลอม

ต้องการท้าสู้กับจ้าวฮัง

ถ้าจ้าวฮังไม่รับคำท้านี้ ก็จะสังหารราชามังกรเขียวที่พวกเผ่าโบราณจับตัวไว้!

"ยังไงราชามังกรเขียวก็เคยมีบุญคุณกับข้า ครั้งนี้ยังไงก็ต้องช่วยชีวิตเขาให้ได้" จ้าวฮังสูดหายใจลึก พูดกับเหยียนหรูอวี้

ในตอนนั้นจ้าวฮังกับเย่ฟ่านก็เจอซากร่างศักดิ์สิทธิ์ในคลังสมบัติของราชามังกรเขียว

ยังไงซะ ซากร่างศักดิ์สิทธิ์นั่นราชามังกรเขียวก็เป็นคนรวบรวมมา จ้าวฮังกับเย่ฟ่านเอาซากร่างศักดิ์สิทธิ์ไป ตอนนี้ราชามังกรเขียวมีภัย ตัวเองยื่นมือเข้าช่วย ก็เป็นเรื่องสมควร

ส่วนสถานที่ตัดสิน คือทะเลสาบดึกดำบรรพ์!

"เสือไม่อยู่ถ้ำ ลิงเลยทำตัวเป็นเจ้าป่า แค่หยวนกู่ตัวเล็กๆ ถึงกับกล้ามาขู่ข้า" จ้าวฮังบ่นพึมพำอย่างเอือมระอา

เจ้าหยวนกู่นั่น ระดับพลังยังไม่ถึงขั้นตัดมรรคาด้วยซ้ำ จ้าวฮังยังรู้สึกว่า การที่ตัวเองต้องลงมือไปจัดการเขา มันเสียเวลาเปล่า

เห็นจ้าวฮังลุกขึ้น เหยียนหรูอวี้ก็แสดงเจตจำนงว่าอยากจะไปทะเลสาบดึกดำบรรพ์พร้อมกับจ้าวฮัง

จ้าวฮังอยากจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสีหน้าจริงจังของเหยียนหรูอวี้ สุดท้ายก็พยักหน้าตกลงด้วยความเอ็นดู

จ้าวฮังจูงมือซ้ายของเหยียนหรูอวี้ ทั้งสองคนเดินออกจากพระราชวังพร้อมกัน

เหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจเห็นจ้าวฮังปรากฏตัวจริงๆ ต่างก็ตื่นเต้น พากันคารวะจ้าวฮัง

แม้จะผ่านไปสามปีแล้ว แต่ในจำนวนนั้น อัจฉริยะที่เคยไปผจญภัยในแดนฝังเซียนพร้อมกับจ้าวฮัง ต่างก็ยังจดจำวีรกรรมอันรุ่งโรจน์ของจ้าวฮังในตอนนั้นได้ดี

ต้องรู้ว่า ตอนนั้นจ้าวฮังอยู่ที่แดนฝังเซียน เพื่อราชายาไม่กี่ต้น ถึงกับเป็นศัตรูกับยอดฝีมือระดับประมุขศักดิ์สิทธิ์มากมาย และสังหารประมุขศักดิ์สิทธิ์ไปหลายคน!

นอกจากนี้ จ้าวฮังยังปกป้องอัจฉริยะเผ่าปีศาจมากมายในแดนฝังเซียน ทำให้อัจฉริยะเผ่าปีศาจทั้งหลายได้เปิดหูเปิดตา

"กายราชันย์มนุษย์ ท่านจะไปลุยกับพวกเผ่าโบราณที่ทะเลสาบดึกดำบรรพ์เหรอครับ?" ในตอนนั้นเอง อัจฉริยะเผ่าปีศาจคนหนึ่งก็ก้าวออกมา มองจ้าวฮังแล้วรีบถาม

จ้าวฮังหันไปมอง พอจะจำอัจฉริยะเผ่าปีศาจคนนี้ได้ลางๆ ดูเหมือนจะเป็นลูกหลานของจักรพรรดิปีศาจเสวี่ยเยว่ชิง แน่นอนว่า ใครใช้ให้กระต่ายลูกดก กระต่ายในเผ่าปีศาจเกินครึ่งก็เป็นลูกหลานจักรพรรดิปีศาจเสวี่ยเยว่ชิงทั้งนั้น

"ใช่ ราชามังกรเขียวเผ่าเราพลาดท่าถูกเผ่าโบราณลอบกัด ตอนนี้ชีวิตเขาอยู่ในกำมือเผ่าโบราณ ข้าจำเป็นต้องไปที่ทะเลสาบดึกดำบรรพ์" จ้าวฮังบอกกับเหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจ

ราชามังกรเขียวถูกยอดฝีมือเผ่าโบราณลอบกัด?

เหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจย่อมโกรธแค้นเป็นธรรมดา!

สิ่งมีชีวิตบรรพกาลปรากฏตัว ส่วนหนึ่งทำตัวกร่างมาก เผ่าปีศาจก็ไม่ชอบหน้าพวกมันอยู่แล้ว

ต้องรู้ว่า เผ่าโบราณกับเผ่าปีศาจ แม้จะมีส่วนคล้ายกันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน

ถึงขั้นมีเผ่าโบราณบางพวกมองเผ่าปีศาจเป็นทาสรับใช้ของเผ่าโบราณด้วยซ้ำ!

เรื่องนี้ย่อมทำให้เหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจไม่พอใจอย่างมาก

วันนี้ กายราชันย์มนุษย์จ้าวฮังกลับมา และยินดีออกหน้าแทนเผ่าปีศาจ ทุกคนย่อมยินดีปรีดา

จ้าวฮังยื่นสองมือออกไป กดลงในอากาศ เห็นท่าทางของจ้าวฮัง ทุกคนก็เงียบเสียงลงทันที

"เหล่าอัจฉริยะรุ่นใหม่ทั้งหลาย พวกเจ้าต้องจดจำความอัปยศในวันนี้ไว้ รู้จักละอายแล้วมุมานะ ข้าเชื่อว่าอนาคตของพวกเจ้า จะต้องก้าวข้ามคนรุ่นก่อนได้แน่นอน!"

"วันนี้ ราชามังกรเขียว ข้าจะไปช่วยเอง!"

จ้าวฮังประกาศ

เหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจซาบซึ้งใจยิ่งนัก

ต้องรู้ว่า จ้าวฮังเป็นมนุษย์ แถมยังเป็นกายราชันย์มนุษย์ในตำนานอีก

ไม่นาน ก็มีอัจฉริยะหลายคนก้าวออกมา คารวะจ้าวฮัง แล้วพูดว่า "ถ้ากายราชันย์มนุษย์ไม่รังเกียจ พวกเรายินดีไปเป็นลูกมือให้ท่านครับ"

มองดูอัจฉริยะเผ่าปีศาจเหล่านี้ ฝีมือก็ไม่เลว มีระดับครึ่งก้าวสู่จอมปราชญ์แล้วด้วย

เพียงแต่ จ้าวฮังส่ายหน้า

"ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากพาพวกเจ้าไป แต่อาวุธวิเศษที่ข้าเตรียมไว้บรรทุกได้แค่คนเดียว" จ้าวฮังยิ้ม จากนั้นก็สะบัดมือ รถเบนซ์ จี-คลาส สีดำคันหนึ่งก็บินออกมาจากอุปกรณ์มิติ!

รถเบนซ์ จี-คลาส คันนี้ ย่อมเป็นคันของเย่ฟ่าน

หลังจากจ้าวฮังเอารถเบนซ์ จี-คลาส คันนี้มาจากเขาไท่ซาน ก็หาอู่ซ่อมรถดีๆ จัดการยกเครื่องใหม่ทั้งคัน

โลหะที่ใช้ ก็ล้วนเป็นโลหะเทพต่างๆ ที่จ้าวฮังเตรียมไว้เพื่อรถเบนซ์ จี-คลาส คันนี้โดยเฉพาะ!

เห็นของแปลกๆ ที่จ้าวฮังปล่อยออกมา ทุกคนก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เริ่มสำรวจรถเบนซ์ จี-คลาส คันนี้อย่างละเอียดด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"สมคำร่ำลือ ของที่ราชันย์มนุษย์สร้าง ย่อมเป็นของชั้นเลิศ อาวุธวิเศษชิ้นนี้แม้ข้าจะสัมผัสกลิ่นอายพลังไม่ได้ แต่ข้าเห็นการถักทอของเต๋าและเหตุผลบนผิวโลหะของมัน" อัจฉริยะเผ่าปีศาจคนหนึ่งกล่าว

อัจฉริยะเผ่าปีศาจอีกคนเสริม "ใช่ การออกแบบอาวุธวิเศษชิ้นนี้ ช่างวิจิตรพิสดารจริงๆ หรือจะเป็นผลผลิตจากยุคบรรพกาล? หรือจะเป็นยุคก่อนบรรพกาลในตำนาน?"

"ไม่แน่อาจจะเป็นยุคเซียนโบราณก็ได้!" อัจฉริยะเผ่าปีศาจอีกคนเดาสุ่ม

ส่วนเหยียนหรูอวี้ ก็มองรถเบนซ์ จี-คลาส ที่จ้าวฮังปล่อยออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

นางค่อยๆ ยื่นมือวางบนฝากระโปรงหน้ารถเบนซ์ จี-คลาส ที่เย็นเฉียบ ใบหน้าเปื้อนยิ้มเล็กน้อย

"พี่จ้าว นี่มันคืออะไรกันแน่ ทำไมข้าไม่รู้สึกถึงคลื่นพลังเทพเลยล่ะ?" เหยียนหรูอวี้หันไปถามจ้าวฮัง

อัจฉริยะทุกคนในที่นั้น ต่างก็เงี่ยหูรอฟังคำอธิบายจากจ้าวฮัง

"ของสิ่งนี้ มาจากอีกฝั่งของดวงดาว ผลผลิตจากดวงดาวที่ชื่อว่าดาวสีน้ำเงิน เรียกว่ารถเบนซ์ จี-คลาส เป็นของของร่างศักดิ์สิทธิ์ การขับเคลื่อนไม่ต้องใช้พลังเทพ แต่ต้องใช้สิ่งที่เรียกว่าน้ำมัน แค่มีของสิ่งนั้น ก็ขับเคลื่อนรถคันนี้ได้ แถมความเร็วยังเร็วกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปอีก!" จ้าวฮังอธิบายให้ทุกคนฟัง

ทุกคนขมวดคิ้ว ไม่รู้จะพูดยังไงดีชั่วขณะ

เพราะในสายตาพวกเขา กายราชันย์มนุษย์มีเคล็ดวิชาอักษรสิง นี่ไม่ใช่ความลับสำคัญอะไร

อาศัยเคล็ดวิชาอักษรสิง ก็ไปถึงที่หมายได้เร็วมาก ความเร็วน่าจะเหนือกว่ารถเบนซ์ จี-คลาส

เห็นสีหน้าสงสัยของทุกคน จ้าวฮังก็ไม่อธิบาย แต่เปิดประตูฝั่งคนนั่งของรถเบนซ์ จี-คลาส เชิญเหยียนหรูอวี้ขึ้นไปนั่ง

จากนั้น จ้าวฮังก็สตาร์ทรถเบนซ์ จี-คลาส เหยียบคันเร่ง

บรื้นนน!

เสียงเครื่องยนต์คำราม เสียงอันน่าเกรงขามดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า

รถเบนซ์ จี-คลาส ภายใต้การควบคุมของจ้าวฮัง พุ่งออกจากเขตที่พักเผ่าปีศาจ บินขึ้นสู่ท้องฟ้า

รถเบนซ์ จี-คลาส บินได้แล้ว!

พอออกจากเขตที่พักเผ่าปีศาจ บินอยู่กลางอากาศ ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ต่างก็เงยหน้ามองรถเบนซ์ จี-คลาส โดยไม่รู้ตัว

"พระเจ้า นั่นมันตัวอะไร? ไม่มีลวดลายเต๋า แต่กลับบินได้?"

"หรือจะเป็นอาวุธวิเศษที่บินได้รูปร่างแปลกตา?" ผู้ฝึกตนคนหนึ่งคาดเดา

"นั่นบินออกมาจากเขตที่พักเผ่าปีศาจ หรือจะเป็นของที่กายราชันย์มนุษย์เอามาจากต่างแดน?" ผู้ฝึกตนอีกคนคาดเดา

แต่น่าเสียดาย ไม่มีใครให้คำตอบพวกเขาได้ในทันที

จ้าวฮังขับรถเบนซ์ จี-คลาส บินอยู่กลางอากาศสักพัก ก็ออกจากเมืองศักดิ์สิทธิ์ ค่อยๆ ร่อนลงจอดบนพื้น

"วิธีการขับขี่ที่แท้จริงของอาวุธวิเศษชิ้นนี้ ควรจะเป็นแบบนี้" จ้าวฮังมองเหยียนหรูอวี้ โน้มตัวเข้าไปใกล้ ดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้นาง

จากนั้น

จ้าวฮังเหยียบคันเร่ง!

บรื้นนน!

วินาทีถัดมา รถเบนซ์ จี-คลาส ก็พุ่งออกไปราวกับลูกธนูหลุดจากแหล่ง มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบดึกดำบรรพ์

ตลอดทาง ภูมิประเทศหลากหลาย ขรุขระ เป็นหลุมเป็นบ่อ หรือแม้แต่หน้าผาสูงชัน

เหยียนหรูอวี้นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ตลอดทางโคลงเคลงไม่หยุด

แต่นางดูเหมือนจะไม่ตกใจเลยสักนิด กลับดูมีความสุขมาก ถึงขั้นบ่นพึมพำอะไรบางอย่าง ช้าไป ต้องเร็วอีกหน่อย เร็วอีกหน่อย

เหนือน่านฟ้าเทือกเขาสูงชันแถบทะเลสาบดึกดำบรรพ์ ทางตอนเหนือของดินแดนตะวันออก

หยวนกู่ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ ด้านหลังเขา คือมังกรเจียวตัวหนึ่ง ดูเหมือนจะถูกอะไรบางอย่างล่ามไว้ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย

หยวนกู่ผู้นี้ ย่อมเป็นหลานรุ่นที่แปดของจักรพรรดิหยวนแห่งราชวงศ์บรรพกาล ทะเลสาบดึกดำบรรพ์

"เย่ฟ่าน ถ้าเจ้ารู้สถานการณ์ ตอนนี้รีบเกลี้ยกล่อมเพื่อนเจ้าให้มอบเก้าสังหารจักรพรรดิปีศาจให้ข้าดีกว่า ไม่อย่างนั้น ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ" หยวนกู่มั่นใจมาก มองไปที่เย่ฟ่านซึ่งอยู่ไม่ไกล แล้วพูดขึ้น

ตอนนี้เขากุมชีวิตราชามังกรเขียวไว้

ในสายตาหยวนกู่ เย่ฟ่านไม่มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง ตอนนี้ควรจะยอมจำนนต่อเขาแต่โดยดี

เพราะเย่ฟ่านตอนนี้เพิ่งจะถึงระดับครึ่งก้าวสู่จอมปราชญ์ขั้นแรกได้ไม่นาน

แต่ยอดฝีมือเผ่าโบราณใต้บังคับบัญชาของหยวนกู่ อย่างน้อยก็ระดับครึ่งก้าวสู่จอมปราชญ์!

"แล้วถ้าข้าไม่ทำล่ะ! ข้าไม่เพียงแต่จะไม่ให้เพื่อนข้ามอบเก้าสังหารจักรพรรดิปีศาจให้เจ้า แต่ข้ายังจะไม่ฟังคำสั่งใดๆ ของเจ้าด้วย!" เย่ฟ่านหรี่ตา อธิบายด้วยรอยยิ้มทันที

คำขู่ เย่ฟ่านไม่ได้พูดออกมา

แต่เห็นได้ชัด!

การต่อสู้ กำลังจะระเบิดขึ้น!

ในตอนนั้นเอง เย่ฟ่านชะงักไป ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มมาจากไกลๆ

รถเบนซ์ จี-คลาส?!

เย่ฟ่านหันไปมอง เห็นสิ่งของที่ชาตินี้เขาคิดว่าไม่มีทางได้เห็นที่ดาวเหนือมากที่สุดอย่างหนึ่ง!

[จบแล้ว]