ตอนที่ 2 เติมสีสันให้เธอ

ตอนที่ 2 เติมสีสันให้เธอ

“ลูก แม่ขอโทษนะ..”ขณะที่ลูบท้องตัวเอง เซิ่งอั้นหรานก็รู้สึกหดหู่ใจ

วินาทีที่ศัลยแพทย์กำลังจะลงมือ มันกลับเกิดเสียงดัง’ปัง’ ประตูห้องผ่าตัดถูกเตะเปิด และชายในชุดสูดดำก็กรูกันเข้ามา ทำให้ห้องผ่าตัดกลายเป็นแออัด

“คุณ คุณเป็นใคร?”

ทันใดนั้น หมอกับพยาบาลก็ตกใจ มีดผ่าตัดตกลงบนโต๊ะและเซิ่งอั้นหรานก็ได้สติเช่นกัน

เซิ่งอั้นหรานไม่มีเวลาตอบสนอง ชายที่เข้ามาพุ่งมาจับตัวเธอโดยตรงและฉีดยานอนหลับ

หมอกับพยาบาลตกใจกับเหตุการณ์เหล่านี้และสับสนอย่างมาก

ชายที่ยังไม่ออกไปควักเงินกองหนาออกจากกระเป๋า โยนมันให้หมอ พูดเสียงเย็น“คุณไม่เคยเจอผู้หญิงคนนี้มาก่อน เข้าใจนะ!”

“ครับ...ค่ะ”หมอกับพยาบาลหลายคนตัวสั่น

หลังตื่นขึ้นจากฤทธิ์ยานอนหลับ เซิ่งอั้นหรานก็ตื่นขึ้นมาอย่างกระวนกระวายใจ แต่พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนสุดหรู

โดยบังเอิญ มีคนเปิดประตูเข้ามา

“คุณหนูเซิ่งตื่นแล้วเหรอครับ?”ชายวัยกลางคนเข้ามา ด้วยจานอาหารน่ากินในมือ เขายิ้มตอนเห็นเซิ่งอั้นหรานมองเขาด้วยสายตาตื่นตัว

“คุณ คุณรู้ได้ไงว่าฉันเป็นคนสกุลเซิ่ง?”

เซิ่งอั้นหรานยิ่งระวังตัวกว่าเดิม คนคนนี้รู้จักชื่อเธอ แต่เธอไม่รู้จักเขา“ทำไมถึงเอาตัวฉันมาที่นี่?”

“คุณหนูเซิ่ง คืนนั้น..เป็นอุบัติเหตุครับ”

พวกเขาจัดฉากผิดคน!

พ่อบ้านพูดด้วยน้ำเสียงขอโทษ“นายน้อยไม่อยากยึดติดกับมัน แต่ผมไม่คิดเลยว่าคุณหนูเซิ่งจะตั้งท้อง เนื่องจากคุณตั้งท้อง นายน้อยจึงต้องการเด็กคนนี้ครับ”

เซิ่งอั้นหรานเข้าใจทันทีว่านายน้อยที่เขาพูดคือผู้ชายเลวระยำคนนั้น!

“ทำไม!ทำไมต้องเป็นเขา!บอกนายน้อยของคุณว่านี่คือลูกฉัน และฉันจะทำยังไงกับลูกฉันก็ได้!”

พ่อบ้านทำอะไรไม่ถูกและส่งหนังสือพิมพ์ที่เขาซื้อมาให้เซิ่งอั้นหราน

“ทำไมคุณไม่ดูสิ่งนี้ก่อนละครับ?”

เซิ่งอั้นหรานไม่อยากหยิบมันขึ้นมา แต่บังเอิญเธอกลับเห็นพาดหัวข่าว

“ตระกูลเซิ่งเปิดเผยข้อมูลเท็จ และตลาดหุ้มก็ดิ่งลงเมื่อเช้าวันนี้ ตระกูลเซิ่งควรจะแก้ปัญหาอย่างไร?

เซิ่งอั้นหรานดึงหนังสือพิมพ์มา หลังอ่านมัน ใบหน้าของเธอก็ขาวซีด จ้องพ่อบ้านด้วยความโกรธ“ฝีมือนายน้อยของคุณใช่ไหม?คุณทำได้ยังไง นายน้อยของคุณมันคนหน้าไม่อาย..”

พ่อบ้านไม่เปลี่ยนสีหน้า“คุณหนูเซิ่ง ตราบเท่าที่คุณให้กำเนิดเด็กคนนี้ ไม่เพียงตระกูลเซิ่งจะไม่เป็นไร แต่คุณจะได้เงิน 20 ล้านอีกด้วย ผมคิดว่าคุณหนูเซิ่งคงไม่ทนเฝ้าดูตระกูลเซิ่งล้มละลายหรอกใช่ไหมครับ?”

เซิ่งอั้นหรานขย้ำหนังสือพิมพ์

พ่อบ้านส่งเอกสารให้เธอเงียบ ๆ

เซิ่งอั้นหรานจ้องมองเอกสารเป็นเวลานาน ครุ่นคิดอยู่นาน และในที่สุดก็กัดฟันพร้อมตัดสินใจได้“ฉันจะเซ็นต์!”

หลังได้รับเอกสารลงนาม พ่อบ้านก็พอใจมาก“คุณหนูเซิ่ง ไม่ต้องห่วงครับ นายน้อยของเราจะทำตามสัญญาหลังเด็กคนนี้คลอดออกมาอย่างปลอดภัย”

8 เดือนต่อมา

‘เปรี้ยง!’

เกิดเสียงฟ้าผ่าด้านนอกหน้าต่าง และเซิ่งอั้นหรานก็สะดุ้งตื่น

เซิ่งอั้นหรานรู้สึกปวดท้องมาก เธอยื่นมือออกไปสุดแรง พยายามกดออดเล็ก ๆ บนโต๊ะข้างเตียง จากนั้นเธอก็เป็นลมหมดสติไป

“คลอดแล้ว!เด็กคลอดออกมาแล้ว!”

เซิ่งอั้นหรานหอบหายใจ ได้ยินเสียงร้องลั่นของเด็ก

เธอลืมตาขึ้น แต่ก็ยังไม่ทันเห็นว่าเด็กหน้าตาเป็นอย่างไร เพราะเด็กถูกพยาบาลเอาตัวออกไปแล้ว

หลายนาทีต่อมา เซิ่งอั้นหรานถูกย้ายไปห้องพักฟื้น และพ่อบ้านก็เดินเข้ามา

เซิ่งอั้นหรานดึงผ้าปูเตียงด้วยความเจ็บปวด“เด็กเป็นยังไงบ้าง?”

“เด็กอยู่กับนายน้อยแล้วครับ เขาเป็นเด็กผู้ชายสุขภาพแข็งแรง”

พ่อบ้านพูด จากนั้นก็ใส่ซองจดหมายไว้ในลิ้นชัก“นี่คือเช็คเงินสด 20 ล้านครับ เป็นของตอบแทนในความพยายามของคุณหนู”

หลังพูด พ่อบ้านก็กำลังจะออกไป

“ไม่ อย่างน้อยก็ให้ฉันเห็นหน้าลูกหน่อยเถอะ…”เซิ่งอั้นหรานกระวนกระวาย สะบัดผ้าห่มออกและคลานออกจากเตียง

เด็กคนนั้นก็เป็นลูกเธอเหมือนกันนะ!

มันแค่ว่าเธออ่อนแอเกินไปและล้มลงกับพื้นโดยตรง เธอเจ็บท้องมากจนต้องส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เธอทำได้แค่มองพ่อบ้านเดินหายออกไปจากสายตา“ได้โปรด ให้ฉันได้เห็นหน้าลูก...”

ไม่กี่นาทีต่อมา พยาบาลก็เข้ามาให้ยากับเซิ่งอั้นหราน เธอเห็นเซิ่งอั้นหรานนอนหมดสติอยู่บนพื้นจึงรีบช่วยพยุงเธอขึ้น แต่กลับมีเลือดในมือเธอ

พยาบาลหน้าซีดและวิ่งออกไปด้วยความตื่นตระหนก เซิ่งอั้นหรานผู้ค่อย ๆ ตกอยู่ในสภาพโคม่าได้ยินพยาบาลพูดอย่างแผ่วเบาว่า

“หมอหลี่ค่ะ แย่แล้วค่ะ มีเด็กอีกคนอยู่ในท้องผู้หญิงคนนี้ค่ะ-!”