ตอนที่ 14 ฉันอยากหนี

เวลานี้ ทั้งห้องเรียนใหญ่เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก นักศึกษาหลายคู่สายตาจ้องมองซุยเจี้ยนด้วยแววแบบมองวีรบุรุษ

เพราะชื่อเสียงของหลิวเหมิงในมหาลัยนั้นโด่งดังมาก นิสัยเธอเป็นที่รู้จักไปทั่ว โดยเฉพาะตอนที่เธอเคยหักขาผู้ชายเจ้าชู้หลายคนที่คิดจะมาแทะโลมเธอ แล้วแทนที่จะโดนลงโทษกลับได้รับคำชมเชยจากทางสถาบัน ทำให้ชื่อเสียงพุ่งถึงขีดสุด

ยิ่งบวกกับนิสัยดุไฟแลบ ทำให้เว้นแต่เพื่อนร่วมห้องพัก ไม่ค่อยมีใครกล้าเฉียดใกล้เธอ ดังนั้นเมื่อครู่ที่ซุยเจี้ยนเอ่ยว่า “รอบตัวเธอไม่มีใคร” เลยกลายเป็นคำพูดที่แทงใจทุกคนอย่างแรง

ตอนนี้หลิวเหมิงกำลังยืนมองซุยเจี้ยนที่ทำหน้ายิ้มแหย ๆ อย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตัวสั่นด้วยความโกรธจัด เธอรู้สึกเหมือนถูกหยามชัด ๆ ทั้งที่ถูกประชดใส่ไปเต็ม ๆ แต่กลับกล้าทำหน้าตาใสซื่อใส่เธออีก!

“ดีมาก ซุยเจี้ยน! ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้มาก่อน วันนี้นายเป็นคนแรก มาดูกันซิว่ามีปัญญาแค่ไหน!”

ว่าแล้วเธอก็ก้าวพุ่งเข้าหาซุยเจี้ยนทันที

ซุยเจี้ยนรีบคว้าประตูห้องเรียนไว้แน่น กันไม่ให้มันปิดเผื่อขณะวิ่งหนีจะถ่วงเวลาได้บ้าง เขาฉีกยิ้มที่ยิ่งกว่าร้องไห้ ก่อนสะบัดแรงปิดประตูดังปัง แล้วหันหลังโกยแน่บสุดชีวิต—เขากลัวจริง ๆ ว่าถ้าโดนหลิวเหมิงจับได้ มีหวังถูกกระทืบจนตายแน่

ยังไม่ทันวิ่งได้สิบกว่าก้าว เสียงโครมใหญ่ก็ดังสนั่นด้านหลัง ซุยเจี้ยนหันไปก็แทบตาค้าง

หลิวเหมิงใช้แค่ศอกเดียวกระแทกประตูไม้ทั้งบานจนแตกกระจาย แล้วพุ่งตัวออกมาพร้อมใบหน้าโกรธจนแทบปีศาจ

“แม่จ๋า!!! ฉันแค่ล้อเล่นนะ!”

ซุยเจี้ยนกรีดร้องสุดเสียง เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังใช้แรงทั้งหมดที่มี แม้เอาไปแข่งกับยูเซน โบลต์* ก็คงไม่แพ้!

นี่คือพลังที่แสดงออกมาเมื่อชีวิตกำลังถูกคุกคาม เป็นสัญชาตญาณหนีตายล้วน ๆ …

【ติ๊งติ๊ง—ตรวจพบว่าร่างทดลองความดันเลือดพุ่งสูง ระดับน้ำตาลสูงขึ้น การหายใจถี่ขึ้น หัวใจเต้นเร็วขึ้น กล้ามเนื้อตึงเครียด ต่อมหมวกไตหลั่งอะดรีนาลีนจำนวนมาก ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำในการปลดล็อกแรงระเบิด จะใช้เวลาชีวิตหนึ่งวันเพื่อปลดปล่อยศักยภาพร่างกายบางส่วนหรือไม่ โปรดยืนยัน】

เสียงกลไกเย็นชาดังขึ้นในสมองทำเอาซุยเจี้ยนสะดุ้ง แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งวิเคราะห์ เพราะเสียงหวีดลมแรงจากข้างหลังพุ่งมาเต็มหู เขามั่นใจเลยว่าถ้าถูกเธอเล่นงานเข้า ถึงจะมีสกิลเกราะเหล็กก็คงไม่รอด

หลิวเหมิงโกรธจนหน้ามืด ไม่เคยถูกใครด่าซัดตรง ๆ ต่อหน้าแบบนี้มาก่อน ยิ่งคิดยิ่งเดือด ตอนนี้ในหัวเธอมีแต่เงาหลังชายหนุ่มที่กำลังวิ่งหนี

เธอเผลอปล่อยท่าลับประจำตระข้าลออกมา ทำให้ฝีเท้าเร็วขึ้นอีก

“ยืนยัน! ฉันยืนยัน!”

ซุยเจี้ยนยังไม่ทันพูดจบ ความร้อนวูบหนึ่งก็ไหลพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง เขารู้สึกว่าทุกสิ่งรอบตัวชัดขึ้น หูตาไวขึ้น ร่างกายเบาสบายราวกับติดปีก

เขารีบเร่งฝีเท้า จนวิ่งเร็วเท่าหลิวเหมิงที่ไล่ตามมาได้พอดี

หลิวเหมิงตาเบิกกว้าง เธอสังเกตว่าซุยเจี้ยนวิ่งเร็วขึ้นผิดหูผิดตา ถึงกับอาจจะทิ้งห่างได้ง่าย ๆ แต่ความโกรธที่พุ่งพล่านก็ทำให้เธอทิ้งความสงสัยไป มุ่งหน้าจะจับเขาให้ได้เท่านั้น

ทันใดนั้น ซุยเจี้ยนก็เบิกตากว้าง—ข้างหน้าคือมุมเลี้ยวฉับพลัน ถ้าวิ่งอัดเข้าไปตรง ๆ คงเละไม่เหลือ

เขากัดฟัน กลิ้งตัวลงพื้นอย่างทุลักทุเล ลดแรงกระแทก แล้วชนกับผนังดังอั๊ก ก่อนจะดีดตัวลื่นไปตามกำแพงรอดไปได้

ส่วนหลิวเหมิงกลับดูเท่มาก เธอบิดตัวกลางอากาศเหมือนลิงภูเขา ใช้เท้าถีบผนังแล้วหมุนตัวลงพื้นอย่างสง่างาม

ทั้งคู่ไล่ล่ากันรอบมหาลัยเซี่ยงไฮ้… เอ๊ย มหาลัยเซี่ยงไฮ้ถึงสองรอบเต็ม ๆ วิ่งผ่านอาคารเรียนราวกับอยู่ในเขาวงกต

วันนั้นทั้งมหาลัยฮือฮา ทุกคนตื่นตาตื่นใจกับการแข่งวิ่งระดับโอลิมปิกที่อยู่ ๆ ก็เกิดขึ้นตรงหน้า และยิ่งตะลึงเมื่อหนึ่งในนั้นคือ “ราชินีหมัดเหล็ก” หลิวเหมิง!

มีคำกล่าวว่า “เรื่องดีไม่ค่อยแพร่ไปไหน เรื่องร้ายลือไกลพันลี้” สิ่งที่ซุยเจี้ยนก่อในห้องเรียนใหญ่จึงแพร่สะพัดไปทั่วมหาลัยอย่างรวดเร็ว เนื่องจากคำพูดของเขาชวนตะลึงเกินไป ทำให้ทุกคนมัวแต่งงจนไม่มีใครถ่ายทัน เรื่องที่เล่าปากต่อปากเลยค่อย ๆ บิดเบือนไปกลายเป็นว่า—หลิวเหมิงแอบชอบผู้ชายตรงหน้า แต่ฝ่ายชายเพราะไม่พอใจนิสัยดุเดือดจึงไม่ยอมรับรักของเธอ นางจึงอับอายจนโกรธจัด ขู่ว่าจะเอาคืนให้เจ็บแสบ ส่วนผู้ชายก็เพื่อเอาชีวิตรอดจึงต้องวิ่งหนีสุดแรง และหลิวเหมิงก็ตามไล่ไม่ลดละ!

นักศึกษาคนหนึ่งที่เห็นสองร่างวิ่งผ่านต่อหน้าก็หันไปดูฟอรั่มมหาลัยทันที ก็เจอกระทู้ร้อนแรงขึ้นแถบแดง “หลิวเหมิงสารภาพรักหนุ่มกาก โดนปฏิเสธแถมโดนเยาะ เลยลั่นจะฆ่าเขา ปัจจุบันกำลังไล่ล่าอยู่!”

นักศึกษาคนนั้นมองเงาสองร่างที่หายไปไกล ถอนหายใจแล้วพึมพำ “ถ้าเป็นฉันนะ ยอมรับรักไปนานแล้ว หลิวเหมิงถึงจะดุ แต่ก็สวยจริง ๆ ตายใต้ดอกโบตั๋นก็ยังโรแมนติกอยู่ดี…”

ว่าแล้วก็เปิดตั้งโพลใหม่ทันที “ถ้าเลือกได้ ระหว่างโดนหลิวเหมิงไล่ฆ่ากับยอมทำตามเธอ พวกคุณจะเลือกอะไร?”

โพสต์ถูกดันขึ้นหน้าแรกในเวลาอันสั้น คอมเมนต์ก็มากันพรึ่บพรั่บ

“แน่นอนว่าฉันเลือกตายใต้กระโปรงดอกโบตั๋นสิ!”

“ไร้ยางอายชิบ! ฉันน่ะขอให้เธอสวมชุดราชินีแล้วเหยียบย่ำฉันทั้งวันเลยจะดีกว่า!”

“ไอ้บ้าพวกนี้แม่งเพี้ยนแล้วแน่ ๆ …”

+1

+1

……

(จบตอนที่ 14)

*ยูเซน โบลต์ คือ นักวิ่งลมกรดชาวจาเมกา เจ้าของฉายา “สายฟ้า” (Lightning Bolt) เป็นนักวิ่งระยะสั้นที่ถูกยกให้เป็นนักวิ่งที่เร็วที่สุดในโลก ครองสถิติโลก 100 เมตร (9.58 วินาที) และ 200 เมตร (19.19 วินาที) มาตั้งแต่ปี 2009 จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีใครทำลายได้ ได้เหรียญทองโอลิมปิก 8 เหรียญ และแชมป์โลกหลายสมัย