บทที่ 16 : ถึงเวลาต้องเลือก ต่างคนต่างเอาตัวรอด!

หน้าจอขนาดใหญ่ของประเทศมังกร

พนักงานส่งของ A เห็นพนักงานส่งของ B ขยับไม่ได้แล้ว มองไปยัง รปภ. หน้าตาย

สายตาคู่นั้นราวกับภูตผีปีศาจจ้องมอง แม้แต่สิ่งลี้ลับยังหวาดกลัว นับประสาอะไรกับสิ่งที่เรียกว่าคน

พนักงานส่งของ A กลัวจนวิ่งหนีสุดชีวิต ในหัวไม่มีความคิดที่จะต่อต้านเลย

การแสดงออกของจางหยางชิงที่นี่ ทำให้ผู้ชมขนลุกขนพอง

เขาไม่ได้คิดจะปล่อยให้พนักงานส่งของ A ไปตั้งแต่แรก

ใช้ประโยชน์จากความคุ้นเคยกับภูมิประเทศ อ้อมไปข้างหน้าพนักงานส่งของ A ตั้งใจจะขัดขวางเขา

ใครจะรู้ว่าพนักงานส่งของ A เห็นแสงไฟฉาย ตกใจจนหลบเข้าไปในห้องโถงนิทรรศการเล็กๆ แห่งหนึ่ง แล้วล็อคประตูอย่างแน่นหนา

“การที่นายทำแบบนี้ ทำให้ฉันง่ายขึ้นเยอะเลย นายคงไม่คิดว่าของในนั้นจะรับมือง่ายกว่าฉันหรอกนะ?”

จางหยางชิงเดินไปที่ประตู ล็อคประตูอย่างคล่องแคล่ว แล้วจากไป

หลังจากนั้น ในห้องโถงนิทรรศการเล็กๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังสนั่น

ตามด้วยเสียงร้องโหยหวนเจ็บปวดแทบขาดใจ แล้วทุกอย่างก็เงียบไป

ฉากนี้ทำให้ผู้ชมจำนวนมากเหงื่อเย็นเยียบ

ก่อนที่จางหยางชิงจะปรากฏตัว ทุกคนคิดว่าสิ่งลี้ลับน่ากลัวมาก

แต่หลังจากจางหยางชิงปรากฏตัว ทุกคนคิดว่าชายคนนี้ น่ากลัวกว่าสิ่งลี้ลับมาก

ผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ เข้าไปก็โดนสิ่งลี้ลับทำร้ายจนวิ่งหนีกระเจิง แต่ชายคนนี้เข้าไป กลับเป็นฝ่ายทำร้ายสิ่งลี้ลับ!

โดยเฉพาะวิธีการที่ผู้ถูกเลือกคนนี้ทำ มันช่างน่าขนลุก

ไม่ต้องพูดถึงผู้ชมในประเทศมังกร ผู้ชมทั่วโลกต่างก็ตกตะลึงกับวิธีการนี้

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนสามารถไขสถานการณ์ที่ไร้ทางออกเช่นนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เพียงแต่วิธีการแก้ไขนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะรับได้

ข้อความในหน้าจอแสดงความคิดเห็น หลังจากหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก็ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง

: ไอ้หมอนี่มันแปลกๆ นะ คนเราจะเลือดเย็นได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

: ฉันยอมรับว่าวิธีของเขาเป็นทางออกเดียว แต่ทำไมถึงโหดร้ายขนาดนี้ พนักงานส่งของก็เป็นคนดี ทำไมต้องทำร้ายพวกเขาด้วย

: ทำแบบนี้ถึงรอดไปก็ไม่น่าภาคภูมิใจ สู้ตายอย่างยิ่งใหญ่เหมือนจอห์นจากประเทศอินทรีไม่ได้

: ที่นายพูดแบบนี้คือจะทำให้ฉันขำตายเหรอ ถ้าจอห์นรู้ว่านายคิดแบบนี้ เขาคงให้นายไปอยู่เป็นเพื่อนเขาแน่ๆ

: ถ้าเขาเป็นผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่น ฉันจะด่าว่าเขาไม่มีมนุษยธรรม แต่เขาเป็นคนของประเทศเรา เขาทำถูกแล้ว!

: จะด่าอะไรกันนักหนา โลกประหลาดเมื่อเคลียร์ด่านแล้วก็จบ แต่ถ้าเขาตาย พวกเราก็ต้องตายกันหมด เพราะฉะนั้นเขาทำถูกแล้ว

: ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเราถึงแพ้ติดต่อกันมา 9 ครั้ง ถ้า 9 คนแรกมีคนที่โหดเหี้ยมแบบนี้สักคน ก็คงไม่แพ้ติดต่อกันมา 9 ครั้งหรอก

: ฉันขอเสนอหน่อยนะ พี่คนนี้เคลียร์ด่านได้ไม่มีปัญหาแน่นอน ผู้ถูกเลือกคนต่อไปที่เข้าไป อย่ามีภาระอะไรทั้งนั้น อะไรควรฆ่าก็ฆ่า! อะไรควรทำก็ทำ!

: ฉันยังยืนยันคำเดิม ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของพี่ใหญ่ ใครกล้าว่าพี่ใหญ่ของฉันไม่ใช่ ลองส่งที่อยู่มา!

เมื่อเทียบกับหน้าจอแสดงความคิดเห็นที่ร้อนระอุ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญของประเทศมังกร กลับเงียบสงบและบันทึกข้อมูล

ท้ายที่สุดแล้ว คนในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ไม่คิดว่าสิ่งที่จางหยางชิงทำจะมีปัญหาอะไร

ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ แม้แต่ศาสตราจารย์จอห์น ที่มีสติปัญญาสูง ก็คิดหาวิธีไม่ออก ทำได้เพียงรอโชคชะตา

การที่ผู้ถูกเลือกของพวกเขาสามารถหาวิธีแก้ไขได้ นั่นคือเรื่องดี และเป็นวิธีการผ่านด่านที่สามารถเขียนลงในตำราได้

ในโลกแห่งเรื่องประหลาด ทุกสิ่งที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ ต้องนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์

“เหล่าหู ถ้าเป็นนาย นายยังมีวิธีแก้ไขอื่นอีกไหม?”

ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งมองข้อมูลในมือ ถามหูลิ่วชี ดูเหมือนต้องการให้เขาเพิ่มเติมอะไรบางอย่าง

ตอนนี้หูลิ่วชีอยากจะด่า พวกคุณรู้แต่จะโยนปัญหาแบบนี้มาให้ผม ไม่อยากรับผิดชอบกันเองใช่ไหม?

ถึงจะเข้าใจ แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคน ไม่อยากรับฉายาคนเลือดเย็นไร้ความปราณี

ถ้าหูลิ่วชียืนยันวิธีการนี้ ก็เท่ากับว่าเขาก็เป็นคนแบบนั้นเหมือนกัน

ถึงจะคิดได้ แต่หูลิ่วชีก็ยังพูดว่า “นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าผมอยู่ในนั้น ผมก็คิดไม่ออกเหมือนกัน แต่วิธีนี้ก็ถือเป็นการเตือนสติให้ผู้ถูกเลือกในอนาคต

หรือแม้แต่ผู้ถูกเลือกทั่วโลกก็จะเลียนแบบ อย่าดูถูกคนที่ด่าทอพวกนี้ พวกเขาชอบยืนอยู่บนจุดสูงสุดทางศีลธรรมเพื่อวิพากษ์วิจารณ์คนอื่น แต่พอถึงเวลาที่พวกเขาต้องเลือกจริงๆ ทุกคนก็เลือกที่จะให้เพื่อนตายดีกว่าตัวเอง”

คำพูดของหูลิ่วชีมีความหมายแฝง

อย่างแรก เขาแสดงให้เห็นว่าในโลกแห่งเรื่องประหลาด เขาคิดไม่ออก

ก็คือบอกทุกคนว่า จริงๆ แล้วผมก็ไม่ใช่คนเลือดเย็นไร้ความปราณีอะไรขนาดนั้น

โยนความผิดว่าเป็นคนเลือดเย็นไร้ความปราณีไปให้จางหยางชิง

แต่เขาไม่ได้มีเจตนาจะล่วงเกินจางหยางชิง กลับเคารพคนที่สามารถทำได้อย่างถึงที่สุด

อย่างที่สอง คำพูดของเขาในย่อหน้าที่สอง ดูเหมือนจะด่าคนอื่น บอกว่าคนอื่นชอบยืนอยู่บนจุดสูงสุดทางศีลธรรม ที่จริงก็คือพูดถึงผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในที่นี้ว่าแสร้งทำเป็นคนดี

ในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการคลำหาหลุมศพมานานกว่าสิบปี ตอนที่ลงไปในสุสาน มักจะพูดถึงความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง แต่พอเจออันตราย การขายเพื่อนร่วมทีมก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ดังนั้นโดยปกติแล้ว หูลิ่วชีก็จะไม่เชื่อคำพูดลมๆ แล้งๆ ของเพื่อนร่วมทีม และไม่สามารถพูดได้ว่าตัวเองเป็นคนดีอะไร

ทุกคนก็แค่ต้องการที่จะมีชีวิตรอด ดังนั้นเขาจึงไม่มีความคิดเห็นอะไรกับการกระทำของจางหยางชิง เพียงแต่ดูถูกพวกคนเสแสร้งเหล่านี้เล็กน้อย

หูลิ่วชีมองเห็นด้านมนุษย์ได้อย่างชัดเจน

เพราะเขารู้ว่ามีเพียงเขาและคนอย่างจางหยางชิงเท่านั้น ที่จะสามารถมีชีวิตรอดในโลกที่แปลกประหลาดเช่นนี้ได้

ถ้าทุกคนคิดแต่ว่า ฉันต้องได้ชื่อเสียง ต้องผ่านด่าน แล้วจะมีเรื่องดีๆ แบบนั้นได้ยังไง

นี่ไม่ใช่รายการเรียลลิตี้ นี่คือโลกแห่งเรื่องประหลาด

คนที่ยังไม่เคยเข้าไปไม่รู้หรอกว่าข้างในมันอันตรายแค่ไหน

หูลิ่วชีคิดในใจว่า ในสถานการณ์ที่จางหยางชิงเผชิญ ถ้าเขาสามารถคิดหาวิธีนี้ได้ เขาก็จะลงมือทำโดยไม่ลังเลเช่นกัน

ในโลกแห่งเรื่องประหลาด จางหยางชิงไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

เขาเพียงแค่ตั้งใจที่จะสวมบทบาทเป็น รปภ. ที่ดุร้าย

ส่วนเรื่องราวต่างๆ ที่อยู่ข้างนอก เขาไม่สามารถรู้ได้เลย

ถึงรู้ก็ไม่เป็นไร นายเก่งนายก็มาสิ?

ไม่ว่าผู้ชมทั่วโลกจะทะเลาะกันอย่างไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเห็นพ้องกัน

บางทีอาจจะมีคนคิดว่าผู้ถูกเลือกของประเทศมังกรไร้ความปราณี เลือดเย็น โหดร้าย แต่ไม่มีใครบอกว่าเขาอ่อนแอ

สิ่งที่ตรงกันข้ามกับผู้ชมในประเทศมังกรคือ การกระทำของจางหยางชิงในครั้งนี้ กลับได้รับการยกย่องอย่างมากในต่างประเทศ

ส่วนใหญ่ในต่างประเทศจะบูชาผู้แข็งแกร่ง สำหรับผู้แข็งแกร่ง พวกเขายังคงรักษาทัศนคติที่ให้ความเคารพ

คะแนนนิยมทั่วโลกของจางหยางชิงเปลี่ยนจากอันดับสุดท้าย เป็นอันดับหนึ่งในทันที

ทุกคนดูเหมือนจะเปิดหน้าจอขนาดใหญ่ของประเทศมังกร โดยไม่ได้นัดหมาย อยากจะดูว่าชายคนนี้จะทำอะไรต่อไป

บางคนก็กลัว แต่ก็อยากดู

จนถึงตอนนี้ ผู้ถูกเลือก 23 คน ที่ยังมีชีวิตรอดจากรอบที่แล้ว เหลือเพียง 16 คน

อาจกล่าวได้ว่าในรอบนี้ มีผู้ถูกเลือก 7 คน ที่โชคร้ายกินสเต็กที่มีปัญหา

แต่ทุกคนก็เริ่มสังเกตเห็นรายละเอียดอย่างหนึ่ง

นอกจากผู้ถูกเลือกที่แข็งแกร่งของประเทศมังกร ผู้ถูกเลือกของประเทศราเม็ง ที่ปิดประตูรอความตาย

ผู้ถูกเลือกอีก 14 คน ไม่ว่าจะเป็นสมรรถภาพทางร่างกาย หรือสติปัญญา ล้วนอยู่ในระดับหัวกะทิของมนุษย์

หลังจากความท้าทายแห่งโชคชะตาของการเป็นและการตายครั้งนี้ ความกลัวในแววตาของพวกเขาก็ค่อยๆ จางหายไป สายตาเริ่มแน่วแน่ขึ้น

ในเวลานี้ เสียงระฆังบอกเวลาสี่โมงดังขึ้น ถึงเวลาออกตรวจแล้ว

......

(จบตอน)