ตอนที่ 51 การคำนวณของพี่ช่าน

“พี่ช่านคะ ไอ้พวกตาแคบที่คุณพูดถึงคือใครคะ?”

“ผู้ถือหุ้นของบริษัทกับ CEO ไงล่ะ”

“พี่ช่านคะ คุณไม่อยากทำงานต่อแล้วเหรอคะ?” ลั่วหมิงถามอย่างระมัดระวัง

“จะเป็นไปได้ยังไง!”

“งั้นก็แสดงว่าคุณหาที่ใหม่ได้แล้วเหรอคะ?”

“บริษัทนี้ฉันก็มีหุ้นอยู่นะ!”

“แล้วทำไมคุณถึงคิดสั้นไปขัดแย้งกับหัวหน้าล่ะ?” ลั่วหมิงถามด้วยความไม่เข้าใจ

“หัวหน้าเหรอ? หึ! เดี๋ยวตอนประชุมก็รอดูท่าทีฉันแล้วกัน!”

ลั่วหมิงได้ยินดังนั้นก็มองตาพี่ช่าน ดวงตาคู่นี้จะว่าเล็กก็ไม่ได้ จะว่าใหญ่ก็ไม่ชัดเจน เดี๋ยวตอนประชุมถ้าอยู่ห่างๆ เขาจะมองไม่เห็นท่าทีแล้วนะ!

แต่พี่ช่านไม่ให้โอกาสลั่วหมิงพูดอะไร เธอตรงเข้าไปลากเขาเข้าลิฟต์ทันที

แถมยังเป็นลิฟต์ของผู้บริหารอีกด้วย!

คนที่อยู่ในลิฟต์เห็นพี่ช่านเข้ามาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

กลับกัน พวกเขาทักทายพี่ช่านอย่างกระตือรือร้น: “อาช่าน อรุณสวัสดิ์!”

“พี่ถงอรุณสวัสดิ์ค่ะ เหวินเหวิน นี่คือประธานถง ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทเรา มีอำนาจยับยั้งได้เลยค่ะ”

ลั่วหมิงได้ยินดังนั้นก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ตามโครงสร้างหุ้นในประเทศแล้ว อำนาจยับยั้ง (veto power) ขึ้นอยู่กับสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นเป็นหลัก

หากผู้ถือหุ้นคนใดถือหุ้นถึง 34% พวกเขาก็จะมีอำนาจยับยั้งในเรื่องสำคัญๆ

และหากผู้ถือหุ้นคนใดถือหุ้นเกิน 50.1% พวกเขาก็จะมีอำนาจยับยั้งในเรื่องทั่วไป

นั่นหมายความว่าผู้ถือหุ้นคนเดียวสามารถลงคะแนนเสียงคัดค้านในหัวข้อที่เกี่ยวข้อง ทำให้หัวข้อนั้นไม่ได้รับการอนุมัติ

แน่นอนว่าข้างต้นเป็นเพียงสถานการณ์ทางทฤษฎี ในทางปฏิบัติแล้ว ในบริษัทหนึ่ง หากสามารถถือหุ้นได้เกิน 34% ก็ถือได้ว่าผู้ถือหุ้นรายนี้ควบคุมบริษัททั้งหมดโดยพื้นฐานแล้ว

พี่ช่านจงใจเน้นย้ำเรื่องนี้เพื่อบอกเขาว่า ชายวัยกลางคนที่ดูธรรมดาๆ คนนี้คือผู้มีอำนาจที่แท้จริงของ หัวเยว่เอนเตอร์เทนเม้นท์

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลั่วหมิงก็โค้งตัวเล็กน้อยทักทายประธานถง: “สวัสดีค่ะประธานถง ฉันคือหลินซูเหวินค่ะ”

“ฉันได้ยินอาช่านพูดถึงคุณนานแล้ว อาช่านมองคุณไว้อย่างดีนะ คุณอย่าทำให้เธอผิดหวังล่ะ”

“ฉันจะพยายามค่ะ”

ประธานถงหัวเราะเล็กน้อย ไม่ได้สนใจหลินซูเหวินอีกต่อไป แต่หันไปคุยเรื่องสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัทกับพี่ช่าน

ลั่วหมิงก็ไม่พูดอะไร เพียงแต่ฟังอยู่ข้างๆ

ไม่นานลิฟต์ก็มาถึงชั้น 12 พี่ช่านกระพริบตาให้ลั่วหมิง เป็นสัญญาณให้ลั่วหมิงตามมา

จากนั้นทั้งสี่คนก็เดินเข้าไปในห้องประชุมที่ใหญ่ที่สุดของบริษัท

เฉินซือฉู่ฉลาดหลักแหลม ช่วยเปิดประตูให้คนใหญ่คนโต ประธานถงกล่าวขอบคุณแล้วเดินเข้าไปในห้องประชุม

ที่นั่งของพี่ช่านอยู่ตรงที่นั่งของผู้ถือหุ้น ลั่วหมิงก็ถูกพี่ช่านลากไปนั่งด้วย

“พี่ช่านคะ ฉันมานั่งตรงนี้ไม่ค่อยดีมั้งคะ?” ลั่วหมิงถามเสียงกระซิบ

“นั่งไปเลย!”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้บริหารระดับสูงและผู้ถือหุ้นของบริษัทก็มาครบ

เป็นไปตามคาด ประธานถงนั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธาน

หญิงสาวที่แต่งกายเป็นเลขา ได้รับสัญญาณจากประธานถง ก็เดินขึ้นไปประกาศ: “การประชุมผู้ถือหุ้นครั้งที่ 12 ประจำปี 2013 เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ”

“วาระแรก...”

“พี่ช่านคะ นี่มันประชุมผู้ถือหุ้นเหรอคะ?”

“ก็แค่คำพูดน่ะ การประชุมจะตัดสินใจและหารือถึงทิศทางการพัฒนาของบริษัทในอนาคต อีกอย่าง หุ้นประมาณ 10% ของบริษัทก็อยู่ในมือของศิลปินแต่ละคน การที่ให้ศิลปินและผู้จัดการของพวกเขามาร่วมก็เพราะเหตุผลนี้แหละ”

เมื่อฟังคำพูดของพี่ช่าน ลั่วหมิงก็เข้าใจทันที หัวเยว่เอนเตอร์เทนเม้นท์ นี้ค่อนข้างคล้ายกับวิธีการดำเนินงานของ Qigu Culture ของ Kugou ในชาติที่แล้ว

การประชุมแบบนี้มักจะน่าเบื่อและยาวนานมาก ลั่วหมิงฟังไปจนเปลือกตาจะปิดอยู่แล้ว

จู่ๆ พี่ช่านก็จิ้มเอว “หลินซูเหวิน” ทำให้ลั่วหมิงตื่นขึ้นมาทันที

“พี่ช่าน?”

“ตั้งใจฟังให้ดี! หัวข้อนี้สำคัญมาก!”

ลั่วหมิงได้ยินดังนั้นก็หันไปมองเลขาผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้า: “วาระที่ 9, CEO จูรวมกับผู้ถือหุ้น 7 คนของบริษัทเสนอให้จัดสรรทรัพยากรจำนวนมากของบริษัทในปีหน้าให้กับเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลี ขอให้ผู้ถือหุ้นทุกท่านยกมือลงคะแนนเสียง ผู้ที่เห็นด้วยโปรดยกมือขึ้น”

คนส่วนใหญ่บนโต๊ะยกมือเห็นด้วย

บอยแบนด์และเกิร์ลกรุ๊ปจากเกาหลีใต้ได้รับความนิยมอย่างมาก และสามารถทำเงินได้ง่ายจากเศรษฐกิจแฟนคลับ

TF, Kun Kun, XZ, WYB, Rocket Girls... ดาราที่ได้รับความนิยมเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มาในเส้นทางของการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากเศรษฐกิจแฟนคลับทั้งสิ้น

“ผู้ที่คัดค้านโปรดยกมือขึ้น”

มีเพียง 5-6 คนที่ยกมือขึ้นอย่างประปราย ซึ่งรวมถึงพี่ช่านด้วย

“พี่ช่านคะ คุณนี่อยากจะย้ายงานจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?” ลั่วหมิงบ่นในใจ

แต่ในวินาทีต่อมา ลั่วหมิงก็โดนตบหน้าอย่างจัง เพราะประธานถงที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานได้ยกมือขึ้น

ผู้ถือหุ้นต่างก็ฮือฮากันใหญ่

“ประธานถงไม่เห็นด้วยเหรอ?”

“แต่ประธานจูและพวกเขาก็บอกว่า ประธานถงเห็นด้วยกับแผนนี้ไม่ใช่เหรอ?”

"ฉันก็คิดว่าแผนนี้ดีนะ!”

“จริงๆ แล้วฉันก็เคยคิดว่าประเทศจีนไม่เหมาะกับการพัฒนาเกิร์ลกรุ๊ป”

“เงียบไปเลย! เมื่อกี้คุณนั่นแหละที่ยกมือเร็วที่สุด!”

ผู้ถือหุ้นต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง โดยไม่สังเกตว่าใบหน้าของประธานจูที่นั่งอยู่ทางขวามือของประธานถงนั้นมืดครึ้มอย่างน่ากลัว

“เงียบ!” ประธานจูตะโกนเสียงดัง แล้วลุกขึ้นถามประธานถงทันที: “ท่านประธานครับ ทำไมถึงลงคะแนนเสียงคัดค้านครับ? ก่อนหน้านี้ท่านประธานไม่ได้เห็นด้วยแล้วเหรอครับ?”

ประธานถงขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจทัศนคติของประธานจู แต่ต่อหน้าคนจำนวนมาก ประธานถงก็ยังไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาโดยตรง แต่ให้เลขาเปิดไฟล์ PowerPoint

เนื้อหาบน PowerPoint ทำให้สีหน้าของผู้ถือหุ้นเปลี่ยนไปอย่างมาก

ประธานจูก็อึ้งไปเลย

“พี่ช่านคะ นี่เป็นเรื่องจริงเหรอคะ? ทางการจะจำกัดศิลปินจากเกาหลีใต้แล้วเหรอคะ?” ลั่วหมิงถามด้วยความประหลาดใจ

ในชาติที่แล้ว ประเทศจีนก็เคยมีเหตุการณ์คล้ายๆ กันนี้ แต่ตอนนั้นน่าจะปลายปี 2016 และทำไปเพราะเหตุผลที่ไม่อาจเอ่ยถึงได้ แต่ตอนนี้เพิ่งปี 2013 เองนี่นา! เหตุการณ์นั้นก็ยังไม่เกิดขึ้นเลย!

“น่าจะเป็นเรื่องจริงค่ะ น่าจะเริ่มบังคับใช้ในปีหน้า แต่เรื่องแบบนี้ ทางการจะไม่ออกเอกสารที่เกี่ยวข้องโดยตรง ด้วยเหตุผลด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เพียงแต่จะให้บริษัทบันเทิงอย่างพวกเราเข้าใจเองค่ะ”

“งั้นพี่ช่านก็รู้เรื่องนี้มานานแล้วเหรอ?”

“ฉันอยู่ในวงการนี้มา 15 ปีแล้ว ย่อมต้องมีคอนเนคชั่นบ้างสิ”

ลั่วหมิงไม่รู้จะพูดอะไรในชั่วขณะหนึ่ง การที่ได้รับข่าวเร็วกว่า CEO ของบริษัทเสียอีก ลั่วหมิงทำได้เพียงกล่าวคำว่า: “สุดยอด!”

“นี่ยังไม่ถึงไหนเลย! แต่เมื่อทางการจำกัดศิลปินจากเกาหลีใต้ ศิลปินท้องถิ่นของเราย่อมจะได้รับโอกาสในการพัฒนาที่ดีขึ้น เหวินเหวิน เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหมคะ?”

ลั่วหมิงพยักหน้า

“ดีมาก! ถ้าอย่างนั้นต่อไปก็ร่วมมือกับฉัน โอกาสจะรอคอยคนที่เตรียมพร้อมเสมอ”

“วาระที่ 9 ไม่ผ่าน วาระทั้งหมดสิ้นสุดลงแล้ว ผู้ถือหุ้นทุกท่านต้องการเพิ่มวาระใหม่หรือไม่คะ?” เลขาถาม

“เพิ่มวาระใหม่ ให้ทุกคนหารือเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาของบริษัทในปีหน้า” ประธานถงกล่าว

“วาระเพิ่มเติมพิเศษ ทิศทางการพัฒนาของบริษัทในปีหน้า ขอเชิญผู้ถือหุ้นทุกท่านแสดงความคิดเห็นได้อย่างอิสระ”

“ผมคิดว่ายังคงเน้นการผลิตละครโทรทัศน์เป็นหลัก เส้นทางนี้เป็น comfort zone ของบริษัทเรา”

“ผมกลับคิดว่าน่าจะลองลงทุนสร้างภาพยนตร์ บริษัทก็ต้องมีการปรับเปลี่ยน”

“เกิร์ลกรุ๊ปสไตล์เกาหลีใต้ทำไม่ได้ เราก็สามารถปรับเปลี่ยนได้นี่! เปลี่ยนเปลือกนอก เช่น เกิร์ลกรุ๊ปสไตล์จีน คุณคิดว่าไง?”

“ผมว่าดีนะ!”

“ไอเดียนี้ไม่เลวเลย”

เกือบจะผ่านข้อเสนอเกี่ยวกับเกิร์ลกรุ๊ปสไตล์จีนแล้ว พี่ช่านก็ดึงลั่วหมิงขึ้นมาทันทีแล้วพูดว่า: “ผู้ถือหุ้นทุกท่านคะ พวกคุณทราบหรือไม่ว่าเพลงใหม่ของเหวินเหวินของเรา มียอดการเล่นทะลุล้าน และยอดดาวน์โหลดทะลุ 300,000 ครั้ง ภายใน 24 ชั่วโมงหลังจากเปิดตัว?”

ห้องประชุมเงียบลงทันที