บทที่ 19 - เจไดกินเป็ด

บทที่ 19 - เจไดกินเป็ด

คอมเมนต์ไหลเป็นทางเดียวกันว่า 'ไม่มีปัญหา'

เสี่ยวเฟิ่งเซียน: จะม้าจะลา จูงออกมาดูหน่อยสิ ไม่เห็นหน้าเราจะรู้ได้ไงว่าเป็นเฉินเหว่ย?

mimimi: ใช่ๆ ผมยังรอสตรีมเมอร์หกสูงใส่กระโปรงสั้นอยู่นะ!

อัศวินสายฟ้า: จูงออกมา!

......

เห็นฉันเป็นม้าจริงๆ เหรอ?

มองดูข้อความในช่องแชทมุมขวาล่างที่ไหลรัวๆ เฉินเหว่ยไม่รู้จะพูดอะไรดี

แต่นั่นก็พิสูจน์ได้ว่า ตำแหน่งตัวแม่ของแพลตฟอร์มของซูอวี่เหมิง ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย เพิ่งเปิดไลฟ์ไม่กี่นาที ยอดคนดู ของขวัญ... ชาร์ตต่างๆ ก็พุ่งขึ้นอันดับหนึ่งทันที

อย่างแย่สุดก็ที่สอง

"มา น้องชาย โชว์หน้าหน่อย ให้พวกเขาดูเป็นขวัญตา!" ซูอวี่เหมิงกวักมือเรียกอย่างวางมาด การตบหน้าแฟนคลับดูจะเป็นกิจกรรมที่เธอโปรดปราน

เฉินเหว่ยจำใจยื่นหน้าเข้าไป ก็รับปากเขาไว้แล้ว จะมากลับคำตอนนี้ก็น่าเกลียดไปหน่อย

เสี่ยวเฟิ่งเซียน: เชี่ย! เฉินเหว่ยตัวจริง?

ทายาทมังกรหูหนวก: สตรีมเมอร์คงไม่ได้เอาเอฟเฟกต์มาหลอกพวกเราใช่ไหม?

โลลิสุดยอด: ผมเป็นคนทำซีจี ผมยืนยันได้ นี่ไม่ใช่ซีจีแน่นอน

......

"ซีจี? เดี๋ยวนี้มีซีจีสมจริงขนาดนี้แล้วเหรอ?" ซูอวี่เหมิงพูดพลางยื่นมือไปดึงแก้มเฉินเหว่ย

"..." เฉินเหว่ยรู้ว่ายัยนี่ฉวยโอกาสแก้แค้น โดยใช้ข้ออ้างพิสูจน์ตัวตน

"นั่นสิ! เดี๋ยวนี้จะมีซีจีที่สมจริงขนาดนี้ได้ไง? แถมยังโต้ตอบเรียลไทม์ได้ด้วย" เฉินเหว่ยพูดพลางยื่นสองมือไปดึงแก้มยุ้ยๆ ของซูอวี่เหมิงคืนบ้าง

mmm: สองคนนี้ตีกันจริง หรือว่าแสดงเนี่ย?

กรี๊ดสีฟ้า: น่าจะแสดงมั้ง?

หนุ่มน้อยผู้บริสุทธิ์: งั้นสองคนนี้ก็แสดงเก่งมากนะ!

......

ดึงกันอยู่พักใหญ่ ซูอวี่เหมิงเป็นฝ่ายยอมแพ้ก่อน เฉินเหว่ยถึงยอมปล่อยมือ

ต่อหน้าคนดูเป็นล้าน จะให้ดึงกันสองชั่วโมงก็คงไม่ใช่เรื่อง

"เอาล่ะ หน้าก็โชว์แล้ว ยอมแพ้ซะนะ เรื่องที่รับปากฉันไว้ อย่าลืมล่ะ?" ซูอวี่เหมิงหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่กล้อง

จากนั้น ของขวัญราคาหลักพันก็ถูกส่งรัวๆ เป็นเวลานานหลายนาที

ล้วนแต่เป็นเศรษฐีเงินหนา เล่นได้ก็จ่ายได้

"โอเค หมดธุระนายแล้ว กลับไปนอนเถอะ" ซูอวี่เหมิงโบกมือไล่

เฉินเหว่ยทำหน้าเย็นชา

ยัยนี่ เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลจริงๆ

เสี่ยวเฟยเฟย: อย่านะ อย่างน้อยร้องเพลงสักเพลงก่อนไปสิ!

#: ใช่ๆ นานๆ มาที ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับสตรีมเมอร์หน่อยสิ?

"ร้องเพลงดึกๆ ดื่นๆ พวกนายอยากให้ฉันโดนนิติคอนโดมาเคาะห้องเหรอ?" ซูอวี่เหมิงกลอกตามองบน

เด็กปล้นเด็ก: งั้นเล่นเกมก็ได้มั้ง?

"ตอนนี้เขาเป็นนักร้องมีสังกัดแล้ว งานยุ่งมาก ต้องนอนเป็นเวลา ไม่เหมือนพวกเราหรอก เป็นนกฮูกหากินกลางคืนกันหมด" ซูอวี่เหมิงหาข้ออ้าง

เฮะเฮะเฮะ: แต่ฉันได้ยินมาว่า ศึกชิงเจ้าสังเวียนนักร้องเลื่อนการแข่งนะ ผู้เข้าแข่งขันกดดันจนถอนตัวกันหมด

รักเดียวใจเดียว: หรือว่า เฉินเหว่ยจะเป็นคนที่สตรีมเมอร์จ้างมา? ดูจากชื่อเสียงเขาตอนนี้ ค่าจ้างคงแพงมาก สตรีมเมอร์เลยรีบไล่เขาไป (อิโมจิดันแว่น)

1: มีเหตุผล!

"หา?" ความใจร้อนของซูอวี่เหมิงพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที "เล่นก็เล่น ใครกลัวใคร! นายนั่งลง"

ไหนบอกว่าอย่ารับปากไง?

เฉินเหว่ยมองซูอวี่เหมิง ไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอดี

แต่เกมเหรอ?

พูดไปก็น่าอาย สำหรับเฉินเหว่ย คอนเซ็ปต์ของเกมยังติดอยู่ที่โลกก่อน

ตั้งแต่เกิดใหม่มา เขายังไม่เคยแตะเกมเลย

พอดีมีโอกาส ลองดูหน่อยก็ดี

"เล่นอะไร?" เฉินเหว่ยนั่งลงข้างซูอวี่เหมิง ถามขึ้น

"แน่นอนต้องเป็นเกมที่ฮิตที่สุดตอนนี้ 'เจไดกินเป็ด' (Jedi Eat Duck)" ซูอวี่เหมิงชี้สั่ง "นายไปใช้คอมเครื่องนั้น เดี๋ยวฉันปรับกล้องหน่อย พวกแอนตี้แฟนจะได้ไม่มาหาเรื่องว่าฉันใช้โปร"

"เจไดกินเป็ด?" เฉินเหว่ยเคยได้ยินแต่เจไดชิวเซิง (PUBG) หรือที่เรียกว่ากินไก่ (Winner Winner Chicken Dinner) กินเป็ดมันคืออะไร?

พอล็อกอินเข้าไปดู ถึงรู้ว่าเป็นเกมที่คล้ายกับ PUBG มาก แค่เปลี่ยนจากกินไก่เป็นกินเป็ด

สมัครไอดี ชื่อ 'เจ้าชายปืนดุ' (Steel Gun Little Prince)

"เจ้าชายปืนดุ ชื่อบ้าอะไรของนาย? เชยชะมัด" ซูอวี่เหมิงชะโงกหน้ามาดู แล้วหัวเราะเยาะ

"แล้วเธอล่ะชื่ออะไร?" เฉินเหว่ยดันหน้าซูอวี่เหมิงออก ไม่สนที่เธอขัดขืน มองไปที่จอ "แม่นางคือ c..."

"ขำ ขำอะไร? มีอะไรน่าขำ?" ซูอวี่เหมิงหน้าแดง

เฉินเหว่ยวางมือบนไหล่เธอ พูดด้วยความหวังดี "มีความฝันเป็นเรื่องดี แต่ต้องดูสังขารด้วย เราเริ่มพยายามจาก a กันก่อนดีไหม"

"ไอ้คนเลว!" ซูอวี่เหมิงทำท่าจะตะปบใส่

ตีกันไปอีกหลายนาที การถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ ทำเอาแฟนคลับอิจฉาตาร้อนผ่าว

แต่เขาเป็นพี่น้องกัน แตะนิดแตะหน่อยจะเป็นไรไป?

ทำได้แค่ปลอบใจตัวเองแบบนี้

"เกมนี้ยากมากนะ พี่สาวคนนี้เคยกินเป็ดมาแล้วสามตา นายตามฉันให้ดีล่ะ อย่ากระโดดร่มมั่วซั่ว" ซูอวี่เหมิงยืดอก ภูมิใจนำเสนอ

"เธอเล่นเกมนี้มานานแค่ไหนแล้ว?" เฉินเหว่ยถามต่อ

"ร้อยกว่าตาแล้วมั้ง" ซูอวี่เหมิงเชิดคาง นึกย้อนความหลัง

"กาก" เฉินเหว่ยสายตาเหยียดหยาม

"กล้าว่าฉันกาก? เดี๋ยวไม่ปกป้องซะเลยนิ เชอะ" ซูอวี่เหมิงงอน

ในโลกก่อน เฉินเหว่ยไม่ใช่เทพกินไก่ แต่ร้อยตา กินสักสิบตาก็ไม่ใช่เรื่องยาก

"กดติดตามสิ ตรงข้างชื่ออ่ะ"

เห็นเฉินเหว่ยไม่สนใจ ซูอวี่เหมิงเลยต้องกดติดตามเอง

ปากร้ายใจดีชัดๆ

"เริ่มเกมอย่าไปบวกกับคนอื่น เน้นฟาร์มของ แน่นอน ถ้าเจอของดีๆ ต้องเอามาให้ฉัน เพื่อให้มันแสดงประสิทธิภาพสูงสุด"

"จำไว้ อยากได้อันดับดี มีคำเดียว 'ซุ่ม'!" ซูอวี่เหมิงถ่ายทอดสัจธรรมแห่งการกินเป็ดที่เธอค้นพบ

"เชี่ย! ที่กันดารขนาดนี้ทำไมมีคนลงด้วย?" เห็นร่มชูชีพ ซูอวี่เหมิงเสียงสั่น

"หนีไหม?" เฉินเหว่ยถาม

ยังไงก็ต้องให้เธอได้สัมผัสประสบการณ์เกมบ้าง

"หนีทำไม ฉันเก็บปืนได้แล้ว เจ้านั่นอยู่ในห้องน้ำเล็กๆ จะไปมีอาวุธดีๆ ได้ไง? อย่างมากก็ปืนพก เดี๋ยวฉันไปจัดการมันเอง" ซูอวี่เหมิงลำพองใจ

จากนั้น เฉินเหว่ยก็ได้ยินเสียงปืนลูกซองดังขึ้น

หันกลับมาดู หน้าจอก็ขึ้นข้อความแจ้งเตือน

【แม่นางคือ c ถูก พ่อของเขา ฆ่าตาย】

"ฉัน... ฉัน..." ซูอวี่เหมิง "ฉันจะรายงานชื่อมัน ชื่อผิดกฎ!"

ฉากนี้จะเรียกว่าอะไรดีนะ? โกรธแต่ทำอะไรไม่ได้ ใช่ โกรธแต่ทำอะไรไม่ได้!

"เฉินเหว่ย นายรีบหนีเถอะ เจ้านั่นเก่งมาก สงสัยเอาไอดีรองมาตบเด็ก นายสู้มันไม่ได้หรอก" ซูอวี่เหมิงแนะนำ

เสียงปืนกลดังรัวๆ

เฉินเหว่ยยืนอยู่ชั้นสอง

【เจ้าชายปืนดุ ยิงหัวฆ่า พ่อของเขา】

"..." เห็นข้อความแจ้งเตือน เฉินเหว่ยรู้สึกทะแม่งๆ

มุกตลกนี่ไม่แบ่งแยกโลกจริงๆ

"ฉันว่า เขาก็กากนะ เมื่อกี้พวกเธอน่าจะเรียกว่าไก่จิกกันเองมากกว่า เพียงแต่เธอจิกแพ้เขา" ทำได้แค่แซวซูอวี่เหมิงแก้เซ็ง

(จบแล้ว)