ตอนที่ 83 เปิดใจกับพี่ช่าน

"คุณหลิน เราได้เจอกันอีกแล้วนะครับ" ชายคนหนึ่งที่หัวล้านเหมือนหวังหงอวี้ เดินเข้ามาในห้องรับรองและทักทาย ‘หลินซูเหวิน’ อย่างเป็นกันเอง

หลินซูเหวินได้บอกล่วงหน้ากับลั่วหมิงเกี่ยวกับสถานการณ์ของทนายความฉินแล้ว

ทนายความฉินผู้นี้เป็นเพื่อนของพี่ช่าน สัญญาของหลินซูเหวินทั้งหมดตั้งแต่เข้าวงการมาก็ผ่านมือทนายความฉินผู้นี้มาโดยตลอด

และทนายความฉินผู้นี้ก็มาจากตระกูลที่มีชื่อเสียง อาจารย์ของเขาถึงขั้นมีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมการแก้ไขรัฐธรรมนูญเลยทีเดียว

วันนี้ที่หลินซูเหวินพาลั่วหมิงมาพบทนายความฉิน ก็เพราะเธอได้เตรียมใจแล้วที่จะให้พี่ช่านรู้ว่าลั่วหมิงมาเซี่ยงไฮ้

บังเอิญลั่วหมิงก็อยากเจอพี่ช่านเหมือนกัน

เกม Plants vs. Zombies กำลังจะเปิดตัวแล้ว พูดตามตรง ครั้งที่แล้ว 2048 ฮิตติดลมบนได้อย่างราบรื่น แฟนคลับหลายสิบล้านคนใน เว่ยป๋อ ของหลินซูเหวินช่วยได้มาก

ลั่วหมิงได้ลิ้มรสความสำเร็จแล้ว ครั้งนี้เขาก็ยังอยากให้หลินซูเหวินช่วยโปรโมท Plants vs. Zombies และจะดีที่สุดถ้าเธอสามารถคอสเพลย์อะไรบางอย่างเพื่อดึงดูดสายตาแฟนๆ

แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งที่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นลั่วหมิงหรือหลินซูเหวินก็ไม่กล้าข้ามหน้าพี่ช่านเพื่อทำเรื่องนี้อีกแล้ว

ดังนั้น การจะให้หลินซูเหวินช่วยโปรโมท ก็ต้องได้รับการอนุมัติจากพี่ช่านอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุผลนี้ หลินซูเหวินจึงพาลั่วหมิงมาหาทนายความฉินโดยตรง

จากนั้นลั่วหมิงก็แสร้งทำเป็นรู้จักทนายความฉินเป็นอย่างดี ลุกขึ้นพูดว่า: "ทนายความฉิน ไม่ได้เจอกันนานเลย 'ลั่วหมิง' ขอแนะนำให้รู้จักกับทนายความฉินเจ๋อคุน เขาเป็นหุ้นส่วนของสำนักงานกฎหมายแห่งนี้ และเป็นทนายความด้านธุรกิจที่มีชื่อเสียงในวงการ"

"คุณหลินยกย่องเกินไปแล้วครับ คุณลั่ว เกม 2048 ของบริษัทคุณน่าสนใจมาก ผมเองก็กำลังเล่นอยู่พอดี ไม่คิดเลยว่าจะได้พบผู้พัฒนาเกมนี้" พูดพลางทนายความฉินก็ยื่นมือไปทาง "ลั่วหมิง"

"ลั่วหมิง" ก็ยื่นมือไปจับกับทนายความฉินแล้วพูดว่า: "ทนายความฉิน ครั้งนี้เรื่องสัญญาก็ต้องรบกวนคุณแล้ว"

ฉินเจ๋อคุนพยักหน้า รับแฟ้มเอกสารจากมือ "ลั่วหมิง" แล้วพลิกดู

ทนายความฉินดูเอกสารไปพลาง สอบถามเงื่อนไขความร่วมมือที่ทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันด้วยวาจา

หลังจากยืนยันสถานการณ์เบื้องต้นแล้ว ก็เริ่มร่างสัญญา

ใช้เวลามากกว่า 2 ชั่วโมง สัญญาก็เรียบร้อยในที่สุด

"ทนายความฉิน ช่วงบ่ายคงต้องรบกวนคุณไปมหาวิทยาลัยฟู่ตั้นกับเราอีกครั้งนะคะ"

"ไม่มีปัญหาครับคุณหลิน ถ้าคุณลั่วไม่รังเกียจ เรามาทานอาหารกลางวันที่สำนักงานกฎหมายของเราเลยดีไหมครับ?"

"บริษัทของคุณมีโรงอาหารด้วยเหรอครับ?" หลินซูเหวินถามด้วยความสงสัย

"เป็นโรงอาหารที่บริษัทหลายชั้นรวมกันเปิด รสชาติก็ไม่เลวเลยครับ"

"เหวินเหวิน ว่าไง?"

ลั่วหมิงรู้สึกพูดไม่ออก หลินซูเหวินถามแบบนี้ชัดเจนว่ากำลังบอกเขาว่าให้ทานที่สำนักงานกฎหมายนั่นแหละ ให้เขายอมตกลง

หลินซูเหวินพูดขนาดนี้แล้ว ลั่วหมิงก็ย่อมไม่คัดค้าน เขาพูดตามหลินซูเหวินว่า: "ฉันคงไม่สะดวกที่จะไปทานที่โรงอาหารโดยตรง"

"ไม่มีปัญหาครับ ผมจะให้ผู้ช่วยนำมาให้คุณหลินกับคุณลั่วคนละชุดก็พอ"

"งั้นก็ต้องรบกวนทนายความฉินแล้วนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับคุณหลิน คุณคือลูกค้าประจำของสำนักงานเราอยู่แล้ว ย่อมได้รับการดูแลเป็นพิเศษอยู่แล้วครับ คุณหลินและคุณลั่วอยากทานอะไรบอกผมได้เลยครับ"

"ผมไม่เลือกกินครับ อะไรก็ได้" "ลั่วหมิง" กล่าว

"ทนายความฉิน ฉันต้องรักษารูปร่างค่ะ ขอแค่เป็นอาหารอ่อนๆ ก็พอ"

"เข้าใจแล้วครับ ทั้งสองท่านรอสักครู่นะครับ" พูดจบ ทนายความฉินก็ออกจากห้องรับรองวีไอพีไป

"โทรศัพท์ของพี่ช่านน่าจะมาเร็วๆ นี้แล้วใช่ไหม?" ลั่วหมิงจงใจลดเสียงลงแล้วถามหลินซูเหวิน

"ด้วยนิสัยของพี่ช่าน ทันทีที่เธอรู้ข่าว เธอก็จะโทรมาทันที" หลินซูเหวินตอบด้วยเสียงเบาๆ เช่นกัน

"งั้นผมก็จะพูดกับพี่ช่านตามที่เราตกลงกันไว้เมื่อวานนี้เลยนะ?"

"ได้เลย"

ลั่วหมิงพยักหน้า รอคอยเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างเงียบๆ

ผลก็เป็นไปตามที่หลินซูเหวินคาดไว้ ประมาณ 10 นาทีต่อมา โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

หลินซูเหวินส่งสายตาให้ลั่วหมิง ลั่วหมิงหยิบโทรศัพท์ของหลินซูเหวินขึ้นมารับสาย

"หลินซูเหวิน ที่เธอว่ามีเรื่องสำคัญต้องเลื่อนงาน ก็คือการพาพาร์ทเนอร์อะไรของเธอไปร่างสัญญาที่สำนักงานคุณฉินเนี่ยนะ?" พี่ช่านถามด้วยความโกรธ

“พี่ช่านอย่าโกรธสิ! ก็ฉันกลัวว่าพี่จะไม่ยอมไง เลยไม่ได้อธิบายเหตุผลละเอียดๆ ให้ฟังก่อน” ลั่วหมิงพูดเลียนแบบน้ำเสียงของหลินซูเหวิน

หลินซูเหวินได้ยินแล้วก็ขนลุกซู่ น้ำเสียงของลั่วหมิงเลียนแบบได้ไม่มีปัญหา แต่เสียงมันแปลกๆ ออกจะแหลมๆ เธอฟังแล้วรู้สึกไม่สบายใจ

พี่ช่านทางนั้นก็เห็นได้ชัดว่าไม่ชอบน้ำเสียงของ "หลินซูเหวิน" เธอพูดด้วยใบหน้าบึ้งตึง: "เธอกลับมาพูดปกติซะ! ฉันถามเธอว่าบริษัทนี้เธอลงทุนไปเท่าไหร่กันแน่? อย่ามาโกหกฉันว่า 5 แสน 5 แสนนี่มันทำให้เธอทุ่มเทขนาดนี้ได้เลยเหรอ?"

ลั่วหมิงได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่หลินซูเหวิน ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถในการหยั่งรู้จิตใจคนจริงๆ! เมื่อวานเธอบอกกับลั่วหมิงว่าพี่ช่านรู้ว่าเธอพาลั่วหมิงมาพบทนายความฉิน ต้องเดาออกว่าเธอลงทุนไปมากกว่า 5 แสนแน่ๆ หลินซูเหวินยังเตรียมคำตอบสำหรับคำถามนี้เป็นพิเศษอีกด้วย

"พี่ช่านนี่ช่างมีสายตาเฉียบแหลมจริงๆ ค่ะ! การมองเห็นของพี่ไม่มีใครเทียบได้เลยจริงๆ ฉัน..."

"เลิกประจบได้แล้ว สารภาพมาซะดีๆ" พี่ช่านทางนั้นปากก็บอกให้ "หลินซูเหวิน" เลิกประจบ แต่โทนเสียงกลับผ่อนคลายลงมาก เห็นได้ชัดว่าเธอค่อนข้างพอใจกับคำชมของ "หลินซูเหวิน"

"พี่ช่านคะ ปีนี้ฉันทำงานได้เงินรวม 9 ล้าน 7 แสนกว่า หักค่าซื้อบ้าน ค่าตกแต่งพวกนี้แล้ว เหลืออยู่ 5 ล้านค่ะ ฉันเอา 5 ล้านนี้ไปลงทุนทั้งหมดเลยค่ะ"

พี่ช่านได้ยินดังนั้นก็เงียบไปประมาณสิบกว่าวินาทีจึงค่อยพูดออกมา คราวนี้เสียงของเธอซับซ้อนมาก: "เธอนี่มันกล้าจริงๆ! เธอไม่กลัวขาดทุนเลยเหรอ?"

"ขาดทุนก็แค่ถือว่าทำงานฟรีไปปีหนึ่งไงคะ! อีกอย่าง ฉันยังเชื่อใจเพื่อนของฉันมากเลยค่ะ พี่ช่านรู้ไหมคะว่า 2048 ที่ฉันเคยช่วยโปรโมทน่ะ ทำเงินได้เท่าไหร่แล้ว?"

"เกมนี้เพิ่งเปิดตัวได้ 5-6 วันเองไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

"แล้ว 5 แสนนั่นล่ะ?"

"พี่ช่าน ตอนนี้รายได้สุทธิของเกมอยู่ที่ 3 ล้านค่ะ"

"ปัง!" เสียงอะไรบางอย่างแตกหักดังมาจากฝั่งพี่ช่าน จากนั้นพี่ช่านก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ประหลาดใจอย่างยิ่ง: "ได้ 3 ล้านจริงเหรอ?"

"จริงค่ะ และเกมนี้เป็นแค่การทดลองเท่านั้น เดือนมกราคมปีหน้า บริษัทของลั่วหมิงก็จะเปิดตัวผลงานที่ใช้เวลาขัดเกลานานกว่า 2 ปีแล้วค่ะ ลั่วหมิงอยากคุยกับพี่เรื่องให้ฉันช่วยโปรโมทค่ะ"

พี่ช่านได้ยินดังนั้นก็เงียบไปอีกครั้ง ผ่านไปพักใหญ่พี่ช่านก็ถามว่า: "เหวินเหวิน เธอบอกฉันตามตรงนะ เธอลงทุน 5 ล้านในบริษัทนี้ ได้หุ้นไปกี่เปอร์เซ็นต์?"

"ลั่วหมิงได้หุ้นเท่าไหร่ ฉันก็จะได้เท่านั้นค่ะ"

"แบ่งกันคนละครึ่งเหรอ? อืม... ฉันเข้าใจแล้ว พรุ่งนี้... ไม่สิ คืนนี้ฉันจะไปบ้านเธอ เธอชวนเขามาด้วยนะ ฉันจะคุยเรื่องความร่วมมือกับเขา"

"ขอบคุณค่ะพี่ช่าน"

"อย่าเพิ่งรีบขอบใจ เรามาพูดกันให้ชัดๆ ก่อนนะ เธอจะเอาเรื่องของบริษัทนี้มาทำให้การออกอัลบั้มล่าช้าไม่ได้นะ ถ้าอัลบั้มมีปัญหา เธอเจอดีแน่" พูดจบพี่ช่านก็วางสายไป

ลั่วหมิงวางโทรศัพท์ลงแล้วมองหลินซูเหวินด้วยแววตาซับซ้อน: "เธอทำได้ยังไง? คำพูดและคำถามที่พี่ช่านจะพูด จะถาม มันตรงกับที่เธอบอกผมจริงๆ ผมรู้สึกเหมือนพี่ช่านเป็นโปรแกรมที่เธอตั้งค่าไว้เลย"