บทที่ 400 - จุดรวมสายตาในงานเลี้ยงฉลอง

บทที่ 400 - จุดรวมสายตาในงานเลี้ยงฉลอง

ทางฝั่งซ้ายของอัฒจรรย์ หลงตานหนีมองตามแผ่นหลังของหนิงลั่วที่เดินลงจากเวทีด้วยความขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นเธอก็หรี่ตามองไปทางวง R1SE ที่อยู่อีกฝั่ง

แต่น่าเสียดายที่ระยะห่างไกลเกินไปจนมองไม่เห็นสีหน้าของสมาชิก R1SE ได้ชัดเจน

แม้สีหน้าและคำพูดของหนิงลั่วจะดูไม่มีปัญหาอะไร แต่เธอสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง

พวกเด็ก R1SE ไปทำอะไรให้เจ้าหนูนี่เคืองเข้าหรือเปล่านะ?

ก็ไม่น่าเป็นไปได้ ใครจะกล้าไปมีเรื่องกับเขาล่ะ

เมื่อคิดไม่ออก หลงตานหนีก็เลิกใส่ใจและหันกลับมาโฟกัสที่เวทีอีกครั้ง

เอาไว้ถามเอาตอนงานเลี้ยงฉลองคืนนี้ก็รู้เรื่องเอง

หลังจากที่พี่เหมาขึ้นไปร้องเพลง 《เข้าสู่ทะเล》 จนทำให้สาวๆ ตาแดงก่ำกันอีกรอบ รายการสดก็ก้าวเข้าสู่ช่วงการประกาศอันดับสุดท้าย

หนิงลั่วที่รู้ผลลัพธ์อยู่ก่อนแล้ว นั่งรออยู่ที่ที่นั่งด้วยสีหน้าเรียบเฉยโดยไม่มีความตื่นเต้นใดๆ

อันดับที่ 6 หลิวเซี่ยหนิง จากค่าย Hot Idol ซึ่งเป็นค่ายที่มีเด็กฝึกสายเกาหลี อยู่หลายคน รวมถึงซ่งอวี่ฉีด้วย

อันดับที่ 5 เจิ้งไหน่ซิน (Nene) สาวไทยจากค่ายหัวอิงอี้ซิง ซึ่งเป็นค่ายเดียวกับที่ดูแลหลี่จื่อเทิง สมาชิกวงร็อกเก็ตเกิร์ลส์

อันดับที่ 4 เฉินจั๋วเสวียน จากค่ายเทียนฮ่าวเซิ่งซื่อ ซึ่งเป็นบริษัทที่คุณพ่อของหวงจื่อเทาถือหุ้นใหญ่

จากนั้นก็ประกาศอันดับที่ 7 คือ จางอี้ฝาน จากค่าย Time Fengjun

อันดับที่ 3 หวังอี้จิ่น จากเจียซิงมีเดีย

อันดับที่ 2 จ้าวเยว่ จากซือป้ามีเดีย (SNH48)

อันดับที่ 1 ซีหลินน่าอี·เกา จากค่ายเมิ่งเสียงเฉียงอิน (Dream Voice)

บริษัทนี้ดูแลเหล่านักร้องจากรายการ 《The Voice》 และ 《Sing My Song》 กว่าร้อยคน ฝีมือนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ

ผลลัพธ์นี้จะยุติธรรมหรือไม่นั้นไม่มีใครรู้ แต่มันดูสมเหตุสมผลมากทีเดียว

เมื่อมองไปที่สวีอี้หยางที่ยืนอยู่บนเวทีและไม่ได้ร้องไห้ออกมาอย่างที่หลายคนคาด หนิงลั่วก็ปรายตามองไปที่ "เทาเทา" ของพวกเราที่กำลังคุยเล่นกับลู่หานอยู่ข้างๆ เขาแอบเบ้ปากในใจพร้อมกับเตือนตัวเอง

ในอนาคต เขาต้องเป็น "นายทุนที่มีมนุษยธรรม" ให้ได้

นอกจากจะกอบโกยผลประโยชน์แล้ว ก็ต้องทำให้เด็กฝึกสาวๆ หรือนักแสดงสาวๆ ในสังกัดได้รับรู้ถึง "ความรัก" อันอบอุ่นและร้อนแรงจากเขาด้วย

หลังจากความวุ่นวายสิ้นสุดลง หนิงลั่วไม่ได้มีความสนใจที่จะอยู่รอดูฉากร่ำลาระหว่างเด็กผู้หญิงพวกนั้น เขาเดินหลบไปขึ้นรถตู้ส่วนตัวเพื่อเล่นเวยป๋อรอพระนางหลงกับพี่เหมา

รอให้เด็กๆ ระบายอารมณ์กันเสร็จก่อน ค่อยไปคุยกันต่อที่งานเลี้ยงฉลอง

อืม...

ถ้าจะคุยกันยาวทั้งคืนก็ไม่เลวนะ

บนตารางเทรนด์ค้นหาถูกยึดครองด้วยข้อมูลของคืนเดบิวต์รายการช่วงเวลาแห่งการสร้างสรรค์อย่างไม่ต้องสงสัย

สิ่งที่น่าอึดอัดใจคือ หัวข้อที่เกี่ยวกับตัวผู้เข้าแข่งขันนั้นมีไม่มากนัก และเทรนด์ค้นหาเดี่ยวๆ ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่

มีเพียงซีหลินน่าอี·เกาที่ได้ตำแหน่งเซ็นเตอร์, เฉินจั๋วเสวียนที่พูดเรื่อง "ยืนอยู่กลางเขา", เจียงเจินอวี่ที่ต้องถอนตัวเพราะบาดเจ็บ, สวีอี้หยางที่ไม่ได้เดบิวต์ และจางอี้ฝานที่ได้เดบิวต์เท่านั้นที่ติดอันดับต้นๆ

ที่เหลือเกือบทั้งหมดเป็นหัวข้อเกี่ยวกับเมนเทอร์และแขกรับเชิญ

หนิงลั่วพยายามทำตัวโลว์โปรไฟล์ที่สุดแล้ว แต่ด้วยกระแสตามธรรมชาติ เขายังคงมีชื่อติดเทรนด์ค้นหาถึงสองหัวข้อ

ที่บังเอิญคือ ทั้งสองหัวข้อนั้นดันเกี่ยวข้องกับสายตาที่เขามองหวงจื่อเทา

สเตจหนึ่งครั้ง และการกล่าวสปีชอีกหนึ่งครั้ง

ในช่องคอมเมนต์มีแต่เสียงหัวเราะ และหนักถึงขั้นเริ่มมีคนชิปคู่จิ้นกันแล้ว

ตลอดสามเดือนมานี้ เทรนด์ค้นหาของหนิงลั่วที่เกี่ยวกับรายการช่วงเวลาแห่งการสร้างสรรค์ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งต้องพ่วงชื่อ "เทาเทา" มาด้วยเสมอ

ถ้าสิ่งนี้ไม่เรียกว่าความรักล่ะก็...

ถุย!

ส่วนเมนเทอร์คนอื่นๆ และแขกรับเชิญ ในระหว่างการถ่ายทอดสด หวงจื่อเทามีเทรนด์ค้นหาถึง 5 หัวข้อ, ลู่หาน 3, ซ่งเชี่ยน 1 ส่วนพี่เหมาไม่มีเลยสักอัน

ช่างไม่รักศักดิ์ศรีกันบ้างเลย!

เขารออยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง พี่เหมากับหลงตานหนีถึงได้เดินมาพร้อมกัน

เมื่อเห็นหนิงลั่วนั่งเอนกายอยู่บนเบาะที่ปรับนอนอย่างสบายใจเฉิบพลางเล่นมือถือราวกับเป็นเจ้านายใหญ่ หลงตานหนีก็เริ่มมีอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมาทันที เธอเดินเข้าไปชกแขนเขาไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

"ดูเจ้าเด็กนี่ทำสิ! บอกว่าจะเซ็นสัญญาเด็กใหม่ไม่ใช่เหรอ ข้างในมีสาวน้อยตั้งเยอะแยะ นายไม่ใช้โอกาสนี้คว้าตัวมาสักสองสามคน ดันมาหลบทำเท่เป็นหัวหน้าใหญ่อยู่ตรงนี้!"

หนิงลั่วส่งข้อความตอบกลับเฉิงเซียวไปว่า "มีงานเข้าแล้ว" ก่อนจะเก็บมือถือและพูดอย่างเหนื่อยหน่าย "ดูที่ท่านพูดสิ จะคว้าตัวมาได้ยังไงกัน ท่านคิดว่าผมเหมือนท่านหรือไงที่ใครก็ได้ขอแค่มีกระแส ผมจะหาว่าที่ซูเปอร์สตาร์ต่างหากล่ะครับ~"

"อย่ามาพูดจาประชดประชันฉันนะ!"

หลงตานหนีชกเขาอีกรอบ "ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่ามีเรื่องอะไรกับเจ้าหนูโจวเจิ้นหนานพวกนั้น? ฉันฟังที่นายพูดบนเวทีแล้วมันรู้สึกแปลกๆ"

เมื่อได้ยินดังนั้น พี่เหมาที่แอบหัวเราะอยู่เบาะหลังก็หูผึ่งทันที

"จะมีเรื่องอะไรได้ล่ะครับ ก็แค่เห็นพวกเขารุ่งเรืองกันขนาดนี้เลยเกิดอารมณ์ร่วมขึ้นมานิดหน่อย และถือโอกาสเตือนสติรุ่นน้องผู้หญิงพวกนั้นด้วยก็เท่านั้นเอง~"

"นายจะมีน้ำใจขนาดนั้นเชียวเหรอ?"

หลงตานหนีหรี่ตามองหนิงลั่วที่มีสีหน้าดูไร้เดียงสาสุดๆ เธอพยายามจับพิรุธแต่ก็ไม่พบอะไร

"ไม่มีเรื่องอะไรก็ดีแล้ว แต่ถ้ามีเรื่องอะไรจริงๆ นายต้องบอกฉันล่วงหน้านะ อย่าแอบไปแก้แค้นลับหลังล่ะ ช่วงนี้ฉันมีเรื่องปวดหัวมากพอแล้ว"

"ท่านวางใจเถอะครับ ไม่มีอะไรจริงๆ"

แม้หนิงลั่วจะหาข้ออ้างไปส่งๆ และเขารู้สึกไม่พอใจกับท่าทีของพวก R1SE อยู่นิดหน่อย แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะไปเล่นงานพวกนั้นจริงๆ หรอก

มันไม่ถึงขนาดนั้น

ทั้งสามคนนั่งคุยกันไปตลอดทางจนถึงโรงแรม

พวกเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากสาวสวยในชุดกี่เพ้า และเดินตามเธอเข้าไปยังห้องจัดเลี้ยงที่จัดงานเลี้ยงฉลอง

ภายในห้องรับรองขนาดใหญ่มีคนรวมตัวกันอยู่นับสิบคน

รวมถึงเหล่าเมนเทอร์อย่างลู่หาน, หวงจื่อเทา, ซ่งเชี่ยน แขกรับเชิญอย่างเวยย่า, ฉินไห่ลู่, ครูเหอ รวมถึงผู้บริหารระดับสูงจากค่ายต้นสังกัดของเด็กฝึก แบรนด์สปอนเซอร์ และทีมงานรายการ

แน่นอนว่าต้องรวมถึงตัวเอกในนามของค่ำคืนนี้อย่างเหล่าเด็กฝึกทุกคนด้วย

บรรยากาศเต็มไปด้วยการชนแก้วพูดคุยกันอย่างคึกคัก

ทันทีที่ก้าวเข้าประตูมา หลงตานหนีก็ได้รับการต้อนรับอย่างล้นหลาม เสียงเรียก "หลงจ่ง" (ประธานหลง) ดังขึ้นไม่ขาดสาย

สาเหตุหนึ่งเป็นเพราะในช่วงสองปีต่อจากนี้ ค่ายวาจีจีวาจะรับช่วงต่อในการดูแลวงที่เพิ่งเดบิวต์อย่าง "Hard Candy Girls 303"

"บ่อเงินบ่อทอง" ของบริษัทเหล่านั้นจะได้รับทรัพยากรมากน้อยแค่ไหน และจะทำกำไรได้เท่าไหร่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหลงตานหนีทั้งสิ้น

จะไม่ต้อนรับอย่างดีได้อย่างไร

อีกสาเหตุหนึ่งคือ ปัจจุบันค่ายวาจีจีวาไม่ใช่ค่ายเพลงเล็กๆ ที่พึ่งพาแต่รายการ 《Tomorrow's Son》 และตระกูล Chuang เหมือนในปี 17 หรือ 18 อีกต่อไปแล้ว

แต่ตอนนี้มันได้กลายเป็นบริษัทบันเทิงครบวงจรขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมทั้งรายการวาไรตี้, เพลง, ซีรีส์ และการบริหารศิลปิน!

ด้านรายการวาไรตี้ ไม่ต้องพูดถึงเลย

ด้านการบริหารศิลปิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ไอดอลยอดนิยมเกิดขึ้นมาเป็นชุดๆ ไม่หยุดสาย!

ด้านซีรีส์ วาจีจีวาก็เร่งขยายการลงทุนอย่างรวดเร็ว

พวกเขาแอบเข้าร่วมลงทุนในซีรีส์หลายเรื่อง มีการเก็บลิขสิทธิ์นิยาย สร้างทีมงาน และเตรียมสร้างซีรีส์ของตัวเอง

ส่วนด้านเพลง วาจีจีวายิ่งซุ่มทำเรื่องใหญ่มาโดยตลอด

เมื่อปลายปีที่แล้ว พวกเขาได้ก่อตั้งค่ายเพลง "Wajijiwa Music" เพื่อสร้างห่วงโซ่อุตสาหกรรมแผ่นเสียงแบบครบวงจร

ตั้งแต่วางแผน, ผลิต, จัดจำหน่าย, ลิขสิทธิ์ ไปจนถึงการแสดง

เรียกได้ว่าเป็นการเติบโตแบบก้าวกระโดดราวกับใช้โปรแกรมโกงเลยทีเดียว!

คนใหญ่คนโตขนาดนี้ ย่อมต้องมีแต่คนอยากประจบประแจง

ในขณะเดียวกัน คนจำนวนมากก็หันไปมองหนิงลั่วที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องรับรอง เขากำลังแจกลายเซ็นให้กับสาวชุดกี่เพ้าที่กำลังตื่นเต้นสุดขีดอยู่

ชายหนุ่มที่เพิ่งอายุ 24 ปีคนนี้แหละ ที่ใช้เวลาเพียงสองปีพาค่ายวาจีจีวาโบยบินขึ้นสู่ระดับความสูงในปัจจุบัน

และเขายังคงทะยานขึ้นไปอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง!

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของทุกคน หลงตานหนีก็หันกลับมามอง และเห็นหนิงลั่วที่ถูกเจ้าหน้าที่ต้อนรับรุมขอถ่ายรูปเธอก็ยิ้มออกมาด้วยความภูมิใจที่ซ่อนไว้ไม่มิด

"เสี่ยวลั่ว! ทำอะไรอยู่ รีบมานี่เร็ว!"

เมื่อได้ยินเสียงเรียกที่ทรงพลังของหลงตานหนี สาวกี่เพ้าก็หลุดออกจากภวังค์ความหล่อของเทพเจ้าลั่ว เธอหันไปมองตามเสียงและถึงกับสะดุ้งสุดตัว

หนิงลั่วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกก่อนจะหันไปมองตามเสียง และสบตากับสายตาที่ร้อนแรงและอบอุ่นนับไม่ถ้วนที่จ้องมองมาจนเขารู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เขานึกด่าในใจว่าเป็นเรื่องยุ่งยากจริงๆ หนิงลั่วปั้นรอยยิ้มออกมาพร้อมกับโบกมือลาสาวกี่เพ้า แล้วเดินตรงเข้าไปหากลุ่มคนเหล่านั้น

พระนางหลงอยากจะอวดของ (เก๊ก) เขาจะทำยังไงได้ล่ะ?

ก็ต้องให้ความร่วมมือสินะ

(จบแล้ว)