ตอนที่ 175 งานนี้ชัวร์แล้ว!

"พี่เหวิน ฉันจองตั๋วเครื่องบินสำหรับพรุ่งนี้เย็น 6 โมงค่ะ" เฉินซือฉู่พูดหลังจากที่ทั้งสองคนถูกทีมงานรายการส่งกลับมาที่โรงแรม

"ดึกจังเลย?"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ทำไมตารางบินมันถึงแน่นขนาดนี้ วันหนึ่งมีแค่ 4 เที่ยวบินไปเซี่ยงไฮ้เอง"

"เอาเถอะ! งั้นพรุ่งนี้เช้าเราออกไปเดินเล่นกันดีกว่านะ! ที่ฉางซามีที่ไหนน่าไปบ้าง?" หลินซูเหวินถาม

"เรื่องนี้... พี่เหวินรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันลองหาใน ไป๋ตู้ ดู"

"ช่างเถอะ ฉันหาเองดีกว่า" พูดจบหลินซูเหวินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

หลังจากพลิกหน้าเว็บอยู่พักหนึ่ง หลินซูเหวินก็พูดว่า "พรุ่งนี้ไปเยี่ยมชมสำนักศึกษาเย่วลู่กันเถอะ!"

"ได้ค่ะพี่เหวิน"

สำนักศึกษาเย่วลู่เป็นหนึ่งในสี่สำนักศึกษาโบราณที่ยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่บนภูเขาเย่วลู่ มีพื้นที่มากกว่า 10,000 ตารางเมตร การจัดวางเป็นเอกลักษณ์ และมีบรรยากาศการเรียนรู้อย่างเข้มข้น... นี่คือคำบรรยายที่ปรากฏบนอินเทอร์เน็ต

เมื่อหลินซูเหวินมาถึง เธอรู้สึกผิดหวังอย่างมาก นี่ไม่เหมือนกับสำนักศึกษาที่เธอจินตนาการไว้เลย!

หลังจากเดินวนไปรอบๆ หลินซูเหวินก็จัดให้ที่นี่อยู่ในลิสต์ที่ "จะไม่กลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง"

พูดตรงๆ สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งก็แค่การตลาดเท่านั้น

หลินซูเหวินเคยไปสถานที่ต่างๆ มามากมายด้วยเหตุผลเรื่องงาน

จากประสบการณ์ของเธอ สถานที่ที่สวยที่สุดในความทรงจำของเธอคือจิ่วจ้ายโกวอย่างไม่ต้องสงสัย

ส่วนเรื่องสถาปัตยกรรมโบราณ บอกตามตรง หลินซูเหวินรู้สึกว่าไม่มีที่ไหนในประเทศจีนที่มีสถาปัตยกรรมโบราณมากเท่ากับที่ซานซีอีกแล้ว

"พี่เหวินคะ พี่สาวของฉันอยากให้พี่ช่วยดูคนเหล่านี้ค่ะ นี่คือผู้ชายที่เธอคัดเลือกมาเพื่อร้องเพลง 'เธอในวันวาน' ค่ะ"

หลินซูเหวินรับโทรศัพท์จากเฉินซือฉู่ ในโทรศัพท์มีรูปถ่ายของนักร้องชายและไฟล์เสียงสั้นๆ ที่บันทึกไว้

หลินซูเหวินเปิดดูทีละคน แล้วส่ายหน้าพร้อมพูดว่า "พวกเขาไม่ค่อยเหมาะ"

"งั้นฉันจะบอกให้พี่สาวหาต่อไปดีไหมคะ?"

หลินซูเหวินลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ไม่จำเป็นแล้ว ฉันนึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้"

เวลาสามทุ่ม หลินซูเหวินกลับถึงบ้าน เธอดึงโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาลั่วหมิง

ลั่วหมิงอาบน้ำเสร็จก็รอโทรศัพท์จากหลินซูเหวินอยู่แล้ว เขารู้สึกว่าวันนี้หลินซูเหวินน่าจะโทรหาเขา

ดังนั้นเมื่อโทรศัพท์จากหลินซูเหวินดังขึ้น ลั่วหมิงก็รับสายทันที เสียงของหลินซูเหวินดังออกมาจากลำโพงว่า "ลั่วหมิง ฉันมีสองเรื่องอยากจะปรึกษาคุณหน่อย"

"เรื่องอะไร?" ลั่วหมิงถาม

"เพลงประกอบภาพยนตร์สั้นของเหลียงฮั่นเหวิน ให้คุณร้องเถอะ!"

"ผมเหรอ? ผมทำได้เหรอ? ผมว่าเพลงนี้ค่อนข้างยากนะ"

"คุณไม่ใช่หรือไงที่บอกว่าอยากจะร้องเพลงคู่กับฉันในอนาคต? ตอนนี้คุณต้องพยายามแล้วนะ ไม่งั้นถ้าได้ร้องคู่กับฉัน คุณจะโดนทิ้งไม่เหลือซากเลยนะ

เพลงนี้ก็ถือเป็นเป้าหมายแล้วกัน หนังของเหลียงฮั่นเหวินน่าจะถ่ายทำเสร็จในประมาณหนึ่งเดือน คุณหาเวลาไปฝึกร้องเพลงบ่อยๆ นะ"

"เอ่อ... งั้นผมจะลองดูครับ แต่คุณก็ต้องเตรียมแผนสำรองไว้ด้วยนะ เผื่อว่าผมทำไม่ได้..."

"ยังไม่เริ่มทำก็พูดว่าทำไม่ได้แล้วเหรอ?"

"เอ่อ... ได้ครับ ผมจะพยายาม!"

"ดี! เอาล่ะ มาพูดเรื่องที่สองกัน พรุ่งนี้ฉันน่าจะไปเป็นนักเรียนพิเศษที่สถาบันการละครเซี่ยงไฮ้แล้ว พรุ่งนี้วันพฤหัสบดี สัปดาห์หน้าจะเป็นตาคุณไปเป็นนักเรียนพิเศษแล้วนะ ตั้งใจหน่อยนะ ถึงเวลานั้นเราค่อยมาแบ่งปันความทรงจำกัน เหมือนกับว่าฉันก็ได้เรียนด้วย ส่วนเรื่องเสียงร้องของคุณ ฉันก็จะช่วยฝึกให้ด้วย"

"ไม่มีปัญหาครับ! ว่าแต่ เหวินเหวิน หลังจากที่คุณเรียนการแสดงแล้ว เก่งขึ้นแล้ว คุณจะไม่ไปรับเล่นละครเกี่ยวกับความรักโรแมนติกอะไรพวกนั้นใช่ไหม?" ลั่วหมิงเปลี่ยนเรื่องถาม

"ทำไม? กลัวว่าฉันจะใกล้ชิดกับนักแสดงคนอื่นมากเกินไปเหรอ?"

"ใช่ครับ! ผมรับไม่ได้กับเรื่องแบบนั้น" ลั่วหมิงตอบอย่างไม่ลังเล

"มองไม่เห็นเลยว่าคุณจะเป็นคนเจ้ากี้เจ้าการขนาดนี้"

"อะไรคือเจ้ากี้เจ้าการ? นี่คือสิ่งที่ผู้ชายทุกคนต้องกังวลไม่ใช่เหรอ? ยิ่งกว่านั้น ถ้าอยู่ในสภาพที่สลับร่างกันแล้วผมต้องไปแสดงแบบนั้น... แค่คิดก็ขยะแขยงแล้วครับ"

หลินซูเหวินได้ยินดังนั้นก็ลองจินตนาการในมุมมองของลั่วหมิง เธอก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา "คุณวางใจได้เลย ฉันจะไม่รับเล่นละครแนวนี้เด็ดขาด"

ลั่วหมิงได้ยินดังนั้นก็สบายใจ

"จริงๆ แล้ว ถึงคุณไม่พูด ฉันก็จะไม่รับเล่นละครที่มีฉากใกล้ชิดหรอกค่ะ ฉันค่อนข้างระมัดระวังกับเพศตรงข้าม" หลินซูเหวินบ่นพึมพำเสียงเบาๆ

"คุณว่าอะไรนะ? เหวินเหวิน ผมฟังไม่ชัด"

"ไม่มีอะไรค่ะ ลั่วหมิง บริษัทบันเทิงจั่วกวงจดทะเบียนหรือยังคะ?"

"จดทะเบียนแล้วครับ น่าจะใกล้แล้ว"

"อย่างนั้นเหรอคะ! งั้นรอให้การอนุมัติบริษัทบันเทิงเสร็จ ฉันจะแนะนำคนให้คุณรู้จัก"

"เพื่อนในวงการของคุณเหรอ?"

"ใช่"

ลั่วหมิง "อืม" หนึ่งคำเพื่อแสดงว่าเขารับรู้แล้ว

"พอแล้ว! พอแล้ว! วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ! วันนี้ฉันเดินมาทั้งวัน แถมยังนั่งเครื่องบินเกือบ 3 ชั่วโมง เหนื่อยจะแย่แล้วค่ะ เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ!" พูดจบหลินซูเหวินก็วางสายไป

ลั่วหมิงยิ้มเล็กน้อยแล้วกลับไปที่ห้อง เปิดแล็ปท็อปเพื่อทำงานที่ค้างไว้ต่อ

วันรุ่งขึ้น หลินซูเหวินแวะไปที่บริษัท เธอไปเพื่อนำเนื้อเพลงและโน้ตเพลง "ถ้ามีชาติหน้า" ไปให้พี่ช่าน เพื่อให้เธอจัดการเรื่องลิขสิทธิ์

"เหวินเหวิน เมื่อวานหงโปติดต่อฉันมา เขาบอกว่าอยากจะคุยกับฉันวันนี้" พี่ช่านพูดกับหลินซูเหวินอย่างตรงไปตรงมา

หลินซูเหวินได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อย "พี่ช่านหมายความว่าหงโปเป็นฝ่ายติดต่อพี่มาก่อนเหรอคะ?"

พี่ช่านพยักหน้า

"เขากำลังส่งอำนาจการต่อรองมาให้เรานี่นา!"

"ฉันก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน ปกติแล้วถ้าเขาอยากจะชวนเธอเข้าร่วม เขาก็ควรจะติดต่อฉันผ่านคนกลางสิ การติดต่อฉันโดยตรงแสดงว่าพวกเขากำลังรีบมาก อย่างที่เธอพูดนั่นแหละ

การกระทำแบบนี้ก็เหมือนกับการมอบอำนาจการต่อรองให้เราเลย"

"แล้วเราควรทำยังไงดีคะ?" หลินซูเหวินถาม

"แน่นอนว่าต้องเสนอเงื่อนไขของเราสิ!"

"การเข้ารอบอัตโนมัติและการแก้ไขกฎ?"

"เธอจำเป็นต้องเข้ารอบอัตโนมัติด้วยเหรอ?"

หลินซูเหวินส่ายหน้า เธอมีความมั่นใจในตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น หลินซูเหวินรู้ว่าด้วยระดับของเธอ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะได้สิทธิ์เข้ารอบอัตโนมัติ และนี่คือตอนแรกของรายการ จะมีนักร้องที่ได้เข้ารอบอัตโนมัติเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้น ส่วนใหญ่แล้วจะมีเพียงคนเดียว นั่นก็คือราชินีเพลงที่หงโปพูดถึง

พี่ช่านรู้จักหลินซูเหวินเป็นอย่างดี เธอเพียงแค่ดูสีหน้าของหลินซูเหวินก็พอจะเดาได้ว่าหลินซูเหวินกำลังคิดอะไรอยู่ พี่ช่านยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น เราก็จะเน้นที่การแก้ไขกฎเป็นหลัก เธอมีความต้องการแค่อย่างเดียว เราก็จะมีความได้เปรียบมากขึ้น นอกจากนั้นก็จะเป็นเรื่องของทรัพยากรบางอย่าง"

เรื่องทรัพยากรที่พี่ช่านพูดถึง อย่างหนึ่งก็คือค่าตัวในการแสดงแน่นอน แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเงื่อนไขเสริมอื่นๆ เช่น งบประมาณสำหรับวงดนตรีเมื่อนักร้องทำการแสดง งบประมาณสำหรับทีมโปรดิวเซอร์เพลง

รายการนี้เมื่อถึงรอบชิงชนะเลิศ ก็จะมีศิลปินรับเชิญมาช่วยร้องเพลง ซึ่งแน่นอนว่าก็ต้องใช้งบประมาณ แม้ว่านักร้องจะชวนเพื่อนมา ก็ไม่สามารถไม่จ่ายเงินได้เลย

งบประมาณที่ทีมงานรายการให้มานั้นมีข้อกำหนด

โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งสัญญามีระดับสูงเท่าไหร่ งบประมาณที่ได้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อมีเงินพอ สมรรถนะบนเวทีก็จะยิ่งดีขึ้นตามธรรมชาติ ดังนั้นเรื่องงบประมาณสำหรับเวทีก็จำเป็นต้องมีการเจรจาอย่างละเอียด

เรื่องเหล่านี้พี่ช่านสามารถจัดการได้ทั้งหมด หลินซูเหวินไม่จำเป็นต้องกังวล แค่ให้เธอจัดการก็พอ

"งั้นพี่ช่านคะ ฉันไปก่อนนะคะ วันนี้ฉันนัดว่าจะไปเป็นนักเรียนพิเศษที่สถาบันการละครเซี่ยงไฮ้ค่ะ"

พี่ช่านพยักหน้า

"จริงสิพี่ช่าน ช่วงนี้ฉันคงไม่มีงานสำคัญอะไรแล้วค่ะ ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่การพัฒนาการแสดง ดังนั้นฉันเลยอยากถือโอกาสนี้ไปสอบใบขับขี่ด้วยเลย"

"ได้สิ เดี๋ยวฉันจัดการให้ เธอต้องไปเป็นนักเรียนพิเศษที่สถาบันการละครเซี่ยงไฮ้พอดี แถวนั้นมีโรงเรียนสอนขับรถ และมีคอร์สพิเศษสำหรับดาราโดยเฉพาะ ราคาอาจจะแพงหน่อย แต่ดีตรงที่สามารถไปฝึกขับได้ตลอดเวลา และจะสอบเมื่อไหร่ก็สามารถนัดได้เลย"

"งั้นช่วยลงทะเบียนให้ฉันด้วยนะคะ!"

"อืม เดี๋ยวฉันจะให้คนไปจัดการให้"

"ขอบคุณค่ะพี่ช่าน" พูดจบหลินซูเหวินก็ออกจากห้องทำงานของพี่ช่าน แล้วให้เฉินซือฉู่ไปเป็นเพื่อนที่สถาบันการละครเซี่ยงไฮ้

เมื่อมาถึงสถาบันการละครเซี่ยงไฮ้ หลินซูเหวินก็โทรหาเหยาหลี่จู

เหยาหลี่จูรีบออกมาจากโรงเรียนอย่างรวดเร็ว เธอพาหลินซูเหวินไปยังห้องเรียนแบบขั้นบันได

"เหวินเหวิน เธอไปเรียนกับสองชั้นเรียนนี้ได้เลยนะ นี่คือนักเรียนพิเศษของเธอ"

"รบกวนอาจารย์เหยาแล้วค่ะ"

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ฉันกับอาช่านรู้จักกันมานานแล้ว เธอช่วยฉันไว้เยอะมาก การฝึกงานของนักเรียนหลายคนของฉันก็ได้รับความช่วยเหลือจากอาช่าน การจัดหาคุณสมบัตินักเรียนพิเศษให้เธอไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกค่ะ" พูดจบเหยาหลี่จูก็หันหลังเดินจากไป

หลังจากมองส่งเหยาหลี่จูไปแล้ว หลินซูเหวินกับเฉินซือฉู่ก็เข้าไปในห้องเรียนด้วยกัน

ทั้งสองคนเดินตรงไปนั่งแถวหลัง ดังนั้นการมาถึงของพวกเธอจึงไม่ค่อยเป็นที่สังเกตของนักเรียนมากนัก

อย่างไรก็ตาม นักเรียนบางคนที่นั่งอยู่แถวหลังอยู่แล้ว ก็สังเกตเห็นหลินซูเหวินที่สวมหมวกแก๊ปและหน้ากากอนามัย

หลินซูเหวินไม่ได้ถอดหน้ากากตั้งแต่แรก จนกระทั่งอาจารย์มา เธอจึงถอดหน้ากากออก

นักเรียนที่สังเกตเห็นหลินซูเหวินที่มาสายและแต่งตัวรัดกุมเมื่อกี้ กำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ หรือไม่ก็นอนหลับอยู่แล้ว จึงไม่ได้มองหลินซูเหวินอีกต่อไป

คนที่ตั้งใจมานั่งแถวหลังในห้องเรียนแบบขั้นบันได คงพอจะเดาได้ว่าเป็นคนประเภทไหน

หลังจากเรียนคาบนี้จบ หลินซูเหวินก็สวมหน้ากากอนามัยและเดินตามนักเรียนคนอื่นๆ ไปยังห้องเรียนถัดไป

ครั้งนี้หลินซูเหวินมาถึงก่อนเวลา เธอเลือกที่นั่งตรงกลางเพื่อให้มองเห็นได้ชัดเจนขึ้น

"พี่สาว ไม่ใช่คนของห้องเราใช่ไหม?" เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมกางเกงยีนส์และผมสั้นดูคล่องแคล่วเดินเข้ามาถาม

หลินซูเหวินส่ายหน้าแล้วหยิบบัตรนักเรียนพิเศษออกมา "ฉันมาเป็นนักเรียนพิเศษค่ะ"

"นักเรียนพิเศษเหรอ? แต่งตัวมิดชิดขนาดนี้ ดาราเหรอ?"

"อืม"

เด็กผู้หญิงเห็นหลินซูเหวินยอมรับก็สนใจขึ้นมาทันที "คุณคือใครเหรอคะ?"

หลินซูเหวินถอดหน้ากากออก

"ให้ตายเถอะ! หลิน..."

"จุ๊ๆ!" หลินซูเหวินรีบทำท่าให้เงียบเสียง

"เหวินเหวิน ฉันเป็นแฟนคลับคุณนะคะ งานแจกลายเซ็นของคุณฉันก็ไปมาด้วยค่ะ" เด็กผู้หญิงนั่งลงแล้วพูดเบาๆ อย่างตื่นเต้น

"ขอบคุณที่ชอบนะคะ"

"เหวินเหวิน ทำไมคุณถึงมาเรียนที่โรงเรียนของเราล่ะคะ!"

"คนเราต้องเรียนรู้ตลอดเวลาถึงจะก้าวหน้าได้นี่คะ!"

"คุณพูดถูกค่ะ! ฉันตัดสินใจแล้วว่าต่อไปจะไม่โดดเรียนอีกแล้ว ฉันจะมาเรียนทุกคาบ!"

"ฉันอาจจะมาไม่ครบทุกคาบหรอกนะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ว่าคุณจะมาหรือไม่มา ฉันก็จะจองที่นั่งให้คุณเอง"

หลินซูเหวินยิ้มเมื่อได้ยินดังนั้น "เพื่อนร่วมชั้นชื่ออะไรคะ?"

"ฉันชื่อเซียหยินฟางค่ะ เซียที่แปลว่าฤดูร้อน, หยินที่แปลว่าร้องเพลง, ฟางที่แปลว่าหอมค่ะ"

"เพื่อนร่วมชั้นเซียหยินฟางคะ สะดวกไหมคะที่จะเพิ่ม WeChat กัน? ฉันไม่มีตารางเรียนของคุณ ปกติก็ว่าจะขอจากอาจารย์ที่พาฉันมา แต่ตอนนี้เจอคุณแล้วก็ไม่ต้องไปหาอาจารย์ให้ยุ่งยาก"

"ได้เลยค่ะ ได้เลย! รายชื่อใน WeChat ของฉันมีพี่เหวินเนี่ย มันช่างเป็นเกียรติจริงๆ ค่ะ"

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ..."

หลังจากทั้งสองคนแลก WeChat กันแล้ว เซียหยินฟางก็ส่งตารางเรียนให้หลินซูเหวิน

หลินซูเหวินเหลือบมองดูแล้วพบว่าชั้นปีที่ 3 ของสถาบันการละครเซี่ยงไฮ้มีวิชาเรียนค่อนข้างเยอะ หลินซูเหวินนับดูแล้วพบว่ามีวิชาหลักถึงแปดคาบ และวิชาย่อยอีก 6 คาบต่อสัปดาห์

ในจำนวนนี้ มีวิชาเกี่ยวกับการแสดง 5 คาบ

โดยจัดขึ้นในวันจันทร์ช่วงเช้า, วันอังคารช่วงบ่าย, วันพุธทั้งวัน, และวันพฤหัสบดีกับวันศุกร์ช่วงเช้า

ส่วนคาบนี้ไม่ใช่ทั้งวิชาหลักและวิชาการแสดง หลินซูเหวินเดิมทีคิดจะกลับ แต่เมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของเซียหยินฟาง เธอก็ลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วไม่ได้เดินจากไป

วิชาย่อยคาบนี้เป็นวิชาการออกเสียง หลินซูเหวินตอนแรกไม่ได้สนใจ แต่หลังจากฟังไปสักสองสามนาที เธอก็รู้สึกว่าวิชาการออกเสียงก็น่าสนใจดีเหมือนกัน

เซียหยินฟางไม่ได้รบกวนหลินซูเหวิน เธอทำเหมือนไม่รู้จักกัน และพูดคุยกับเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ข้างๆ

เมื่อคาบนี้จบลง หลินซูเหวินก็บอกลาเซียหยินฟาง

"ฟางฟาง เพื่อนเธอเหรอ?" เพื่อนร่วมห้องของเซียหยินฟางถาม

"อืม"

"ดูรูปร่างดีจัง"

"อ๊ะ?"

"อ๊ะอะไรกัน? นี่ไม่ใช่เพื่อนเธอเหรอ? หน้าอกเธอนี่ใหญ่จริงๆ! เท่าที่ดูน่าจะคัพ C นะ"

"ฉันว่าคัพ D นะ" เพื่อนร่วมห้องอีกคนพูดเสริม

"พวกเธอพอได้แล้ว!"

"ก็แค่พูดเล่นเอง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนัก"

ในเวลาเดียวกัน ทางด้านพี่ช่านก็กำลังพบกับหงโปแล้ว

"พี่ช่านครับ ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว!" หงโปพูดอย่างสุภาพมาก

"ชื่อเสียงของผู้กำกับหง ฉันก็ได้ยินมานานเช่นกันค่ะ"

"พี่ช่านเคยได้ยินเรื่องผมด้วยเหรอครับ? ที่ Mango TV ผมก็เป็นแค่คนตัวเล็กๆ เอง"

"ผู้กำกับหงพูดเล่นแล้วค่ะ ถ้าคุณเป็นคนตัวเล็กๆ งั้นครึ่งหนึ่งของสถานี Mango TV ก็คงไร้ความสามารถ ผู้กำกับหงวางแผนรายการวาไรตี้ที่ประสบความสำเร็จทั้งด้านคำวิจารณ์และเรตติ้งมาหลายรายการ ฉันชื่นชมคุณมานานแล้วค่ะ!"

หงโปได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าพี่ช่านจะเคยได้ยินชื่อเขาจริงๆ

"ผู้กำกับหงคะ เราไม่ต้องเสียเวลาเกรงใจกันแล้ว เข้าเรื่องเลยดีกว่า ผู้กำกับหงต้องการเชิญเหวินเหวินเข้าร่วมรายการที่คุณเป็นผู้สร้างใช่ไหมคะ?"

"ใช่ครับพี่ช่าน ผมมองเห็นศักยภาพในตัวเหวินเหวินมาก และเหวินเหวินก็ต้องการเวทีนี้เช่นกัน ถ้าเธอสามารถเข้าร่วมรายการของผมได้ มันจะเป็นผลดีกับทั้งสองฝ่ายอย่างแน่นอน"

"ผู้กำกับหงคะ ตอนนี้เหวินเหวินต้องการความมั่นคง ไม่เร่งรีบ คุณน่าจะเข้าใจนะคะ?"

"ผมเข้าใจครับ แต่บางครั้งการเสี่ยงบ้างก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย พี่ช่านครับ ผมมาด้วยความจริงใจ เพื่อให้เหวินเหวินแสดงศักยภาพได้อย่างเต็มที่ ผมได้ทำการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในกฎของรายการ

ในแต่ละตอน เราจะกำหนดธีมการร้องเพลง นักร้องสามารถเลือกได้ว่าจะคัฟเวอร์เพลงเก่า หรือจะแต่งเพลงใหม่ก็ได้

การมีหัวข้อที่กำหนดนี้ จะช่วยให้เหวินเหวินแสดงความสามารถได้ดียิ่งขึ้น และยังนำความนิยมในด้านการสร้างสรรค์ผลงานต้นฉบับมาสู่รายการของเราด้วย นี่คือผลประโยชน์ร่วมกัน"

พี่ช่านได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เธอไม่คิดว่าทางหงโปจะเสนอการแก้ไขกฎของรายการก่อน

นั่นหมายความว่า เธอไม่ต้องใช้ไพ่ต่อรองใดๆ เลย แต่ผู้กำกับหงกลับเปิดไพ่ของเขาก่อน

จะเห็นได้ว่า ผู้กำกับหงมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเชิญเหวินเหวินของเธอเข้าร่วมจริงๆ

"ผู้กำกับหงคะ คุณบอกตามตรงได้ไหมคะว่าในซีซั่นนี้มีสัญญาลักษณะพิเศษกี่ฉบับ?"

"พี่ช่านครับ บอกตามตรง มีแค่ฉบับเดียวเท่านั้น ฉบับนี้ผมก็ไม่อยากให้มีหรอกครับ แต่สถานะของเธอพิเศษ เธอเป็นราชินีเพลง..."

"พอแล้วค่ะ! ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ ฉันเข้าใจ ผู้กำกับหงคะ ฉันมีคำถามเดียว ถ้าเหวินเหวินเข้าร่วมได้ นอกจากสัญญาพิเศษฉบับนี้แล้ว สิ่งที่ราชินีเพลงคนนั้นได้รับ เหวินเหวินก็จะได้รับทั้งหมดด้วยใช่ไหมคะ?"

หงโปได้ยินดังนั้นก็ลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะพยักหน้าอย่างแน่วแน่

พี่ช่านเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มออกมา "งานนี้ชัวร์แล้ว!"