บทที่ 13: หลิวเหยียนกำลังจะถูกไล่ออก ฉินลู่ต้องการหย่า

บทที่ 13: หลิวเหยียนกำลังจะถูกไล่ออก ฉินลู่ต้องการหย่า

หลังจากถังเหรินออกจากบ้านซ่งจี้ พูดได้เลยว่าเขากำลังอารมณ์ดีสุดๆ เพราะมีเรื่องน่ายินดีเกิดขึ้น

เขาดูเวลา ตอนนี้ก็สี่โมงเย็นแล้ว ได้เวลาตั้งแผงขายหมั่นโถวพอดี

ถังเหรินกลับมาที่รถและเริ่มแพ็กหมั่นโถวใส่ถุง

เขานึกขึ้นได้ว่าต้องไปรับซานซานตอนหกโมงเย็น และนัดกับน้องสะใภ้หลิวเหยียนไว้ว่าจะไปด้วยกัน

ดังนั้น ถังเหรินจึงโทรหาหลิวเหยียน

"เสี่ยวเหยียน ตอนนี้อยู่ไหน?"

"พี่เขยคะ หนูอยู่ที่บริษัทค่ะ กำลังเตรียมตัวจะออกไปโรงเรียนอนุบาลของซานซาน"

"อีกหนึ่งชั่วโมงพี่จะไปรออยู่ใต้ตึกบริษัทหนู เดี๋ยวพี่แวะรับไปรับซานซานพร้อมกัน"

"จริงเหรอคะ?!" หลิวเหยียนถามด้วยน้ำเสียงดีใจ หัวใจเต้นแรงเมื่อรู้ว่าพี่เขยจะมารับ

"พี่เขยเคยโกหกหนูที่ไหนล่ะ อีกชั่วโมงลงมาเจอข้างล่างนะ"

"ได้ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ" หลิวเหยียนวางสายแล้วเริ่มเก็บของบนโต๊ะ

"เสี่ยวเหยียน จะออกไปข้างนอกเหรอ?" เสิ่นม่านถามพลางมองหลิวเหยียน

"อื้ม! พี่เขยจะมารับน่ะ" หลิวเหยียนพยักหน้าตอบ

"ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลยนะ? แอบหนีงานเหรอ?" เสิ่นม่านกระซิบเตือน เหลือบมองไปทางห้องทำงานของ ผอ.อู๋

หลิวเหยียนพูดอย่างเปิดเผย "ฉันออกไปทำข่าวสัมภาษณ์ตามหน้าที่ย่ะ"

"ก็บริษัทมอบหมายให้ฉันไปสัมภาษณ์บุคคลในข่าวดังวันนี้ไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันไม่ได้หนีงานซะหน่อย"

คำพูดของหลิวเหยียนได้ยินกันทั่วทั้งออฟฟิศ

ภายในห้องทำงานของอู๋เทา

หวงหลินหลิน เด็กฝึกงานอีกคน ในชุดมินิสเกิร์ตทรงสอบสุดเซ็กซี่ กำลังนัวเนียอยู่กับอู๋เทา "ผอ.อู๋ เห็นไหมคะ? ยัยหลิวเหยียนนั่นไม่เห็นกฎระเบียบบริษัทหรือหัวหงอกหัวดำอย่างคุณอยู่ในสายตาเลยสักนิด"

"นอกจากหน้าสวยๆ นั่นแล้ว นางมีดีอะไรสู้คนอื่นได้บ้างคะ?"

อู๋เทาโอบเอวคอดกิ่วของหญิงสาว สูดกลิ่นน้ำหอมดิออร์ปลอมๆ ที่โชยออกมาจากตัวเธอ ถึงจะฉุนจมูกไปหน่อย แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันกระตุ้นฮอร์โมนชายของเขาได้ดีชะมัด

อย่างน้อยก็ดีกว่าอีแก่แม่เสือสาวที่บ้านเยอะ

"ยัยปีศาจน้อย อยากได้อะไรล่ะ?"

หวงหลินหลินอ้อน "หนูจะอยากได้อะไรคะ? หนูแค่อยากให้ ผอ.อู๋ ช่วยดันหนูให้ผ่านโปรเป็นพนักงานประจำหน่อยสิคะ"

อู๋เทากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น "ตำแหน่งพนักงานประจำสำหรับเด็กฝึกงานมีแค่สองตำแหน่งทั้งเครือบริษัท แล้วแผนกเราก็ได้โควตามาแค่ที่เดียว เธอขอมากไปรึเปล่า"

หวงหลินหลินทำเสียงออดอ้อน "หนูทุ่มเทขนาดนี้ แถมยังขยันขันแข็งขนาดนี้"

"ผอ.อู๋ขา แค่คุณยกตำแหน่งนั้นให้หนู จะจัดหนักจัดเต็มใช้งานหนูยังไง หนูก็ยอมทั้งนั้นแหละค่ะ... จริงไหมคะ?"

พูดไป หวงหลินหลินก็นั่งตักอู๋เทาเรียบร้อยแล้ว

ใจจริงอู๋เทาอยากได้หลิวเหยียนมากกว่า เพราะดีกรีเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยหัวต้า

แต่ดูจากท่าทีของหลิวเหยียนที่มีต่อเขาตอนนี้ การจะได้แอ้มเธอมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย

เว้นเสียแต่ว่า... อู๋เทาเริ่มคิดแผนการชั่วร้ายขึ้นมาในหัว

ส่วนหวงหลินหลิน ในสายตาของอู๋เทา อย่างมากก็แค่ดาวห้อง เผลอๆ อาจจะตกกระป๋องด้วยซ้ำ

หน้าตาก็ศัลยกรรมมาทั้งดุ้น นมก็ซิลิโคน... แต่ผู้หญิงคนนี้ก็มีข้อดี คือเชื่อฟังและว่านอนสอนง่ายสุดๆ

มีอีหนูแบบนี้ไว้แก้ขัดในออฟฟิศก็เพลินดีเหมือนกัน

"เอาเถอะ รอดูผลงานเธอแล้วกัน ถ้าเข้าตา ตำแหน่งนั้นก็เป็นของเธอ!" อู๋เทาตบก้นงอนงามของเธอแปะๆ แล้วพูดอย่างลำพองใจ

"ขอบคุณค่ะ ผอ.อู๋ หนูรู้แล้วว่าคุณดีที่สุดเลย... อื๊อ..."

หวงหลินหลินดีใจจนเนื้อเต้น กอดอู๋เทาแน่นและระดมจูบเอาใจเขาชุดใหญ่... ทางด้านฉินลู่ ที่บ้าน หลังจากได้กินหมั่นโถวฝีมือถังเหริน เธอก็รู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก

มันมีรสชาติเหมือนอาหารฝีมือแม่ แต่รูปร่างหน้าตามันคือหมั่นโถวชัดๆ

หมั่นโถวพวกนี้พาความทรงจำของเธอล่องลอยไปไกลแสนไกล

หลังจากลูกสาวซ่งลู่หลับกลางวัน ฉินลู่ก็เริ่มรวบรวมหลักฐานการนอกใจของซ่งจี้

เธอติดต่อทนายความและปรึกษาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการหย่าร้างและการแบ่งสินสมรสอย่างละเอียด

ทนายบอกเธอว่า จากหลักฐานที่มีอยู่ในตอนนี้ เธอจะได้รับสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกสาว 100% และมีโอกาสสูงมากที่จะได้ทรัพย์สินส่วนใหญ่มาครอบครอง

พอได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากทนาย ฉินลู่ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

ฉินลู่ระบุความต้องการของเธอ ให้ทนายร่างข้อตกลงการหย่า

ไม่นาน ทนายก็ร่างและส่งข้อตกลงการหย่ามาให้ตามที่เธอต้องการ

ฉินลู่ใช้เครื่องปริ้นที่บ้านพิมพ์ข้อตกลงออกมา

ถึงเวลาเผชิญหน้ากับซ่งจี้แล้ว

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ ฉินลู่ก็หยิบสเปรย์สีแดงที่ถังเหรินให้มา เดินออกไปหน้าประตู แล้วพ่นคำว่า "ใช้หนี้" ตัวใหญ่เป้งสีแดงเถือกบนกำแพง!

รู้สึกว่ายังระบายความแค้นไม่พอ เธอเลยพ่นต่อว่า "ซ่งจี้คบชู้กับหลิวหรง คู่ชายชู้หญิงชู้ สมสู่กันทำชั่ว!"

คุณพระช่วย เธอพ่นซะเต็มผนังเลย

เวลาผู้หญิงร้ายขึ้นมานี่ น่ากลัวกว่าผู้ชายเยอะ

หลังจากสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอกเสร็จ ฉินลู่ก็ถ่ายรูปด้วยมือถือแล้วส่งตรงไปให้ซ่งจี้

ตอนนี้ เธอแค่ต้องนั่งรอสวยๆ อยู่ที่บ้าน รอให้ซ่งจี้กลับมา

ระหว่างว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ฉินลู่เปิดแอปโต่วอินดู แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าคลิปวิดีโออันดับหนึ่งที่กำลังเป็นกระแสในท้องถิ่น คือคลิปถังเหรินขายหมั่นโถว

"อดีตประธานบริษัทร้อยล้านทิ้งทุกอย่าง ยอมขายหมั่นโถวที่ตลาดตอนตีสี่เพื่อลูกสาว!"

เธอจำได้ว่านั่นคือถังเหรินที่เพิ่งมาหาเธอเมื่อกี้ และยังมีคลิปสั้นแนะนำอื่นๆ เกี่ยวกับถังเหรินขายหมั่นโถวอีกเพียบ

ฉินลู่กดดูทีละคลิป และเช่นเดียวกับคนดูคนอื่นๆ คลิปสั้นพวกนี้ร้อยเรียงกันเป็นภาพที่ชวนให้จินตนาการไปไกล

ซีอีโอหนุ่มที่เคยมีทรัพย์สินหลายสิบล้าน เพราะชีวิตแต่งงานที่ล้มเหลว ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อสิทธิ์เลี้ยงดูลูก จนต้องระเห็จมานอนในรถ และทำหมั่นโถวขายท่ามกลางลมหนาวตอนรุ่งสางเพื่อประทังชีวิต!

ภาพที่ซานซานลูกสาวของถังเหรินนอนหลับปุ๋ยในรถขณะที่พ่อกำลังขายหมั่นโถว;

แล้วก็ภาพถังเหรินโดนรปภ. ทำร้าย โดยมีลูกสาวตัวน้อยวิ่งเข้ามากอด ร้องไห้จ้าว่า "ป๊ะป๋าหนูเป็นคนดี อย่าตีป๊ะป๋าหนูนะ!"... ฉินลู่กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอคิดว่าถังเหรินแค่พูดไปงั้นๆ ไม่นึกเลยว่าชีวิตเขาจะลำบากขนาดนี้จริงๆ!

ในวินาทีนี้ ความเกลียดชังที่เธอมีต่อซ่งจี้และหลิวหรง คู่ชายชู้หญิงชู้สารเลวคู่นั้น ยิ่งทวีคูณ!

รังแกกันเกินไปแล้ว!

เธอแต่งงานกับผู้ชายหน้าด้านไร้ยางอายพรรค์นี้ไปได้ยังไงกัน!

ในทางตรงกันข้าม ถังเหรินกลับดูน่าสงสารจับใจ และยิ่งฉายภาพความยิ่งใหญ่ของคนเป็นพ่อที่มีความรับผิดชอบ

นึกถึงความลำบากของถังเหริน และเห็นชาวเน็ตคอมเมนต์ว่าจะช่วยอุดหนุนหมั่นโถวของเขาเพื่อช่วยให้เขาผ่านพ้นวิกฤต

ฉินลู่คิดว่า แค่ซื้อหมั่นโถวจะช่วยอะไรได้สักเท่าไหร่กันเชียว?

สู้ช่วยกันตรงๆ เลยดีกว่า ยังไงซะ ถ้าไม่มีถังเหริน เธอก็คงไม่ได้หลักฐานการนอกใจของไอ้ชั่วซ่งจี้มาง่ายๆ แบบนี้

ฉินลู่เปิดวีแชตของถังเหริน แล้วโอนเงินในวอลเล็ทที่มีอยู่ทั้งหมดสองหมื่นหยวนให้เขาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

"คุณถังคะ อย่าเข้าใจผิดนะคะ นี่ไม่ใช่เงินใช้หนี้แทนซ่งจี้!"

"นี่เป็นค่าตอบแทนสำหรับหลักฐานที่คุณให้ฉัน โปรดรับไว้ด้วยค่ะ"

"ขอบคุณมากจริงๆ สำหรับคลิปหลักฐาน ฉันปรึกษาทนายแล้ว ด้วยหลักฐานนี้ ฉันมีโอกาสสูงมากที่จะทำให้ซ่งจี้ต้องออกจากบ้านตัวเปล่า!"

ไม่นาน ถังเหรินก็ตอบกลับมาว่า "คุณฉินครับ หลักฐานสองชิ้นนี้มันไม่ได้มีมูลค่ามากมายขนาดนั้นหรอกครับ! แล้วมันก็แค่เรื่องเล็กน้อยเอง"

"ไม่หรอกค่ะ ฉันเคยจ้างนักสืบเอกชนตั้งห้าหมื่นหยวนยังหาหลักฐานดีๆ แบบนี้ไม่ได้เลย"

"สองหมื่นหยวนนี่ถือว่าถูกมากแล้วค่ะ รับไว้เถอะนะคะ"

"อีกอย่าง หมั่นโถวที่คุณทำอร่อยมาก ฉันกับลูกสาวชอบทานมากค่ะ"

เห็นฉินลู่ยืนกรานแบบนั้น ถังเหรินก็ไม่เล่นตัว รับเงินโอนสองหมื่นหยวนเข้ากระเป๋าทันที

แถมยังส่งข้อความกลับไปว่า "วันหลังผมจะเลี้ยงหมั่นโถวคุณกับลูกสาวอีกนะครับ"

ฉินลู่ยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นถังเหรินรับเงิน แล้วพิมพ์ตอบสั้นๆ ว่า "ขอบคุณค่ะ!"

ในเวลานี้ ถังเหรินที่กำลังอารมณ์ดีสุดขีด ได้ขับรถมาถึงหน้าตึกบริษัทฉางเจียง มีเดีย กรุ๊ป แล้ว!

เขาเห็นน้องสะใภ้แสนสวยราวกับนางฟ้ายืนรอเขาอยู่ที่ริมถนนแต่ไกล...

จบบท