บทที่ 17: อยากได้รูปไหม?
บทที่ 17: อยากได้รูปไหม?
"ทำบ้าอะไรของนาย? ฉันเจ็บนะ..."
ซูจินโยวออกแรงผลักซูจินเจ๋อสุดกำลัง แต่ร่างสูงใหญ่กลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด
"ซูจินโยว เธอจงใจยั่วโมโหฉันใช่ไหม?"
เสียงของซูจินเจ๋อทุ้มต่ำเจือแววคุกรุ่น
"ฉันก็ใช้ชีวิตของฉันอยู่ดีๆ จะไปยั่วโมโหนายทำไม?"
"งั้นทำไมเมื่อกี้ต้องบอกว่าเป็น... เธออยากให้ทุกคนเข้าใจความสัมพันธ์ของเราผิดหรือไง?"
ซูจินเจ๋อโกรธจัด
"สำคัญด้วยเหรอ? ยังไงนายก็ไม่ได้ชอบฉันอยู่แล้วนี่"
ซูจินโยวเอียงคอถามพร้อมหัวเราะคิกคัก
"แต่ว่า..."
"ไม่ต้องห่วงหรอก อนาคตเราไม่มีทางลงเอยกันแน่ๆ เพราะงั้นคำพูดเมื่อกี้ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอกนะ รับรองไม่กระทบเส้นทางอนาคตอันสดใสของนายหรอก"
"เธออยากหนีไปจากฉันขนาดนั้นเลย?"
"แน่นอนสิ โดนนายบงการชีวิตมันน่าภูมิใจตรงไหนมิทราบ?"
ซูจินโยวเบะปากตอบอย่างเหยียดหยาม
แววตาของซูจินเจ๋อเย็นยะเยือก มือหนากำหมัดแน่น
"เธอมีคนที่ชอบแล้วเหรอ?"
"ถามทำไม?"
ซูจินโยวชะงักไปครู่หนึ่ง
"ตอบมา!"
ซูจินเจ๋อกัดฟันกรอด
"ใช่! ฉันมีคนที่ชอบแล้ว และคนคนนั้นก็ไม่ใช่นาย!"
มุมปากของซูจินโยวหยักยิ้ม
"เพราะงั้นเลิกยุ่งกับฉัน แล้วกลับไปตามจีบแม่นางเอกของนายซะเถอะ"
พูดจบ ซูจินโยวก็ผลักซูจินเจ๋อที่กำลังหมดแรงถอยไป แล้วเดินหนีออกมา... ทิ้งให้เขายืนซึมกระทืออยู่ตรงนั้น... หลังเลิกเรียนช่วงบ่าย ทั้งคู่นั่งรถกลับคฤหาสน์ด้วยความเงียบงัน
เป็นไงล่ะเจ้าไก่อ่อน รสชาติความผิดหวังมันขมขื่นใช่ไหมล่ะ?
เมื่อเห็นท่าทีห่อเหี่ยวของซูจินเจ๋อ นางมารร้ายก็หัวเราะร่าอยู่ในใจ
แต่นี่ยังไม่สาสม เธอต้องทำให้ซูจินเจ๋อหลงรัก 'สาวผมขาว' จนโงหัวไม่ขึ้น แล้วค่อยเขี่ยทิ้งอย่างเลือดเย็น ให้เขารู้สึกเหมือนโลกถล่มทลายไปเลย
หลังจากระบายอารมณ์จนสดชื่น ซูจินโยวก็ขึ้นห้อง ล็อคประตูขังตัวเองไว้
เห็นแก่นายที่ดูน่าสมเพช เดี๋ยวจะสงเคราะห์รูปให้สักใบละกัน
ซูจินโยวเปิดแอป QQ ล็อกอินเข้าไอดี 'โลลิน้อยผมขาว'
โลลิน้อยผมขาว: "เจ้าไก่อ่อน อยากได้รูปไหม?"
ซูจินเจ๋อ: "ไม่เอา"
"ยังจะมาทำปากแข็ง" ซูจินโยวพึมพำ
เธอพิมพ์ตอบกลับไป: "ทำไมล่ะ?"
ซูจินเจ๋อ: "เพราะฉันอยากดูแค่รูปเมียฉันคนเดียว"
นางมารร้ายตาโตเท่าไข่ห่าน... หมอนี่ถึงกับคิดเรื่องเมียแล้วเหรอ? ดูท่าปลาจะกินเบ็ดเข้าเต็มเปา
โลลิน้อยผมขาว: "เมียนายก็ผมขาวไม่ใช่เหรอ?"
ซูจินเจ๋อ: "ใช่!"
โลลิน้อยผมขาว: "งั้นทำไมไม่มโนว่าฉันเป็นเมียนายซะล่ะ?"
ซูจินเจ๋อ: "เธอก็ส่วนเธอ จะมาเกี่ยวอะไรกับเมียฉัน?" (ส่งอีโมจิเบะปาก)
โลลิน้อยผมขาว: "ก็นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฉันหน้าเหมือนเมียนายมาก?"
ห้องข้างๆ ซูจินเจ๋อชะงักกึก
ก็จริง ไม่ว่าจะหุ่นหรือขา ก็เหมือนกันจนแทบแยกไม่ออก...
เดี๋ยวนะ... หรือว่าโลลิน้อยผมขาวจะเป็นเมียฉัน?
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของซูจินเจ๋อทันที!
ไม่จริงน่า เป็นไปไม่ได้... โลลิน้อยผมขาวดู... เกินไปหน่อย เมียฉันไม่ใช่คนแบบนั้นแน่ๆ!
ซูจินเจ๋อส่ายหัวไล่ความคิด
โลลิน้อยผมขาว: "เอางี้ไหม? อยากดูมือฉันหรือเปล่า? ขาวอมชมพู นุ่มนิ่มน่าจับนะ..."
ซูจินเจ๋อกำลังจะพิมพ์ปฏิเสธ เพราะต่อให้เหมือนแค่ไหน เธอก็ไม่ใช่ภรรยาของเขาอยู่ดี... ทว่า อีกฝ่ายกลับส่งข้อความมาดักคอ:
"ถ้าฟีลมันได้ นายจะจินตนาการแทนตัวเมียนายก็ได้นะ..."
ข้อความนั้นทำเอาหัวใจซูจินเจ๋อกระตุกวูบ
จินตนาการว่าเป็นซูจินโยวเหรอ... พอนึกถึงท่าทีหมางเมินของเธอวันนี้ เขาก็รู้สึกขมปร่าในอก...
ซูจินเจ๋อ: "ส่งมาสิ ขอดูหน่อย..."
เขาอยากรู้ว่ามือของอีกฝ่ายจะเหมือนกับมือของซูจินโยวด้วยหรือเปล่า
โลลิน้อยผมขาว: "จุ๊ๆๆ เจ้าไก่อ่อนตายด้าน ปากบอกรักเมียแต่กลับอยากดูมือผู้หญิงอื่น สารเลวจริงๆ นายคงไม่ได้กำลังคิดลามกอยู่ใช่มั้ย?"
ซูจินเจ๋อหน้าร้อนผ่าวเมื่อโดนจี้จุด เขาตอบกลับทันควัน:
"ก็เธอบอกให้ฉันจินตนาการแทนไม่ใช่เหรอ...?"
โลลิน้อยผมขาว:
"ข้ออ้างชัดๆ ที่จริงนายแค่อยากส่องมือฉันใช่มั้ยล่ะ? เจ้าไก่อ่อนเอ๊ย อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่านายคิดอะไรอยู่!" (ส่งอีโมจิยิ้มเยาะ)
ซูจินเจ๋อกัดฟันตอบ: "สรุปจะส่งไม่ส่ง"
โลลิน้อยผมขาว:
"ก็ได้ เห็นแก่ความ... ของนาย ฉันจะส่งรูปมือให้ดูละกัน มาวัดกันดูว่ามือเมียนายกับมือฉัน ใครจะสวยกว่ากัน"
อ่านข้อความอวดดีนั่นแล้ว ซูจินเจ๋อก็แค่นยิ้มอย่างดูแคลน
เขาเคยจับมือซูจินโยวมาแล้ว ทั้งนุ่มนิ่ม ทั้งสวยไร้ที่ติ ยัยโลลินี่จะมาเทียบชั้นได้ยังไง?
กะว่าพอดูเสร็จ จะตอกกลับยัยโลลิน้อยผู้มั่นหน้าให้หน้าหงาย
กำลังส่งรูปภาพ... กำลังโหลดรูปภาพ...
ภาพความคมชัดสูงปรากฏขึ้นบนหน้าจอแชต...
"นี่มัน..."
ดวงตาของซูจินเจ๋อเบิกกว้างเมื่อเห็นรูปมือชัดๆ...
"ทำไมมือนี้ถึงเหมือนมือซูจินโยวเปี๊ยบเลย? แทบจะถอดแบบกันมา..."
เขาอึ้งไปชั่วขณะ
หรือสาวผมขาวจะหน้าตาเหมือนกันหมดทุกคน?
ซูจินเจ๋อปรายตามองผนังฝั่งห้องซูจินโยว... หรือจะเป็นยัยนั่นแกล้งเรา?
เขาผุดลุกขึ้น เปิดประตูห้อง เตรียมจะบุกไปจับพิรุธซูจินโยวให้คาหนังคาเขา... ถ้าจับได้ว่ายัยโลลิน้อยคือซูจินโยวล่ะก็...
"หือ?"
ประตูห้องซูจินโยวเปิดอ้าซ่า แต่เจ้าตัวไม่ได้อยู่ในห้อง เขาหันไปตามเสียงน้ำไหลที่ดังมาจากห้องน้ำ... ดูเหมือนเธอกำลังอาบน้ำอยู่...