บทที่ 12 - รับเลี้ยงเสี่ยวหนาน ฝึกฝนยอดวิชาต่อสู้

บทที่ 12 - รับเลี้ยงเสี่ยวหนาน ฝึกฝนยอดวิชาต่อสู้

"อ่ะ นี่ฉันเพิ่งซื้อมา ให้เธอนะ"

จ้าวฮังนั่นเอง เขาใช้เวลาสองวันเต็ม กว่าจะตามหาตัวเสี่ยวหนานเจอในเมืองหลวง

ผู้ชายที่จู่ๆ ก็โผล่มาทำเอาเสี่ยวหนานสะดุ้ง

เธอทำท่าจะวิ่งหนี แต่สายตาก็ละไปจากถังหูลู่ในมือจ้าวฮังไม่ได้

'แค่... แอบกินคำเล็กๆ คำเดียว คงไม่เป็นไรมั้ง?' เสี่ยวหนานคิดในใจ

ยังไม่ทันจะตัดสินใจ มือขวาของเธอก็ถูกจ้าวฮังจับยกขึ้นเบาๆ

จ้าวฮังยัดถังหูลู่ใส่มือเล็กๆ ของเธอ

"ฉันก็จะกินเหมือนกัน" พูดจบ จ้าวฮังก็ใช้มือซ้ายเด็ดลูกบนสุดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

เปรี้ยวหวานลงตัว อร่อยเหาะ!

พอเห็นจ้าวฮังกินให้ดู เสี่ยวหนานก็ค่อยๆ ลดการ์ดลง กัดถังหูลู่คำเล็กๆ เข้าปาก

น้ำตาลเคลือบข้างนอกหวานกรอบ เนื้อพุทราข้างในเปรี้ยวนิดๆ แต่มีกลิ่นหอมชื่นใจ ตามด้วยรสหวานติดปลายลิ้น

'นี่เหรอรสชาติของถังหูลู่? หนานหนานมีความสุขที่สุดเลย!'

"ต่อไปนี้มาอยู่กับฉันนะ ฉันสัญญาว่าจะเลี้ยงข้าวเธอครบสามมื้อ" จ้าวฮังพูดพลางยิ้มตาหยี

แต่คำพูดนี้กลับไปกระตุกต่อมบางอย่างของเสี่ยวหนาน เธอส่ายหน้าปฏิเสธจ้าวฮังอย่างหนักแน่น "หนูจะรอพี่ชาย! หนูต้องรอพี่ชายกลับมา!"

เฮ้อ!

ได้ยินแบบนี้ จ้าวฮังถอนหายใจในใจ แต่ภายนอกยังยิ้มสู้

"ฮ่าๆๆ ได้สิ แต่เรื่องกินฟรีอยู่ฟรี ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมนะ!" จ้าวฮังลูบหัวเสี่ยวหนานด้วยความเอ็นดู

ในฐานะตัวแทนสำนักหลิงซู ถึงจะฝึกวิชาไม่ค่อยขึ้น แต่บารมีคับเมือง จ้าวฮังเปรียบเสมือนอ๋องน้อยๆ ของแคว้นเยี่ยน

เรื่องเลี้ยงเด็กคนเดียวนี่จิ๊บจ๊อยมาก!

เสี่ยวหนานแปลกใจ ทำไมคนคนนี้ถึงดีกับเธอนัก

ตอนแรก อาหารที่จ้าวฮังสั่งให้คนเอาไปให้ เธอไม่กล้ากิน กินแค่คำสองคำประทังชีวิต

จนผ่านไปเดือนสองเดือน เสี่ยวหนานเห็นว่านานๆ ทีจ้าวฮังจะโผล่มาสักครั้ง และไม่เคยมีเจตนาร้าย เธอถึงยอมย้ายเข้าไปอยู่ในโรงเตี๊ยมที่จ้าวฮังจัดหาให้

สำหรับเสี่ยวหนาน อย่างน้อยปากท้องก็ไม่ต้องหิวโซแล้ว!

สำหรับจ้าวฮัง นี่ไม่ใช่แค่ความใจบุญ แต่มันคือการวางหมากเดินเกมล่วงหน้า

ส่วนหมากตัวนี้จะมีประโยชน์ในอนาคตไหม จ้าวฮังก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

หลังจากจัดการเรื่องเสี่ยวหนานเสร็จ จ้าวฮังก็มีเวลามาโฟกัสเรื่องฝึกวิชาสักที

เขามาที่บ้านพักส่วนตัวของสำนักในเมืองหลวง ที่นี่เป็นอาณาจักรส่วนตัวของเขา เขาปรับปรุงใหม่จนกลายเป็นลานฝึกวิชาส่วนตัว

เปิดหน้าต่างระบบ!

[เจ้าของร่าง: จ้าวฮัง] [อายุ: 26 ปี] [ระดับพลัง: ขอบเขตกงล้อทะเล ขั้นทะเลทุกข์] [วิชา: คัมภีร์ปทุมเขียว (ฝึกวันละสามชั่วยาม ห้าปีสำเร็จ): (20/100)] [พรสวรรค์: 20] [ความเข้าใจ: 14] [พื้นฐานร่างกาย: 13] [แต้มพลังงาน: 0] [คำแนะนำสีเขียว: เผาผลาญพลังเทพในตัวให้เหลือสองส่วน แล้วฝึกฟื้นฟูกลับมา ทำติดต่อกันหนึ่งเดือน รับ 1 แต้มพลังงาน] [คำแนะนำสีน้ำเงิน: ฝึกฝนวิชาต่อสู้ เมื่อฝึกถึงระดับ เบื้องต้น, เชี่ยวชาญ, ชำนาญ, สมบูรณ์ จะได้รับระดับละ 1 แต้มพลังงาน]

"คำแนะนำสีเขียวได้สูงสุด 10 แต้ม สีน้ำเงินได้สูงสุด 50 แต้ม"

"แต่ฉันเพิ่งนึกวิธีปั๊มแต้มเจ๋งๆ ออก นั่นคือฝึกวิชาต่อสู้ง่ายๆ หลายๆ วิชา ขอแค่ฝึกให้ถึงระดับเบื้องต้นหรือเชี่ยวชาญ ก็ได้แต้มฟรีๆ แล้ว 2 แต้ม"

"ผู้อาวุโสแนะนำให้ฝึกต่อสู้ระยะประชิด แต่สำหรับฉัน ฝึกวิชาอะไรก็เพิ่มพลังต่อสู้ได้เหมือนกัน ระบบเลยปรับเป็นคำแนะนำสีน้ำเงินให้กว้างขึ้น"

จ้าวฮังตาเป็นประกาย ตื่นเต้นสุดขีด

สองคำแนะนำนี้มันเกื้อหนุนกันชัดๆ ใช้วิชาต่อสู้ก็ต้องใช้พลังเทพ ก็เท่ากับได้ทำภารกิจสีเขียวไปในตัว!

จากนั้น จ้าวฮังก็เพ่งสมาธิไปที่ "คัมภีร์ปทุมเขียว" ในหัว

ถึงจะเป็นแค่วิชาขอบเขตกงล้อทะเล แต่เนื้อหาข้างในไม่ได้มีแค่วิธีเดินลมปราณ ยังมีเคล็ดลับ 'หนึ่งอาวุธทำลายหมื่นวิชา' วิธีสร้างอาวุธแบบต่างๆ และวิชาต่อสู้อีกเป็นสิบ

"ที่เหมาะกับฉันตอนนี้ที่สุดคือ ตราประทับบัวเขียว เพลงกระบี่บัวเขียว และกายาบัวเขียว"

จ้าวฮังใช้เวลาคิดอยู่ชั่วโมงนึง ก็เลือกสามวิชานี้

ตราประทับบัวเขียว เป็นวิชาโจมตีด้วยตราประทับ ยิงไกลก็ได้ เอามากันตัวระยะประชิดก็ดี

เพลงกระบี่บัวเขียว พลังทำลายระดับปานกลางค่อนข้างสูง

ส่วนกายาบัวเขียว ไม่ใช่การเปลี่ยนสภาพร่างกาย แต่เป็นวิชาเสริมแกร่งร่างกาย ช่วยเพิ่มพลังชีวิต และแอบช่วยเพิ่มค่าพรสวรรค์นิดหน่อยด้วย

เลือกเสร็จก็เริ่มมหกรรมเก็บตัวฝึกโหด

เดือนแรก จ้าวฮังได้ 1 แต้มจากคำแนะนำสีเขียว และอีก 1 แต้มจากการฝึกกายาบัวเขียวถึงระดับเบื้องต้น

เขายัด 2 แต้มนี้ใส่ค่าความชำนาญคัมภีร์ปทุมเขียวทันที ได้ค่าความชำนาญเพิ่ม 20 หน่วย สร้างลวดลายเทพเพิ่มได้อีกหนึ่งเส้น

เดือนที่สอง กายาบัวเขียวถึงระดับเชี่ยวชาญ เพลงกระบี่และตราประทับถึงระดับเบื้องต้น บวกกับแต้มจากสีเขียว รวมเบ็ดเสร็จได้มา 4 แต้ม

รอบนี้เขาเทหมดหน้าตักใส่ค่าความเข้าใจ ทำให้ค่าความเข้าใจพุ่งเป็น 18 แต้ม

เดือนที่สาม เพลงกระบี่และตราประทับถึงระดับเชี่ยวชาญ บวกกับสีเขียว ได้มาอีก 3 แต้ม

พอวิชาทั้งสามถึงระดับเชี่ยวชาญ จ้าวฮังก็ยังฝึกต่อ แต่ดูเหมือนพรสวรรค์ที่มีจะเริ่มตัน ฝึกต่อไม่ค่อยไปไหน

เผลอแป๊บเดียวผ่านไปเจ็ดเดือน

เจ็ดเดือนนี้ เขาเก็บแต้มจากคำแนะนำสีเขียวจนเกลี้ยงโควตา

เขาเอา 6 แต้มไปลงคัมภีร์ปทุมเขียว และอีก 4 แต้มลงค่าพื้นฐานร่างกาย จนตอนนี้ค่าพื้นฐานร่างกายอยู่ที่ 17 แต้ม

ส่วนลวดลายเทพ ฝึกมาเกือบปี ตอนนี้เขามีสิบเส้นแล้ว!

ระดับพลังก็ถึงขั้นทะเลทุกข์สมบูรณ์ ขาดอีกแค่ 1 แต้มก็จะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตน้ำพุแห่งชีวิตได้

เสียดายที่เจ็ดเดือนหลังนี้ วิชาต่อสู้ทั้งสามอย่างย่ำอยู่กับที่ ไม่กระดิกเลย ทำเอารู้สึกท้อ

"ดูทรงแล้ว ฝึกแบบหลับหูหลับตาคงไม่ช่วยให้วิชาพัฒนาขึ้น คงต้องหาประสบการณ์จริงซะแล้ว!" จ้าวฮังเริ่มรู้จุดอ่อนตัวเองแล้ว

[จบแล้ว]