บทที่ 27 - บุกตำหนักโบราณ ชิง "คัมภีร์เต๋าบทกงล้อทะเล"!
บทที่ 27 - บุกตำหนักโบราณ ชิง "คัมภีร์เต๋าบทกงล้อทะเล"!
บทที่ 27 - บุกตำหนักโบราณ ชิง "คัมภีร์เต๋าบทกงล้อทะเล"!
เสียงหัวใจเต้นถี่ระรัว จ้าวฮังไม่คิดจะหลบซ่อนอีกต่อไป วิ่งขึ้นยอดภูเขาไฟเต็มสปีด
'ใกล้เปิดแล้ว!' จ้าวฮังกะเวลาในใจ
พอใกล้ถึงปากปล่อง ตู้ม! เสียงระเบิดดังสนั่นจากตำหนักโบราณ!
ลาวาในปากปล่องเดือดพล่าน ทะลักออกมานองทั่วฟ้า ย้อมท้องฟ้าเป็นสีแดงฉาน
ตำหนักจักรพรรดิชิงพุ่งทะยานออกมาพร้อมลาวา
แสงระยิบระยับ ตัวตำหนักใสกิ๊ง ลวดลายเทพรอบๆ แผ่กลิ่นอายแห่งกาลเวลา
ลวดลายจักรพรรดิปรากฏขึ้น แบกรับตำหนักให้ลอยเด่นอยู่เหนือปากปล่อง
นี่เพราะจักรพรรดิชิงเมตตา ตั้งใจให้เป็นบททดสอบมอบโชคแก่คนรุ่นหลัง
ไม่งั้นแค่ลวดลายจักรพรรดิเส้นเดียว ก็เป่าซากโบราณกาล หรือแม้แต่แคว้นเยี่ยนทั้งแคว้นให้หายวับไปได้เลย!
พวกยอดฝีมือที่กำลังนัวกันอยู่ ต่างหยุดมือทันที หันขวับมาทางตำหนัก งัดไม้ตายก้นหีบออกมา หวังจะพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก
คนที่เร็วสุดคือสาวปีศาจปีกทอง ปีกสะบัดพรึ่บเดียว ร่างกลายเป็นสายฟ้าสีทอง พุ่งเข้าใส่ประตูหยกห้าสีของตำหนัก
กะจะพังประตูเข้าไป!
แต่ยังไม่ทันแตะประตู แสงเทพจากประตูก็ดีดนางกระเด็นออกมาเหมือนแมลงวันโดนตบ
คนอื่นเห็นท่าไม่ดี รีบเรียกอาวุธวิเศษออกมาช่วยกันรุมโจมตีประตู หวังจะเปิดผนึก
ลวดลายเทพรอบตำหนักส่องแสง ป้องกันการโจมตีจากภายนอก
ตอนนี้ทั้งคนทั้งปีศาจตาแดงก่ำ บ้าคลั่งกันหมด จะเอาของข้างในให้ได้
อาวุธวิเศษนับร้อยพุ่งเข้าใส่ ระเบิดตูมตามสนั่นหวั่นไหว
จ้าวฮังไม่รอช้า ขี่สายรุ้งพุ่งเข้าใส่ตำหนัก พร้อมเดินลมปราณ "คัมภีร์ปทุมเขียว" เต็มกำลัง
กลัวโดนตัดหน้า จ้าวฮังเร่งความเร็วสูงสุด แค่สิบกว่าลมหายใจก็ไปถึงหน้าตำหนัก
ตอนนั้นผนึกยังไม่แตก
เจ้าสำนักเห็นจ้าวฮังก็ตะโกนลั่น "ผู้อาวุโสจ้าว! รีบมารวมกลุ่ม! ช่วยกันทำลายผนึก ถ้าได้สมบัติจักรพรรดิ สำนักเราจะยกระดับเป็นสำนักใหญ่ได้เลย!"
แต่จ้าวฮังไม่แม้แต่จะปรายตามอง พุ่งตรงเข้าใส่ผนึกดื้อๆ
พวกปีศาจมองเหยียดหยาม
เมื่อกี้สาวปีกทองยังกระเด็น ไอ้มนุษย์นี่คงไม่รอด อยากเห็นคนโง่เจ็บตัว
คนในสำนักก็ตะโกนเรียกกันโหวกเหวก
จ้าวฮังไม่ลดความเร็ว พอร่างปะทะกับผนึก ทันใดนั้น! แสงสีเขียวสว่างวาบออกจากตัวจ้าวฮัง
แสงสีเขียวนั้นเหมือนกุญแจผี ผสมผสานเข้ากับแสงห้าสีและผนึกอย่างลงตัว ผนึกดูดร่างจ้าวฮังเข้าไปหน้าตาเฉย!
ประตูตำหนักแง้มออกนิดนึง พอให้คนคนเดียวลอดผ่าน ดูดจ้าวฮังเข้าไปแล้วปิดลง!
วินาทีถัดมา ผนึกส่องแสงจ้ากว่าเดิม ดีดการโจมตีของพวกข้างนอกกระเด็นออกมาหมด
"อะไรนะ?" เจ้าสำนักอ้าปากค้าง
พวกปีศาจหน้าดำคร่ำเครียด
ไม่มีใครคาดคิดว่าจ้าวฮังจะมุดเข้าไปได้ง่ายๆ แบบนี้
"ฆ่าพวกมนุษย์ให้หมด! รอไอ้หมอนั่นออกมา แล้วค่อยฆ่ามันแย่งสมบัติ!" ปีศาจตนหนึ่งตะโกนขึ้น ตัวอื่นเห็นด้วยทันที
เจ้าสำนักรู้ทันเกม สั่งลุย "สู้ตาย! ปกป้องทางเข้า!"
ตอนนี้จ้าวฮังเข้าไปแล้ว ขอแค่ข้างนอกชนะ สมบัติข้างในก็เป็นของสำนัก!
สงครามระหว่างคนกับปีศาจระเบิดขึ้นอย่างดุเดือด!
ตัดภาพมาที่จ้าวฮัง พอเข้ามาในตำหนัก กลิ่นอายโบราณกดทับจนแทบทรุด ต้องใช้เวลาปรับตัวพักใหญ่
"กะไว้แล้วไม่ผิด ฝึกคัมภีร์ปทุมเขียวก็เหมือนเป็นศิษย์จักรพรรดิชิงกลายๆ ถึงจะเป็นศิษย์เกรดต่ำก็เถอะ" จ้าวฮังยิ้มมุมปาก
แค่เข้ามาก่อนได้ก็กำไรแล้ว!
กลางตำหนัก มีสมบัติสามชิ้นลอยอยู่!
ลึกเข้าไปข้างใน ยังมีเสียงหัวใจเต้นตึ้งๆ ดังออกมา
สมบัติสามชิ้น ล้ำค่าสุดๆ!
ชิ้นตรงกลาง คือเจดีย์เล็กๆ ที่ดูชำรุดนิดหน่อย
น่าจะเป็นของเลียนแบบเจดีย์ฮวง!
ด้านซ้าย คือกระดาษสีทองแผ่นหนึ่ง
"คัมภีร์เต๋าบทกงล้อทะเล"!
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแพงระยับ
ด้านขวา คือชิ้นส่วนทองแดงเขียวที่ดูธรรมดาๆ
แต่มันไม่ใช่ของธรรมดา มันคือชิ้นส่วนหม้อสามขาของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่!
จ้าวฮังถูมือด้วยความโลภ กำลังจะคว้าเจดีย์จำลองกับชิ้นส่วนทองแดง แต่เกิดเรื่องไม่คาดฝัน
เจดีย์จำลองเหมือนมีชีวิต หมุนติ้ว ปล่อยพลังเทพออกมา หอบเอาชิ้นส่วนทองแดงกับกระดาษทองคำ บินหนีไปทางประตูหลัง!
สมบัติเลือกนาย
จ้าวฮังไม่มีกายพิเศษ ไม่มีพรสวรรค์เทพ
พลังก็น้อยนิด
เจดีย์เลยไม่แล
"หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ย!"
ลาภลอยมาถึงปากจะปล่อยให้หลุดมือได้ไง จ้าวฮังกัดฟันกระโดดคว้ากระดาษทองคำกับชิ้นส่วนทองแดงที่อยู่ใกล้สุด
มือซ้ายจับทองแดง มือขวาจับกระดาษ
แต่เจดีย์จำลองแรงเยอะมาก ลากจ้าวฮังครูดไปกับพื้นเหมือนลากกระสอบ
เจ็บจนน้ำตาเล็ด แต่จ้าวฮังกัดฟันสู้ ไม่ยอมปล่อย
ลากยาวไปถึงหลังตำหนัก
สุดท้ายจ้าวฮังหมดแรง มือซ้ายหลุด ชิ้นส่วนทองแดงหลุดลอยไป
แต่เขาไหวพริบดี รีบเอามือซ้ายมาช่วยมือขวาดึงกระดาษทองคำไว้แน่น
เจดีย์จำลองเหมือนจะยอมแพ้กับความตื๊อของจ้าวฮัง แรงดึงที่กระดาษทองคำหายวับไป
กระดาษทองคำตกลงในมือจ้าวฮัง แล้วเหมือนมีชีวิต มุดหายเข้าไปในตัวเขา ไปลอยเด่นเป็นสง่าอยู่เหนือทะเลทุกข์!
"คัมภีร์เต๋าบทกงล้อทะเล" เสร็จโจร!
จ้าวฮังสูดหายใจลึก ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล มองไปที่หัวใจจักรพรรดิที่เต้นตุบๆ อยู่ข้างหน้า
[จบแล้ว]