บทที่ 101 - ไหวไหมเนี่ยเจ้าแห้ง แพ้แม้กระทั่งจอมเวทสายดำรงชีพ?

บทที่ 101 - ไหวไหมเนี่ยเจ้าแห้ง แพ้แม้กระทั่งจอมเวทสายดำรงชีพ?

พออูมอสพูดประโยคนั้นออกไป ตัวเขาเองก็ชะงักไปทันที

เกือบจะยกมือขึ้นตบปากตัวเองสักฉาด

บ้าจริง เมื่อกี้พูดบ้าอะไรออกไปเนี่ย

มินาเป็นจอมเวทสายดำรงชีพนะ!

ตัวเขาที่เป็นถึงนักรบผู้เกรียงไกร ดันไปท้าดวลกับจอมเวทสายดำรงชีพซะได้

บ้าเอ๊ย!

หน้าไม่อายเลยวุ้ย!

แต่มินากลับยิ้มออกมา อูมอสอยากจะลองดีกับเขางั้นเหรอ?

"เข้ามาเลย"

พอดีเลยเขากินอิ่มแล้ว กำลังอยากยืดเส้นยืดสายอยู่พอดี

แถมเมื่อกี้ตอนซัดกับพวกก็อบลิน เขายังรู้สึกไม่หนำใจเลยสักนิด

กะว่าจะลองทดสอบเกราะแบบใหม่ดูสักหน่อย แต่ยังไม่ทันที่ศัตรูจะเข้าถึงตัว เจ้าก็อบลินพวกนั้นก็โดนคุเลยาหั่นเป็นชิ้นๆ ไปซะก่อน

ไม่รู้ควรจะขอบคุณแม่สาวผมชมพู หรือควรจะงอนนิดๆ ดีนะ

และการท้าดวลของอูมอสในตอนนี้ ก็เป็นโอกาสเหมาะเจาะพอดีเลย

จะได้ลองดูหน่อยว่าความอึดถึกทนของเขาในตอนนี้ อยู่ในระดับไหนแล้ว

อูมอส นักรบระดับสี่ เป็นคู่มือที่กำลังดีเลย

อูมอสมองท่าทีของมินา แล้วหันไปมองมิจัง แวบเดียวก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

อ๊าก ตายห่า ดันลืมเจ้าจิ้งจอกอัญมณีตัวนี้ไปซะสนิทเลย

ตอนนี้มินานอกจากจะเป็นจอมเวทสายดำรงชีพแล้ว ยังควบตำแหน่งจอมเวทฝึกสัตว์อสูรด้วยนี่หว่า

ถ้าต้องสู้กับมินาที่เป็นจอมเวทฝึกสัตว์อสูรพร้อมกับจิ้งจอกน้อยล่ะก็

หึหึหึ

ถ้าให้สู้กับมินาสายดำรงชีพเพียวๆ เขายังรู้สึกตะขิดตะขวงใจ แต่ถ้าสู้กับมินาสายฝึกสัตว์อสูรล่ะก็ เขาไม่เกรงใจละนะ

เฮ้ มินา มาลิ้มรสหมัดเท่าหม้อแกงของฉันหน่อยเป็นไง

ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน

ข้างกายมินามีมิจังยืนสงบนิ่ง ส่วนฝั่งตรงข้ามคืออูมอสที่ยืนมือเปล่า

ไม่มีเจตนาจะหยิบอาวุธขึ้นมาใช้

การต่อสู้รอบนี้ แค่แตะตัวมินาได้ก็ถือว่าจบเกมแล้ว

ไม่จำเป็นต้องใช้ดาบยักษ์เล่มใหม่ที่เพิ่งได้มาจากพวกดาบเถ้าถ่านหรอก

ลุย!

ไป๋ลู่กับไอลีนตาเป็นประกาย ยืนเกาะติดขอบสนามอยู่ข้างๆ คุเลยา

จ้องมองการดวลที่ดูเหมือนจะไม่ยุติธรรม แต่ก็ดูชอบธรรมแบบสองรุมหนึ่งนี้อย่างใจจดใจจ่อ

ถ้าว่ากันด้วยเรื่องอาชีพ

อูมอสเป็นนักรบ สกิลทั้งสี่ช่องอัปเต็มแม็กซ์ พลังต่อสู้สูสีกับพวกนักรบระดับสี่รุ่นเก๋าได้สบาย

ตัดภาพมาที่มินา อาชีพสายดำรงชีพ

สกิลที่มีก็แค่เสกอาหาร เสกน้ำ บอลเพลิงลูกจ้อย แล้วก็หินพันธสัญญา

ดูหน้าต่างสถานะแล้ว ไม่เห็นจะมีพลังต่อสู้ตรงไหนเลย

ถ้าโดนประชิดตัวเมื่อไหร่ แค่เกราะน้ำแข็งของจิ้งจอกน้อย กันไม่อยู่แน่นอน

มินามองดูหมัดขนาดเท่าหม้อแกงของอูมอส

แล้วฉีกยิ้มกว้าง

วันนี้ฆ่าก็อบลินไปได้เยอะ ขอให้มินาคนนี้ได้ยืดอกภูมิใจหน่อยเถอะน่า

เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นบนหมัด จากนั้นโล่ป้องกันก็สว่างวาบขึ้นมา

ในจังหวะเดียวกัน หางของมิจังก็สะบัดสร้างเกราะน้ำแข็งคลุมร่างของมินาเอาไว้

เหมือนเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้

อูมอสพุ่งตัวเข้ามาทันที

ร่วมงานกันมาตั้งหลายครั้ง เขาย่อมรู้ฤทธิ์เดชของจิ้งจอกน้อยตัวนี้ดี ดังนั้นเขาต้องจัดการมินาให้ได้ก่อนที่เจ้าจิ้งจอกจะโจมตี!

ทว่า ต่อหน้าการบุกโจมตีของอูมอส เจ้าจิ้งจอกน้อยกลับแค่กระดิกหางไปมา ไม่มีท่าทีจะเข้าไปขัดขวางเลยสักนิด

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

แต่แบบนี้ก็ดี ขอซัดมินาสักหมัดเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า

ข้อหาที่ไม่ยอมเสกน้ำรสเหล้าให้เขาดื่ม

หมัด·ผ่าพสุธา!

แสงสว่างแห่งสกิลระดับเงินส่องประกาย

พลังเวทระเบิดออกที่หมัดของอูมอส แล้วซัดตูมออกไป

จิ้งจอกน้อยไม่ป้องกัน

ส่วนมินา...

ในเสี้ยววินาทีนั้น แสงสว่างหกสายก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกันบนร่างกายของเขา

มันคือโล่ป้องกันถึงหกชั้น...

ภาพที่เห็นทำเอาคนดูถึงกับคิ้วกระตุก

การต่อสู้สองวันที่ผ่านมา มินามักจะหลบอยู่แนวหลังตลอด

ปกติอย่างมากก็กางเกราะน้ำแข็งคุ้มกันตัวแค่อันเดียว

พวกก็อบลินยังไม่ทันเข้าถึงตัวก็โดนคุเลยาสับเละไปก่อนแล้ว

ทุกคนเลยเข้าใจว่าเกราะของมินา ก็คงมีแค่เกราะของจิ้งจอกน้อยอันเดียวนั่นแหละ

ใครจะไปคิดว่าพ่อคุณจะมี... ของเล่นเยอะขนาดนี้?

ไอ้โล่เล็กจิ๋วขนาดเท่าฝ่ามือนั่น เอาจริงดิ?

หมัดของอูมอสกระแทกเปรี้ยงเข้าใส่โล่จิ๋วสามอันแรก

แตกกระจายในพริบตา เหมือนของเล่นจริงๆ ด้วย

แรงหมัดยังไม่หมด พุ่งทะลวงทำลายเกราะน้ำแข็งแตกกระเจิง

ในจังหวะนั้นเอง โล่ชั้นที่ห้าของมินาก็สว่างวาบขึ้น

เกราะเพลิง

อานุภาพของท่าผ่าพสุธาที่ลดทอนลงไปมากแล้ว ปะทะเข้ากับโล่ชั้นที่ห้า

เมื่อครู่ความเย็นเพิ่งจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ทำเอาอูมอสหนาวสั่นจนฟันกระทบกัน มาตอนนี้โดนเปลวไฟม้วนเข้าใส่

เขาได้สัมผัสรสชาติของนรกน้ำแข็งและสวรรค์เพลิงพร้อมกันในคราวเดียวทันที

เปลวไฟลุกไหม้กำปั้นของอูมอส ร้อนแรงจนเขาต้องแยกเขี้ยวยิงฟันด้วยความเจ็บปวด

แรงหมัดที่ส่งมาจนสุดแรง เหลืออานุภาพเพียงน้อยนิดเมื่อตกกระทบลงบน "โล่เวทมนตร์" ชั้นที่หกของมินา มันทำได้เพียงสร้างแรงกระเพื่อมเบาๆ เท่านั้น

กันได้เหรอ?

แค่ใช้โล่ก็กันได้แล้วเหรอ?

อูมอสยืนอึ้ง

อะไรวะเนี่ย หมัดเต็มแรงของเขา มินารับไว้ได้หน้าตาเฉย?

นี่คือมินาที่ใครๆ ก็บอกว่าแรงน้อยเท่าไก่ป่วยคนนั้นจริงๆ เหรอ?

มินาแสยะยิ้ม

ตาเขาบ้างล่ะนะ

ลองชิมหมัดอัคคีของเขาดูบ้าง

เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นที่กำปั้น

จากนั้นก็เหวี่ยงหมัดสวนออกไป

ตูม

เปลวไฟพุ่งเฉียดปลายจมูกของอูมอสไปนิดเดียว

หลบได้

มินาชะงักไปนิด หมัดอัคคีระยะประชิดขนาดนี้ยังว่าวได้อีกเหรอ?

อูมอสก็ถือว่าเป็นนักรบเจนสนามคนหนึ่งเหมือนกันนี่นะ

ลุยฝ่าดงก็อบลินมาอย่างโชกโชน

ถ้ามาโดนมินาลอบโจมตีระยะประชิดแบบนี้ได้ เขาคงเอาหน้าไปมุดดินหนีแล้วล่ะ

แต่อูมอสไม่ยอมแพ้ ท่าผ่าพสุธารอบสองเตรียมพร้อมแล้ว

หมัดเดียวไม่พอ ก็เอาไปสองหมัด สองหมัดไม่พอก็สามหมัด

เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะทุบเกราะของมินาไม่แตก...

ทันใดนั้น สัมผัสแห่งอันตรายก็พุ่งปราดเข้ามา

ยังไม่ทันจะตอบสนอง เอวของอูมอสก็โดนมิจังใช้ท่าก้าวพริบตาถีบเข้าเต็มเปา สัตว์เลี้ยงของจอมเวทเริ่มลงมือแล้ว

เล่นเอาเจ้าพ่อกล้ามโตล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นทันที

"โอ๊ยๆๆๆ เจ็บๆๆ..."

อูมอสกุมเอวนอนดิ้นพราดๆ อยู่บนพื้น

แม่เจ้าโว้ย มิจังเท้าหนักชะมัด!

พลังเวทเหมือนสว่านเจาะไชเข้าไปในตัวเขา

ไปเอาท่าโจมตีสกปรกแบบนี้มาจากไหนเนี่ย!

มิน่าล่ะ เจ้าจิ้งจอกนี่ถึงไล่เก็บก็อบลินทีละตัวๆ ได้ไวกว่าเขาเยอะ

สกิลนี้มันโคตรน่ารังเกียจเลยว้อย!

มินามองดูเจ้าหัวโล้นที่เหมือนโดนยัดเยียดสถานะผิดปกติแห่งความเจ็บปวด แล้วหัวเราะ หึหึ พร้อมกับชูกำปั้นขึ้นมา

เมื่อกี้ชอบหลบนักใช่ไหม?

ลองเจอนี่หน่อยเป็นไง...

ปัง!

หมัดทุบลงไปที่พื้น แบบนี้ยังจะหลบได้อีกเหรอ?

อูมอสเหงื่อแตกพลั่ก โซซัดโซเซพยายามลุกขึ้นมา

มินาไม่เปิดโอกาสให้เป็นครั้งที่สาม

เขาทำการผสานเกราะเพลิงขึ้นมาทันที

ง้างหมัดแล้วตบสวนเข้าไปเต็มแรง

ชอบหลบดีนักนะ

เจอโล่กระแทกหน้าหน่อยเป็นไง

เปรี้ยง!

ประกายไฟแตกกระจาย

การต่อสู้จบลง

อูมอสนอนแผ่หราอยู่บนพื้น สายตาเหม่อมองท้องฟ้า

หมดสภาพ

ต่อให้เวทรักษาของไป๋ลู่กับหัวใจพฤกษาของมิจัง ก็ไม่อาจเยียวยาหัวใจที่หนาวเหน็บนี้ได้

เขา อูมอส

ชายชาตรีวัยยี่สิบปี สมาชิกหัตถ์สีเงิน นักรบระดับสี่ผู้เกรียงไกร กลับถูกจอมเวทสายดำรงชีพคว่ำลงได้

ชีวิตนี้หมดสิ้นความหวังแล้ว

ลาก่อย

ทั้งสี่คนเดินกลับค่ายหัตถ์สีเงินอย่างเบิกบานใจ พร้อมกับเจ้าหัวโล้นที่เดินคอตกตามมาต้อยๆ

วันนี้เก็บเกี่ยวผลงานได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

ไอลีนกับไป๋ลู่สองสาวกำลังจะไปเม้าท์มอยวีรกรรมวันนี้ให้เพื่อนสาวฟัง พร้อมกะว่าจะนินทาอูมอสผู้ขี้แพ้สักหน่อย

แต่พอกลับมาถึง ก็พบว่าค่ายแทบจะร้างผู้คน

เหลือแต่พวกเด็กฝึกไม่กี่คนที่กำลังซ้อมกันอยู่

พอถามไถ่ถึงได้ความว่า ทางกองอัศวินหลวงสั่งภารกิจด่วนลงมาอีกแล้ว

แถวรอบๆ เมืองหลวง จู่ๆ ก็มีพวกมอนสเตอร์โผล่ออกมาเพียบ

ไม่ใช่แค่พวกอัศวินสมทบหรือเด็กฝึก แม้แต่พวกระดับหัวกะทิอย่างอูมอสหรืออิโกอร์ก็คงโดนส่งตัวออกไปเหมือนกัน

มินากระพริบตาปริบๆ

จู่ๆ ก็สังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาตงิดๆ

ตกเย็นวันนั้น

มินาห่อขนมปังแสนอร่อยกับเครื่องดื่มให้ลูเซียเอากลับไปกินเล่น

พอไปส่งสองสาวที่หน้าประตู ก็รู้สึกถึงความผิดปกติ

พอมินาหันกลับไปมอง ก็ต้องชะงัก

ภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง ปรากฏเงาร่างสองร่าง หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก ยืนรออยู่

นั่นคือเอลฟ์สาวคาน่า กับมูนซอง

[จบแล้ว]