บทที่ 50 - กำปั้นของอิกอร์ที่สั่นระริก

บทที่ 50 - กำปั้นของอิกอร์ที่สั่นระริก

มินาได้เจอโคลที่ห้อง ICU ของหัตถ์สีเงิน

"ฉันไม่เป็นไร"

โคลลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรง ตอนที่พูดประโยคนี้ บนตัวเขายังมีรูขนาดเท่ากำปั้นอยู่เลย ถ้าตำแหน่งขยับไปตรงกลางอีกนิดเดียว ก็คงได้ไปเฝ้ายมบาลแล้ว

ยังดีที่โคลเป็นจอมเวทที่มีความเข้าใจเรื่องพลังเวทสูงมาก ก็เลยใช้เทคนิคการรักษาด้วยพลังเวทเบื้องต้นยื้อชีวิตตัวเองไว้ได้

เวทรักษาของซิสซี่ก็ช่วยได้ในระดับหนึ่ง แต่เธอก็ไม่ใช่สายฮีลโดยตรง

ฮีลเลอร์ระดับห้าของหัตถ์สีเงินกำลังเดินทางกลับมา อาจต้องใช้เวลาอีกหลายวัน

"เพราะงั้นนะ"

โคลมองมินา

"ขอกินเบอร์เกอร์ไก่เผ็ดให้ชื่นใจสักชิ้นได้ไหม?"

มินา: "..."

ลูกพี่ สภาพดูไม่จืดขนาดนี้ยังจะห่วงกินอีกเหรอ?

แต่ก็ต้องยอมรับว่าพอกินขนมปังของมินาเข้าไป สีหน้าของโคลก็ดูดีขึ้นทันตา พละกำลังเริ่มฟื้นคืนมาอย่างรวดเร็ว แต่แผลรูเบ้อเริ่มนั่นยังต้องใช้เวลาพักฟื้นยาวๆ

"หวังว่าจะไม่กระทบการสอบเดือนกันยายนนะ" โคลบ่นพึมพำก่อนจะโดนซิสซี่ร่ายเวทให้หลับไป

แสงเวทมนตร์ส่องสว่าง โคลเข้าสู่ห้วงนิทรา

พี่โคลนี่จริงๆ เลย จะตายอยู่แล้วยังจะห่วงเรื่องสอบอีก ตอนนี้แค่รักษาชีวิตให้รอดก็บุญแล้ว...

ซิสซี่กัดฟัน ตั้งใจรักษาอย่างสุดความสามารถ

แต่ในใจลึกๆ ก็หวังว่าจะได้ตั้งปาร์ตี้ไปลุยสอบด้วยกันอีกครั้ง

พอมินาเดินออกมา สีหน้าเขาก็มืดมน การกระทบกระทั่งเล็กๆ น้อยๆ มันมีอยู่แล้ว สองสามวันมานี้มินาก็เห็นจนชิน

เพราะถึงยังไงในนามก็ถือว่าเป็นกองอัศวินของอันซูเหมือนกัน

ถึงจุดยืนจะต่างกัน เบื้องหลังจะซับซ้อน แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูคู่อาฆาต

แต่วันนี้มันชักจะเกินไปแล้ว นี่มันไม่ใช่การประลองแลกเปลี่ยนวิชาแล้ว

ดาบเถ้าถ่าน...

มินากัดฟัน

เขาเดินไปเจออิกอร์ที่สวนหลังบ้าน ลุงแกกำลังโดนอิซาราบิดหูอยู่

"ปล่อยฉันนะ!"

อิกอร์ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

"ดูสิ่งที่พวกดาบเถ้าถ่านมันทำสิ! มันเล่นคนของเรานะเว้ย! แม่งเอ้ย! วันนี้ถ้าฉันไม่ไปกระทืบพวกมันให้จมตีน..."

"แกจะทำอะไร? ไปฆ่าแกงกันให้สะใจ? แล้วก็โดนกองอัศวินหลวงจับขังลืม? หรือคิดว่าแกจะหนีทันดาบของท่านแกรนด์ดยุคระดับตำนาน?"

อิซาราถีบอิกอร์กระเด็น

"พวกสวะดาบเถ้าถ่านมันก็รอให้แกทำแบบนั้นอยู่พอดี"

อิกอร์เริ่มใจเย็นลงบ้างแล้ว แต่ดวงตายังแดงก่ำเหมือนเสือร้ายที่พร้อมจะอาละวาด

เจ็บใจ

กำปั้นขนาดเท่าหม้อแกงกำแน่นแล้วก็คลาย กำแล้วก็คลาย

เจ็บใจโว้ย!

แต่อิซาราพูดถูก

ดาบเถ้าถ่านอยากให้เขาทำแบบนั้น จะได้หาเรื่องเล่นงานเขาได้

ถึงทั้งสองฝ่ายจะสังกัดกองอัศวินหลวงเหมือนกัน แต่ลักษณะงานอิสระกว่าพวกอัศวินประจำการในเมืองหลวงเยอะ แถมเบื้องหลังก็ยุ่งเหยิง

ดาบเถ้าถ่านเป็นพวกมาใหม่มาแรง คุมโซนใต้ ส่วนหัตถ์สีเงินเป็นรุ่นเก๋า คุมโซนเหนือ

เดิมทีทัพใหญ่ถอนกำลังออกจากเมืองหลวงไปหลายปีแล้ว แต่ดาบเถ้าถ่านยังอยากจะฮุบสมบัติเก่าของหัตถ์สีเงินในเมืองหลวงอีก

ตอนนี้สองฝ่ายแทบจะมองหน้ากันไม่ติด

ถ้าเป็นอัศวินประจำการของกองอัศวินหลวง ต่อให้อยู่นอกเมืองก็คงไม่กล้าลงมือกันโจ่งแจ้งขนาดนี้

แต่โคลเป็นแค่สมาชิกสมทบ ไม่ใช่อัศวินตัวจริงของกองอัศวินหลวง ถึงแจ้งเรื่องไป อย่างมากฝ่ายนั้นก็แค่แถไปเรื่อย

เลวร้ายสุดก็แค่ไล่จอมเวทสมาชิกสมทบคนนั้นออก

สำหรับดาบเถ้าถ่าน ไม่สะเทือนขนหน้าแข้งเลยสักเส้น

สิ่งที่อิกอร์คิดออกมีแค่อย่างเดียว คือใช้กำปั้นตอกกลับไป

คิดยังไงก็ต้องไปเอาคืน!

คุมน้ำหนักมือหน่อย อย่างมากก็โดนขังคุกสักสามเดือนวะ

"ลุงครับ"

จู่ๆ มินาก็เรียกอิกอร์ไว้

"เล่ารายละเอียดให้ผมฟังหน่อย"

อิกอร์ชะงัก

พอเห็นมินา ตาก็เป็นประกาย ถ้ามีจอมเวทสายดำรงชีพไปด้วย เขาเข้าไปเปิดอัลติ ทีเดียวพวกมันลงไปกองแน่!

"มาได้จังหวะ ไปด้วยกันเลย"

"ไปตายสิไป!"

อิซารากระโดดถีบก้นอิกอร์จนเซถลา

"เล่าเรื่องให้มินาฟังดีๆ แล้วแกก็สงบสติอารมณ์ซะ"

อิกอร์เห็นอิซาราโกรธจริง ก็เลยยอมสงบเสงี่ยมปากคำ แล้วเล่ารายละเอียดให้มินาฟัง

สาเหตุหลักก็คือการแย่งชิงผลประโยชน์

ช่วงนี้หัตถ์สีเงินเก็บกวาดดันเจี้ยนไวมาก คล่องตัวสูง ปาร์ตี้ห้าคนที่มีรุ่นพี่สองรุ่นน้องสาม ปกติจะกวาดล้างรังก็อบลินได้ครึ่งหนึ่ง

กองอัศวินอื่นก็มาเก็บส่วนแบ่งที่เหลือ

ช่วงหลายเดือนก่อนหน้านี้ ดาบเถ้าถ่านที่มีคนเยอะกว่ามักจะเป็นฝ่ายได้เปรียบ

แต่ตอนนี้โดนหัตถ์สีเงินซดน้ำแกงจนหมดหม้อ แถมกินเนื้อไปเกือบหมด ดาบเถ้าถ่านที่หยิ่งยโสจะทนได้ยังไง

การกระทบกระทั่งจึงเลี่ยงไม่ได้

เดิมทีทั้งสองฝ่ายพยายามคุมสถานการณ์ แต่ใครจะไปนึกว่ารอบนี้ดาบเถ้าถ่านจะขนคนมาตั้งยี่สิบคน

แม่งเอ้ย ภารกิจกระจอกแค่นี้ต้องใช้คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

ดูสิว่าทีมยี่สิบคนของหัตถ์สีเงินทำวีรกรรมอะไรไว้บ้าง ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์นับพันนะโว้ย!

แค่กวาดล้างก็อบลินไม่กี่สิบตัว แต่เป้าหมายจริงๆ คือคนของหัตถ์สีเงินชัดๆ

นี่ไม่ใช่แค่กระทบกระทั่งแล้ว

พวกมันระดมยิงใส่ปาร์ตี้ห้าคนของหัตถ์สีเงินแบบกะเอาตาย

ถ้าไม่ใช่เพราะคนของดวงตามังกรขาวผ่านมาพอดี ป่านนี้คงโดนปล่อยให้นอนตายกลางป่าไปแล้ว

คนที่ถูกหามกลับมาไม่มีใครยืนไหวสักคน

โคลอาการหนักสุด

"เรื่องแบบนี้กองอัศวินหลวงต้องเข้ามาแทรกแซงแน่นอน แต่เพราะในทีมไม่มีอัศวินตัวจริง ผลสุดท้ายก็คงจบแบบมวยล้มต้มคนดู อย่างมากก็แค่ตักเตือนนิดหน่อย"

อิซาราส่ายหน้า แต่มีดในมือเธอหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ฝ่ายตรงข้ามทำแบบนี้ คงกะจะลองเชิงเธอกับอิกอร์

แต่... คิดจริงๆ เหรอว่าเธอจะยอมให้รังแกง่ายๆ?

แต่เรื่องบางอย่าง ต้องอาศัยความร่วมมือจากมินา ผู้เป็นดับเบิ้ลซิลเวอร์

ชอบเล่นสกปรกใช่ไหม

ชอบเอาสันดานเถื่อนๆ จากแดนใต้มาใช้ใช่ไหม

คิดว่าที่เหลือเศษก็อบลินให้ครึ่งนึงมันน้อยไปใช่ไหม?

"ดาบเถ้าถ่าน..."

มินาฟังอิกอร์เล่าจบ ก็ลูบคางถามตรงๆ "ภารกิจพวกนั้นเราทำเองคนเดียวให้จบไม่ได้เหรอครับ?"

อิกอร์ลูบหัวโล้น "ตามทฤษฎีปาร์ตี้ห้าคนของหัตถ์สีเงินเราเก่งพอจะทำได้สบาย แต่เสบียงในเป้มันมีจำกัด เต็มที่ก็ฆ่าได้ครึ่งเดียว"

"ก็อบลินยังพอทน แต่ถ้าเจอพวกผึ้งปีศาจอะไรพวกนั้นยิ่งเปลืองเสบียงเข้าไปใหญ่"

อิกอร์ถอนหายใจ "เพราะงั้นนะ ถ้าทุกปาร์ตี้มีมินาอยู่ด้วยก็คงดี"

อิซาราตบหัวโล้นดังป้าบอีกที

"แกกำลังจะกล่อมให้มินาออกไปทำภารกิจใช่ไหม?"

อิกอร์รีบส่ายหน้า "เปล่านะ อย่ามาใส่ร้ายกัน"

"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ ฉันจะหาทางจัดการเอง"

อิซาราเดินจากไป

ทิ้งให้มินากับลุงอิกอร์มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"ไม่ได้การ! ฉันต้องไปเตรียมตัว!"

ลุงอิกอร์กำหมัดแน่น เขาจะไปลุยแล้ว!

"อิกอร์ แกมานี่เดี๋ยวนี้!"

อิซาราหันขวับกลับมาตะโกนเรียก

อิกอร์ตัวแข็งทื่อ เหมือนเด็กดื้อที่กำลังจะแอบหนีเที่ยวแล้วโดนแม่จับได้คาหนังคาเขา

ได้แต่มองมินาด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ

มินาจะทำอะไรได้ ก็ได้แต่ยืนไว้อาลัยให้เงียบๆ

พอกลับมาถึงบ้าน มินาก็เริ่มวิจัยขนมปัง

เขารู้สึกว่าช่วงนี้ชีวิตราบรื่นเกินไป จนชักจะขี้เกียจแล้วสิ

อ้างอิงจากคู่มืออัปเกรดบอลเพลิงลูกจ้อยที่เคยศึกษามา

เวทมนตร์สามารถปรับแต่งได้ โดยเฉพาะเมื่อถึงระดับเงิน จะสามารถปรับเปลี่ยนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้

รูปร่าง อุณหภูมิ ขนาด

ในเมื่อบอลเพลิงลูกจ้อยยังทำได้ แล้วทำไมขนมปังเวทมนตร์จะทำไม่ได้

ถ้าย่อขนาดขนมปังลงได้...

แววตาของมินาลุกวาว

ดาบเถ้าถ่าน คิดว่าที่เหลือเศษก็อบลินให้ครึ่งนึงมันน้อยไปใช่ไหม?

[จบแล้ว]