ตอนที่ 96 อัลบั้มเทพ

เวลา 9 โมงเช้าเป๊ะ หลินซูเหวินก็มาถึง หัวเยว่เอนเตอร์เทนเม้นท์

บังเอิญจริงๆ ที่หลินซูเหวินเพิ่งเข้าบริษัทก็เจอถงหมิงเว่ยพอดี

ถงหมิงเว่ยเห็นหลินซูเหวินก็ตาเป็นประกาย ก้าวเท้าเดินสองก้าวถึงตัวหลินซูเหวิน: "คุณหลิน! คุณลั่วกลับปิงโจวแล้วหรือยังครับ?"

ถงหมิงเว่ยที่จู่ๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ทำให้หลินซูเหวินตกใจ เธอถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว แล้วพูดว่า: "กลับ...กลับไปแล้วค่ะ!"

"งั้นผมไปได้แล้วใช่ไหมครับ?"

หลินซูเหวินพยักหน้า

ก่อนหน้านี้ลั่วหมิงเคยบอกเธอไว้ว่า ถ้าเจอถงหมิงเว่ย ก็ให้บอกเขาว่าสามารถมาที่ปิงโจวได้แล้ว ถ้าไม่เจอก็แล้วไป

ตอนนั้นหลินซูเหวินถึงกับอึ้ง เธอจะให้รัชทายาทของ หัวเยว่เอนเตอร์เทนเม้นท์ ไปทำงานที่บริษัทอื่นอย่างนั้นหรือ?

นี่มันคือการถูกแช่แข็งในวงการชัดๆ!

ใครจะรู้ว่าตอนนี้หลินซูเหวินรู้สึกซับซ้อนแค่ไหนที่ต้องส่ง วีแชท ของลั่วหมิงให้ถงหมิงเว่ย

ถงหมิงเว่ยได้ วีแชท ของลั่วหมิงแล้วก็จากไปโดยไม่หันกลับ ราวกับว่าหลินซูเหวินที่สวยงามไม่มีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาแม้แต่น้อย

"รัชทายาทคนนี้แปลกจริงๆ นะ!" เฉินจวิ้นเมี่ยวมองแผ่นหลังของถงหมิงเว่ยแล้วพูด

ส่วนเฉินซือฉู่ก็แทบจะร้องไห้: "พี่เหวินคะ นี่ไม่น่าจะนับว่าฉันเปิดเผยความลับใช่ไหมคะ?"

"ไม่นับหรอก ไม่ต้องห่วง เธอจะยังคงเติบโตต่อไป"

เฉินซือฉู่จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"พี่เหวิน ซือฉู่ พวกเธอมีเรื่องอะไรปิดบังฉันหรือเปล่า?"

"ไม่มี!" ทั้งสองพูดพร้อมกัน

เฉินจวิ้นเมี่ยวเข้าใจทันทีว่าทั้งสองมีเรื่องปิดบังเธอจริงๆ

โชคดีที่เฉินจวิ้นเมี่ยวไม่ใช่คนช่างสงสัยมากเกินไป ไม่อย่างนั้นด้วยท่าทางของทั้งสองคนในวันนี้ เธอคงนอนไม่หลับแน่ๆ

จากนั้นคณะของหลินซูเหวินก็มาถึงห้องอัดเสียง อาจารย์หวงรออยู่แล้ว

"ในที่สุดเธอก็มา! รีบมาฟังดนตรีประกอบสิ ทำตามที่เธอขอเป๊ะเลย ตอนแรกฉันก็รู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่เธอขออะไรเยอะแยะมากมาย ไม่คิดเลยว่าพอเอาทุกอย่างมารวมกันแล้วผลลัพธ์มันจะดีขนาดนี้! คนที่เขียนเพลงนี้ให้เธอต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ"

หลินซูเหวินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกกระโดดโลดเต้นเล็กน้อย คำขอที่อาจารย์หวงพูดถึงทั้งหมดนั้น ลั่วหมิงเป็นคนเสนอเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

นั่นหมายความว่าอาจารย์หวงกำลังชมลั่วหมิงอยู่ ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่ชอบให้คนอื่นชมคนรักของตัวเองล่ะ?

หลินซูเหวินยิ้มรับหูฟังมาสวม อาจารย์หวงเห็นดังนั้นก็กดเล่นเพลง

ท่วงทำนองที่ร่าเริงดังขึ้นข้างหูหลินซูเหวิน ฟังไปเรื่อยๆ หลินซูเหวินก็อดไม่ได้ที่จะร้องตาม

อาจารย์หวงและสองพี่น้องตระกูลเฉินไม่ได้รบกวนหลินซูเหวิน เพียงแค่เงียบๆ ฟังเพลงจนจบ

"ดีมาก ดีมาก ซูเหวิน วันนี้เธออยู่ในสภาพดีมาก สามารถเริ่มบันทึกเสียงได้เลย"

"ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลยค่ะ รบกวนอาจารย์หวงด้วยค่ะ"

ไม่รู้ตัวเลยว่าหนึ่งชั่วโมงผ่านไป

วันนี้หลินซูเหวินอยู่ในสภาพที่ดีมาก ทำให้เธออัดเพลงนี้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง

จนถึงตอนนี้ เพลงทั้ง 10 เพลงในอัลบั้มก็ครบถ้วนแล้ว

หลินซูเหวินขอบคุณอาจารย์หวงแล้วก็หันหลังกลับ เธอต้องไปดูบทภาพยนตร์สำหรับ MV อัลบั้มอีก

หลังจากส่งหลินซูเหวินจากไปแล้ว อาจารย์หวงก็ถอนหายใจ: "ในอัลบั้มหนึ่ง มีเพลงคุณภาพสูงถึงครึ่งหนึ่ง และยังมีเพลงที่มีศักยภาพที่จะโด่งดังอีกด้วย อัลบั้มนี้อาจจะเป็นอัลบั้มเทพเลยก็ได้!"

"เพลงที่พอผ่านเกณฑ์ของฉันจะมาอยู่ในอัลบั้มเดียวกับเพลงเหล่านี้ ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่"

มาดูทางฝั่งถงหมิงเว่ยกันบ้าง

ถงหมิงเว่ยหลังจากได้ช่องทางการติดต่อของลั่วหมิง เขาก็มีเพียงความคิดเดียวคือ เขาไม่อยากอยู่ หัวเยว่เอนเตอร์เทนเม้นท์ อีกแม้แต่วินาทีเดียว!

กลับบ้าน! ทะเลาะกับพ่อ แล้วหนีออกจากบ้าน!

ด้วยความคิดเช่นนั้น ถงหมิงเว่ยก็กลับมาที่วิลล่าของตัวเอง

ถงหมิงเว่ยที่กำลังคิดหาเหตุผลที่จะทะเลาะ ก็บังเอิญเจอพ่อของเขาเข้าพอดี ดูจากท่าทางของพ่อ น่าจะกำลังจะออกไปข้างนอก

ถงฉีเฟิงเห็นถงหมิงเว่ยก็ขมวดคิ้ว: "แกมาทำอะไรที่บ้าน? เวลานี้แกควรจะอยู่ที่บริษัทไม่ใช่เหรอ?"

"บริษัท ผมไม่ไปแล้วครับ"

ถงฉีเฟิงได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโต: "ไอ้หนูแกเป็นอะไรไปอีกแล้ว?"

"เป็นอะไรน่ะเหรอครับ? แผนกประชาสัมพันธ์มันใช่ที่ที่คนจะอยู่ได้เหรอครับ? ทุกวันมีแต่เรื่องวุ่นวายไม่หยุดหย่อน แถมพ่อยังให้โจวจิ้งคอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา ผม..."

"โจวจิ้ง ที่แกเรียกน่ะเหรอ? แกควรจะเรียกว่าลุงโจว!"

"จะเรียกอะไรก็ช่างเถอะครับ พ่อก็ไม่ได้อยากให้ผมอยู่บริษัทดีๆ อยู่แล้ว ในเมื่อพ่อไม่อยากให้ผมอยู่บริษัท ผมก็ไม่อยู่แล้ว!" พูดจบถงหมิงเว่ยก็กลับไปเก็บของในวิลล่า

เมื่อเข้าบ้าน สีหน้าโกรธของถงหมิงเว่ยเมื่อครู่หายไปหมด การดำเนินการครั้งนี้ราบรื่นเกินคาด เขาบังเอิญเจอพ่อที่ประตูบ้าน แถมพ่อยังเป็นฝ่ายเริ่มทะเลาะก่อน เขาไม่ต้องหาข้ออ้างเลยด้วยซ้ำ

"ท่านประธาน อยากให้ผมไปเกลี้ยกล่อมไหมครับ?" เลขาของถงฉีเฟิงถาม

"ไม่ต้องหรอก ปล่อยเขาไปเถอะ!"

พูดตามตรง ถงฉีเฟิงก็ไม่ได้รู้สึกโกรธมากนัก ทุกครั้งที่ไอ้หนูคนนี้ไม่อยากอยู่บริษัท เขาก็จะใช้วิธีนี้ แล้วก็หายไปพักหนึ่ง คาดว่าจะไปสมัครงานหรือทำงานที่บริษัทอินเทอร์เน็ตแห่งไหนสักแห่ง คราวนี้ก็น่าจะเป็นแบบเดียวกัน

ถงฉีเฟิงขี้เกียจสนใจไอ้หนูคนนี้ เขารู้ว่าลูกชายของเขาเข้าใจความรู้เกี่ยวกับอุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตจริงๆ เขาเคยให้พี่ช่านและหวังหงอวี้ ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของบริษัท ไปสอบถามมาแล้ว หวังหงอวี้บอกว่าไอ้หนูคนนี้มีความสามารถมากในวงการอินเทอร์เน็ต

เพียงแต่ความสามารถก็ส่วนความสามารถ นิสัยของไอ้หนูคนนี้ไม่เหมือนคนทำงานทั่วไป แถมยังไม่มีวุฒิการศึกษาที่เกี่ยวข้อง แม้ว่าจะมีบริษัทที่สนใจความสามารถของเขาและรับเขาไว้ มักจะอยู่ได้ไม่กี่วันเขาก็ทนไม่ไหวแล้ว

ถงฉีเฟิงก็ขี้เกียจจะไปจัดการอะไรเขา อย่างไรเสียเมื่อเขาอยู่บริษัทอินเทอร์เน็ตไม่ได้ เขาก็จะกลับบ้านเอง

"เราไปบริษัทกันเถอะ! วันนี้มีเรื่องต้องจัดการเยอะแยะเลย"

"ได้ครับ ท่านประธาน" เลขาตอบรับอย่างนอบน้อม

บ่ายสามโมง

ถงหมิงเว่ยก็หิ้วกระเป๋าเดินทางขึ้นเครื่องบิน มุ่งหน้าสู่ปิงโจว

ตอนกลางคืน ลั่วหมิงได้รับโทรศัพท์จากหลินซูเหวิน

"ฮะ? คุณเจอถงหมิงเว่ยเหรอ?"

"อืม ฉันส่ง วีแชท ของคุณให้เขาแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด สองวันนี้เขาก็คงจะไปหาคุณ"

"ผมรู้แล้ว เขามาก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร ถงหมิงเว่ยตามจริงแล้วเป็นคนที่มีความสามารถนะ ฝีมือเขาก็ไม่เลว สายตาก็เฉียบคม ข้อเสียอย่างเดียวก็คือ..."

"คืออะไรคะ?"

"คงเป็นเรื่องความไม่หนักแน่นนะ จิตใจเขายังค่อนข้างฟุ้งซ่าน มาอยู่กับผมก็ไม่แน่ว่าจะอยู่ได้นาน"

หลินซูเหวินพยักหน้าแล้วไม่ได้พูดถึงถงหมิงเว่ยอีก เธอเปลี่ยนเรื่องถามว่า: "ลั่วหมิง ยอดขายรหัสเปิดใช้งานของ 'Plants vs. Zombies' ทะลุ 100,000 แล้วหรือยัง?"

"ยังขาดอีกประมาณ 1,000 ครับ ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่ม การทะลุ 100,000 เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้วครับ ด้วยอัตราการเติบโตในปัจจุบัน คาดว่าน่าจะถึง 110,000 กว่าๆ"

"110,000 เลยเหรอคะ! ลั่วหมิง ถ้าตามตัวเลขนี้ ยอดขายในประเทศ 1 ล้านชุดต่อเดือนก็คงอยู่ตัวแล้วใช่ไหมคะ?"

"ตอนนี้เป้าหมายของผมคือ 2 ล้านชุดแล้วครับ"

"เป้าหมายของคุณขึ้นด้วยเหรอคะ?"

"ก็ข้อมูลวันแรกมันดีเกินไปนี่นา! ผมว่า 2 ล้านชุดน่าจะพอดีๆ นะครับ"

"แล้วร้านค้าออนไลน์ล่ะคะ ร้านค้าออนไลน์ขายได้เท่าไหร่?" หลินซูเหวินถาม