บทที่ 71 - ต้นตอแห่งมลทินกับมินาผู้มีเกราะหกชั้น

บทที่ 71 - ต้นตอแห่งมลทินกับมินาผู้มีเกราะหกชั้น

ในที่สุด เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

กลุ่มของมินาก็เดินทางมาถึงจุดหมาย

ที่นี่คือป่าทึบที่ต้นไม้บิดเบี้ยวจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้

มินารู้สึกว่าพลังเวทในตัวของเขาตื่นตัวสุดขีด ราวกับว่าแค่คิดขนมปังก็เด้งออกมาเองได้เลย

"ต้นตอของมลทินน่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละ"

ลูเซียเอ่ยขึ้นทันที "พลังเวทตรงนี้เข้มข้นมาก ระวังตัวด้วย"

มินาพยักหน้า แต่จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าแม่หนูน้อยเพลงจันทร์ที่อยู่ข้างๆ ดูท่าทางแปลกๆ ไป

เธอยิ้มตาหยี สูดดมพลังเวทของที่นี่เข้าไปอย่างบ้าคลั่ง

เหมือนคนอดอยากมาสี่ห้าวัน แล้วได้กลิ่นอาหารที่หอมหวานที่สุด

ถอนตัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว

เธอเดินโซซัดโซเซตรงดิ่งไปยังแอ่งน้ำพุเวทมนตร์กลางลานกว้าง น้ำพุแห่งการชำระล้างดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างดึงดูดเพลงจันทร์ ยั่วยวนเธอให้เข้าไปหา

"มิจัง สมาธิเหมันต์"

จิ้งจอกน้อยที่เกือบจะเคลิ้มตามไปด้วย พอได้ยินเสียงมินาก็สะดุ้งได้สติ รีบสะบัดหาง ส่ง สมาธิเหมันต์ ไปที่ตัวเพลงจันทร์หนึ่งดอก แล้วก็ใส่ให้ตัวเองด้วยอีกดอก

ถึงตอนนี้ จิ้งจอกน้อยถึงได้ถอนหายใจยาวเหยียด

ส่วนเพลงจันทร์พอโดนความเย็นกระตุ้น ก็สะดุ้งโหยง ได้สติกลับคืนมา

พอมองดูตัวเองที่มายืนอยู่ใกล้กับน้ำพุแห่งการชำระล้างตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เมื่อกี้เธอเป็นอะไรไป

สมาธิเหมันต์ยังทำให้มินารู้สึกสมองปลอดโปร่ง

อากาศที่เมื่อกี้ยังหอมหวานชวนเคลิบเคลิ้ม ตอนนี้ก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว

"นี่คือมลภาวะเหรอ?"

มินาเหมือนจะค้นพบความผิดปกติบางอย่าง

มองดูสิ่งที่เรียกว่าน้ำพุแห่งการชำระล้าง

น้ำพุแห่งการชำระล้างในโลกมนุษย์นั้นหายากมาก

ยาวิเศษ น้ำพุแห่งการชำระล้าง ที่เจ้าสไลม์กินเข้าไปก่อนหน้านี้

จริงๆ แล้วก็คือน้ำจากที่นี่ที่นำไปผ่านกระบวนการบีบอัดและควบแน่น

ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์นี้ มินาก็คงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับน้ำพุแห่งนี้หรอก

ตอนนี้มันอยู่ในสภาพกึ่งแห้งขอด

น้ำพุไม่ได้ใสสะอาด แต่มีสีสันกึ่งๆ ระหว่างสีรุ้งฉูดฉาดกับสีดำสนิท

บิดเบี้ยวจนน่าขนลุก

"น้ำพุแห่งการชำระล้างปนเปื้อนไปหมดแล้ว"

แม่หนูน้อยบอก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นสภาพที่ถูกปนเปื้อนของน้ำพุ

ก่อนหน้านี้เคยได้ยินแต่คนในหมู่บ้านเล่าให้ฟัง

"ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ เมื่อก่อนยังใสจนเห็นก้นบ่ออยู่เลย"

อันซาน่าขมวดคิ้ว เธอเปิดใช้ก้าววายุเดินสำรวจรอบๆ กับลูเซีย พอกลับมาก็ส่ายหน้า

"ต้นตอไม่ได้อยู่ที่นี่"

คุณหนูอันซาน่าฟันธง

"น้ำพุแห่งการชำระล้างมีความสามารถในการทำความสะอาดตัวเอง" ลูเซียมองไปที่น้ำพุ "ถ้ากำจัดต้นตอได้ ก็อาจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม"

มินาหยิบขวดเปล่าออกมาสองใบ กรอกน้ำพุที่ปนเปื้อนลงไป

ของพรรค์นี้น่าจะมีคนสนใจอยากเอาไปวิจัยบ้างแหละ

แต่กลิ่นพลังเวทนี่มันฉุนกึกจริงๆ ดีที่ขวดใส่ยาวิเศษพวกนี้สามารถปิดผนึกกันพลังเวทรั่วไหลได้

น่าเสียดาย ถ้าเป็นน้ำพุบริสุทธิ์ล่ะก็

แค่สองขวดนี้ ก็แลกคะแนนได้เป็นกอบเป็นกำแล้ว

มินาปิดฝาขวด แล้วเสนอว่า "เราลองขึ้นไปดูทางต้นน้ำกันเถอะ เผื่อจะเจอต้นตอ"

การประเมินผลภารกิจรอบนี้อาจจะต้องใช้น้ำพุแห่งการชำระล้างด้วย

ถ้าจัดการเรื่องมลภาวะได้ แล้วค่อยเอาน้ำพุกลับไป นั่นย่อมดีที่สุด

ทุกคนออกเดินทางทันที

มุ่งหน้าสู่ต้นน้ำ

แถวนี้มอนสเตอร์มีไม่เยอะ แต่ปีศาจต้นไม้เยอะขึ้นเรื่อยๆ โอกาสเจอระดับห้าก็ดูจะสูงขึ้นด้วย

คมมีดน้ำแข็งของจิ้งจอกน้อยได้ผลดีเยี่ยมกับพวกปีศาจต้นไม้

บวกกับก้าวพริบตาและผลลดความเร็วจากโล่น้ำแข็ง กลายเป็นว่าแพ้ทางกันเห็นๆ

จิ้งจอกน้อยที่เปิดโหมด พลังอัญมณี ถึงขั้นปั่นหัวปีศาจต้นไม้ระดับห้าจนหัวหมุนได้เลย เชื่อเขาเลยสิ

หลังจากเดินมาได้ครึ่งวัน

จู่ๆ พวกเขาก็พบว่าปีศาจต้นไม้ระดับสี่และห้าหายไปหมด

เหลือแค่ระดับต่ำๆ เดินป้วนเปี้ยนอยู่ในป่า

บางครั้งก็เจอแมงมุมยักษ์แย่งถิ่นหากินกับหมาป่าปีศาจ

พวกมินาไม่คิดจะเข้าไปยุ่ง ให้อันซาน่าใช้ก้าววายุพาวิ่งอ้อมวงวิวาทของพวกสัตว์อสูรไป

แน่นอนว่ามีแมงมุมบางตัวตาถั่วเลือกคู่ต่อสู้ผิด

มิจังก็ไม่รังเกียจที่จะมีขาแมงมุมย่างรสเด็ดเพิ่มเข้ามาในกระเป๋าของมินาสักอันสองอัน

"หยุด"

มินาสั่งหยุดทันที เขาเห็นมนุษย์ต้นไม้ยักษ์ตัวนั้นแต่ไกล

ปีศาจต้นไม้ระดับห้าขั้นสูงสุด ที่เกือบจะแตะระดับหก

ปีศาจต้นไม้ยักษ์ตัวนี้กำลังยึดครองพื้นที่ริมลำธาร แมงมุมระดับห้าตัวเบ้อเริ่มถูกกิ่งก้านของมันรัดแน่น แล้วส่งเข้าปากขนาดใหญ่ที่แยกออก

เสียงเคี้ยวกร้วมๆ น้ำย่อยไหลเยิ้ม ดูท่าทางแมงมุมตัวนั้นจะกรอบอร่อยน่าดู

และที่ข้างๆ ปีศาจต้นไม้ยักษ์ มีเห็ดรูปร่างบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติอย่างยิ่งดอกหนึ่ง มันสั่นไหวไปมา ปล่อยแสงสีน้ำเงินอมม่วงออกมา

สิ่งเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นสปอร์ พลังเวทถูกสปอร์พวกนั้นดูดซับ แล้วแพร่กระจายลอยฟุ้งไปทั่วทิศ

ปีศาจต้นไม้ยักษ์สูดดมสปอร์เห็ดเหล่านั้นเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม

ร่างกายส่งเสียงดังกรอบแกรบ

กลิ่นอายความแข็งแกร่งของมันดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

มีสปอร์ร่วงหล่นลงไปในลำธารแถวนั้น ทำให้น้ำใสสะอาดถูกย้อมจนกลายเป็นสีดำเหลือบสีรุ้งทันที

ทุกคนมองหน้ากัน

หรือว่า เจ้าเห็ดดอกจิ๋วนั่น จะเป็นต้นตอของมลภาวะ?

"ระวังสปอร์พวกนั้นด้วย"

ตอนนั้นเอง มินาสังเกตเห็นทันทีว่า แสงสีน้ำเงินอมม่วงนั้นได้แพร่กระจายไปทั่วสภาพแวดล้อมโดยไม่รู้ตัว

มิจังได้ยินดังนั้น ก็รีบแจกโล่น้ำแข็งให้ทุกคนคนละอันทันที

อันซาน่าเองก็รีบปรับปรุงเวทก้าววายุที่ให้ทุกคน

จากเดิมที่เป็นแค่ลมหมุนรอบเท้า จู่ๆ ก็ลุกโชนเหมือนเปลวไฟแล้วลามไปทั่วร่างกาย

สายลมแผ่วเบาที่ก่อตัวเป็นรูปร่างเหมือนเสื้อคลุมบางๆ แนบชิดลำตัว

เกิดเป็นโล่วายุอย่างง่ายขึ้นมาระหว่างที่ลมหมุนวน พลังป้องกันแทบจะเป็นศูนย์

แต่อย่างน้อยก็มีผลในการกรองอากาศนิดหน่อย

เท่ากับว่าตอนนี้มีเกราะป้องกันสองชั้นแล้ว

แต่มินายังรู้สึกว่าสปอร์พวกนี้มีปัญหา

สองชั้นยังไม่ชัวร์ ทำไงดี?

ก็เพิ่มเกราะเข้าไปอีกสิ

มินากระตุ้นพลังแหวนนิ้วก้อยของตัวเองทันที

เปิดใช้งานโล่ป้องกันทั้งสี่ธาตุ

โล่เล็กๆ สี่อัน ก่อตัวขึ้นที่ปลายนิ้ว

ขนาดแค่ครึ่งฝ่ามือ เล็กจิ๋วเดียว กันคมมีดน้ำแข็งระดับสี่ไม่ได้หรอก แต่ขนาดแค่นี้ เอามาปิดจมูกปิดปากได้พอดีเป๊ะ

ใช้แทนหน้ากากอนามัยได้เลย

มินาโบกมือ แจกโล่สี่ธาตุให้ทุกคนเอาไปปิดปากปิดจมูกคนละชุด

แบบนี้ ก็เท่ากับมีหน้ากากป้องกันเพิ่มมาอีกสี่ชั้น

ทีนี้สปอร์ก็ไม่มีทางเล็ดลอดเข้ามาได้แล้ว

เพอร์เฟกต์

ถ้ารวมโล่วายุอย่างง่ายของอันซาน่าเข้าไปด้วย บนตัวแต่ละคนก็มีเกราะป้องกันถึงหกชั้น

มินาสูดหายใจลึก รู้สึกสดชื่นปลอดภัยสุดๆ

นี่แหละที่เขาเรียกว่าพร้อมรบยันฟันน้ำนม

พยายามเก็บตัวอย่างมาให้ได้ ถ้าไม่ไหวก็ทำลายเห็ดนั่นทิ้งซะ

พวกเขารีบวางแผนการรบ

แน่นอนว่าเงื่อนไขคือต้องล้มบอสปีศาจต้นไม้นั่นให้ได้ก่อน

ลูเซียเล็งตำแหน่งไว้แล้ว มินาโบกมือ "ลุย"

[จบแล้ว]