บทที่ 7 - รางวัลซ้อนทับ & ความแข็งแกร่ง +1?

บทที่ 7 - รางวัลซ้อนทับ & ความแข็งแกร่ง +1?

หนิงลั่วอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจ จ้องมองจางอี้ซิงตาไม่กระพริบ แต่กลับเห็นเขาเปลี่ยนสีหน้ากะทันหัน บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม

"คุณคิดว่าตัวเองจะได้ระดับอะไรครับ?"

หนิงลั่วด่าแม่ในใจ สมองแล่นเร็วรี่ วางแผนปฏิกิริยาที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้

สูดหายใจเข้าลึกๆ ใบหน้าของหนิงลั่วแฝงความมั่นใจสามส่วน ความปรารถนาสี่ส่วน การหยั่งเชิงสองส่วน และความกังวลหนึ่งส่วน พูดประโยคที่แสดงความต้องการส่วนตัวอย่างรุนแรงออกมา

"ผมหวังว่าเป็น A ครับ"

จางอี้ซิงมองเด็กหนุ่มบนเวทีด้วยความชื่นชม

"คุณต้องการความมั่นใจมากกว่านี้ หวังว่าสิ่งนี้จะช่วยคุณได้"

"ยินดีด้วยครับ ผลการประเมินระดับของคุณคือ ระดับ A!"

สิ้นเสียง บรรยากาศทั้งฮอลล์เหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงโห่ร้องดังสนั่น

"ohhhhhhhhh!"

"สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้ สมศักดิ์ศรี!"

"นั่นไง! ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้อง A! ฉันชอบ 《เสี่ยวฉิงเกอ》 มาก!"

"นี่ A ที่สามแล้วนะ ไช่สวี่คุน, เฉินลี่หนง, หนิงลั่ว ทำไมสามคนนี้มาเดี่ยวหมดเลย พวกเราไม่ซวยแล้วเหรอ.."

"คิดมาก ถ้าพวกเราขึ้นไปโชว์เดี่ยว ตายเร็วกว่านี้อีก.."

ใบหน้าของหนิงลั่วปรากฏรอยยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่อยู่

นี่เป็นครั้งเดียวที่เขาควบคุมสีหน้าไม่ได้หลังจากก้าวเข้าสู่ต้าฉ่าง

หลังจากโค้งตัวขอบคุณเมนเทอร์ ท่ามกลางเสียงเชียร์และสายตาที่ซับซ้อนของเด็กฝึก หนิงลั่วเดินกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง

[ติ๊ง!]

[ยินดีด้วยที่คุณคว้าระดับ A มาได้!

ผลการประเมินภารกิจ: S+

ทุกอย่างอยู่ในความคาดหมายของคุณ รวมถึงภัยแฝงด้วย

งั้น คิดว่าคุณคงเตรียมพร้อมรับมือพายุฝนที่บ้าคลั่งในอีกไม่ช้าแล้วสินะ]

[ภารกิจกฎข้อที่ 2 สำเร็จเป็นครั้งแรก!

รางวัลซ้อนทับ!

รางวัล 1: ยินดีด้วย คุณได้รับ "ร่างกายแห่งกระแส (Traffic Body)"!

ร่างกายหายากระดับตำนานนี้ ทรงพลังกว่าที่คุณจินตนาการไว้มาก!

แต่จงจำไว้ให้ดี ทุกข์มีสุขซ่อน สุขมีทุกข์แทรก]

[รางวัล 2: เพลง 《เจียวอ้าวเตอะเส้าเหนียน》 (เด็กหนุ่มผู้ภาคภูมิ)!

"วิ่งไปเถอะ! เด็กหนุ่มผู้ภาคภูมิ!"]

[รางวัล 3: การแสดงบนเวที +1]

[รางวัล 4: ความแข็งแกร่งของลูกตุ้มยักษ์ +1

ระบบไม่เคยทำอะไรไร้ประโยชน์ เมื่อเห็นรางวัลข้อนี้ คุณควรตื่นตัวเต็มที่ได้แล้ว!]

หือ?

ใจหนิงลั่วกระตุก สายตาลอยไปที่เฉิงเซียวที่นั่งเมนเทอร์ด้านหน้าซ้ายอย่างไม่ตั้งใจ ภายใต้กระโปรงสีแดง ขาอ่อนขาวเนียนคู่หนึ่งช่างแยงตาเหลือเกิน

ส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน หนิงลั่วปรบมือให้กับการแสดงบนเวทีไปพลาง ครุ่นคิดถึงประโยชน์ของ "ร่างกายแห่งกระแส"

จากคำใบ้ของระบบ ชัดเจนว่านี่คือดาบสองคมที่คมกริบ

แต่ก่อนรายการจะออกอากาศ และไม่สามารถติดต่อโลกภายนอกได้ ไม่ได้รับฟีดแบ็ค เขาไม่มีแนวคิดเลยว่าผลด้านบวกของร่างกายนี้จะแรงแค่ไหน และผลสะท้อนกลับด้านลบจากการใช้งานผิดวิธีจะรุนแรงเพียงใด

ดังนั้น ปัญหาเร่งด่วนเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อ คือจะหาข้อมูลจากโลกภายนอกได้อย่างไร

คิดถึงตรงนี้ สายตาของหนิงลั่วก็ลอยไปที่ที่นั่งเมนเทอร์อีกครั้ง

ส่ายหัวสลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดทิ้ง หนิงลั่วโฟกัสไปที่เวที และปฏิกิริยาของเหล่าเมนเทอร์

อย่างหลังคือประเด็นสำคัญ

ความสามารถของเด็กฝึก ไว้มีเวลาค่อยสังเกตทีหลัง

แต่การรู้ว่าเด็กฝึกคนไหนเป็นเป้าหมายการดูแลพิเศษของรายการ หรือมีบทละคร คือเรื่องเร่งด่วนในตอนนี้

เขาต้องการข้อมูลที่ซ่อนอยู่ให้มากพอ เพื่อยืนยันหรือปรับเปลี่ยนป้ายชื่อที่เขาแปะให้เด็กฝึกตัวอันตราย

ตั้งแต่เข้ากองตอนเช้า ถ่ายทำต่อเนื่องสิบกว่าชั่วโมงจนถึงเช้ามืด การประเมินเกรดครั้งแรกถึงใกล้จะจบลง

หนิงลั่วพอใจในระดับหนึ่ง

ทุกขั้นตอนสร้างความย้อนแย้งได้เพียงพอ ปูทางไปสู่ความตะลึงบนเวทีสุดท้ายได้เป็นอย่างดี คาแรคเตอร์ก็วางไว้มั่นคง

ต่อไป ก็ดูว่ารายการจะตัดต่อซีนให้เขาเยอะตามที่คาดหวังไหม รายการจะเป็นกระแสหรือไม่

ถือโอกาสทดสอบว่า "ร่างกายแห่งกระแส" จะทรงพลังเหมือนที่ระบบโม้ไว้หรือเปล่า

เมื่อเด็กฝึกกลุ่มสุดท้ายโค้งตัวลงจากเวที การประเมินครั้งแรกก็จบลงอย่างเป็นทางการ มีเด็กฝึกเพียงแปดคนที่ได้เกรด A

หนิงลั่ว, ไช่สวี่คุน, เฉินลี่หนง, จูเจิ้งถิง, จัสติน, หวังจื่ออี้, ติงเจ๋อเหริน, หลินเชาเจ๋อ

ท่ามกลางเสียงปรบมือส่งของเด็กฝึก เฉิงเซียวเดินตามเมนเทอร์คนอื่นไปหลังเวที

เหมือนผีผลัก เธอหันกลับไปมองตำแหน่งขวาล่างของพีระมิด สบตากับเด็กหนุ่มยิ้มละมุนดวงตาใสซื่อคนนั้น

เห็นเพียงเด็กหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น จู่ๆ ก็ขยิบตาซ้ายให้เธอ

เฉิงเซียวลมหายใจสะดุด รีบหันหน้ากลับหลบสายตา เร่งฝีเท้า หนีออกจากที่เกิดเหตุราวกับบินได้

หนิงลั่วรู้สึกสนุก รอยยิ้มบนใบหน้าเข้มข้นขึ้น

ภายใต้การจัดการของทีมงาน หนิงลั่วเดินขึ้นบันไดทีละก้าว สู่ยอดพีระมิด ตำแหน่งของคลาส A

มองลงมาเห็นภูเขาเล็กๆ อาจจะเวอร์ไปหน่อย แต่การยืนอยู่บนที่สูง ถูกคนมองด้วยสายตาอิจฉาริษยา ความรู้สึกนี้มันช่างวิเศษจริงๆ

กดความรู้สึกพองโตที่พุ่งขึ้นมาในใจลงอย่างชำนาญ หนิงลั่วรักษารอยยิ้มที่ถ่อมตัวและสงบสุขบนใบหน้าไว้

นี่คือสิ่งที่เขาเรียนรู้จากการปะทะและเสียดสีกับจางรั่วหนานครั้งแล้วครั้งเล่า

นั่นก็คือ อย่าให้อีกฝ่ายดูออกถึงสถานะและความคิดที่แท้จริงของตัวเอง

พอความแตก อีกฝ่ายแค่พุ่งเป้าโจมตีมานิดเดียว ก็อาจทำให้เราตกเป็นรอง หรือถึงขั้นยอมจำนนได้

การบิดตัวเล็กน้อย การขมิบจังหวะหนึ่ง หรือแม้แต่การเปลี่ยนน้ำเสียงและสีหน้าเพียงเล็กน้อย

ต่อให้เขามีพรสวรรค์ล้นเหลือ แต่การจะปราบแฟนสาวที่เชี่ยวชาญการซุกซนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย มีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ

พักสิบนาที หลังจากเตรียมความพร้อมเรียบร้อย จาง PD ก็กลับมาบนเวทีอีกครั้ง

"เป็นไง โล่งอกกันแล้วใช่ไหม"

ทุกคนฝืนปลุกความสดชื่น ตอบรับอย่างกระตือรือร้น

(จบแล้ว)